Η καταστροφή των τροπικών δασών επιτέλους θα αντιμετωπιστεί. Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της συμφωνίας της Κοπεγχάγης για το κλίμα, που η διεθνής κοινότητα θα προσπαθήσει να εκπονήσει τον Δεκέμβριο, είναι μια συνολική συνθήκη με στόχο τη μείωση του ρυθμού καταστροφής των δασών στις αναπτυσσόμενες χώρες κατά τουλάχιστον 50% ώς το 2020.
Είναι καιρός. Πάνε 20 χρόνια αφότου ενημερωθήκαμε για την πραγματικότητα της καταστροφής των τροπικών δασών (αποκαλούνται και δάση της βροχής): στα τέλη της δεκαετίας του 1980 έγινε γνωστή στον κόσμο η μεγάλη κλίμακα της καταστροφής σε περιοχές όπως η βραζιλιάνικη Αμαζονία και αργότερα στην Ινδονησία και σε άλλες περιοχές. Όμως, στο διάστημα που μεσολάβησε δεν κάναμε τίποτε. Οι τεράστιες κοινωνικοοικονομικές δυνάμεις που βρίσκονταν πίσω από την καταστροφή των δασών στις αναπτυσσόμενες χώρες ήταν τόσο δύσκολο να τιθασευτούν, ώστε έμοιαζε αδύνατο να μπορεί να γίνει οτιδήποτε για να σταματήσει η καταστροφή αυτή ή ακόμη και για να επιβραδυνθεί.

Τα πράγματα άλλαξαν και η αλλαγή συνοψίζεται στη λέξη άνθρακας. Διότι, καθώς η απειλή της κλιματικής αλλαγής γινόταν όλο και πιο ξεκάθαρη, ο κόσμος αντελήφθη ότι το μεγαλύτερο όφελος από τα τροπικά δάση είναι η λειτουργία τους ως αποθήκης άνθρακα και ο μεγαλύτερος κίνδυνος από την καταστροφή τους είναι η απελευθέρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα όταν κόβονται και καίγονται.

Αυτό συμβαίνει σε πολύ μεγάλη κλίμακα. Σε μια λωρίδα γύρω από τους τροπικούς, περίπου 130 εκατομμύρια στρέμματα φυσικού δάσους υλοτομούνται και καίγονται κάθε χρόνο και το CΟ2 που εκλύεται συνολικά φθάνει τα 5,8 δισεκατομμύρια τόνους ετησίως- σχεδόν όσο και οι εκπομπές των ΗΠΑ ή της Κίνας, των δύο χωρών που εκπέμπουν το περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στον κόσμο. Είναι σχεδόν το 20% των συνολικών παγκόσμιων εκπομπών, περισσότερο από το διοξείδιο του άνθρακα που εκλύεται από το σύνολο του τομέα των μεταφορών σε όλο τον κόσμο.

Έχει γίνει πλέον σαφές ότι ο γενικά αποδεκτός σήμερα στόχος να μειωθούν οι παγκόσμιες εκπομπές κατά 80% ώς το 2050, με την ελπίδα η άνοδος της θερμοκρασίας να περιοριστεί στους δύο βαθμούς πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, θα είναι αδύνατο να επιτευχθεί αν δεν αντιμετωπίσουμε το ζήτημα των εκπομπών που οφείλονται στην καταστροφή των δασών. Έτσι αντιμετωπίστηκε θετικά η πρόταση που διατύπωσε το 2005 μια ομάδα 40 χωρών με μεγάλα δάση, από την Κόστα Ρίκα ώς την Παπούα Νέα Γουινέα, και η οποία έλεγε «εμείς προφυλάσσουμε τα δάση μας, εσείς στον πλούσιο κόσμο μάς πληρώνετε για να το κάνουμε». Η πρόταση ονομάστηκε Redd (από τα αρχικά της φράσης Reducing emissions from deforestation in developing countries, Μείωση των εκπομπών από την αποδάσωση σε αναπτυσσόμενες χώρες). Θα την ακούμε όλο και περισσότερο, καθώς πλησιάζει η συνάντηση της Κοπεγχάγης. Ο κύριος στόχος της πρότασης Redd, η οποία προωθείται από την Ε.Ε., είναι πως «όλα τα μέρη θα πρέπει να μειώσουν την καταστροφή των δασών στις αναπτυσσόμενες χώρες κατά τουλάχιστον 50% ώς το 2020 σε σχέση με τα σημερινά επίπεδα». Οι οικολόγοι το υποστηρίζουν αναφανδόν. Όμως μια άλλη φράση στην περιγραφή του στόχου, την οποία υποστηρίζουν περισσότερο οι τροπικές χώρες με τις μεγάλες βιομηχανίες ξυλείας, αναφέρει επίσης πως «όλα τα μέρη θα πρέπει να έχουν στόχο να σταματήσει η απώλεια δασικής κάλυψης στις αναπτυσσόμενες χώρες ώς το 2030 το αργότερο». Η φράση «να σταματήσει η απώλεια δασικής κάλυψης» σημαίνει πως μπορείς να κόβεις δάση, αλλά να τα αντικαθιστάς με άλλα δένδρα, ώστε η «δασική κάλυψη», η γενική έκταση που είναι καλυμμένη με δάση, να παραμένει η ίδια.

Αυτά τα άλλα δένδρα θα είναι πιθανότατα εμπορικές μονοκαλλιέργειες, όπως ευκάλυπτοι ή φοινικιές, για παραγωγή φοινικελαίου, που δεν είναι εξίσου πολύτιμα από οικολογική άποψη ούτε αποθηκεύουν τόσο αποτελεσματικά τον άνθρακα όσο τα παρθένα δάση.

ΓΝΩΜΗ Εντιμότητα, η πλέον βιώσιμη πολιτική για το κλίμα
Του ΒΙLL ΕΜΜΟΤΤ

Είναι παράδοξο: η ανθρώπινη πρόοδος, ο αγώνας για να υπερβούμε φυσικά εμπόδια και να αντιμετωπίσουμε ασθένειες, συντελείται με οδηγό την αισιοδοξία. Γιατί όμως, όταν αναφερόμαστε στο περιβάλλον οι ακτιβιστές θεωρούν την απαισιοδοξία και τον φόβο ως τις καλύτερες κινητήριες δυνάμεις;

Μπορώ να προτείνω, αφελής καθώς είμαι, την εντιμότητα ως καλύτερη ιδέα; Η εντιμότητα παραπέμπει σε μια πολιτική «συντήρησης», εν όψει της διάσκεψης της Κοπεγχάγης τον Δεκέμβριο.

Όμως, μια συμφωνία που θα επιτευχθεί ή θα οριστικοποιηθεί σε αυτή τη διάσκεψη είναι απίθανο να είναι αποτελεσματική ή αξιόπιστη. Ένα πρόβλημα με τόσο μεγάλη ιστορία πρέπει να λυθεί με πολλές αποφάσεις, πρωτοβουλίες και προσπάθειες.

Όχι με μια… μεγάλη έκρηξη.

Ένας έντιμος τρόπος να περιγραφεί η παρούσα τροχιά του κόσμου, όσον αφορά την κλιματική αλλαγή και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, θα θύμιζε παρατήρηση δασκάλου σε σχολικό έλεγχο: «Βελτιώνεται, αλλά πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο». Ένας πιο έντιμος τρόπος να περιγραφεί η τάση που καταγράφεται από τις θερμοκρασίες του πλανήτη είναι: «Σταθεροποιητική, αλλά να μη στηριζόμαστε σε αυτό». Οι άνθρωποι που εκφράζουν αυτές τις «μη συμβατικές αλήθειες», «δαιμονοποιούνται». Ο λόρδος Λόουσον στη Βρετανία, ο οποίος έγραψε στο βιβλίο του «Αn Αppeal to Reason» ότι οι θερμοκρασίες του πλανήτη είναι στην ουσία σταθερές την τελευταία δεκαετία, λέει ότι δύο φορές τον απέρριψαν από την εκπομπή «Question Τime» του ΒΒC, ίσως γιατί η άποψή του για την κλιματική αλλαγή είναι πολύ λογική. Όπως ο δρ Μπγιορν Λόμποργκ- ο Δανός στατιστικολόγος- έδειξε στο βιβλίο του «Τhe Skeptical Εnvironmentalist», έχουμε καταφέρει να καθαρίσουμε σε μεγάλο βαθμό την ατμόσφαιρα στις πόλεις των ανεπτυγμένων χωρών, καθώς και το νερό.

Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας προέβλεψε ότι αν η Κίνα εφαρμόσει το πρόγραμμα που είπε ότι θα εφαρμόσει για την ενεργειακή της επάρκεια και τη μείωση των εκπομπών, η ετήσια παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα το 2030 θα είναι περίπου 7 γιγατόνοι αντί 11,1 που είχε εκτιμηθεί νωρίτερα.

Η μείωση αυτή, περίπου κατά το 1/3 δείχνει πως οι προβλέψεις που γίνονται για δεκαετίες αργότερα μπορούν να αλλάξουν. Ασφαλώς, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι και η συγκεκριμένη εκτίμηση της διεθνούς υπηρεσίας θα είναι τελικά ορθή ή πως η Κίνα θα εφαρμόσει το πρόγραμμα το οποίο παρουσίασε αλλά, για τον ίδιο λόγο, όλες οι εκτιμήσεις για το κλίμα, για την οικονομική ανάπτυξη και τις θερμοκρασίες παγκοσμίως, είναι εξαιρετικά αβέβαιες.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4543729&ct=2



Αφήστε μια απάντηση

  • Ημερολόγιο καταχώρησης άρθρων

    Μάρτιος 2026
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Αρχεία

  • Ετικέτες

  • Αποποίηση ευθυνών

    Οι πληροφορίες που παρατίθενται στο τρέχων blog προέρχονται από ψηφιακό υλικό που βρίσκεται διαθέσιμο στο χώρο του διαδικτύου.