Νοέ 08
4
Η άνιση μάχη των φρούτων απέναντι στο fast food
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 4 Νοεμβρίου, 2008 | Γράψτε σχόλιο
ΚΑΙ ΤΑ ΚΥΛΙΚΕΙΑ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ
Κάθε χρόνο τέτοιο καιρό ειδικοί και μη ασχολούμαστε με την ποιότητα των παρεχόμενων τροφίμων στα κυλικεία των σχολείων καταλήγοντας στο ίδιο πάντα συμπέρασμα: γαριδάκια, πατατάκια, σοκολάτες και άλλα, σνακ και μη, ευθύνονται για την τεράστια αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας και θα πρέπει να γίνει στροφή των τροφών που πωλούνται στα κυλικεία προς μια πιο υγιεινή κατεύθυνση, δηλαδή περισσότερα φρούτα, λαχανικά. Γιατί, όμως, τα παιδιά προτιμούν αυτές τις ανθυγιεινές τροφές και όχι τα πολύ θρεπτικά φρούτα, λαχανικά και τους χυμούς τους;
Στην Αμερική ένα παιδί 12-19 ετών ξοδεύει 104 δολάρια την εβδομάδα για το γρήγορο φαγητό και το σημαντικότερο είναι ότι τα τελευταία 5 χρόνια το ποσό αυξήθηκε κατά 40% περίπου. Είναι ξεκάθαρη, λοιπόν, η τάση το παιδί να θέλει να τρώει εκτός σπιτιού. Ο ρόλος της μητέρας είναι καθοριστικός σε αυτή την τάση. Η Patricia Anderson, καθηγήτρια Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Dartmouth στην Αμερική, σε μελέτη της βρήκε πως στις οικογένειες όπου η μητέρα αύξησε τον χρόνο εργασίας της από 20 σε 27 ώρες την εβδομάδα, στα παιδιά αυξήθηκε η εμφάνιση του ποσοστού παχυσαρκίας από 2 σε 10%. Γίνεται σαφές, δηλαδή, ότι όταν η μητέρα αυξήσει τον χρόνο εργασίας της, αυξάνονται οι πιθανότητες να μην ετοιμάσει σπιτικό φαγητό και το παιδί ως φυσικό επακόλουθο να στραφεί στο έτοιμο φαγητό. Το έτοιμο φαγητό για να πουλήσει είναι πλούσιο σε λιπαρά, αλάτι και ζάχαρη, φτηνά υλικά για τη βιομηχανία τροφίμων, που όμως με ειδικές συνταγές μετατρέπονται σε πεντανόστιμα γαριδάκια, πατατάκια, κρουασάν, σοκολατοειδή και τόσα άλλα που δελεάζουν τη γεύση του παιδιού και το οδηγούν στον αναπόδραστο δρόμο της υπερκατανάλωσης και της παχυσαρκίας.
Ομως, το μεγαλύτερο «όπλο» του γρήγορου φαγητού είναι τα τεράστια ποσά που δαπανώνται στο μάρκετινγκ. Υπολογίζεται ότι περίπου 36 δισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύονται ετησίως σε διαφημιστικές εκστρατείες από τη βιομηχανία τροφίμων. Ετσι, για παράδειγμα, το 2006 οι ταινίες «Superman returns» και «Pirates of the Caribbean» χρησιμοποιήθηκαν για να προωθήσουν κατεψυγμένες βάφλες και πατατάκια. Πιο πρόσφατα στην ταινία «Iron man» θαυμάσαμε τον ήρωα να απολαμβάνει το burger του λίγο πριν αναλάβει δράση. Ολα αυτά όχι απλώς επηρεάζουν τις διατροφικές επιλογές του παιδιού αλλά το κατευθύνουν προς το μέρος που το κέρδος της βιομηχανίας τροφίμων επιτάσσει, με συνέπειες αρνητικές στο βάρος και την υγεία γενικότερα.
Τι μπορούμε να κάνουμε
Τα «όπλα», λοιπόν, που έχουμε είναι δυσανάλογα όσον αφορά τα οικονομικά μεγέθη. Το γρήγορο φαγητό έχει να κάνει με δισ., ενώ τα φρούτα και λαχανικά με λίγα εκατομμύρια. Πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε πιο ελκυστικά τα φρούτα και τα λαχανικά για τα παιδιά μας; Ο Brian Wansink, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Cornell στη Νέα Υόρκη, μελετώντας τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών παρατήρησε κάτι αξιοπερίεργο σε ένα νηπιαγωγείο: τα παιδιά είχαν ιδιαίτερη προτίμηση στο μπρόκολο, ένα λαχανικό που η πλειονότητα των συνομηλίκων τους συνήθως απεχθάνεται. Διαπίστωσαν ότι η προτίμηση αυτή είχε να κάνει με τις νηπιαγωγούς του συγκεκριμένου κέντρου, που λέγοντάς τους ιστορίες την ώρα του φαγητού παρομοίαζαν το μπρόκολο με δένδρο την εποχή των δεινοσαύρων και τα παιδιά προσποιούνταν ότι είναι οι δεινόσαυροι που τρώνε τα δέντρα. Σε ένα άλλο νηπιαγωγείο παρατήρησαν μια αντίστοιχα ισχυρή προτίμηση στο σπανάκι, που πήγαζε από τον γνωστό ήρωα των κόμικς Ποπάι, ο οποίος τρώγοντάς το γινόταν πιο δυνατός.
Οι παρατηρήσεις αυτές έκαναν τον Brian Wansink και τους συνεργάτες του να σκεφτούν ότι αποδίδοντας στα φρούτα και τα λαχανικά μια, θρεπτική ή μη, ιδιότητα αυτόματα καθίστανται πιο ελκυστική τροφή για τα παιδιά. Ενα έξυπνο αλλά πάνω απ’ όλα χαμηλού κόστους μάρκετινγκ. Ετσι λοιπόν πήγαν στο εστιατόριο ενός ολοήμερου σχολείου και μετονόμασαν το πιάτο με τον αρακά «power peas», δηλαδή δυναμωτικό αρακά. Η αλλαγή αυτή του ονόματος διπλασίασε τις μερίδες που καταναλώθηκαν στο εστιατόριο. Το πιο εντυπωσιακό από όλες τις παρεμβάσεις αυτές συνέβη στον χυμό των λαχανικών, που μέχρι τότε σχεδόν κανένα παιδί δεν τον προτιμούσε. Οταν όμως τον βάπτισαν «rainforest smoothie» εξαντλήθηκε από την πρώτη μέρα. Η ίδια ομάδα συνέχισε τα πειράματά της και σε άλλα σχολεία με παρόμοια αποτελέσματα.
Γίνεται λοιπόν σαφές ότι το μάρκετινγκ, ο τρόπος δηλαδή με τον οποίο προβάλλεις κάτι, αποτελεί μια πολύ σημαντική παράμετρο στην επιλογή τροφών. Το γρήγορο φαγητό έχει σύμμαχο τη βιομηχανία τροφίμων, που επενδύει πολλά λεφτά και εκπαιδεύει ειδικούς επιστήμονες για να το κάνει. Το κέρδος είναι τεράστιο καθώς το κόστος τέτοιου είδους τροφών είναι πολύ χαμηλό, αφού η ποιότητά τους είναι ιδιαίτερα χαμηλή. Αντίθετα, τα φρούτα και τα λαχανικά, δυστυχώς, έχουν μόνο τους «όπλο» την τεράστια θρεπτική αξία, που όμως ούτε και αυτή προπαγανδίζεται σωστά στο παιδί. Και πώς να γίνει αυτό αφού οι γονείς σήμερα ελάχιστα ασχολούνται με τη διατροφή του παιδιού τους, δεν τους πολυνοιάζει αν το παιδί τους δεν φάει τα φασολάκια του, καθώς η σίγουρη λύση του fast food της γειτονιάς αποτελεί εγγύηση ότι κανείς δεν θα μείνει νηστικός και πάνω από όλα τα παιδί τους δεν θα γκρινιάζει; Ας σταματήσουμε λοιπόν να κατηγορούμε το κράτος, τα κυλικεία και τις μεγάλες εταιρείες τροφίμων για την κακή διατροφική αγωγή των παιδιών μας και ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη για να αναζητήσουμε τους υπαίτιους. Αναρωτηθήκαμε ποτέ αν είπαμε μια απλή ιστορία στο παιδί μας την ώρα του φαγητού, αν σκαρφιστήκαμε ένα μικρό παραμυθάκι για να το κάνουμε να αγαπήσει τα λαχανικά, αν έστω μπήκαμε στον κόπο να του πούμε ότι το καρότο κάνει καλό στην όραση και θα μπορεί να βλέπει καλύτερα; Αλλοτριωμένοι και πλήρως αδρανοποιημένοι, ακολουθούμε τους προδιαγεγραμμένους ρόλους που η σύγχρονη εποχή της διαφήμισης και της τηλεόρασης μας επιτάσσει. Τα παιδιά μας δεν αξίζουν λίγο περισσότερο από τον χρόνο μας;
Ανακτήθηκε από: http://www.enet.gr/
Σχετικός δεσμός: http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=91838496
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.