Μαρ 09
30
Αφήνοντας το Λας Βέγκας
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 30 Μαρτίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Μέχρι πρόσφατα το Λας Βέγκας υποδεχόταν τον επισκέπτη του με περίσσεια αλλαζονεία, ανάλογη μιας πόλης που μέσα σε λίγες δεκαετίες μετατράπηκε από μια ασήμαντη κουκκίδα στη μέση της ερήμου σε μια διαστημική μεγαλούπολη. Πλέον, όμως, δεν αποπνέει την ίδια αυτοπεποίθηση.
Περπατώντας κατά μήκος του «Στριπ», όπως αποκαλείται το διάσημο κέντρο του Βέγκας, ο επισκέπτης εξακολουθεί να αισθάνεται σαν να βρίσκεται σε άλλον πλανήτη: ένα σύμπλεγμα από κολοσσιαίων διαστάσεων ξενοδοχεία και καζίνο σκεπάζουν τον ουρανό την ημέρα και τη νύχτα συνθέτουν έναν ωκεανό από φώτα νέον. Ωστόσο, αμέσως καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά: Στα αναρίθμητα εργοτάξια κατά μήκος του Στριπ που επωάζουν την επόμενη γενιά τερατουργημάτων της βιομηχανίας του τζόγου, οι μπουλντόζες παραμένουν εδώ και μήνες ακινητοποιημένες.
Τα σημάδια της κρίσης είναι πλέον ορατά στο Βέγκας, το οποίο αποδεικνύεται εξίσου ευάλωτο στην ύφεση με το Σικάγο, έδρα των υπό πτώχευση αυτοκινητοβιομηχανιών, και τη Νέα Υόρκη της καταρρέουσας Wall Street. Μπορεί το κραχ του ’30 να συνοδεύτηκε από άνθηση του τζόγου, η οποία αποτέλεσε την αφετηρία για την ανάδειξη του Λας Βέγκας σε Μέκκα των τζογαδόρων, όμως η Ιστορία δεν δείχνει να επαναλαμβάνεται: Ο μέσος Αμερικανός προτιμά να αποταμιεύσει αντί να αναζητήσει διέξοδο από την οικονομική του απόγνωση στην τύχη. Πρόκειται για μια εν γένει υγιή επιλογή, που όμως για το Βέγκας, που συνήθισε να αναπτύσσεται βασισμένο -κυριολεκτικά- στα λεφτά των άλλων, ισοδυναμεί με καταστροφή, την οποία ωστόσο κανείς δεν είδε να έρχεται.
Το πιο «hot» όνομα και τελευταία προσθήκη στο «Στριπ» είναι το Encore.
Το προϋπολογισμού 2,3 δισ. δολ. υπερπολυτελές ξενοδοχείο-καζίνο του βαρόνου του τζόγου, Στιβ Γουίν, άνοιξε τις πόρτες του τον Δεκέμβριο φιλοδοξώντας να αποτελέσει σημείο συνάντησης για παχυλά πορτοφόλια: οι αίθουσές του φωτίζονται από περίτεχνους πολυελαίους, το κορυφαίο εστιατόριό του διακοσμείται με πίνακες του Μποτέρο, ενώ στο κοσμηματοπωλείο φιλοξενείται το διάσημο διαμάντι-Γουίν, των 231 καρατίων!
Ωστόσο, η κρίση ανάγκασε τον Γουίν να ρίξει νερό στο κρασί του. Οι κρατήσεις στο Encore ξεκινούν από τα 159 δολ., όταν στο αμέσως προηγούμενο ξενοδοχείο του, το Wynn Las Vegas, το 2005, ένα δωμάτιο στα 250 δολ. θεωρούνταν ευκαιρία. Τουλάχιστον, το Encore ολοκληρώθηκε όπως σχεδιάστηκε. Το υπερπολυτελές μεγαθήριο CityCenter της εταιρείας MGM Mirage αναμένεται να εγκαινιαστεί μέσα στο 2009 «κουτσουρεμένο» ως συνέπεια της κρίσης: στην ουσία θα είναι ένας χάλκινος ουρανοξύστης, χωρίς να βασίζεται σε κάποιο ειδικό θέμα (π.χ. να μοιάζει με τις πυραμίδες της Αιγύπτου) και χωρίς να φιλοξενεί εκδηλώσεις στον περιβάλλοντα χώρο του. Αλλά υπάρχουν και χειρότερα. Τα έργα για το Echelon της Boyd Gaming, προϋπολογισμού 5 δισ. δολ., έχουν «παγώσει» επ’ αόριστον, ενώ ήδη 7 καζίνο μικρότερου βεληνεκούς έχουν βάλει λουκέτο.
Πριν από δύο χρόνια η ανέγερση των κολοσσιαίων αυτών «ναών του τζόγου» έμοιαζε πολύ καλή ιδέα. Οι μετοχές έσπαγαν κάθε ρεκόρ και οι τιμές των ακινήτων είχαν εκτοξευτεί στα ύψη δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση ευημερίας. Τα μεγάλα κεφάλια του χώρου -ο Στιβ Γουίν, ο Φιλ Ρούφιν και ο Ντόναλντ Τραμπ- υπερχρεώθηκαν για να κατασκευάσουν μεγαθήρια πάνω σε οικόπεδα που αγόρασαν πανάκριβα. Ομως, η κρίση τούς χάλασε τα σχέδια. Με τις τράπεζες να μη δανείζουν, αδυνατούν όχι μόνο να χρηματοδοτήσουν την ολοκλήρωση των έργων τους, αλλά και να πληρώσουν τα προηγούμενα χρέη τους.
Την ίδια ώρα ο αριθμός των επισκεπτών στο Βέγκας έχει ήδη συρρικνωθεί κατά 25% σε σχέση με πέρσι, ενώ κι αυτοί που έρχονται ξοδεύουν περίπου 20% λιγότερα από πέρσι. Σε αυτό έχει συμβάλει και η κατάρρευση της αγοράς συνεδρίων. Η πρωτεύουσα της πολιτείας Νεβάδα έχει επενδύσει πολλά για την ανάδειξή της ως κορυφαίος προορισμός για διοργανώσεις συνεδρίων, μια αγορά από την οποία αντλούσε πολλά δισ. δολ. ετησίως. Τελευταία, όμως, μαστίζεται από ένα κύμα ακυρώσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ακύρωση συνεδρίου της Goldman Sachs, λόγω περικοπών στο πλαίσιο των όρων που πρέπει να τηρήσει για να λάβει οικονομική βοήθεια από την Ουάσιγκτον.
Το κακό, όμως, δεν σταματά εκεί. Η αγορά διέγνωσε από νωρίς το πρόβλημα και τιμώρησε τις μετοχές των εταιρειών των βαρόνων του τζόγου. Η μετοχή της Las Vegas Sands, που ελέγχει διάσημα καζίνο, όπως τα Venetian και Palazzo, έχει υποχωρήσει κατά 95% τον τελευταίο χρόνο -καθώς βρίσκεται καθ’ οδόν προς χρεοκοπία- η Wynn Resorts 70%, η MGM Mirage 90% όσο και η Boyd Gaming. Στο ίδιο καζάνι βράζουν και οι Harrah’s Entertainment και Station Casinos, οι οποίες πασχίζουν να εξυπηρετήσουν το χρέος τους.
Η είδηση της χρεοκοπίας των δραστηριοτήτων τζόγου του Ντόναλντ Τραμπ πιστοποίησε τη νέα τάξη πραγμάτων. Οι τιμές των ακινήτων έχουν υποχωρήσει κατά 41% από πέρσι και η ανεργία ανεβαίνει κατακόρυφα. Οι αρχές της πόλης μοιάζουν να τα έχουν χαμένα και αναζητούν λύσεις που μοιάζουν είτε εκτός τόπου, όπως η δημιουργία ενός μουσείου για τη Μαφία, από την οποία γεννήθηκε η βιομηχανία του τζόγου πριν περάσει σε «νόμιμες» εταιρείες, είτε αποτελούν «καραμέλα» σε κάθε κρίση, όπως η νομιμοποίηση της πορνείας. Για ορισμένους η λύση είναι μία: η Μέκκα του τζόγου να ρίξει τη… μύτη της και να πάψει να στοχεύει στα παχυλά πορτοφόλια. Ανοίγοντας τις πόρτες του στους χαμηλόμισθους, λένε, το Βέγκας μπορεί να χάσει σε αίγλη αλλά θα κερδίσει σε προοπτική.
1931
Χτίζεται το πρώτο καζίνο, το Pair-o-Dice Club.
1941
Το El Ranco Vegas γίνεται το πρώτο καζίνο που χτίζεται στο Στριπ. Eνα χρόνο αργότερα ακολουθεί το Hotel Last Frontier και το 1946 το Flamingo.
1968
Ο Κερκ Κερκoριαν αγοράζει το Flamingo. Το 1969 εγκαινιάζει το International Hotel, γνωστό σήμερα ως Las Vegas Hilton.
1973
Το MGM Grand Hotel and Casino, επίσης ιδιοκτησίας Κερκόριαν, ανοίγει τις πύλες του. Με 2.084 γίνεται το μεγαλύτερο καζίνο του κόσμου. Το 1986 πωλείται στην Bally Manufacturing και μετονομάζεται σε Bally’s.
1989
Η κατασκευή του The Mirage εγκαινιάζει την εποχή των μεγαθηρίων στο Βέγκας, που επισκιάζουν μικρότερα αλλά ιστορικά καζίνο όπως τα The Dunes, The Sands και Stardust.
2004
Η περίοδος ακμής. Η MGM Mirage ανακοινώνει τα σχέδια για την κατασκευή του έκτασης 600.000 m² και προϋπολογισμού 7 δισ. δολ. City Center.
2009
Η κατασκευή του City Center παραπέμπεται στις καλένδες ως συνέπεια
της κρίσης.
Ανακτήθηκε από: http://www.ethnos.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.