Απρ 09
8
Με «βαρύ» DΝΑ ένα στα 10 Ελληνόπουλα
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 8 Απριλίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Το γονιδιακό «ταβάνι» της παχυσαρκίας φαίνεται πως έχουν χτυπήσει τα Ελληνόπουλα, με αποτέλεσμα όσα παιδιά ήταν «γραφτό» να γίνουν παχύσαρκα να έγιναν! Αυτό καταγράφει νέα έρευνα που για πρώτη φορά δείχνει πως μπήκε φρένο στους ρυθμούς αύξησης του βάρους στους μαθητές Δημοτικού τα τελευταία πέντε χρόνια.
Σύμφωνα μάλιστα με τους επιστήμονες, το μυστικό πιθανώς να κρύβεται στο DΝΑ!
Η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού παρακολουθούσε από το 1997 έως το 2007 το βάρος και ύψος των μαθητών Δημοτικού ηλικίας οκτώ και εννέα ετών. Ειδικότερα, οι ερευνητές επισκέπτονταν κάθε χρόνο τα Δημοτικά σχολεία της χώρας (στη μελέτη συμμετείχε το περίπου 80% των σχολείων, εξαιρουμένων εκείνων στα οποία φοιτεί ένας μικρός αριθμός μαθητών) καταγράφοντας τα ανθρωπομετρικά στοιχεία περίπου 65.000 παιδιών κάθε έτος.
Συνολικά, τα 11 αυτά χρόνια, οι ερευνητές ανέβασαν στη ζυγαριά και μέτρησαν το ύψος σε 651.582
αγόρια και κορίτσια. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων αξιολογήθηκαν από την ερευνητική ομάδα του κ. Λάμπρου Συντώση, αναπληρωτή καθηγητή Διατροφής στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.
Η ανάλυση των στοιχείων έδειξε στην αρχή το προφανές – ότι δηλαδή η παιδική παχυσαρκία έχει αυξηθεί κατακόρυφα την τελευταία δεκαετία. Έτσι, ενώ το 1997 το ποσοστό των υπέρβαρων και των παχύσαρκων αγοριών ηλικίας οχτώ και εννιά ετών δεν ξεπερνούσαν το 19,6% και 8,1% αντίστοιχα, το 2007 τα ποσοστά αυτά σκαρφάλωσαν στο 26,5% και στο 12,2%.
Η αύξηση
Τον… ανήφορο όμως πήρε κατά το ίδιο διάστημα και ο δείκτης της ζυ γαριάς των μαθητριών Δημοτικού που ανήκουν στην ίδια ηλικιακή ομάδα. Πριν από 12 χρόνια τα υπέρβαρα κορίτσια άγγιζαν το 20,2% και τα παχύσαρκα το 7,2%. Το 2007 τα αντίστοιχα ποσοστά εκτινάχτηκαν στο 26,7% και στο 11,2% αντίστοιχα, επιβεβαιώνοντας τις ανησυχίες των επιστημόνων σε παγκόσμιο επίπεδο σε ό,τι αφορά την παιδική παχυσαρκία.
Όταν όμως οι επιστήμονες άρχισαν να αναλύουν σε βάθος τα δεδομένα, εξεπλάγησαν θετικά: «Διαπιστώσαμε μια εμφανή σταθεροποίηση στους ρυθμούς της παιδικής παχυσαρκίας για τα προηγούμενα πέντε συνεχόμενα έτη, που μάλιστα καταγράφεται για πρώτη φορά. Το φαινόμενο αυτό έχει παρατηρηθεί πρόσφατα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες καθώς και στις ΗΠΑ», υπογραμμίζει στα «ΝΕΑ» ο κ. Συντώσης. Η στατιστική ανάλυση της διαχρονικής εξέλιξης έδειξε πως η αυξητική τάση της παχυσαρκίας σταμάτησε μετά τα πρώτα έξι χρόνια της μελέτης, με αποτέλεσμα μια εμφανή σταθεροποίηση μεταξύ του 2003 και του 2007 και για τα δύο φύλα!
Οι ερευνητές προσπαθώντας να «διαβάσουν» πίσω από τις γραμμές και τους στατιστικούς πίνακες τα πιθανά αίτια που συνέβαλαν στο να διακοπεί η μέχρι πρότινος αυξητική πορεία της παιδικής παχυσαρκίας, κατέληξαν σε δύο συμπεράσματα- που ούτως ή άλλως το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Το πρώτο είναι πως άρχισαν σιγά σιγά να αποδίδουν οι προσπάθειες των επιστημονικών φορέων και της Πολιτείας κατά της παιδικής παχυσαρκίας.
Το συμπέρασμα
Το δεύτερο είναι πως η παχυσαρκία έχει ένα… ταβάνι που μάλλον το φτάσαμε. «Όπως το ύψος, έτσι και το βάρος του πληθυσμού ακολουθεί μια γενετικά προκαθορισμένη κατανομή. Ίσως λοιπόν, να αγγίξαμε το προκαθορισμένο ποσοστό παχυσαρκίας. Άλλωστε, έχει αποδειχτεί πως η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο, γεγονός που οφείλεται στο DΝΑ που περνά από τους γονείς στα παιδιά. Όταν και οι δύο γονείς είναι παχύσαρκοι, στο 80% των περιπτώσεων το παιδί θα είναι επίσης παχύσαρκο. Όταν πάλι, μόνον ο ένας γονέας αντιμετωπίζει πρόβλημα βάρους τότε στο 40% των περιπτώσεων το παιδί κληρονομεί το ίδιο πρόβλημα», προσθέτει ο κ. Συντώσης, συμπληρώνοντας «πως είναι πιθανόν όσα παιδιά ήταν να γίνουν παχύσαρκα, να έγιναν», με αποτέλεσμα από εδώ και στο εξής τα ποσοστά παχυσαρκίας να παραμένουν σταθερά στον χρόνο, όπως η ευθεία γραμμή του καρδιογραφήματος!
Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Συντώση ο γονιδιακός παράγοντας είναι πολύ ισχυρός σε ό,τι αφορά την παχυσαρκία. «Η παιδική παχυσαρκία που οφείλεται σε γονιδιακούς παράγοντες, άρα όχι σε παθολογικούς όπως χαμηλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα ή ψυχολογικούς όπως είναι για παράδειγμα η κατάθλιψη που μπορεί να οδηγήσει σε υπερφαγία, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα. Αυτό που προέχει είναι η προάσπιση της υγείας των παιδιών, γι΄ αυτό και ολοένα και περισσότεροι ειδικοί στον τομέα της διατροφής επικεντρώνονται κυρίως στο να μυήσουν τους νέους σε έναν υγιεινότερο τρόπο ζωής- προτείνοντας ένα πρόγραμμα ισορροπημένης διατροφής και σωματικής άσκησης- ώστε να είναι και να παραμένουν υγιείς».
Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ
Όταν οι γονείς είναι παχύσαρκοι, στο 80% των περιπτώσεων το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά
Οικογενειακή υπόθεση η απώλεια βάρους
ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑεάν τα γονίδια είναι η μοναδική αιτία της παχυσαρκίας, οι επιστήμονες αποφεύγουν να απαντήσουν μονολεκτικά με ένα «ναι» ή ένα «όχι». Και αυτό γιατί το DΝΑ είναι μόνον η μία πλευρά του νομίσματος.
Στην άλλη πλευρά, φαίνεται πως οι συνήθειες που έχουν εδραιωθεί στο σπίτι και τα πρότυπα, επηρεάζουν σημαντικά τα παιδιά. Άλλωστε, μια γονιδιακή πληροφορία φαίνεται πως χρειάζεται το κατάλληλο περιβάλλον για να «ξυπνήσει».
Μια ακόμη έρευνα που έγινε από την ομάδα του κ. Συντώση στο Εργαστήριο Διατροφής και Κλινικής Διαιτολογίας (Μαίρη Γιαννακούλια και Ειρήνη Μπαθρέλλου) σε συνεργασία με τις ερευνητικές ομάδες του καθηγητή Παιδοψυχιατρικής κ. Ιωάννη Τσιάντη και του καθηγητή παιδιατρικής κ. Γιώργου Χρούσου και αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί σε επιστημονικό περιοδικό, έδειξε πως η παιδική παχυσαρκία δύσκολα θεραπεύεται και χρειάζεται εντατική προσπάθεια από όλα τα μέλη της οικογένειας για να φανούν θετικά αποτελέσματα επί της ζυγαριάς.
Το πρόγραμμα
Ειδικότερα, παιδιά και έφηβοι ηλικίας από εννέα έως δεκατεσσάρων ετών συμμετείχαν σε ένα εντατικό πρόγραμμα διάρκειας έξι μηνών, όπου και παρακολουθούνταν στενά από μία ομάδα επιστημόνων (ενδοκρινολόγους, παιδοψυχιάτρους και διατροφολόγους) με στόχο να βελτιώσουν τις καθημερινές τους συνήθειες.
Η προσπάθεια αυτή συνεχίστηκε για ακόμη δυόμισι χρόνια, αν και οι συναντήσεις δεν ήταν τόσο συχνές, χωρίς ωστόσο οι ειδικοί να διαπιστώσουν θεαματικές αλλαγές.
«Η ψυχολογική υποστήριξη και θεραπεία που στοχεύει κυρίως στην αλλαγή αρνητικών σκέψεων και συμπεριφορών, φαίνεται να είχε αποτελέσματα μόνον σε εκείνες τις περιπτώσεις που όλα τα μέλη της οικογένειας έδειξαν τη διάθεση να συμμετάσχουν ενεργά στον κοινό σκοπό απώλειας βάρους, γεγονός που αποδεικνύει πως χρειάζεται σοβαρή προσπάθεια. Και από ό,τι φάνηκε τα κορίτσια είναι πιο συνεργάσιμα σε σχέση με τα αγόρια- συμπέρασμα που ίσως βρίσκει εξήγηση στο γεγονός πως τα αγόρια δεν δίνουν μεγάλη σημασία στην εξωτερική τους εμφάνιση», τονίζει ο κ. Γιώργος Χρούσος, καθηγητής Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Τζόρτζταουν, στην Ουάσιγκτον.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει σύμφωνα με τον κ. Χρούσο πως είναι ανέφικτο να επιτύχουν οι παχύσαρκοι τον στόχο τους και να φτάσουν σε ένα φυσιολογικό βάρος. Όσοι όμως είναι επιρρεπείς στην παχυσαρκία πρέπει να δώσουν διπλή μάχη, ενάντια στο DΝΑ τους και κυρίως ενάντια στις κακές συνήθειες που έχουν υιοθετήσει από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.
Ανακτήθηκε από: http://www.tanea.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.