Ιαν 09
13
Εμφυτεύματα εκπαιδεύουν το ανοσοποιητικό
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 13 Ιανουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Εμφυτεύματα τα οποία τοποθετούνται στο σώμα και επαναπρογραμματίζουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση πολλών και διαφορετικών βακτηριακών και ιογενών λοιμώξεων ή ακόμη και του καρκίνου. Πειράματα σε ποντίκια με επιθετικό μελάνωμα, το οποίο σκοτώνει συνήθως μέσα σε 25 ημέρες, έδειξαν ότι η νέα θεραπευτική μέθοδος έσωσε τη ζωή του 90% των πειραματοζώων.
Δεδομένου ότι τα καρκινικά κύτταρα «γεννιούνται» μέσα στο σώμα, το ανοσοποιητικό σύστημα πολλές φορές δεν τα αναγνωρίζει ως εχθρούς, αφήνοντάς τους ελεύθερο πεδίο για να πολλαπλασιάζονται. Και σήμερα υπάρχουν θεραπείες που αφορούν την αφαίρεση ανοσοκυττάρων από τον οργανισμό, τον προγραμματισμό τους ώστε να επιτίθενται στους κακοήθεις ιστούς και στη συνέχεια την επανέγχυσή τους στον ασθενή. Ωστόσο τα αποτελέσματα από τη χρήση τέτοιων μεθόδων δεν είναι ενθαρρυντικά- ποσοστό μεγαλύτερο του 90% των κυττάρων πεθαίνει μετά την επανέγχυση στον οργανισμό χωρίς να έχει καμία επίδραση στη νόσο.
Ετσι, αναζητώντας άλλους τρόπους «εκπαίδευσης» του ανοσοποιητικού συστήματος ώστε να επιτίθεται στους εχθρούς, ο Ντέιβιντ Μούνι και οι συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ ανέπτυξαν μια τεχνική η οποία καθοδηγεί το ανοσοποιητικό σύστημα εκ των έσω.
Το επίτευγμα των ειδικών από το Χάρβαρντ αφορά εμφύτευση κυλίνδρων φτιαγμένων από ένα πολυμερές που έχει πάρει έγκριση από την αρμόδια Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDΑ). Τα εμφυτεύματα αυτά εκλύουν μια συγκεκριμένη ποικιλία μορίων που ονομάζονται κυτταροκίνες- πρόκειται για ένα είδος μοριακού «αρώματος» το οποίο είναι ακαταμάχητο σε ένα συγκεκριμένο είδος αγγελιαφόρων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος.
Από τις κυτταροκίνες των αμερικανών ειδικών έλκονται δενδριτικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος τα οποία και συγκεντρώνονται σε πόρους των εμφυτευμάτων. Εκεί τα δενδριτικά κύτταρα εκτίθενται σε αντιγόνα- τις μοριακές δηλαδή «υπογραφές» κάποιας μορφής καρκίνου, ενός βακτηρίου ή ενός ιού, ανάλογα με την περίπτωση- καθώς και σε ένα χημικό που στέλνει σήμα κινδύνου. Αυτός ο «συναγερμός» κάνει τα δενδριτικά κύτταρα να τρέχουν γρήγορα προς τον πλησιέστερο λεμφαδένα, όπου συναντιούνται με τα Τ φονικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και τα προγραμματίζουν ώστε να καταδιώξουν τα κύτταρα του εχθρού. Σε πειράματα, οι ερευνητές εμφύτευσαν τέτοιους κυλίνδρους με διάμετρο 8,5 χιλιοστών σε ποντίκια και δύο εβδομάδες αργότερα ενέχυσαν στα ζώα κύτταρα άκρως επιθετικού μελανώματος. Οπως προέκυψε, τα ποντίκια στα οποία τοποθετήθηκαν κύλινδροι οι οποίοι όμως δεν έφεραν κανένα από τα κατάλληλα χημικά σήματα ανέπτυξαν μεγάλους όγκους και χρειάστηκε να θανατωθούν μέσα σε 18 ημέρες. Ωστόσο στην ομάδα των ζώων που έλαβαν την κανονική θεραπεία εννέα στα δέκα θεραπεύθηκαν. Οπως ανέφερε ο Μούνι, «δεν έχουν υπάρξει ως σήμερα άλλες αναφορές για έξωθεν ενεργοποίηση των δενδριτικών κυττάρων με ποσοστά επιβίωσης παρόμοια με τα δικά μας».
Η ερευνητική ομάδα πιστεύει ότι τροποποιημένες εκδόσεις των κυλίνδρων που χρησιμοποίησε θα μπορούσαν να είναι αποτελεσματικές ενάντια σε πολλούς και διαφορετικούς καρκίνους, καθώς και σε λοιμώξεις. Εκτιμά παράλληλα ότι η μέθοδος που ανέπτυξε θα βοηθήσει στον επαναπρογραμματισμό του ανοσοποιητικού συστήματος ενάντια σε αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο διαβήτης τύπου 1.
Ανακτήθηκε από: http://www.tovima.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.