Απρ 09
11
Οι πειρατές του 21ου αιώνα
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 11 Απριλίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
«Εμείς δεν φοβόμαστε τους Αμερικανούς, αν δεχθούμε επίθεση θα απαντήσουμε», δήλωναν χθες προκλητικά οι τέσσερις πειρατές που κρατούν από την Τετάρτη όμηρο στον Ινδικό Ωκεανό τον Αμερικανό κυβερνήτη του «Μaersk Αlabama».
Η απειλή πραγματοποιήθηκε, σ΄ άλλο περιστατικό με γαλλικη θαλαμηγό, με τον θάνατο ενός ομήρου. Άλλωστε, και το γεγονός ότι μια στρατιωτική υπερδύναμη όπως οι ΗΠΑ επιστράτευσε το FΒΙ προκειμένου να διαπραγματευτεί με τέσσερις Σομαλούς σε μια σωσίβια λέμβο χωρίς καύσιμα, δείχνει ότι οι πειρατές του 21ου αιώνα είναι αντίπαλος κάθε άλλο παρά γραφικός.
Μία καινοφανής διεθνής ναυτική συμμαχία- η μεγαλύτερη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, λένε κάποιοι- περιπολεί τους τελευταίους μήνες ανοιχτά των ακτών της Σομαλίας, στον Κόλπο του Άντεν και τον Ινδικό Ωκεανό, εκεί από όπου διέρχονται κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες εμπορικά πλοία. Υπάρχει μια αρμάδα της Ε.Ε., μία αρμάδα του ΝΑΤΟ· δύο δυνάμεις κρούσης υπό αμερικανική διοίκηση· συνολικά περίπου 35 σκάφη από καμιά δωδεκαριά χώρες. Και τι με αυτό; Αύξηση 300% παρουσιάζουν οι περιπτώσεις πειρατείας στην περιοχή σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2008.
Έως τις Σεϋχέλλες.
«Οι πειρατές νικάνε», λέει ένας Αμερικανός αναλυτής, ο Μάρτιν Μέρφι. Η διεθνής ναυτική συμμαχία καλείται να περιφρουρήσει μια έκταση δύο εκατομμυρίων τετραγωνικών μιλίων και οι πειρατές επιχειρούν όλο και πιο μακριά, έχοντας φτάσει μέχρι τις Σεϋχέλλες. Επιπλέον, δεν υπάρχει ενιαία διοίκηση για τα πολεμικά πλοία που βρίσκονται στην περιοχή, άρα δεν υπάρχει και συντονισμός. «Το πρόβλημα βρίσκεται στη θάλασσα, αλλά οι ρίζες του στην ξηρά», επισημαίνει ο Αχμεντού Ουλντ Αμπντάλα, ο επικεφαλής απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Σομαλία. Αυτό όλοι το αναγνωρίζουν, κανείς όμως δεν διαβλέπει κάποια λύση. Η Σομαλία είναι χώρα φτωχή και άναρχη, χωρίς λειτουργική κυβέρνηση από το 1991. Όπως επισημαίνει η «Guardian», η πειρατεία είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία της και οι πειρατές μεταξύ των πλουσιότερων κατοίκων της. Έχουν κάθε κίνητρο να συνεχίσουν τη δράση τους και λιγοστές πιθανότητες να αντιμετωπίσουν μια αποτελεσματική στρατιωτική αντίδραση: «Όσο άσχημη και αν φαίνεται σήμερα η πειρατεία, για τον ανεπτυγμένο κόσμο τα χειρότερα έπονται». Μάχη με νεκρούς.
Ένας όμηρος από τη θαλαμηγό «Τανίτ», η οποία κατελήφθη το περασμένο Σάββατο από Σομαλούς πειρατές, σκοτώθηκε, ενώ τέσσερις άλλοι, μεταξύ των οποίων και ένα παιδί, απελευθερώθηκαν χθες έπειτα από επιχείρηση του γαλλικού στρατού, όπως ανακοίνωσε η γαλλική προεδρία. Δύο από τους πειρατές είναι νεκροί και άλλοι τρεις συνελήφθησαν.
Από την άλλη, το αμερικανικό αντιτορπιλικό «Βainbridge» παρακολουθεί τη σωσίβια λέμβο και τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται ανάμεσα στους πειρατές και τον κυβερνήτη του, ο οποίος παίρνει οδηγίες από ειδικούς του FΒΙ. Χθες προσπάθησε να τους ξεφύγει πέφτοντας στη θάλασσα αλλά τον ξανάπιασαν. Οι πειρατές ζητούσαν λύτρα για να απελευθερώσουν τον καπετάνιο και απειλούσαν να τον σκοτώσουν αν δέχονταν επίθεση.
ΓΝΩΜΗ Η αντιστροφή της παλίρροιας
Του ΡΑΤRΙCΚ CΟCΚΒURΝ
Μια αλλαγή προς το συμφέρον του Ομπάμα είναι ότι ο αμερικανικός Τύπος έχει σταματήσει τις ανταποκρίσεις από τον πόλεμο, κυρίως επειδή δεν υπάρχουν χρήματα και η πλειονότητα των Αμερικανών πιστεύει ότι ο πόλεμος έχει κερδηθεί. Η ρητορική με την οποία οι ΗΠΑ διεξάγουν τη διπλωματία τους είναι πιο εύκολο να αλλάξει από τα γεγονότα στο έδαφος του Ιράκ ή του Αφγανιστάν. Οι ηγέτες των κρατών με μεγάλες μουσουλμανικές πλειονότητες εκτιμούν τον διαφορετικό τόνο στις ομιλίες του προέδρου Ομπάμα, όμως ιδιωτικά αναρωτιούνται πώς θα μπορέσει να προωθήσει πραγματικές αλλαγές.
Η πρόθεση του Μπαράκ Ομπάμα να βάλει τέλος στην αντιπαράθεση ΗΠΑ και μουσουλμανικού κόσμου είναι και πιο εύκολη και πιο δύσκολη απ΄ ό,τι δείχνει. Πιο εύκολη επειδή η σύγκρουση δεν οφείλεται σε θρησκευτικούς ή πολιτιστικούς λόγους. Αφορά πραγματικά θέματα όπως το μέλλον των Παλαιστινίων, το μέλλον του Ιράκ και τον έλεγχο του Αφγανιστάν. Εάν αυτά τα συγκεκριμένα ζητήματα δεν επιλυθούν, τότε η σύγκρουση της Αμερικής με τον μουσουλμανικό κόσμο ίσως παραμείνει τόσο έντονη και δύσκολη όσο ήταν και επί Μπους. Ανακτήθηκε από: http://www.tanea.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.