Οι επιστήμονες τον αποκαλούν το σκυλί-θαύμα. Η θεραπεία του Όσκαρ από μια πολύ επιθετική μορφή καρκίνου- και άλλων δύο σκύλων στη συνέχεια- δίνει ελπίδες για μια νέα καρκινική θεραπεία για τον άνθρωπο.
O Όσκαρ, ένα 10χρονο μπισόν φριζέ, έπασχε από ένα κακόηθες αδενοκαρκίνωμα του εντέρου. Δεν μπορούσε πια να κινηθεί και είχε το πολύ τρεις μήνες ζωής. Η χημειοθεραπεία και οι ακτινοβολίες δεν χρησίμευαν σε τίποτα. Τα αφεντικά του γνώρισαν τότε μια ομάδα ογκολόγων της Cleveland Clinic στο Οχάιο, που εδώ και αρκετά χρόνια μελετά ένα φάρμακο, το οποίο λειτουργεί σαν ένας βιολογικός Δούρειος Ίππος. Διεισδύει απαρατήρητο στο καρκινικό κύτταρο και μόλις βρεθεί μέσα σε αυτό, το καταστρέφει. Τα αφεντικά του Όσκαρ δέχθηκαν να δοκιμαστεί το φάρμακο στον σκύλο τους και μέσα σε δέκα ημέρες ο Όσκαρ μπορούσε και πάλι να περπατάει. Το φάρμακο είναι το nitrosylcobalamin (ΝΟ-Cbl), ένα μείγμα βιταμίνης Β12 και μονοξειδίου του αζώτου (ΝΟ): η Β12 μπαίνει στο καρκινικό κύτταρο μέσω των πολλών υποδοχέων που υπάρχουν στην επιφάνειά του (επειδή η βιταμίνη αυτή είναι απαραίτητη για τον πολλαπλασιασμό του) και απελευθερώνει το ΝΟ που είναι τοξικό.

Έτσι, ο Όσκαρ έγινε το σκυλί-θαύμα, ο σταρ του 237ου ετήσιου συνεδρίου των Αμερικανών χημικών που έγινε στο Σολτ Λέικ Σίτι και η φωτογραφία του έκανε τον γύρο του κόσμου. Έπειτα από αυτόν, η nitrosylcobalamin χορηγήθηκε σε άλλα δύο σκυλιά, με καλά αποτελέσματα και χωρίς τοξικές παρενέργειες: στον Μπάντι, ένα εξάχρονο γκόλντεν ριτρίβερ με όγκο στη σπονδυλική στήλη και στον Χάλεϊ, έναν σνάουτσερ γίγαντα 13 ετών με όγκο στον θυρεοειδή. Μαγνητικές τομογραφίες και υπέρηχοι έδειξαν ότι και στα δύο σκυλιά οι όγκοι έχουν συρρικνωθεί. Όταν ο κατάλογος περιλάβει δέκα «κλινικές περιπτώσεις», οι ερευνητές θα ζητήσουν από τη FDΑ, την αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, έγκριση για πειράματα σε ανθρώπους.

Μοιάζουμε πολύ γενετικά

ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ και οι άνθρωποι μοιάζουν πολύ γενετικά και η ιδέα του συντονιστή της έρευνας Τζόζεφ Μπάουερ ήταν να προσφέρει στα αφεντικά των σκύλων μια ευκαιρία να θεραπεύσουν τα άρρωστα ζώα τους από τον καρκίνο και ο ίδιος να λάβει από τη θεραπεία πληροφορίες, ώστε να μπορέσει κάποια στιγμή το φάρμακο να θεραπεύσει και ανθρώπους.

«Το καλό τού να χρησιμοποιείς έναν σκύλο ή μια γάτα για να δοκιμάσεις ένα φάρμακο για τον καρκίνο είναι διπλό», εξηγεί ο Μπάουερ. «Πρώτον, το ζώο μπορεί να ωφεληθεί από το πιο σύγχρονο φάρμακο στην καρκινολογία. Δεύτερον, οι καρκινολόγοι παίρνουμε δεδομένα από ζώα που είναι εκτεθειμένα στους ίδιους περιβαλλοντικούς παράγοντες με τους ιδιοκτήτες τους. Αναπνέουν τον ίδιο μολυσμένο αέρα και πίνουν το ίδιο μολυσμένο νερό με εσάς κάθε μέρα. Αν βρούμε έναν παράγοντα που αντιμετωπίζει τον καρκίνο σε έναν σκύλο με επιτυχία, υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να μπορούμε να τον μεταφέρουμε στον ανθρώπινο πληθυσμό και να έχουμε πολύ μεγαλύτερη ανταπόκριση απ΄ ό,τι στα ποντίκια».

 

Ανακτήθηκε από: http://www.tanea.gr



Αφήστε μια απάντηση

  • Ημερολόγιο καταχώρησης άρθρων

    Μάρτιος 2026
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Αρχεία

  • Ετικέτες

  • Αποποίηση ευθυνών

    Οι πληροφορίες που παρατίθενται στο τρέχων blog προέρχονται από ψηφιακό υλικό που βρίσκεται διαθέσιμο στο χώρο του διαδικτύου.