Φεβ 09
9
Ενα ρομπότ στην «καρδιά» της πυρηνικής σύντηξης
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 9 Φεβρουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Το ρομπότ, που κυριολεκτικά θα βγάζει «τα κάστανα από τη φωτιά», παρουσιάστηκε πριν από λίγες ημέρες στο Τάμπερε της Φινλανδίας. Μόνο που στην περίπτωσή μας δεν πρόκειται για «κάστανα», αλλά για τη στάχτη που θα παράγει η πυρηνική σύντηξη μέσα στον μελλοντικό αντιδραστήρα ITER, του πλέον φιλόδοξου (όσο και αμφιλεγόμενου) πειράματος.
Στη φινλανδική πόλη, στις 29 Ιανουαρίου, πραγματοποιήθηκε μια εντυπωσιακή αναπαράσταση του τρόπου που θα λειτουργεί το «κατώτερο επίπεδο», η καρδιά του Διεθνούς Θερμοπυρηνικού Πειραματικού Αντιδραστήρα (ITER), στον οποίο τα συνεργαζόμενα κράτη φιλοδοξούν να διαμορφώσουν έναν μικροσκοπικό «ήλιο» στη Γη. Γιατί, η πυρηνική σύντηξη είναι η διεργασία που παρέχει την καθαρή ενέργεια στον πυρήνα του Ηλιου.
Πέρα από τις άλλες πρωτοφανείς δυσκολίες που έχουν να υπερνικήσουν οι ερευνητές για να αποδείξουν ότι η πυρηνική σύντηξη δεν είναι μια «μαύρη τρύπα» που καταβροχθίζει δημόσιο χρήμα, πρέπει να βρουν τρόπους εκτέλεσης εργασιών μέσα σε περιβάλλον με απίστευτες θερμοκρασιακές συνθήκες, 100 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου!
Προφανώς, όλες οι εργασίες μέσα στον αντιδραστήρα πρέπει να καθοδηγούνται με τηλεχειρισμό απόλυτης ακριβείας. Χρειάστηκε έρευνα και προπαρασκευή τεσσάρων ετών για να κατασκευαστεί και να παρουσιαστεί στο Τάμπερε το Divertor Test Platform Facility (DTP2), σε πραγματικές μάλιστα διαστάσεις. Μέσα στην πλατφόρμα DTP2 κινείται το πρωτότυπο πολυλειτουργικό ρομπότ CMM & SCEE, ένα από τα πιο σημαντικά όργανα του ΙTER, καθώς είναι το μόνο που θα έχει το «προνόμιο» να αγγίζει το καυτό πλάσμα (όπου θα συντελείται η χημική διεργασία), να εξάγει τη «στάχτη Ηλίου» (απόβλητο της διαδικασίας) και να κρατά το πλάσμα όσο πρέπει καθαρό.
Βάρος 65 τόνων
Βέβαια, όταν μιλάμε για ρομπότ μη φαντάζεστε κανένα «χαριτωμένο» δίποδο, αλλά ένα βαρύ μηχάνημα, βάρους 65 τόνων, το οποίο κινείται πάνω σε ράγες, με τηλεχειρισμό και αλλάζει τις «κασέτες» (Cassete Mock-UP) με τη στάχτη Ηλίου. Αυτά τα «τασάκια» του ITER ζυγίζουν 10 τόνους το ένα! Ολα αυτά καθοδηγούνται από ένα κέντρο ελέγχου, που είναι εξοπλισμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, τόσο σε λογισμικό όσο και σε υποδομή δικτύων, κάμερες, συστήματα απεικόνισης κ.λπ.
Για την κατασκευή του DTP2 συνεργάστηκαν επιστήμονες απ? όλη την Ευρώπη, τέσσερις επιχειρήσεις από Φινλανδία, Λουξεμβούργο και Ισπανία, το πανεπιστήμιο του Τάμπερε, κάτω από την καθοδήγηση της Euratom και των Ερευνητικών Κέντρων της Συμφωνίας Πυρηνικής Σύντηξης. Το κόστος για τη δημιουργία του συγκεκριμένου μοντέλου δεν ήταν ευκαταφρόνητο, έφτασε τα 7 εκατομμύρια ευρώ.
Το κόστος του πειράματος της πυρηνικής σύντηξης είναι το αδύνατο σημείο του. Για παράδειγμα, μόνο η Ευρωπαϊκή Ενωση ?που συμμετέχει με 45,5% στο κόστος κατασκευής? έχει προϋπολογίσει δύο δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2007 – 2011. Πολλές οικολογικές οργανώσεις θεωρούν το κόστος του ITER απαγορευτικό και υποστηρίζουν ότι με τα ίδια χρήματα στις ήδη ώριμες τεχνολογικά ανανεώσιμες πηγές ενέργειας τα ενεργειακά οφέλη θα είναι μεγαλύτερα και για τον άνθρωπο και για το περιβάλλον.
Τα οφέλη
Οι υποστηρικτές της πρόκλησης της πυρηνικής σύντηξης αντιτείνουν ότι τα οφέλη ?εάν επιτύχει το πείραμα? θα είναι ανυπολόγιστα, άρα αξίζει τις θυσίες. Εάν ο ITER κατασκευαστεί και καταφέρει να δώσει «καθαρή» ενέργεια, τότε θα ακολουθήσει η κατασκευή του σταθμού DEMO, όπου θα επιδιωχθεί παραγωγή ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα. Εάν και ο DEMO πάει καλά, τότε η τεχνολογία της σύντηξης θα μπορεί να αναπτυχθεί παντού. Μας χωρίζουν μάλλον δεκαετίες από την πιθανότητα αυτή, αλλά ίσως είναι σημαντικό ότι το ασήκωτο ρομπότ CMM & SCE έκανε με επιτυχία τα πρώτα 20 μέτρα του πάνω στις ράγες.
Ανακτήθηκε από: http://www.kathimerini.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.