Ιαν 09
23
Δημοσιογράφοι πολλών κατηγοριών και μεγάλων ανισοτήτων
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 23 Ιανουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Οι δημοσιογράφοι, που εντάσσονται σε πολλές εργασιακές κατηγορίες και από άποψη κλίμακας θέσης και από άποψη ανισότιμων αμοιβών, ασκούν ένα επάγγελμα συναρπαστικό και συνάμα πολύ επικίνδυνο.
Παγώνει το αίμα σου διαβάζοντας τα στατιστικά: 679 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί από το 1992 έως και το 2007. Ιράκ, Αλγερία, Ρωσία, Κολομβία, Φιλιππίνες είναι οι πιο επικίνδυνες χώρες, με τους περισσότερους σκοτωμούς. Σύμφωνα με στοιχεία της «Επιτροπής για την Προστασία των Δημοσιογράφων» (CPJ), ποσοστό 72,9% των απωλειών οφείλεται σε δολοφονίες, το 17,3% έχει να κάνει με πολεμικές συγκρούσεις και το 9,7% προέρχεται από κάθε είδους δημοσιογραφικές αποστολές.
Στη χώρα μας είναι αλήθεια ότι η άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος δεν κρύβει τέτοιους κινδύνους. Ωστόσο ο σχετικός κορεσμός έχει επηρεάσει τους υποψηφίους, με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να έχει σημειωθεί κάμψη στις προτιμήσεις τους προς τα τμήματα των ΜΜΕ. Η εισαγωγή σε ένα από τα τρία τμήματα απαιτεί εξέταση σε ένα ειδικό μάθημα (ξένη γλώσσα). Χαρακτηριστικό των τελευταίων δύο χρόνων είναι η απογείωση των βάσεων. Έτσι το 2008 διαμορφώθηκαν στα υψηλότερα επίπεδα μετά το 2001 (17.108 έως 18.295 μόρια).
Σπουδές-Στόχοι
Τα πανεπιστημιακά τμήματα των ΜΜΕ είναι τρία και βρίσκονται από ένα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (Επικοινωνίας και ΜΜΕ), στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού) και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ). Επιγραμματικά οι στόχοι των τμημάτων μπορούν να διατυπωθούν ως εξής: Η θεωρητική και ιστορικο-εμπειρική διερεύνηση του φαινομένου της επικοινωνίας, τόσο σε διδακτικό όσο και σε ερευνητικό επίπεδο.
Η πρακτική άσκηση των φοιτητών στον χώρο των μέσων (έντυπος λόγος, ραδιόφωνο, πολιτιστική διαχείριση, νέες τεχνολογίες, διαφήμιση, δημόσιες σχέσεις, ρητορική).
Η κατάρτιση δημοσιογράφων και στελεχών για τον ημερήσιο και τον περιοδικό Τύπο, καθώς και για τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης.
Η κατάρτιση πολιτιστικών διαχειριστών, επικοινωνιολόγων, διαφημιστών, ειδικών στις δημόσιες σχέσεις, καθώς και στελεχών όλων των μορφών επικοινωνίας και ενημέρωσης.
Προοπτικές
Οι πτυχιούχοι των τμημάτων Επικοινωνίας, Δημοσιογραφίας, ΜΜΕ μπορούν να εργαστούν: Ως δημοσιογράφοι στα ΜΜΕ (Τύπος, ραδιοφωνία, τηλεόραση). Σε υπηρεσίες του υπουργείου Τύπου. Ως εμπειρογνώμονες των ΜΜΕ. Σε γραφεία Τύπου, δημοσίων σχέσεων. Σε διαφημιστικές επιχειρήσεις. Ως σύμβουλοι επικοινωνίας σε επιχειρήσεις ή ιδρύματα. Ως πολιτιστικοί σύμβουλοι (ΟΤΑ, νομαρχίες, πολιτιστικούς οργανισμούς) κ.ά.
Τα παραπάνω επαγγέλματα δεν έχουν συγκεκριμένα επαγγελματικά δικαιώματα, που σημαίνει ότι δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση κάποιος να έχει τελειώσει κάποιο συγκεκριμένο τμήμα για να τα ασκήσει.
Το ισοζύγιο του κλάδου εμφανιζόταν θετικό έως πολύ θετικό κατά την προηγούμενη δεκαετία μετά την ανάπτυξη της ιδιωτικής τηλεόρασης και της ραδιοφωνίας. Την ανάπτυξη αυτή ακολούθησε μια μαζική παραγωγή δημοσιογράφων, κυρίως από ιδιωτικές σχολές. Μια τέτοια υπερπαραγωγή οδήγησε σε υπερβάλλουσα προσφορά εργασίας, με συνέπεια το ισοζύγιο του κλάδου να γίνει πολύ αρνητικό.
ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Σύμφωνα με την έρευνα «Η δομή του δημοσιογραφικού επαγγέλματος των VΡRC» μπορεί κάποιος να καταγράψει τέσσερις μεγάλες κοινωνικές «ομάδες-τάξεις» στο σύνολο των δημοσιογράφων: Το 31,5% μπορεί να ονομαστεί «προλεταριάτο» του χώρου. Το 59,5% θα μπορούσε να ονομαστεί «μεσαία τάξη» και ζει χωρίς πρόσθετα εισοδήματα πέρα από έναν μέσο δημοσιογραφικό μισθό. Το 7,5% περίπου έχει μεγάλα δημοσιογραφικά εισοδήματα, μικρότερες αλλά σαφείς επιχειρηματικές βλέψεις ή δραστηριότητες, πολυεργασία με μεγάλα εισοδήματα κ.λπ. Και, βεβαίως, το 2% είναι η ελίτ – αυτό δηλαδή που βλέπει ο πολύς κόσμος από τις εκπομπές «χλίδας» της τηλεόρασης και νομίζει ότι οι δημοσιογράφοι είναι πλούσιοι…
Με βάση τις απαντήσεις των ίδιων των δημοσιογράφων, τα προβλήματά τους ιεραρχούνται ως εξής:
Πρώτα στη λίστα είναι οι χαμηλές αμοιβές (39%) και η εργασιακή αταξία που επικρατεί στον χώρο (εξοντωτικά ωράρια, εργοδοτική αυθαιρεσία, ανασφάλιστη εργασία κ.λπ.) (35%). (Για τις γυναίκες οι χαμηλές αμοιβές και η εργασιακή αταξία εκτινάσσονται στο 46% και 37%). Περίπου το 42% των δημοσιογράφων βιώνει καθεστώς επαγγελματικής ανασφάλειας (46% στις γυναίκες).
Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι παραλληλίζουν τις εργασιακές συνθήκες με συνθήκες… γαλέρας, αφού δουλεύουν δέκα και δεκαπέντε ώρες την ημέρα και πολλούς δεν… τους βλέπει η οικογένειά τους. Γι αυτό και, όπως υποστηρίζουν, είναι ο κλάδος με τις περισσότερες αναλογικά διαλυμένες οικογένειες. Ο μέσος όρος ζωής είναι μικρότερος από αυτόν του βιομηχανικού εργάτη.
Ανακτήθηκε από: http://www.ethnos.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.