Μαρ 09
30
Από το «θερμοσκόπιο» του Ηρωνα στην κλίμακα του Κελσίου
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 30 Μαρτίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Ο φασιανός της Αυστραλίας μπορεί να αντιληφθεί αλλαγή θερμοκρασίας ίση με μισό βαθμό Κελσίου. Το κουνούπι καταλαβαίνει μεταβολή θερμοκρασίας ίση με το 1/150 του βαθμού. Ο άνθρωπος «βολεύεται» με τις έννοιες παγωμένο, κρύο, ζεστό, καυτό. Για να μετρήσει τη θερμοκρασία, χρειάζεται κάποιο όργανο. Εως την εποχή του Αλεξανδρινού σοφού, Ηρωνα (1ο μ.Χ. αι.), δεν υπήρχε. Κι αυτό που εκείνος δημιούργησε («θερμοσκόπιο», το είπε), ούτε ξέρουμε πώς λειτουργούσε. Στα 1592, ο Γαλιλαίος εφάρμοσε την άκρη ενός σωλήνα στο στόμιο μιας γυάλινης σφαίρας, την οποία ζέστανε κι έβαλε την άλλη άκρη του μέσα σε ένα δοχείο νερό. Παρατήρησε ότι όσο ο αέρας μέσα στη γυάλινη σφαίρα κρύωνε (μειωνόταν ο όγκος του) τόσο ανέβαινε η στάθμη του νερού. Ξαναζέστανε τη σφαίρα και η στάθμη του νερού κατέβηκε. Ηταν, όμως, δύσχρηστο και αναξιόπιστο, καθώς ο όγκος του αέρα επηρεάζεται και από τις καιρικές μεταβολές. Στα 1630, ο Γάλλος φυσιοδίφης Τζιν Ρέι, χρησιμοποίησε νερό για να φτιάξει τον πρόδρομο του θερμόμετρου. Ο Γερμανός Γαβριήλ Δανιήλ Φαρενάιτ ξεκίνησε με το αλκοόλ (1709) και κατέληξε στον υδράργυρο (1714) ως το υλικό που μπορεί να μετρήσει καλύτερα τη θερμοκρασία ενός αντικειμένου. Στην εποχή του, κυκλοφορούσαν καμιά τριανταριά κλίμακες θερμοκρασίες. Ο Φαρενάιτ εισηγήθηκε τη δική του. Εβαλε στο μηδέν την πιο χαμηλή θερμοκρασία της γενέτειράς του Ντάνσιχ και στο 212 τη θερμοκρασία του βραστού νερού. Στα 1742, ο Σουηδός φυσιοδίφης Αντερς Κέλσιος πρότεινε να μπει το μηδέν στη θερμοκρασία βρασμού του νερού και το 100 σ’ εκείνη που το νερό γίνεται πάγος. Ο, επίσης Σουηδός, βοτανολόγος Κάρολος Λινέος την αντέστρεψε κι έτσι την ξέρουμε σήμερα.
Ανακτήθηκε από: http://www.ethnos.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.