Απρ 09
11
40 ΧΡΟΝΙΑ ΓΟΥΝΤΣΤΟΚ
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 11 Απριλίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Ο ΜΑΪΚΛ ΛΑΝΓΚ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ, ΠΕΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΗ ΣΥΜΦΟΡΗΣΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΔΕΙ ΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ. ΜΙΣΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΝΕΟΙ ΕΙΧΑΝ ΕΡΘΕΙ ΣΤΗ ΦΑΡΜΑ ΤΟΥ ΜΠΕΘΕΛ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΕΝΑ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΜΕ ΡΟΚ ΜΟΥΣΙΚΗ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΛΕΒΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΓΟΥΝΤΣΤΟΚ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΕΒΑΖΕ ΣΤΗ ΡΟΚ ΙΣΤΟΡΙΑ
Η Ιστορία είχε πολλή δουλειά το ΄69. Ο άνθρωπος μόλις είχε περπατήσει στο φεγγάρι, ενώ βάθαιναν οι πληγές της Αμερικής από τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Ο Μάικλ Λανγκ, 64 χρόνων σήμερα, τα σκέφτεται όλα αυτά καθώς ετοιμάζεται τον Αύγουστο να γιορτάσει τα 40χρονα του Woodstock. Η τεχνολογία έχει στείλει πολλούς ανθρώπους στο φεγγάρι και Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται ακόμη στο Ιράκ.
Το Woodstock βέβαια δεν έμεινε στην ιστορία μόνο για τα απρόσμενα πλήθη του. Ήταν ένα τριήμερο λάσπης και σκόνης, με ατέλειωτες ουρές και ώρες αναμονής, με πάρα πολλές ελλείψεις, με αλκοόλ και ναρκωτικά, αλλά που κατάφερε να συμπυκνώσει όλη τη μαγεία και τη δυναμική της δεκαετίας του ΄60. Η αφρόκρεμα των καλλιτεχνών του ροκ πέρασε από τη σκηνή του. Έτσι, έγινε το απόλυτο ροκ φεστιβάλ και η απόδειξη πως το «love & peace» των χίπις ήταν κάτι εφικτό, ακόμη και σαν μια σουρεαλιστική σύγκρουση με την πραγματικότητα, όπως κάθε ροκ φεστιβάλ είναι. Τα πράγματα βέβαια καθόλου δεν ξεκίνησαν έτσι.
Ένα από τα πρώτα που μαθαίνει κανείς είναι πως το Woodstock δεν έγινε καν στο Γούντστοκ, αλλά κοντά σε αυτό:
στο Μπέθελ. Η πρόθεση του Μάικλ Λανγκ που ερχόταν ζεστός από το Ποπ Φεστιβάλ του Μαϊάμι ήταν να κάνει κάτι έξω από τη Νέα Υόρκη, στην εξοχή, όπου άρχιζε να συγκεντρώνεται και να μένει ήδη καλλιτεχνικός κόσμος. Ένα φεστιβάλ; Καλή ιδέα. Μαζί με τους συνεργάτες του έβαλε πλώρη για το Γουόλκιλ, όπου θα παρουσίαζαν ένα φολκ τζαζ φεστιβάλ. Έτσι είπαν. Αλλά οι «τρεις μέρες ειρήνης και μουσικής» που διαφήμιζαν άρχισαν να προϊδεάζουν για κάτι πιο ευρύ από ένα πικνίκ με τραγούδια και αυτό ανησύχησε τις τοπικές αρχές του Γουόλκιλ. Για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, αποφασίζουν στο παρά πέντε να μη δώσουν άδεια. Και γκρεμίζονται όλα.
Τότε είναι που μπαίνει στην εικόνα- και κατ΄ ευθείαν στην Ιστορία- ο Μαξ Γιάσγκουρ, που δίνει τη φάρμα του στους λόφους Μπέθελ- όχι με το αζημίωτο. Το φυσικό αμφιθεατρικό σχήμα, ωστόσο, βοηθούσε πολύ ώστε ο κόσμος να βλέπει στη σκηνή. Και ο αγώνας του Λανγκ να βρει τα χρήματα έχει ξεκινήσει. Υπολογίζει πως κάθε καλλιτέχνης από τους headliners θα πάρει 15.000 δολάρια- ο Χέντριξ ζητάει γύρω στις 50.000. Ο Λανγκ θα δώσει λεπτομέρειες για όλα αυτά στο βιβλίο του, που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει τις επετειακές αυτές ημέρες.
Περίμεναν κόσμο. Αυτό είναι αλήθεια, αλλιώς δεν θα έτρεχαν στις εξοχές. Είχαν πουληθεί περίπου 186.000 εισιτήρια και υπολόγιζαν συνολικά να φτάσουν τα 200.000 με τον κόσμο που θα αγόραζε στην πόρτα. Ποια πόρτα όμως; Δεν ήταν δυνατό να υπάρχει πόρτα. Έρχονταν κατά χιλιάδες. Ο φράχτης τελικά πέφτει και το φεστιβάλ αποκτά ελεύθερη είσοδο. Έρχο νται ακόμη πιο πολλοί. Ατελείωτες ουρές από αυτοκίνητα. Ο Ρίτσι Χέιβενς, που κανονικά θα έπαιζε τρίτος, βγαίνει πρώτος γιατί κανείς άλλος δεν έχει καταφέρει να φανεί έως το απόγευμα της Παρασκευής. Ανάμεσα στον Χέιβενς που ξεκίνησε με το «Ηigh Flyin΄ Βird» το απόγευμα της 15ης Αυγούστου και τονΤζίμι Χέντριξπου έκλεισε τη δική του συναυλία με το «Ηey Joe» το πρωί της Δευτέρας (αφού οι διοργανωτές παρέτειναν τη διάρκεια του φεστιβάλ για να μη φύγει ο κόσμος μέσα στη νύχτα), ανέβηκαν στη σκηνή μερικοί από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής στο ροκ, τη φολκ και την ψυχεδελική σκηνή: η πρώτη κυρία του Ειρηνιστικού Κινήματος,Τζόαν Μπαέζ , η οποία μάλιστα ήταν έγκυος, οΆρλο Γκάθρι, οΡαβί Σανκάρ, οιΙncredible String Βand, oΤιμ Χάρντιν, ο εντυπωσιακός Σαντάνα, οιCanned Ηeat, ηΤζάνις Τζόπλινμε τα κοσμικά της μπλουζ, οιGrateful Dead, οιCreedence Clearwater Revival, oιSly and the Family Stone, oιWho(οι οποίοι στην αρχή δεν ήθελαν να συμμετέχουν), οιJefferson Αirplane που έκλεισαν τη δεύτερη βραδιά με το ψυχεδελικό τους «White Rabbit», οΤζο Κόκερ, οι Country Joe & the Fish, οιΤen Υears Αfter, oιΒand, οιΒlood Sweat & Τears, oΤζόνι Γουίντερ , οιCrosby, Stills, Νash & Υoungμε ηλεκτρικό και ακουστικό σετ, οιΡaul Βutterfield Βlues Βand και Sha-Νa-Νa, προτού αρχίσει να ξημερώνει Δευτέρα και ο Τζίμι Χέντριξ να στέλνει το πρώτο του «Μessage to Love». Όταν έπαιξε και το πιο ηλεκτρικό «StarSprangled Βanner», τον αμερικανικό εθνικό ύμνο, καταλάβαινε κανείς πως και οι ίδιοι συνειδητοποιούσαν ότι ζούσαν κάτι διαφορετικό από ένα ροκ φεστιβάλ. «Ήταν απίστευτο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πώς η μουσική μου ακουγόταν, καθώς ο ήχος παλλόταν στα σώματα των ανθρώπων», έλεγε ο Κάρλος Σαντάνα.
Με αριθμούς
30.000
άνθρωποι είχαν κατασκηνώσει έξω από τον χώρο μία ημέρα πριν 500.000
περίπου παρακολούθησαν το φεστιβάλ. 50.000
το πολύ περίμεναν οι τοπικές αρχές 34καλλιτέχνες εμφανίστηκαν 2μωρά γεννήθηκαν μέσα στο τριήμερο
Ανακτήθηκε από: http://www.tanea.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.