Φεβ 09
24
Διαστημοπλάνο ετοιμάζει η Ευρώπη
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 24 Φεβρουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Με τεχνολογίες του 21ου αιώνα και δυνατότητες αντίστοιχα προσαρμοσμένες στα μελλοντικά δεδομένα, η βρετανική εταιρία «Reaction Engines Limited» προετοιμάζει μεθοδικά το πρώτο πλήρως επαναχρησιμοποιήσιμο διαστημοπλάνο, με το όνομα Skylon.
Θυμίζοντας τα διαστημικά λεωφορεία που επί χρόνια πραγματοποιούν πτήσεις στον πέριξ διαστημικό χώρο, το Skylon θα είναι ένα βήμα παραπέρα. Καταργώντας το σύστημα των πυραύλων-φορέων με τη γιγαντιαία εξωτερική δεξαμενή θα απογειώνεται με δικά του μέσα, μειώνοντας έτσι κατά πολύ το συνολικό κόστος χρήσης -αντίστοιχα και τις πιθανότητες προβλημάτων- και θα παραμένει σε πτήση μέχρι επτά ημέρες.
Αν σε αυτό συνυπολογισθεί ότι θα είναι επαναχρησιμοποιήσιμο για πολλές φορές, διαμορφώνεται μια αξιόλογη πλατφόρμα μεταφοράς διαστημικών φορτίων σε τροχιά, με πρώτο και καλύτερο του δορυφόρου. Εάν τελικώς πετύχει το εγχείρημα, τότε η Ευρώπη μετά την επιτυχία της με τους πυραύλους Ariane θα έχει ένα ακόμη δυνατό χαρτί στη διαστημική κούρσα. Και το πιο εντυπωσιακό;Το Skylon θα είναι ελεγχόμενο από αυτόματα συστήματα, επομένως χωρίς πλήρωμα.
Ας δούμε πώς ακριβώς σκέφτονται να το σχεδιάσουν. Παρατηρώντας κανείς τις πρώτες εικόνες που δόθηκαν στη δημοσιότητα, βλέπει ότι η άτρακτος είναι πολύ λεπτή, ενώ επίσης μικρά είναι και τα φτερά σχήματος δέλτα που βρίσκονται περίπου στο μέσον της. Αυτό γίνεται ακόμη πιο πολύ φανερό από τις διαστάσεις του σκάφους. Το μήκος του υπολογίζεται στα 82 μέτρα, η διάμετρος της ατράκτου στα 6,25 μέτρα και το άνοιγμα πτερύγων στα 25 μέτρα.
Από τα πιο εντυπωσιακά είναι οι κινητήρες του Skylon. Οι εμπνευστές του σχεδίου επέλεξαν να απογειώνεται όπως τα συμβατικά αεροπλάνα και να επιστρέφει επίσης κατά τον ίδιο τρόπο, ακολουθώντας κατά μια έννοια τη διαδικασία προσγείωσης των διαστημικών λεωφορείων. Επρεπε, λοιπόν, οι κινητήρες να λειτουργούν με δύο τρόπους – το συμβατικό, όπως οι τζετ, όσο βρίσκεται μέσα στην ατμόσφαιρα, και ως πύραυλοι στο διαστημικό χώρο πέριξ της Γης. Αυτό ακριβώς σκοπεύουν να πετύχουν.
Ιδιαίτερη φροντίδα έχει δοθεί και στην κατανομή αποθηκευτικών χώρων κατά μήκος της ατράκτου. Περίπου στο μέσον της και σε μήκος όσο περίπου καλύπτουν οι πτέρυγες βρίσκεται ο χώρος φόρτωσης, διαστάσεων 4,6Χ12,3 μέτρων, όπου θα τοποθετούνται διάφορα διαστημικά φορτία. Πίσω του θα υπάρχουν τρεις δεξαμενές, αντίστοιχα μια μικρή για το υγρό οξυγόνο, μια πολύ μεγαλύτερη για το υγρό υδρογόνο και ακόμη μια ρεζέρβα. Αντίστοιχα θα βρίσκονται άλλες δύο για οξυγόνο και υδρογόνο μπροστά από το χώρο φόρτωσης. Για όσο χρονικό διάστημα πετάει μέσα στην ατμόσφαιρα οι κινητήρες του θα «εισπνέουν» αέρα, επομένως και οξυγόνο, για τις ανάγκες λειτουργίας τους. Οταν η ταχύτητά του υπερβεί τα 5 Μαχ, δηλαδή 5 φορές την ταχύτητα του ήχου στον αέρα, οι κινητήρες θα τροφοδοτούνται με υγρό οξυγόνο από τις δεξαμενές στην άτρακτο.
Κατά τη διάρκεια της απογείωσης το συνολικό του βάρος υπολογίζεται στους 275 τόνους. Μάλιστα, ο διάδρομος πρέπει να είναι ανάλογα ενισχυμένος για να αντέχει το μεγάλο φορτίο από τους τροχούς. Από το βάρος αυτό, οι 12 τόνοι θα είναι κατά μέγιστο το μεταφερόμενο φορτίο στο χώρο φόρτωσης και συνολικώς 220 τόνοι τα καύσιμά του, ήτοι 66 τόνοι υγρού υδρογόνου και 150 τόνοι υγρού οξυγόνου. Κατά την προσγείωση υπολογίζεται ότι το σκάφος θα ζυγίζει 55 τόνους. Ανάλογη με το ύψος θα είναι και η μεταφορική του ικανότητα. Ετσι, στα 300 χιλιόμετρα ύψος και σε τροχιά περί τον Ισημερινό θα μεταφέρει φορτία 12 τόνων, ενώ σε ύψος 460 χιλιομέτρων το φορτίο μειώνεται στους 10,5 τόνους.
Πολύ ενδιαφέρον συγκεντρώνει και ο τρόπος κατασκευής του σκάφους. Η βασική άτρακτος και το τμήμα επαφής των πτερύγων με αυτήν θα είναι κατασκευασμένα από ενισχυμένα ανθρακονήματα, ενώ αλουμινένιες θα είναι οι δεξαμενές. Με πάχος μόλις μισό χιλιοστό, η εξωτερική επιφάνεια θα καλύπτεται από ενισχυμένα κεραμικά υλικά, ενώ θα υπάρχει ειδική κατασκευή για τη μεταφορά της εξωτερικής αεροδυναμικής πίεσης στην άτρακτο, καθώς και δυνατότητα μετακίνησής της, ειδικά κατά τη φάση της επανεισόδου στην ατμόσφαιρα, οπότε και αναπτύσσονται πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Η φάση αυτή ξεκινάει στα 90-60 χιλιόμετρα και με βάση όσα έχουν προβλεφθεί η θερμότητα που παράγεται θα ακτινοβολείται στο γύρω περιβάλλον χάρη στην ειδική σχεδίαση και τα υλικά κατασκευής.
Το πρότζεκτ θα χρηματοδοτηθεί με ένα εκατομμύριο ευρώ από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA). Με την επιλογή αυτή η ESA αποδεικνύει ότι διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον της για τα μελλοντικά συστήματα μεταφοράς φορτίων στο Διάστημα. Απαντά δε στο μεγάλο ερώτημα για τη δραστική μείωση του κόστους των αποστολών αυτών. Στη διαδικασία ανάπτυξης του διαστημοπλάνου θα συμμετάσχουν ακόμη η EADS Astrium, η γερμανική υπηρεσία διαστήματος και το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της εταιρίας, το SKYLON αναμένεται να πετάξει μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια.
Ανακτήθηκε από: http://www.e-tipos.com
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.