Απρ 09
9
«Σαν την Ελλάδα, πουθενά»
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 9 Απριλίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
«Τίποτα δεν πήγε όπως τα είχα σχεδιάσει. Αυτό ήταν το πιο όμορφο κομμάτι του ταξιδιού. Τα 6.000 ευρώ αποδείχθηκαν λίγα για μια τόσο μεγάλη διαδρομή- 40.075 χιλιόμετρα σ΄ έναν χρόνο-, ο συνοδοιπόρος μου για προσωπικούς του λόγους επέστρεψε στην Ελλάδα, ενώ τις πρώτες δύο βδομάδες του ταξιδιού έχασα δέκα κιλά».
Ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο να κάνει τον γύρο του κόσμου ως άλλος Φιλέας Φογκ μαζί με έναν κολλητό του. Στην πορεία έμεινε μόνος και συνέχισε ένα μοναχικό ταξίδι που αποδείχθηκε συναρπαστικό. Ο 25χρονος Ευθύμης Σανίδης, από τη Μυτιλήνη, επέστρεψε πρόσφατα στην Ελλάδα, φορτωμένος με εμπειρίες και εικόνες από κάθε γωνιά του κόσμου. Τώρα αποφάσισε να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία και στην Αθήνα όπου έχει εγκατασταθεί ετοιμάζει την πρώτη του ταινία μικρού μήκους.
Το ταξίδι του Ευθύμη Σανίδη ξεκίνησε στις 17 Μαρτίου του 2008. Μαζί με τον φίλο του από τον στρατό Κώστα Διαμαντή είχαν αποφασίσει να βγουν στους δρόμους του πλανήτη μόνο με 6.000 ευρώ ο καθένας στην τσέπη.
Κάθε αρχή και δύσκολη
Πρώτος σταθμός ήταν η Ινδία. Αυτό ίσως να ήταν και το πιο δύσκολο μέρος του ταξιδιού αφού θα μπορούσαν όλα να είχαν τελειώσει. Ο συνοδοιπόρος του αποφάσισε να επιστρέψει πίσω στην Ελλάδα και ο Ευθύμης Σανίδης έμεινε μόνος. «Στην αρχή είχα πάρει πολύ σοβαρά το θέμα της οικονομίας, γι΄ αυτό έπινα νερό από τις βρύσες και έτρωγα φαγητό από τον δρόμο. Τότε όμως έπαθα μια σοβαρή δυσεντερία. Ήμουν άρρωστος πάνω από μία εβδομάδα», θυμάται ο Ευθύμης. Από τότε αποφάσισε να προσέχει περισσότερο το φαγητό και στη συνέχεια του ταξιδιού έπινε μόνο εμφιαλωμένο νερό.
«Ταξίδευα με κάθε μέσο που έβρισκα διαθέσιμο. Κυρίως με οτοστόπ διέσχισα ατέλειωτες αποστάσεις ενώ γνώρισα και άπειρο κόσμο στη διαδρομή και αρκετοί ήταν εκείνοι που μου προσέφεραν κατάλυμα».
Μέσω του site «couch surfing» στο Ίντερνετ όπου παρέχεται φιλοξενία στους ταξιδιώτες εξασφάλιζε καταλύματα για κάθε επόμενο σταθμό του στο ταξίδι. «Ένας Μαορί που συνάντησα στον δρόμο στη Νέα Ζηλανδία προσφέρθηκε να με φιλοξενήσει σε ένα σπίτι που είχε στο βουνό. Ήταν μια όμορφη εμπειρία». Δεν ήταν όμως πάντα τυχερός και υπήρξαν και νύχτες που κοιμήθηκε στα παγκάκια, σε αμμόλοφους, σε παραλίες.
Ταξίδεψε με τρένα, καραβάκια και πολύ σπάνια επέλεγε για τις μετακινή- σεις του αεροπλάνα και μόνο όταν έβρισκε φθηνά εισιτήρια μέσω Ίντερνετ.
«Κόλλησα στην Ινδονησία»
Πρόβλημα μετακίνησης αντιμετώπισε όπως θυμάται στην Ανατολική Ινδονησία. «Βρισκόμουν για μέρες κολλημένος σε ένα νησί χωρίς να υπάρχει καραβάκι, αεροπλάνο για να φύγω. Έμεινα μία εβδομάδα εκεί μέχρι να έρθει το επόμενο καραβάκι», λέει χαρακτηριστικά.
Στο blog του- «wondering around – 40,075 Κm in 365 days»- οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα ν΄ ακολουθούν βήμα βήμα τη διαδρομή του Ευθύμη με φωτογραφίες και περιγραφές από τις εμπειρίες του σε κάθε σταθμό του ταξιδιού. Το blog είχε αποκτήσει φίλους που ενθάρρυναν με μηνύματά τους τον Ευθύμη να συνεχίσει. Πέρα απ΄ αυτό όμως του προσέφεραν και οικονομική βοήθεια αφού από τους επισκέπτες του blog μάζεψε γύρω στα 500 ευρώ για το ταξίδι του.
Δυσκολίες
Στη διαδρομή δεν ήταν όλα ρόδινα. Όπως λέει, υπήρξαν στιγμές που ήθελε να σταματήσει και να γυρίσει πίσω. «Πάντα όμως κάποια σημάδια, όπως ένα ελληνικό βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου όταν βρισκόμουν στην Ταϊλάνδη, αλλά και η ζεστή φιλοξενία ανθρώπων που συνάντησα, μου έδιναν κουράγιο να συνεχίσω. Έχω αποκτήσει πολλούς φίλους με τους οποίους συνεχίζουμε να επικοινωνούμε μέσω Ίντερνετ σχεδόν σε κάθε περιοχή. Στην Ταϊλάνδη έχω πιο πολλούς αφού έμεινα δύο μήνες. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα ξεχάσω κανέναν απ΄ όσους γνώρισα στο ταξίδι αυτό», λέει ο Ευθύμης.
Τώρα πια τα προβλήματα που αντιμετώπισε του φαίνονται πολύ μικρά. «Δυσκολίες υπήρξαν, όμως δεν μπορώ να πω ότι υπήρξαν στιγμές που φοβήθηκα επειδή ήμουν σε άγνωστους τόπους. Δεν υπήρχε τίποτα για να φοβηθώ. Υπήρχαν βέβαια σε κάποια μέρη εχθρικά βλέμματα και καχυποψία, όμως δεν βρέθηκα ποτέ σε κίνδυνο. Ο μόνος φόβος μου ήταν ο ίδιος ο εαυτός μου. Φοβόμουν μη χάσω πουθενά τα χαρτιά μου ή το διαβατήριό μου!», αναφέρει γελώντας.
Καμιά από τις χώρες που επισκέφθηκε όπως λέει όμως δεν θα μπορούσε ν΄ αντικαταστήσει την Ελλάδα στην καρδιά του. «Μ΄ αρέσει η άνεση του σπιτιού μου με τον φούρνο μικροκυμάτων μου και το κλιματιστικό μου. Το Μπουένος Άιρες είναι μια όμορφη Αθήνα ενώ το Ανατολικό Τιμόρ μού θύμισε λίγο τη Λέσβο. Γενικά πάντως δεν αλλάζω τη χώρα μου με καμιά άλλη».
40.075 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ
Ο 25χρονος από τη Λέσβο στηρίχθηκε ηθικά αλλά και οικονομικά απο τους επισκέπτες του blog
Φωτογράφισα τη «Μiss Ινδονησία 2008»
Αξιοποιώντας τις γνώσεις του στη φωτογραφία δούλεψε για δύο μήνες στην Ινδονησία σε έναν εκδοτικό όμιλο που εξέδιδε το περιοδικό μιας αεροπορικής εταιρείας. Ανάμεσα στις «αποστολές» που του ανατέθηκαν ήταν και η φωτογράφιση της «Μiss Ινδονησία 2008»!
Φώτα, κάμερα, πάμε…
ΤΟ ΣΙΝΕΜΑκαι τα ταξίδια ήταν πάντα οι μεγάλες αγάπες του Ευθύμη Σανίδη. Στα ταξίδια έπαιξαν ρόλο και οι γονείς του, καθώς μαζί τους ταξίδευε από μικρός σε πολλές χώρες του κόσμου. Στη Γερμανία που, όπως λέει, είναι δεύτερη πατρίδα του, την Ιταλία, την Αγγλία, το Μαρόκο, τα Κανάρια Νησιά και άλλα πολλά μέρη.
Μετά την επιστροφή του «στα πάτρια εδάφη» εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και προσπαθεί να πετύχει τον επόμενο μεγάλο στόχο του: ν΄ ασχοληθεί με τον κινηματογράφο.
Ανακτήθηκε από: http://www.tanea.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.