Ιαν 09
19
Σε αναζήτηση δεύτερης Γης στο Σύμπαν
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 19 Ιανουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Σε πλανήτες που δεν μοιάζουν καθόλου με τη Γη μπορεί να κρύβεται η ζωή στο Σύμπαν. Οι έρευνες των επιστημόνων τα τελευταία χρόνια έχουν καταδείξει ότι τα κριτήρια για την ύπαρξη ζωής σε έναν πλανήτη είναι πλέον τελείως διαφορετικά από εκείνα που πίστευαν ότι ίσχυαν μέχρι τώρα.
Τα δεδομένα που έχουν συγκεντρώσει οι αστροφυσικοί από τις εκτεταμένες παρατηρήσεις που έχουν διενεργήσει στους λεγόμενους εξωπλανήτες, έχουν αλλάξει την παγιωμένη εικόνα για το πώς μπορεί να μοιάζει ένας κατοικήσιμος πλανήτης. Μέχρι πρόσφατα και με γνώμονα το τι συμβαίνει στη Γη, υπήρχε η αντίληψη ότι ένας πλανήτης μπορεί να φιλοξενεί ζωή εφόσον συμπεριφέρεται, λίγο- πολύ, όπως ο πλανήτης μας.
Οι αντιλήψεις αυτές έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια και σύμφωνα με την επιστημονική επιθεώρηση «Νew Scientist», οι αστροφυσικοί και οι αστροβιολόγοι θεωρούν ότι πολύ περισσότεροι παράγοντες όπως η μάζα ενός πλανήτη, η σύσταση των πετρωμάτων του, ο τρόπος
ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΑ μοντέλα υποδεικνύουν ότι το νερό και η ζωή ενδεχομένως να υπάρχουν σε πλανήτες, που δεν μοιάζουν σε τίποτα με τη Γη
που εκτελεί την περιφορά του γύρω από τον ήλιο μπορεί να σχετίζονται με την ύπαρξη νερού σε αυτόν και κατ΄ επέκταση να αυξήσουν την πιθανότητα ύπαρξης ζωής. Ο Ρέιμοντ Πιέρχαμπερτ που είναι κλιματικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και μελετά πλανήτες εντός και εκτός του ηλιακού μας συστήματος, λέει ότι «τα υπολογιστικά μοντέλα και οι προσομοιώσεις εικονικών κόσμων που χρησιμοποιούμε, μας υποδεικνύουν ότι το νερό και η ζωή ενδεχομένως να υπάρχουν σε πλανήτες που δεν μοιάζουν σε τίποτα με τη Γη. Αυτό σημαίνει ότι οι υποψήφιοι κατοικήσιμοι πλανήτες είναι απείρως περισσότεροι από ό,τι νομίζαμε μέχρι τώρα».
Στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, μια ομάδα από ειδικούς με επικεφαλής τον Ντέιβιντ Σπίγκελ δημιούργησε στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές έναν εικονικό πλανήτη.
Οι επιστήμονες έκαναν τον πλανήτη να περιστρέφεται με κλίση 90 μοιρών γύρω από τον άξονά του. Να πούμε ότι η Γη περιστρέφεται με κλίση 23,5 μοιρών ως προς τον άξονά της και για τον λόγο αυτό κάθε ημισφαίριο έχει μεγάλες περιόδους με ηλιοφάνεια κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και μικρότερες περιόδους με ηλιοφάνεια τον χειμώνα. Ο εικονικός πλανήτης τώρα, μόλις άρχισε να περιστρέφεται στην οθόνη του υπολογιστή με κλίση 90 μοιρών παρουσίασε ακραίες συνθήκες στην επιφάνειά του. Μάλιστα, όταν επιχείρησαν να αυξήσουν την ταχύτητα περιστροφής γύρω από το αστέρι του (Ήλιος) και να την κάνουν τρεις φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γης, τότε διαπίστωσαν ότι ο πάγος που κάλυπτε τον πόλο του πλανήτη ο οποίος αντίκρυζε τον Ήλιο, έλειωνε το καλοκαίρι, η περιοχή γέμιζε με έναν ωκεανό νερού και εξαιτίας της φυγόκεντρης δύναμης που αναπτυσσόταν, ολόκληρο το βόρειο ημισφαίριο θερμαινόταν επειδή ο αέρας δεν μπορούσε να διαφύγει από τον πόλο και να διοχετευτεί προς τον ισημερινό.
Οι ειδικοί του Πρίνστον επισήμαναν προς την επιστημονική επιθεώρηση «Τhe Αstrophysical Journal» ότι ο βόρειος πόλος του εικονικού πλανήτη είναι δυνατόν «να φιλοξενεί περιοδικά ζωή ή να φιλοξενεί ζωή μόνο σε κάποιες περιοχές του αφού ακόμη και η Γη δεν είναι 100% κατοικήσιμη».
«Θερμοστάτης» η μάζα ενός πλανήτη
ΣΟΒΑΡΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ για την ανάπτυξη ζωής αποδείχθηκε πρόσφατα ότι αποτελεί και η μάζα ενός πλανήτη. Επιστήμονες από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας στις ΗΠΑ εξηγούν ότι στη Γη ο κύκλος του άνθρακα λειτουργεί ως ένα είδος θερμοστάτη που διατηρεί το κλίμα βιώσιμο. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα που ζεσταίνει την επιφάνεια της Γης μέσω του φαινομένου του θερμοκηπίου, αυξάνοντας την εξάτμιση του νερού και ταυτόχρονα τις βροχοπτώσεις. Η βροχή με τη διάβρωση των πετρωμάτων αφαιρεί τα ανθρακούχα ορυκτά, τα οποία καταλήγουν στη θάλασσα. Εντέλει, τα ορυκτά αυτά καταβυθίζονται στις λιθοσφαιρικές πλάκες. Έτσι, αυτή η ισορροπία ανάμεσα στον εκπεμπόμενο και τον καταβυθιζόμενο άνθρακα διατηρεί σταθερό το κλίμα της Γης επί τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Αντιθέτως στον Άρη, λένε οι ειδικοί, που έχει τη μισή μάζα της Γης, το εσωτερικό του ψύχθηκε γρήγορα και έπαυσαν οι ηφαιστειακές εκρήξεις που τροφοδοτούσαν την ατμόσφαιρα με το απαραίτητο διοξείδιο του άνθρακα.
Ο Ήλιος δεν είναι πάντα ευεργετικός
ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ που καταρρίφθηκε πρόσφατα, αφορά τη θερμότητα που πρέπει να δέχεται ένας πλανήτης ώστε να είναι φιλόξενος για τη ζωή.
Παλαιότερα οι επιστήμονες πίστευαν ότι για να είναι ζεστός ένας πλανήτης πρέπει να βρίσκεται σε σχετικά κοντινή απόσταση με τον Ήλιο του. Μόνο τότε οι ακτίνες του άστρου που θα φθάνουν στην επιφάνειά του θα είναι ζωογόνες και δεν θα τον μετατρέπουν σε καζάνι που βράζει. Πριν από λίγο καιρό, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνας στο Τούσον ανέτρεψαν αυτή τη θεωρία και απέδειξαν ότι ένας πλανήτης μπορεί να είναι ζεστός χάρη στη θερμότητα που διαχέεται από το εσωτερικό του και όχι από τις ακτίνες του αστεριού γύρω από το οποίο περιφέρεται. Οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνας οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι η θερμότητα μπορεί να πηγάζει από το εσωτερικό ενός πλανήτη ανάλογα με το είδος της περιφοράς του γύρω από ένα άστρο, την έκκεντρη μη κυκλική τροχιά που ακολουθεί και τις βαρυτικές δυνάμεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στα δύο ουράνια σώματα. Οι βαρυτικές δυνάμεις προκαλούν τριβή στο εσωτερικό του πλανήτη και δημιουργείται θερμότητα.
Ανακτήθηκε από: http://www.tanea.gr

Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.