Ιαν 09
9
2.500 ευρώ για ποδήλατο του ΄50
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 9 Ιανουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
«Μικρός είχα καημό να αποκτήσω ένα ποδήλατο. Τα κατάφερα, όχι όταν το ήθελα αλλά αργότερα, στα δεκατέσσερά μου. Νωρίτερα δεν είχα την οικονομική δυνατότητα να το αγοράσω, ζητούσα δανεικό από φίλους μου για να κάνω κι εγώ βόλτες. Υποσυνείδητα, μπορεί αυτή να είναι η εξήγηση που εδώ και χρόνια συλλέγω ποδήλατα της μεταπολεμικής περιόδου. Ήδη έχω δεκατέσσερα…».
Στα 49 του ο Θόδωρος Νίτσος, υπάλληλος εκδοτικού οίκου, εδώ και οκτώ χρόνια αναζητά, αγοράζει- μέχρι και 200 ευρώ το ένα- και φιλοξενεί στην αυλή του σπιτιού του, στο Αιγάλεω, δίτροχες αναμνήσεις από τη δεκαετία του ΄50, ποδήλατα που κατασκευάστηκαν μέχρι και το 1975. Είναι ένας από τους μανιώδεις συλλέκτες παλαιών αντικειμένων που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν όσο όσο για να αποκτήσουν ένα σπάνιο κομμάτι για τη συλλογή τους, στο χρηματιστήριο των συλλεκτών που «συνεδριάζει» στο Ίντερνετ, σε σάιτ δημοπρασιών και ειδικά φόρουμ και στις στήλες των αγγελιών των εφημερίδων.
«Πες μου τι μαζεύεις, να σου πω ποιος είσαι! Ο καθένας συλλέγει αυτό που τον εκφράζει. Συγκεντρώνω κι άλλα πράγματα, όχι πάντως από τα σκουπίδια, ευτελή, καθημερινής χρήσης αντικείμενα από τις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60, όπως φακούς και κλειδαριές, παιχνίδια, σπιρτόκουτα, κούτες, πακέτα από τσιγάρα…», απαριθμεί στα «ΝΕΑ».
«Κάνοντας βόλτες στο Μοναστηράκι με φίλους ρίχναμε και καμιά ματιά στα παλαιοπωλεία. Ώσπου μια μέρα είδα ένα παλιό ποδήλατο, του ΄50. Με τράβηξε αμέσως ο παλιός διπλός σκελετός του- οι δύο οριζόντιοι σωλήνες στο πάνω μέρος του- το αποκαλούν και διπλοσκέλετο, γαλατάδικο ή ταχυδρομικό. ?Αυτό θα το πάρω!?, είπα μόλις το αντίκρυσα και έδωσα 10.000 σε δραχμές τότε, για να το αποκτήσω…», θυμάται. Αυτό το μοντέλο εξακολουθεί να έχει περίοπτη θέση στον… στόλο του. «Το δεύτερο το βρήκα πεταμένο σε έναν κήπο στην Πρέβεζα. Άλλα τα αγόρασα από Τσιγγάνους, άλλα τα εντόπισα στη γειτονιά του ποδηλάτου, την Ελευσίνα. Έχω βάλει και αγγελία στο Ίντερνετ, κυρίως όμως φίλοι και γνωστοί ξέρουν πια πως τα μαζεύω και με ενημερώνουν σχετικά». «Τα περισσότερα αποκτήματά μου είναι διαφορετικά μεταξύ τους. Πλέον δεν παίρνω οποιοδήποτε, αλλά ψάχνω να βρω τύπο ή μάρκα που δεν έχω. Το πιο καλό που διαθέτω είναι ένα Ράλεϊ, με τα σήματά του ακόμα επάνω. Ένα παλιό αυτού του είδους πουλιέται σήμερα μέχρι και 2.500 ευρώ! Εγώ το πήρα φθηνά και το επισκεύασα, το έκανα καινούργιο. Απολαμβάνω δηλαδή και να τα μαστορεύω, να τα μεταμορφώνω, τα κάνω όπως ακριβώς ήταν με παλιά ανταλλακτικά, της εποχής τους. Πηγαίνω βόλτες με αυτά και ο κόσμος σχολιάζει. ?Είχα κι εγώ ένα κάποτε…?, μου λένε μερικοί».
«Κολλημένος» με τον Ντόναλντ!
«Με αυτά μεγαλώσαμε!»
10ευρώ για σπίρτα
? ΑΠΟ 10 ευρώ (για νεώτερες κυκλοφορίες, από το 1987 και έπειτα) έως και 500 ευρώ (για παλαιότερες εκδόσεις της δεκαετίας του ΄80) μπορεί να πουληθεί σήμερα ένα παλιό ηλεκτρονικό παιχνίδι.
? ΑΠΟ 100 ΕΩΣ 300 ευρώ μπορεί να πιάσει ένα ποδήλατο της μεταπολεμικής περιόδου.
? ΑΠΟ 3 ΕΩΣ ΚΑΙ 250 ευρώ η τιμή για την αγορά ενός και μόνο παλιού συλλεκτικού τεύχους του περιοδικού «Κόμιξ».
? ΔΙΣΚΟΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ (βινύλιο) & βιβλία: από 3 ευρώ.
? ΛΟΥΚΕΤΑ & πακέτα τσιγάρων: από 5-100 ευρώ το ένα, ανάλογα με την παλαιότητά τους.
? ΣΠΙΡΤΑ ελληνικού μονοπωλίου:
10 ευρώ το πακέτο κατά μέσο όρο.
Ανακτήθηκε από: http://www.tanea.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.