Ιαν 09
10
H διαχείριση των συναισθημάτων από το μάρκετινγκ του μέλλοντος
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 10 Ιανουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Η τεχνολογία και η εξέλιξή της επιτρέπει σε όσους ασχολούνται με το μάρκετινγκ να αναγνωρίζουν και κατά συνέπεια να εκμεταλλεύονται προς όφελός τους ακόμα και τα συναισθήματα των επίδοξων πελατών τους όταν βρίσκονται μπροστά στα προσφερόμενα προϊόντα. Ηδη, λογισμικό που αναγνωρίζει και ταυτοποιεί εικόνες από τα συστήματα κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης των καταστημάτων (όπως η συμπεριφορά των πελατών όταν βρίσκονται μπροστά στο ράφι με τα προϊόντα) μπορεί να αναλύσει τις εκφράσεις, παραδείγματος χάρη, το χαμόγελο ή μία γκριμάτσα που τις περισσότερες φορές είναι ειλικρινείς, και να κάνει χρήση τους για την προώθηση άλλων προϊόντων. Δεν αποκλείεται στο μέλλον όταν ψωνίζουμε να φορούμε ειδικά κράνη με τα οποία θα καταγράφεται η εγκεφαλική μας λειτουργία, αποκαλύπτοντας τι μας ευχαριστεί και τι μας αφήνει αδιάφορους.
Βέβαια, η ιδέα και μόνο ότι οι αγοραστές του μέλλοντος θα φορούν τέτοια κράνη μπορεί σήμερα να φαίνεται γελοία. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και ιδιαιτέρως ανησυχητική. Ηδη, πολλές οργανώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την αύξηση της ηλεκτρονικής παρακολούθησης κάθε δραστηριότητας της ζωής μας.
Η Electronic Frontier Foundation, που εδρεύει στο Σαν Φρανσίσκο, εκφράζει έντονη ανησυχία επειδή τα barcodes που φέρουν τα περισσότερα προϊόντα είναι δυνατόν να αναγνωστούν και από απόσταση αρκεί κάποιος διαθέτει τα κατάλληλα εργαλεία. Κατά συνέπεια, αύριο όσοι ασχολούνται με το μάρκετινγκ θα μπορούν να γνωρίζουν όχι μόνον τι έχουμε μέσα στο καρότσι με τα ψώνια όταν βρισκόμαστε στο κατάστημα αλλά και στα ντουλάπια μας. Η αλήθεια είναι ότι, για να συμβεί αυτό, οι καταναλωτές θα πρέπει να αποδεχθούν οικειοθελώς τη διαδικασία που θα ανοίξει τις «θύρες του εγκεφάλου τους» στους ειδικούς του μάρκετινγκ. Είναι ακριβώς σαν να δεχθούμε ότι όταν αγοράζουμε κάτι μέσω Ιντερνετ ο πωλητής μπορεί διατηρεί στο αρχείο του όλα τα προσωπικά μας δεδομένα, τις παλιές μας επιλογές και αγορές, όπως και τις προτιμήσεις μας έτσι ώστε να μπορεί να κάνει προτάσεις για το μέλλον.
Ψυχολογικές τεχνικές
Τι θα συμβεί, όμως, αν η «ψυχολογική» προώθηση των προϊόντων δεν είναι και τόσο εμφανής; Κάτι τέτοιο κρύβει τεράστιους κινδύνους. Οι έμποροι φοβούνται την οργή των καταναλωτών σε περίπτωση που θα το πάρουν χαμπάρι.
Το 1957, το δοκίμιο του Βανς Πακάρ με τίτλο «Αυτοί που μας πείθουν» προκάλεσε εντύπωση, όταν αποκάλυψε τις ψυχολογικές τεχνικές που χρησιμοποιούσαν την εποχή εκείνη οι διαφημιστές, μεταξύ των οποίων και τα υποσυνείδητα μηνύματα. Το δοκίμιο προκάλεσε το ενδιαφέρον του δρος Σπάνγκενμπεργκ, ο οποίος πιστεύει ότι η επιστήμη της αγοράς έχει τα όριά της. «Δεν πιστεύω ότι είναι δυνατό να καταφέρεις έναν καταναλωτή να αγοράσει αυτοκίνητο ή ηλεκτρονικό υπολογιστή που δεν χρειάζεται. Μπορείς, όμως, να τον πείσεις να επιλέξει ένα μοντέλο αντί ενός άλλου, χωρίς ούτε καν να το καταλάβει». Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο δρ Σπάνγκενμπεργκ, «σε περίπτωση όμως που ο επίδοξος αγοραστής αντιληφθεί ότι χρησιμοποιούνται ψυχολογικές μέθοδοι για να επηρεάσουν την επιλογή του, η αντίδραση μπορεί να είναι τόσο έντονη που ίσως ματαιωθεί ή αναβληθεί γενικώς η αγορά».
Ανακτήθηκε από: http://www.kathimerini.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.