Μαρ 09
26
Το Διαδίκτυο «προβληματίζει» την πολιτική επικοινωνία
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 26 Μαρτίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
«Το μοντέλο της πολιτικής επικοινωνίας στο web αλλάζει δραματικά», έλεγε χαρακτηριστικά στους δημοσιογράφους που βρέθηκαν στο Web Science Conference 2009 ο Κωνσταντίνος Κοσκινάς, αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Οι τοποθετήσεις των ομιλητών στα σχετικά session τον επιβεβαίωσαν ποικιλοτρόπως.
  |
Οι επαγγελίες της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, άμεσα συνυφασμένες με την εξέλιξη των διαδικτυακών τεχνολογιών, καθώς και οι αλλαγές που επιφέρει στην πολιτική επικοινωνία το Διαδίκτυο, αποτέλεσαν, μεταξύ άλλων, αντικείμενο συζήτησης την τελευταία ημέρα του 1ου Παγκόσμιου Συνεδρίου για την Επιστήμη του Ιστού, στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.
Ο αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και επικεφαλής του ερευνητικού κέντρου «ΩΜΕΓΑ», Κωνσταντίνος Κοσκινάς τόνιζε εμφατικά στη δημοσιογραφική ομάδα του kathimerini.gr ότι, πλέον, με την ταχύτατη εξέλιξη των διαδικτυακών τεχνολογιών και την παράλληλη διαμόρφωση νέων διαδικτυακών μορφωμάτων και κοινοτήτων δεν είναι ορθό να γίνεται διαχωρισμός μεταξύ της εικονικής και φυσικής πραγματικότητας. Ο όρος virtuality αποτελεί μια, ενιαία και αδιαίρετη πραγματικότητα όπου οι ‘παλιοί’ διαχωρισμοί δεν μπορούν να εξεταστούν ξεχωριστά.
Το Web Science Conference 2009 επιβεβαίωσε τούτη τη θεώρηση του Διαδικτύου με αρκετούς επιστήμονες να κάνουν λόγο για το ευρύ πεδίο θεωρητικής, εμπειρικής και πειραματικής έρευνας που έχει δημιουργήσει η ανάπτυξη του Web. Mε τον Τιμ Μπέρνερς – Λι να μιλά συνεχώς για την αξιοπιστία και την παγκοσμιότητα που πρέπει να χαρακτηρίζει το Διαδίκτυο και τον καθηγητή Ιωσήφ Σηφάκη να αναφέρεται στο «Διαδίκτυο των Πραγμάτων» (Internet of Things) και στη σημασία της ελεύθερης διαδικτυακής πρόσβασης, γίνεται σαφές ότι η μετανεωτερική εποχή οφείλει να δει τη νέα, δυναμικά αναδυόμενη διάστασή της.
Προς μια ηλεκτρονική διακυβέρνηση
Οι έρευνες των πολιτικών αλλά και εταιρικών διαστάσεων του e-government αποτελούν «πεδίο δόξης λαμπρόν» για τους νέους «επιστήμονες του Ιστού», όπως φάνηκε από τις εισηγήσεις των ερευνητών στην ενότητα «Government, Citizens, Law and the Web».
Οι περισσότερες επιστημονικές προσεγγίσεις της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης απλοποιούν εξαιρετικά τη σχέση των τεχνολογικών καινοτομιών στο Διαδίκτυο με τις κοινωνικές και οργανωσιακές αλλαγές που συντελούνται στο φυσικό κόσμο, τόνισε ο Albert Batlle στην παρουσίασή του.
 Ο Ethan Katsh εξηγεί γιατί και στην online εποχή οι διενέξεις αποτελούν μια ανατπυσσόμενη βιομηχανία. |
Τα ερμηνευτικά εργαλεία της πολιτικής θεωρίας και επικοινωνίας σπάνια εντάσσονται σε μελέτες της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, γεγονός που καθιστά τις περισσότερες εξ’ αυτών «περιγραφικές και όχι ερμηνευτικές», σχολίασε ο Βatlle. O τεχνολογικός ντετερμινισμός που επηρεάζει τις μελέτες εξετάζει τους πολίτες ως «στείρους» χρήστες υπηρεσιών, χωρίς να ερευνά πολιτικές και κοινωνικές μεταβλητές που αφορούν την εμπιστοσύνη των πολιτών στην κυβέρνηση, την επιθυμία για συμμετοχή κλπ.
Από την άλλη πλευρά, ο Αμερικανός Ethan Katsh, διευθυντής στο Εθνικό Κέντρο Τεχνολογίας και Διαδικτυακής Επίλυσης Προβλημάτων του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης, προσέγγισε την «Επιστήμη του Ιστού» από νομική σκοπιά κάνοντας λόγο για τον σχεδιασμό νέων νομικών διαδικασιών στην εποχή των online συναλλαγών.
«Η τεχνολογία είναι ‘μεγάλη παραγωγός’ διενέξεων», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Katsh τεκμηριώνοντας με παραδείγματα την τοποθέτησή του. Το E-bay για παράδειγμα ανέλαβε, μέσα από software και άλλες αυτοματοποιημένες διαδικασίες τη διαχείριση και επίλυση περίπου 40 εκατομμυρίων διενέξεων, για το 2008.
Η επίλυση διενέξεων ανάμεσα σε «συμβαλλόμενα μέρη» είναι φαινόμενο του κυβερνοχώρου από τη στιγμή που η δομή του τελευταίου προσιδιάζει στον φυσικό κόσμο. Εικονικά προϊόντα, εικονική περιουσία, αύξηση των κοινωνικών επαφών και των πληροφοριακών ροών είναι μερικά από τα στοιχεία που δικαιολογούν και την αύξηση προβλημάτων και διαξιφισμών.
«Ακόμα και αν κάποιος χάσει κάποια υπόθεση, η πιθανότητα να αγοράσει ξανά από το E-bay είναι μεγαλύτερη όταν η επίλυση γίνεται online, παρά εάν κέρδιζε έπειτα από μια μακρόχρονη δικαστική διαδικασία», σημείωσε ο κ. Katsh, αναφερόμενος σε εσωτερικές έρευνες που πραγματοποιεί τελευταία το E-bay.
Η Βρετανίδα Helen Margetts έκλεισε την ενότητα παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα ενός πειράματος σχετικά με το πώς η θέαση της συμπεριφοράς των άλλων ενθαρρύνει ή όχι τη συλλογική δράση.
Ενώ παλαιότερες κοινωνιολογικές θεωρίες υποστήριζαν ότι η συσπείρωση μικρών ομάδων γύρω από κοινωνικούς στόχους ήταν πιο εύκολη υπόθεση από μεγαλύτερες ομάδες -όπου τα κίνητρα εξαφανίζονταν και η εκπροσώπηση συμφερόντων χανόταν στις μάζες-, το πείραμα της ομάδας της Μargetts φαίνεται να επιβεβαιώνει νεότερες κοινωνιολογικές ερμηνείες.
Όταν οι ερωτώμενοι ήξεραν πως για την συλλογή υπογραφών σε μια κοινωνική διαβούλευση, υπήρχε τεράστια κινητοποίηση, τότε επηρεάζονταν θετικά, εμφανίζοντας αυξημένη πιθανότητα συμμετοχής. Αντίθετα, αν ήξεραν ότι η κινητοποίηση ήταν μικρής εμβέλειας, η πιθανότητα συμμετοχής μειωνόταν με αποτέλεσμα τη μη συμμετοχή.
Πολιτική (-οί) στο Διαδίκτυο
 |
To στοίχημα που καλούνται οι σύγχρονοι πολιτικοί να κερδίσουν στην εποχή του Διαδικτύου, συζητήθηκε στο session που έφερε τον τίτλο «Politics on the Web». Οι ομιλητές από τα τρία ινστιτούτα μελετών (Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου, Νίκος Πουλαντζάς) αναφέρθηκαν στην αναδυόμενη δημόσια σφαίρα που φέρνει τους κομματικούς σχηματισμούς ενώπιον νέας ερωτηματοθεσίας για ζητήματα διακυβέρνησης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εκστρατεία Ομπάμα που χρησιμοποίησε ως κύριο εργαλείο το Διαδίκτυο και στην οποία έγινε μνεία από τους περισσότερους. Ωστόσο, δεν έλειψε ο προβληματισμός για την πραγματική υπόσταση του συγκεκριμένου εγχειρήματος, αν δηλαδή επρόκειτο για «στείρο» πολιτικό marketing ή για μια πολιτική πρόσκλησης σε συμμετοχή και διαβούλευση.
Από την άλλη πλευρά, ιδιαιτέρως αποκαλυπτική για τα ελληνικά δεδομένα ήταν η έρευνα του κέντρου «ΩΜΕΓΑ» που παρουσιάστηκε από τον Γιώργο Αλεξιά και καταδεικνύει την απουσία των ελληνικών κομμάτων από τη διαδικτυακή εξέλιξη.
Το εύρημα ότι οι Έλληνες βουλευτές παρουσιάζουν πολύ χαμηλό βαθμό χρήσης του μέσου, την ίδια στιγμή που οι ιστοσελίδες αρκετών εμφανίζουν χαμηλό βαθμό αλληλεπίδρασης, δείχνει ότι η δυναμική του Διαδικτύου δεν έχει γίνει ακόμη αντιληπτή από τους Έλληνες πολιτικούς, τόσο στην εμβέλειά της όσο και στην ποιότητα αυτής.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Αλεξιάς, «το Διαδίκτυο ενδιαφέρει τους πολιτικούς ως στατικό μέσο, κυρίως για την απήχηση της εικόνας τους. Το χρησιμοποιούν με τον ίδιο τρόπο όπως τα φυλλάδια και άλλα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας της στρατηγικής τους».
www.kathimerini.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.