Φεβ 09
23
Η κλάση στα σπορ είναι θέμα… κλίσηs
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 23 Φεβρουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Γήπεδα, κολυμβητήρια, γυμναστήρια και πάσης φύσεως χώροι άθλησης σφύζουν από ζωή καθημερινά καθώς χιλιάδες παιδιά τούς επιλέγουν για τη σωματική τους δραστηριότητα.
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι νέοι στρέφονται στον αθλητισμό, από μικρή ηλικία, αφού οι γονείς έχουν αντιληφθεί τα οφέλη της συστηματικής άσκησης, τόσο στο σώμα όσο και στο πνεύμα τους, και έτσι τους ωθούν προς αυτή την κατεύθυνση.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η άσκηση και στη συνέχεια η επιλογή συγκεκριμένου αθλήματος, πρέπει να είναι αποτέλεσμα της επιθυμίας των παιδιών και όχι των γονέων, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι η επιλογή που έκαναν θα είναι η πιο κατάλληλη για εκείνα.
Μπορούν όμως οι μικροί αθλητές να γνωρίζουν εγκαίρως τις ικανότητές τους και την κλήση τους και έτσι να ασχοληθούν από μικρή ηλικία με το άθλημα εκείνο που είναι πιο κοντά στις δυνατότητές τους;
«Για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο της ζωής τους, κυρίως σε μικρή ηλικία, τα παιδιά μπορούν να κάνουν απλώς άσκηση.
Η αρχή της άσκησης είναι το παιχνίδι. Αν στη συνέχεια η άσκηση γίνει τρόπος ζωής, καλό θα είναι το παιδί να ασχοληθεί με ένα άθλημα το οποίο στην πορεία δεν θα το προδώσει», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» η κ. Μαρία Μαριδάκη, διευθύντρια του Εργαστηρίου Εργοφυσιολογίας στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Αθήνας.
«Ο γονιός, βεβαίως, δεν είναι ο κατάλληλος να κρίνει σε ποιο άθλημα έχει μεγαλύτερη κλίση το παιδί. Υπάρχουν ειδικοί γι αυτό το ρόλο.
Οι προπονητές στους αθλητικούς συλλόγους, εφόσον έχουν την εξειδικευμένη γνώση, αλλά και οι καθηγητές φυσικής αγωγής στα σχολεία, μπορούν να διαπιστώσουν τις ικανότητες του κάθε παιδιού από απλά πράγματα. Να δουν δηλαδή αν ένα παιδί είναι γρηγορότερο από κάποιο άλλο, αν μπορεί να πηδήξει ψηλότερα ή αν έχει αντοχή.
Αν κάποιο παιδί έχει καλό άλμα, βοηθάει στα αθλήματα τα οποία έχουν εκρηκτικότητα, δηλαδή π.χ. μπάσκετ, βόλεϊ, άλμα σε ύψος, άλμα σε μήκος. Ομως η εκρηκτικότητα του άλματος μπορεί να βοηθήσει, επίσης, ένα παιδί να γίνει ένας καλός τερματοφύλακας.
Ικανότητες
Τα παιδιά που είναι «γρήγορα», δηλαδή έχουν καλές επιδόσεις σε αγωνίσματα όπου το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται σε μικρό χρόνο, μπορούν να ασχοληθούν με το κολύμπι, τον στίβο ακόμη και την πυγμαχία (μπορεί κάποιο παιδί να κάνει πολλές αναπηδήσεις χωρίς να κουράζονται τα πόδια του και να διαθέτει γρήγορα ανακλαστικά στα χέρια).
Η «ταχύτητα» βοηθάει για παράδειγμα στην άρση βαρών (το παιδί σηκώνει γρήγορα βάρος). Και τέλος υπάρχει το κομμάτι της αντοχής (μαραθώνιος)», μας λέει η κ. Μαριδάκη.
Με απλές μετρήσεις
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι με απλές μετρήσεις μπορούν να διαπιστώσουν συγκεκριμένες ικανότητες στους νέους αθλητές. «Η μέτρηση μπορεί να γίνει εύκολα.
Μετράμε το μήκος του χεριού του παιδιού, απ όπου μπορούμε να αντιληφθούμε τη μελλοντική του ανάπτυξη και τις αντίστοιχες κλίσεις που μπορεί να έχει στον αθλητισμό. Η ευκινησία και η αλτικότητά του επίσης είναι μετρήσιμα στοιχεία. Μπορούμε να διαπιστώσουμε εάν ένα παιδί έχει αντοχή, ανάλογα με το πόσους γύρους αντέχει να τρέξει. Με απλά όργανα όπως π.χ. ένα χρονόμετρο, μπορούμε στοιχειωδώς να διακρίνουμε κάποιες ικανότητες.
Παρ όλα αυτά, υπάρχουν πιο τεκμηριωμένες διαδικασίες που γίνονται με προηγμένα επιστημονικά όργανα έτσι ώστε να υπάρχει και αντικειμενικότητα», προσθέτει η κ. Μ. Μαριδάκη. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι ίδιοι οι γονείς μπορούν να παρατηρήσουν αν τα παιδιά τους επιθυμούν τη σωματική δραστηριότητα. Ωστόσο δεν είναι οι κατάλληλοι να τα κατευθύνουν και η επιλογή του αθλήματος πρέπει να είναι απόρροια της επιθυμίας των ίδιων των παιδιών.
Ο ρόλος του σωματότυπουaΗ σωματική κατασκευή των παιδιών παίζει σημαντικό ρόλο στην απόδοσή τους σε κάποιο συγκεκριμένο άθλημα. «Θα πρέπει να επισημανθεί ότι η ιδιαίτερη σωματική κατασκευή που παρατηρούμε σε διάφορα αθλήματα, π.χ. γυμναστική, που κάνουν χαμηλόσωμα άτομα ή μπάσκετ και βόλεϊ που κάνουν ψηλόσωμα άτομα, δεν οφείλεται στο άθλημα. Είναι λάθος να λένε οι γονείς «θα το στείλω στο μπάσκετ για να ψηλώσει». Εχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι το ανάστημα είναι ένα από τα χαρακτηριστικά τα οποία είναι γενετικά καθορισμένα και όχι απόρροια του όποιου αθλήματος.
Από την άλλη πλευρά, πολλοί ανησυχούν ότι κάποια αθλήματα που ξεκινούν από μικρή ηλικία μπορεί να σταματήσουν την ανάπτυξη.
«Η επιστήμη λέει ξεκάθαρα ότι μπορεί να υπάρξει αναστολή των γεγονότων της ανάπτυξης όταν αρχίσουμε στα 6 ή 7 χρόνια συστηματική άσκηση, αλλά όταν σταματήσει το ερέθισμα ο οργανισμός έχει τη δυνατότητα να ανακτήσει το γενετικά καθορισμένο τελικό προϊόν», τονίζει η ειδικός.
Πρόγραμμα αξιολόγησης για παιδιά 9 έως 16 ετών
Το Εργαστήριο Εργοφυσιολογίας Εργομετρίας του ΤΕΦΑΑ Αθήνας υλοποίησε, με τη χορηγία της Cosmote, εργομετρικό πρόγραμμα με στόχο τη μέτρηση και την αξιολόγηση παιδιών και νέων, 9 έως 16 ετών, από την Αθήνα.
«Μέχρι στιγμής, στα δύο χρόνια που λειτουργεί το πρόγραμμα, πήραν μέρος 9.000 παιδιά από δήμους της Αθήνας. Ουσιαστικά με επιστημονικές μετρήσεις και με τα κατάλληλα όργανα (δυναμόμετρα χεριών και ποδιών, όργανα για τη μέτρηση της εκρηκτικότητας και της δύναμης, χρονόμετρα αλλά και δοκιμασίες παγκοσμίως αναγνωρισμένες για τη μέτρηση της αερόβιας ικανότητας) διαφαίνονται οι ικανότητες των παιδιών. Το πρόγραμμα θα συνεχιστεί φέτος και σε άλλες περιοχές, εκτός Αθηνών», αναφέρει η διευθύντρια του Εργαστηρίου.
ΚΛΑΡΑ ΓΕΝΙΤΣΑΡΙΩΤΗ
Ανακαλύψτε τις αιτίες της δυσφορίας του στα ομαδικά σπορ
Τα οφέλη από την ενασχόληση του παιδιού με τα ομαδικά αθλήματα είναι πολλαπλά τόσο σε σωματικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο: τα βοηθούν να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση, να συντονίζουν τις κινήσεις τους, να συνεργάζονται με άλλα άτομα και να αποκτούν καλή φυσική κατάσταση. Ωστόσο, δεν είναι όλα τα παιδιά γεννημένοι αθλητές. Οι γονείς σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να απογοητεύονται γιατί το παιδί απλώς μπορεί να μην έχει βρει ακόμα το άθλημα εκείνο που του ταιριάζει.
Αυτό που συνιστούν, πάντως, οι ειδικοί στους γονείς είναι να προσπαθήσουν να βρουν τις αιτίες που το παιδί τους δείχνει να δυσφορεί στην ιδέα ενός ομαδικού αθλήματος, προτού το απορρίψουν οριστικά.
1 Ενας πρώτος λόγος, σύμφωνα με τον καθηγητή Φυσικής Αγωγής στο Πανεπιστήμιο του Λος Αντζελες Στίβεν Ντόουσεν είναι ότι, παρόλο που αρκετά αθλήματα δέχονται παιδιά προσχολικής ηλικίας, μετά τα 6-7, τα περισσότερα αναπτύσσουν τις δεξιότητες, την ικανότητα να κατανοούν τους κανόνες του παιχνιδιού και το εύρος της προσοχής που απαιτούν τα ομαδικά αθλήματα.
2 Πολλές και επαναλαμβανόμενες αποτυχημένες προσπάθειες θα απογοητεύσουν το παιδί, οπότε αυτό που χρειάζεται είναι υπομονή, ενώ θα το βοηθήσει αν ασκηθεί και ο γονιός μαζί του. Μπορεί, για παράδειγμα, να παίξει με το παιδί του μπάσκετ και το παιδί στο ασφαλές περιβάλλον του σπιτιού του, θα δοκιμάσει, χωρίς τον φόβο της αποτυχίας, πολύ περισσότερες φορές.
3 Ο προπονητής, εξάλλου, μπορεί να έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην απροθυμία που δείχνει το παιδί να ενταχθεί στην ομάδα και να γυμναστεί. Ενας προπονητής που φωνάζει και ασκεί μεγάλη πίεση για νίκη θα αποθαρρύνει το ήδη διστακτικό παιδί, ιδίως επειδή τα περισσότερα παιδιά μέχρι τα 11 ή 12 δεν αντιδρούν καλά στον σκληρό ανταγωνισμό. Σε αυτήν την περίπτωση, οι γονείς πρέπει να έχουν κάνει έρευνα πριν γράψουν το παιδί τους σε κάποιο άθλημα. Θα πρέπει να μιλήσουν με τους εν δυνάμει προπονητές και να παρακολουθήσουν μία προπόνηση, ώστε να κρίνουν αν ο συγκεκριμένος προπονητής είναι κατάλληλος.
4 Επίσης, κάποια παιδιά φοβούνται ότι οι γονείς τους θα έχουν υψηλές προσδοκίες από αυτά, επομένως αποφεύγουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Σε αυτή την περίπτωση, οι γονείς θα πρέπει να τονίζουν στα παιδιά τους ότι η άθληση είναι πρώτα από όλα διασκέδαση και συντελεί στην καλή υγεία.
5 Ενα ακόμα πρόβλημα προκύπτει όταν ο γονιός αγαπάει ένα συγκεκριμένο άθλημα και θέλει να ωθήσει το παιδί του σε αυτό, αγνοώντας τις επιθυμίες ή και τις δυνατότητες του.
6 Αλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο στην επιλογή του αθλήματος μπορεί να είναι το ύψος, το βάρος ή οι φοβίες του παιδιού. Πιο συγκεκριμένα, ένα παιδί που είναι παχύτερο μπορεί να είναι απρόθυμο να γυμναστεί. Αλλα παιδιά πάλι μπορεί να φοβούνται την μπάλα, οπότε θα είναι πιο ευτυχισμένα με το κολύμπι ή το τρέξιμο. Αν τελικά το παιδί δεν πειστεί ή δεν θελήσει να ασχοληθεί με κάποιο ομαδικό ή ακόμα και ατομικό άθλημα, πάντα υπάρχει τρόπος να αναπτύξει τη φυσική του κατάσταση με παιχνίδια όπως το ποδήλατο, το κυνηγητό ή τον χορό.
Ανακτήθηκε από: http://www.ethnos.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.