Ιαν 09
13
Ενα πλωτό μουσείο της ελληνικής ναυτιλίας
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 13 Ιανουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Το 1946, την ελπιδοφόρο επόμενη ημέρα μετά τη συμμαχική νίκη εναντίον του ναζισμού, ο ελληνικός εμπορικός στόλος δεν ήταν πλέον παρά παλιοσίδερα. Την ίδια χρονιά οι ΗΠΑ, αναγνωρίζοντας τον βαρύτατο φόρο που πλήρωσε η ελληνική ναυτιλία στον βωμό του αγώνα, επέτρεψαν την επί πιστώσει πώληση 100 πλοίων στους εφοπλιστές του μικρού νησιωτικού κράτους. Τα «Λίμπερτι», σκαριά γερά και δοκιμασμένα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στα ταραγμένα νερά του Ατλαντικού και του Ειρηνικού Ωκεανού, αποτέλεσαν πυρήνα αναγέννησης της μεταπολεμικής ελληνικής ναυτιλίας.
Τα «ευλογημένα», τα «σκληροτράχηλα», όπως τα ονόμαζαν οι ναυτικοί, τις δεκαετίες που ακολούθησαν όχι απλά βοήθησαν στην αναστήλωση της ελληνικής ναυτιλίας, αλλά υπήρξαν το εφαλτήριο «κατάκτησης» των θαλασσών σε κάθε μήκος και πλάτος της υφηλίου. Επίσης, λόγω και της μεσολάβησης των ΗΠΑ, έφεραν το -πάντα επιχειρηματικά ριψοκίνδυνο- εγχώριο εφοπλιστικό δυναμικό σε επαφή με το διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο και τις πρακτικές του.
Είναι βέβαιο ότι όσοι έχουν δουλέψει σ? αυτά τα πλοία θα νιώσουν μια ευχάριστη συγκίνηση, εάν αυτές τις μέρες επισκεφθούν την Ακτή Βασιλειάδη. Εκεί βρίσκεται από το βράδυ της Κυριακής αγκυροβολημένο το «SS Hellas Liberty» (πρώην Arthur M. Huddell), ένα σκάφος τύπου «Λίμπερτι», εξ αυτών που το 1946 είχαν κάποια στιγμή βρεθεί στην υπηρεσία των Ελλήνων εφοπλιστών. Το πλοίο θα κάνει ακόμη δύο σύντομα δρομολόγια. Αρχικά, θα καταπλεύσει στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, όπου θα μετασκευασθεί ώστε να ανταποκρίνεται στον νέο ρόλο του.
Το «Hellas Liberty» θα φιλοξενήσει στα ανακατασκευασμένα αμπάρια, ένα μουσείο στο οποίο θα παρουσιάζεται η ιστορία της ναυτιλίας των Ελλήνων από το τέλος του καταστροφικού Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έως και πριν από 25 χρόνια, όταν δηλαδή αποσύρθηκε και το τελευταίο «Λίμπερτι». Το τελευταίο δρομολόγιό του θα το πραγματοποιήσει από τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά μέχρι το αγκυροβόλιο του Τροκαντερό, πλάι στο ιστορικό θωρηκτό «Αβέρωφ», δημιουργώντας κατ? αυτό τον τρόπο ένα χώρο όπου η ναυτική ιστορία του νέου ελληνικού κράτους, η πολεμική δίπλα στην εμπορική, θα είναι στη διάθεση του επισκέπτη.
Φιλόδοξο εγχείρημα
Η μικρή ιστορία με την οποία περιγράφεται ο τρόπος απόκτησης ενός από τα τρία τελευταία «Λίμπερτι» του κόσμου (τα άλλα δύο είναι ήδη μουσεία) ξεκίνησε το 2005. Τότε, δύο διακεκριμένοι Ελληνες ομογενείς στις ΗΠΑ, ο γερουσιαστής του Ρόουντ Αϊλαντ κ. Λεωνίδας Ραπτάκης και ο πολιτειακός βουλευτής του Κονέκτικατ κ. Δημήτρης Γιάνναρος, άρχισαν να αναζητούν τρόπους για τον τρόπο παραχώρησης στην Ελλάδα ενός από τα τελευταία «Λίμπερτι». Η πατρότητα της ιδέας και η γενικότερη πρωτοβουλία για την υλοποίησή της ανήκει στον εφοπλιστή κ. Σπύρο Πολέμη, ο οποίος άλλωστε επικοινώνησε με τον ομογενή γερουσιαστή Ραπτάκη, μόλις έμαθε ότι σε κάποιο αμερικανικό λιμάνι υπάρχει ένα παροπλισμένο «Λίμπερτι». Ο κ. Πολέμης, εκτός από τον κ. Ραπτάκη, έκρουσε και την πόρτα τού τότε υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Μανώλη Κεφαλογιάννη, ο οποίος με τη σειρά του, διά της επίσημης οδού, ζήτησε το πλοίο από την αμερικανική κυβέρνηση. Συμπαραστάτη ουσιαστικό σε αυτή την προσπάθεια βρήκε ο κ. Πολέμης στο πρόσωπο του καπετάν Βασίλη Κωνσταντακόπουλου.
Η συντονισμένη εργασία και η διάθεση των εφοπλιστών να βοηθήσουν στη διεκπεραίωση ενός τόσο φιλόδοξου εγχειρήματος, όπως ήταν εκείνο της μεταφοράς του δυσκίνητου Hellas Liberty από τη μια πλευρά του Ατλαντικού στην άλλη και από εκεί στην άκρη της Μεσογείου.
Ανακτήθηκε από: http://www.kathimerini.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.