Νοέ 09
4
Ο υδροφακίρης, το σόναρ και η οστεοποντίνη
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 4 Νοεμβρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Ενας «υδροφακίρης», η εξέλιξη της τεχνολογίας του σόναρ και η έρευνα πάνω στην οστεοποντίνη είναι τα ελληνικά ερευνητικά προγράμματα που εγκρίθηκαν εφέτος για χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ερευνας. Οι κυρίες Χρυσούλα Τσόγκα και Βίλυ Πανουτσακοπούλου και ο κ. Α.Παπαθανασίου , των οποίων οι ερευνητικές προτάσεις πήραν το «πράσινο φως» από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αναφέρονται στα φιλόδοξα επιστημονικά τους σχέδια αλλά και στα προβλήματα της επιστημονικής έρευνας στη χώρα μας.
Η κυρία Τσόγκα είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Κρήτης και ερευνήτρια του Ινστιτούτου Υπολογιστικών Μαθηματικών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Ερευνας. «Εξ αρχής ήθελα να γίνω μαθηματικός, όμως κατάλαβα ότι μέσω των χημικών μηχανικών σού ανοίγονται περισσότερες ευκαιρίες. Δεν έχω μετανιώσει για όλα αυτά που έχω κάνει και ευτυχώς είχα την τύχη να βρω αυτή τη χρηματοδότηση» λέει. «Το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η ελλιπής χρηματοδότηση της έρευνας. Τα χρήματα είναι πολύ λίγα, δεν διοχετεύονται σε συστηματική βάση, κάτι που δεν επιτρέπει σταθερότητα στη στήριξη των ερευνητικών ομάδων» τονίζει.
Το ερευνητικό πρόγραμμα της κυρίας Τσόγκα αφορά την ανάπτυξη και τη μελέτη αλγορίθμων για την επίλυση του προβλήματος της απεικόνισης μέσω της διάδοσης κυμάτων. Πιθανές εφαρμογές αφορούν την ιατρική απεικόνιση (υπέρηχος), την ωκεάνια ακουστική (σόναρ των υποβρυχίων) και τη γεωφυσική (απεικόνιση γεωλογικών σχηματισμών). «Θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα της απεικόνισης στα λεγόμενα “τυχαία” μέσα όπου τα κύματα μεταδίδονται σε πολλαπλά μονοπάτια εξαιτίας των ανομοιογενειών.Στην περίπτωση αυτή η απεικόνιση γίνεται ιδιαίτερα δύσκολη και απαιτεί πολύ διαφορετικές μεθόδους από αυτές των ομογενών ή άλλων γνωστών μέσων. Η πρόκληση είναι να παραχθούν αξιόπιστα αποτελέσματα, και ειδικά στην περίπτωση που δεν γνωρίζουμε το ακριβές μέσο διάδοσης, αλλά μόνο κάποιες ιδιότητές του» καταλήγει.
Η δρ Πανουτσακοπούλου είναι ερευνήτρια-επίκουρος καθηγήτρια στο Εργαστήριο Κυτταρικής Ανοσολογίας του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ). «Ανέκαθεν ήθελα να ασχοληθώ με την έρευνα. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτό που κάνω και λατρεύω την ανοσολογία, η οποία είναι και εντελώς ανθρωποκεντρική. Η βασική έρευνα στην ανοσολογία οδηγεί σε ευρήματα που μπορούν να μεταφραστούν σε θεραπείες» λέει. «Δεν πίστευα ποτέ ότι θα γυρνούσα στην Ελλάδα, καθώς η χώρα μας υστερούσε σε σωστές υποδομές για βασική έρευνα. Απάντησα σε μια αγγελία του ΙΙΒΕΑΑ και εννέα μήνες μετά με κάλεσαν για συνέντευξη.Το 2003 επέστρεψα στην Αθήνα. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά» διηγείται. Αναφερόμενη στη δωδεκαετή εμπειρία της από την Αμερική, σημειώνει ότι «η διαφορά με τις ΗΠΑ είναι μεγάλη, καθώς και η χρηματοδότηση της έρευνας είναι μεγαλύτερη,αλλά και η αναγνώριση των επιστημόνων» συμπληρώνει, επισημαίνοντας ότι στην Ελλάδα «για αρκετά χρόνια δεν δημοσιεύονταν προκηρύξεις για χρηματοδότηση της έρευνας από το κράτος» και ότι «όλα πραγματοποιούνταν με ευρωπαϊκούς πόρους».
Η ερευνητική της πρόταση έχει σημείο αναφοράς τα ευρήματα της ομάδας της για τον ανοσολογικό ρόλο μιας πρωτεΐνης-κυτταροκίνης, της οστεοποντίνης, η παρουσία της οποίας είναι σημαντική για το αλλεργικό άσθμα και για άλλες λειτουργίες του ανοσοποιητικού. «Θα κάνουμε μια περαιτέρω διερεύνηση των μηχανισμών, που θα βοηθήσει όχι μόνο στην κατανόηση της παθολογίας κατά την αλλεργία ή το άσθμα, αλλά θα προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για το πεδίο της ανοσολογίας γενικότερα» σημειώνει. Και αυτό διότι έχει εντοπιστεί ότι η απουσία της οστεοποντίνης αποτελεί ασπίδα προστασίας για τη σκλήρυνση κατά πλάκας, ενώ η έντονη παραγωγή της συνεισφέρει στην ανάπτυξη της νόσου.
O δρ Παπαθανασίου είναι ερευνητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. «Συνεχώς ήθελα να κατανοώ και να εξηγώ πράγματα που βρίσκονται γύρω μου.Η ενασχόληση και η αλληλεπίδρασή μου με τις φυσικές επιστήμες και τους μηχανισμούς που διέπουν φυσικά φαινόμενα ήταν ο βασικός μου στόχος» διηγείται. Αναφερόμενος στα προβλήματα της έρευνας, σημειώνει ότι «δεν είναι τόσο τα χρήματααλλά η γενικότερη νοοτροπία που έχουμε, καθώς δεν είμαστε ακόμη ώριμοι να αντιμετωπίσουμε προκλήσεις οι οποίες φυσικά απαιτούν συγκεκριμένο πλάνο, υπομονή, επιμονή και προπάντων θυσίες».
Το ερευνητικό του πρόγραμμα, ονόματι «Ηydrofakir», αφορά τον σχεδιασμό και την υλοποίηση επιφανειών με πλήρως ελεγχόμενη διαβρεκτικότητα. «Το ερώτημα είναι πώς φτιάχνεις επιφάνειες οι οποίες συμπεριφέρονται άλλοτε ως υδρόφοβες και άλλοτε ως υδρόφιλες,χωρίς να τροποποιείς τη χημική τους σύσταση.Ο ενεργός έλεγχος της διαβρεκτικότητας σε στερεές επιφάνειες είναι σημαντικός για την ανάπτυξη υλικών που θα επιτρέπουν τη διαχείριση υγρών χωρίς τη χρήση μηχανικά κινούμενων μερών» σημειώνει.
«Μιμούμενοι την επιφανειακή μορφολογία των φύλλων του λωτού, σκοπεύουμε να σχεδιάσουμε την τραχύτητα στερεών επιφανειών δημιουργώντας κατάλληλες μικρο-ακίδες όπου σταγόνες νερού θα επικάθονται όπως ένας φακίρης σε κρεβάτι με καρφιά.Ο κατάλληλος σχεδιασμός της επιφανειακής τραχύτητας σε συνδυασμό με χρήση ηλεκτρικών πεδίων, πιστεύουμε ότι θα μας επιτρέψει την αντιστρεπτή μετάβαση από σταγόνες “φακίρηδες” σε σταγόνες που διαβρέχουν πλήρως στερεές επιφάνειες σαν υγρά υμένια» προσθέτει.
Οι εφαρμογές που μπορούν να προκύψουν από την προτεινόμενη έρευνα είναι πολλές: Αυτοκαθαριζόμενες επιφάνειες, επιφάνειες με ελεγχόμενη τριβή, καθώς και διαχείριση μικροποσοτήτων υγρών χωρίς κινούμενα μέρη. Το τελευταίο χρησιμεύει στην υλοποίηση μικρο-αναλυτικών συσκευών, με δυνατότητα ακόμη και εμφύτευσής τους στο ανθρώπινο σώμα. Παρόμοιες διατάξεις είναι ήδη δημοφιλείς και αφορούν τη μέτρηση του σακχάρου στο αίμα.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=297277&dt=04/11/2009
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.