Φεβ 09
11
Αλληλεπίδραση εγκεφάλου – καρδιάς
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 11 Φεβρουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Πριν από αρκετά χρόνια είχε περιγραφεί αιφνίδιος θάνατος ύστερα από μια μεγάλη στενοχώρια ή ακόμα και μεγάλη χαρά. Στην αρχή το φαινόμενο αυτό είχε ονομαστεί «Voodoo Death», δηλαδή θάνατος από μαγεία-δεισιδαιμονία. Σήμερα όμως είναι βέβαιο ότι υπάρχει στενή αλληλεξάρτηση μεταξύ καρδιάς και εγκεφάλου. Ο εγκέφαλος επηρεάζει τη λειτουργία της καρδιάς και σε ορισμένες ασυνήθιστες καταστάσεις, π.χ. έπειτα από μεγάλη συγκίνηση, στέλνει ερεθίσματα στην καρδιά, τα οποία είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε θανατηφόρες αρρυθμίες ή/και έμφραγμα του μυοκαρδίου. Επίσης, είναι γνωστό ότι η καρδιά στέλνει μηνύματα στον εγκέφαλο, τα οποία μπορεί να επηρεάσουν τη λειτουργία αυτού και ο οποίος στη συνέχεια επηρεάζει την καρδιά.
Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι οι θάνατοι από καρδιαγγειακά αυξάνονται σε περιόδους μαζικών καταστροφών που συμβαίνουν ξαφνικά (π.χ. σεισμοί). Ακόμη, έχει περιγραφεί ότι τα καρδιαγγειακά επεισόδια είναι συχνότερα κατά τη διάρκεια αθλητικών αγώνων. Κατά το πρόσφατο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου, π.χ., που είχε γίνει στη Γερμανία τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2006, η συχνότητα καρδιαγγειακών επεισοδίων στην ευρύτερη περιοχή του Μονάχου κατά την περίοδο των αγώνων ήταν πολύ μεγαλύτερη από ό,τι ήταν την ίδια εποχή σε προηγούμενα έτη στην ίδια περιοχή.
Επίσης, είναι γνωστό ότι άτομα με χρόνιο στρες έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να πάθουν καρδιαγγειακό νόσημα από ό,τι άτομα που δεν έχουν στρες. Σε άτομα που έχουν ήδη στεφανιαία νόσο, μελέτες έχουν δείξει ότι κατά τις περιόδους στενοχώριας ή έντασης υπάρχει αύξηση της διάρκειας των ισχαιμικών επεισοδίων σε σχέση με περιόδους ηρεμίας. Σε άλλες μελέτες επίσης έχει βρεθεί ότι η έλλειψη ύπνου (λιγότερο από 7 ώρες το 24ωρο) αυξάνει τη συχνότητα των καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Η ενεργοποίηση του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκεφάλου) έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του τόνου του συμπαθητικού (αδρεναλίνης) ή και του παρασυμπαθητικού (ελάττωση της καρδιακής συχνότητας) νευρικού συστήματος. Επιπλέον, ενεργοποιείται η έκκριση διαφόρων ορμονών, όπως π.χ. κορτιζόνης, κ.ά. Ολες αυτές οι νευροορμονικές επιδράσεις έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα.
Είναι όμως γνωστό ότι η σωματική άσκηση (μετρίου βαθμού), η αποχή από το κάπνισμα και η διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους έχουν αντίθετα αποτελέσματα στον εγκέφαλο απ’ ό,τι έχει το χρόνιο στρες. Δηλαδή ελαττώνουν την αδρεναλίνη, καθώς και τις άλλες δυσμενείς επιδράσεις του νευροορμονικού συστήματος. Κατά συνέπεια, υπάρχει τρόπος να αναστείλουμε, τουλάχιστον μερικώς, τις δυσμενείς επιδράσεις που έχει το στρες στην καρδιά, αρκεί να το θέλουμε.
Ανακτήθηκε από: http://www.enet.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.