Ιαν 09
7
«Πλαστικά νέας γενιάς» από Έλληνα επιστήμονα
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 7 Ιανουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Έλληνας επιστήμονας της Αυστραλίας εργάζεται για την δημιουργία «νέας γενιάς» πλαστικών που θα είναι ακόμα και φαγώσιμα!
Έτσι, τουλάχιστον, λέει ο Στάθης Πετινάκης, χημικός πολυμερών, που εργάζεται στον αυστραλιανό κρατικό οργανισμό CSIRO ο οποίος με άλλους 30 συναδέλφους του εργάζονται για την δημιουργία «φυσικών» πλαστικών και φιλικών προς το περιβάλλον.
«Αυτό που θέλουμε να επιτύχουμε στο CSIRO είναι να φτιάξουμε πολυμερή από φυσικά υλικά. Τα αποθέματα πετρελαίου λιγοστεύουν και ένα πλαστικό για να καταστραφεί πρέπει να περάσουν χιλιάδες χρόνια. Η πρόκληση, αλλά και η ωφέλεια από την επιτυχία μίας τέτοιας ερευνητικής προσπάθειας θα είναι μεγάλη» είπε ο κ. Πετινάκης, προσθέτοντας: «Ήδη έχουμε καταφέρει να παράγουμε πολυμερή από το άμυλο του καλαμποκιού και υπάρχει πλαστικό υλικό που είναι απόλυτα φυσικό και δεν χρειάζεται χιλιάδες χρόνια για να καταστραφεί το οποίο και χρησιμοποιείται πλέον στον τομέα της συσκευασίας τροφίμων».
Ο ομογενής επιστήμονας αναφέρθηκε σε δίσκο που χρησιμοποιεί η εταιρία Cadbury για να «σερβίρει» στους πελάτες της σοκολατάκια. Όπως λέει αυτός ο δίσκος αν μουσκευτεί μπορεί ακόμα και να φαγωθεί.
Όπως λέει ο κ. Πετινάκης αυτό το νέο υλικό ναι μεν είναι φυσικό αλλά δεν είναι και απαραίτητα οικονομικό και ανθεκτικό. «Όταν χρησιμοποιούμε τροφές όπως είναι το καλαμπόκι είναι λογικό το υλικό που προκύπτει να είναι ακριβό, γι’ αυτό αυτή τη στιγμή οι έρευνες έχουν στραφεί στην διερεύνηση πολυμερών που μπορούμε να εξάγουμε από ξύλο προκειμένου να κατασκευάσουμε πλαστική ύλη».
Το πρόβλημα της ανθεκτικότητας του πλαστικού είναι και αυτό εξίσου μεγάλο μιας και τα «φυσικά» μη τοξικά πλαστικά που έχουν κατασκευαστεί μέχρι τώρα δεν είναι ανθεκτικά.
«Αυτή είναι μία ακόμα πρόκληση. Δοκιμάζουμε ακόμα και φυτικό λάδι και άλλα μη χημικά στοιχεία για να μπορέσουμε να επιτύχουμε την ανθεκτικότητα των υλών», αναφέρει ο κ. Πετινάκης ενώ δεν τρέφει αυταπάτες για το πόσο μακροχρόνια μπορεί να αποδειχθεί αυτή η ερευνητική προσπάθεια.
«Το CSIRO, δεν είναι ο μόνος ερευνητικός οργανισμός που εργάζεται σε αυτόν τον τομέα έρευνας. Υπάρχουν πολλοί ακόμα σε άλλες χώρες του κόσμου που προσπαθούν να κάνουν το μέλλον μας λιγότερο “πλαστικό”. Είναι πραγματικά φοβερό το γεγονός ότι η πλαστική ύλη κατάφερε σε 100 χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε να μπει τόσο δυναμικά στη ζωή μας και στην κυριολεξία να την κυριεύσει. Ελπίζουμε όμως ότι μέσα στην επόμενη 10ετία η επιστήμη θα καταφέρει να δημιουργήσει ένα φιλικό στο περιβάλλον, πλαστικό» λέει, αναφέροντας επίσης ότι ο τρόπος με τον οποίο ζούμε σήμερα δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Ανακτήθηκε από:http://www.e-tipos.com/
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.