Απρ 09
22
Νίκησαν τον διαβήτη χωρίς τα φάρμακα
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 22 Απριλίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Η Τζο-Αν ήταν 52 ετών όταν ο γιατρός της την προειδοποίησε πως κινδυνεύει άμεσα να εκδηλώσει διαβήτη. Τον αγνόησε και εννέα μήνες μετά η διάγνωση ήταν γεγονός. Αυτή τη φορά, η Τζο-Αν πήρε μέτρα: έχασε βάρος κι άρχισε να αθλείται συστηματικά… Δύο χρόνια αργότερα, τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα της είναι φυσιολογικά.
Η Τζο-Αν Ζόλερ Βάγκνερ, από το Μέριλαντ των ΗΠΑ, είναι ένας άνθρωπος που νίκησε τον διαβήτη: κατάφερε να θέσει υπό έλεγχο τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα της και να αποφύγει τα φάρμακα. Μπορεί λοιπόν να θεωρηθεί «θεραπευμένη»; Φέτος το καλοκαίρι, μια «ομάδα κρούσης» της Αμερικανικής Ένωσης για τον Διαβήτη θα επικεντρωθεί σε αυτήν την ομάδα ασθενών που κατόρθωσαν με αλλαγές στον τρόπο ζωής τους είτε να αποφύγουν εντελώς τα φάρμακα είτε να πάψουν να τα παίρνουν, επιχειρώντας να δώσει απάντηση σε αυτήν ακριβώς την ερώτηση: έχουν «θεραπευτεί»;
Προς το παρόν, οι γνώμες διίστανται. Ειδικοί όπως ο δρ Φίλιπ Σέρερ, διευθυντής του κέντρου ερευνών για τον διαβήτη στο Πανεπιστήμιο Southwestern του Τέξας, περιγράφουν τον διαβήτη ως μονόδρομο: μπορεί, επισημαίνουν, να ελεγχθεί, να αναχαιτιστεί μέσω της δίαιτας και της άσκησης, επιστροφή όμως δεν υπάρχει.
Άλλοι επιστήμονες ωστόσο, όπως ο δρ Κέβιν Νίσγουεντερ, βοηθός καθηγητή στο Ιατρικό Κέντρο Vanderbilt, δηλώνουν πως «τεχνικά, μπορείς να χαρακτηρίσεις κάποιον αποθεραπευμένο», πρέπει ωστόσο να τον κρατήσεις υπό στενή παρακολούθηση για αρκετό καιρό. «Τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα μπορεί να επιστρέψουν στο φυσιολογικό» εξηγεί η δρ Σου Κίρμαν, αντιπρόεδρος κλινικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Ένωσης για τον Διαβήτη. «Το θέμα όμως είναι πόσο καιρό θα κρατήσει αυτό. Κάποιες φορές, οι ασθενείς αρχίζουν να ξαναπαίρνουν βάρος και τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα τους ανεβαίνουν και πάλι».
Χρειάζεται αλλαγή του τρόπου ζωής
ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑσυμφωνούν οι επιστήμονες: η αλλαγή του τρόπου ζωής μπορεί και να προλάβει τον διαβήτη και να τον θέσει υπό έλεγχο. «Εν τούτοις», λέει η Σου Μακλάφλιν, πρόεδρος ιατρικής φροντίδας και εκπαίδευσης της Αμερικανικής Ένωσης, «ο κόσμος λέει πως αυτή η φαινομενικά απλή συμβουλή είναι και η πιο δύσκολη στην εφαρμογή της». Η Τζο-Αν, για παράδειγμα: όταν, στα 52 της, ο γιατρός της την προειδοποίησε ότι ο μη ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης καραδοκούσε, δεν έκανε τίποτα, παρ΄ ότι η αδελφή της είχε χαθεί πρόωρα εξαιτίας της νόσου. Χρειάστηκε να της γίνει η διάγνωση και να τρομάξει, για να βάλει μπροστά να χάσει τα 13 επιπλέον κιλά της και να θυμηθεί τι σημαίνει σωματική άσκηση. Τελικά, η ΤζοΑν άλλαξε τον τρόπο ζωής της. Αποφεύγει την καντίνα του σχολείου στο οποίο εργάζεται ως δασκάλα και μαγειρεύει την πλειονότητα των γευμάτων της στο σπίτι. Επιπλέον, προσπαθεί να μη μένει μέχρι αργά στη δουλειά, ξεκλέβοντας χρόνο για να αθλείται και να μαγειρεύει υγιεινά. Σήμερα είναι «καλά». Και η ίδια όμως, διστάζει να θεωρήσει τον εαυτό της θεραπευμένο: ίσως διότι φοβάται μήπως σταματήσει την προσπάθεια και χάσει τις καλές συνήθειες που κρατούν τον διαβήτη μακριά.
Ανακτήθηκε από: http://www.tanea.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.