sntoumanis's blog

Αναδημοσίευση άρθρων για την εκπαίδευση

Αρχεία για 17 Ιουνίου 2010


Πενία εκπαιδευτικών

Από το www.tovima.gr

ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ | Τρίτη 15 Ιουνίου 2010
Για τους καθηγητές έχει παγιωθεί μια αντίληψη. Πληρώνονται για να κάθονται πέντε μήνες τον χρόνο και για να δουλεύουν τρεις ώρες την ημέρατρεις ώρες όχι του ρολογιού αλλά του κουδουνιού. Τέτοιες αντιλήψεις βρίσκουν πρόσφορο έδαφος εν μέσω κρίσης, τώρα που η μία επαγγελματική τάξη θέλει να βγάλει το μάτι της άλλης. Με την αποχή των βαθμολογητών στις γενικές εξετάσεις τέτοιες αντιλήψεις ενισχύονται: οι καθηγητές απέχουν για να κερδίσουν ένα λεπτό ανά γραπτό- ένα λεπτό όχι του ρολογιού αλλά του ευρώ. Η ταρίφα πέρυσι ήταν 2,1 ευρώ και εφέτος στρογγύλεψε στα 2 ευρώ. Απέχουν διεκδικώντας επίσης την καταβολή των επιδομάτων μια και καλή και όχι σε δόσεις σε βάθος χρόνου, κάπου τα Χριστούγεννα. Για τούτο το τελευταίο υπήρξε ρύθμιση. Η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου έπεισε χθες το οικονομικό επιτελείο της χώρας να εγκρίνει τη δαπάνη. Οι αμοιβές για επιτηρήσεις, βαθμολογήσεις και επιτροπές θα καταβληθούν άμεσα και όχι τμηματικά. Για τους καθηγητές οι εξετάσεις ήταν πάντοτε ο σίγουρος τρόπος να ενισχύσουν το εισόδημά τους. Με ανώτατο όριο τα 600 γραπτά, δηλαδή με απίστευτο ξενύχτι και τεράστια ευθύνη, λαμβάνουν το πολύ 1.200 ευρώ. Επίσης υπήρχαν πάντα οι επιτροπές. Για να γίνουν οι εξετάσεις συγκροτούνται και αμείβονται περισσότερες από 1.900
επιτροπές, σε επίπεδο σχολείου, νομαρχίας, επικράτειας. Τα μέλη επιτροπών βαθμολογικών κέντρων λάμβαναν 709 ευρώ που εφέτος μειώθηκαν σε 500. Τα μέλη λυκειακών επιτροπών λάμβαναν 338 ευρώ που έγιναν 270. Υπάρχουν και άλλες ειδικότητες, όπως αυτή του καθηγητή που μαζεύει τα δικαιολογητικά των υποψηφίων. Και αυτοί έπαιρναν το κατιτίς τους, 806 ευρώ, που για εφέτος τσεκουρώθηκαν στα 300. Οι επιτηρητές πληρώνονταν με τη μέρα: έπαιρναν 17 ευρώ που εφέτος έγιναν 14.

Αν ξεπεράσουμε το πυροτέχνημα του ενός λεπτού ανά γραπτό, διαπιστώνουμε ότι δεν γίνεται κανένα ξεσάλωμα με τα επιδόματα. Ενας επιστήμονας που πηγαίνει να επιτηρήσει σε εξετάσεις παίρνει την ώρα λιγότερα απ΄ όσα σε οποιαδήποτε χαμαλοδουλειά.

Το πολιτικό δίλημμα όμως δεν αφορά τα λίγα ή τα πολλά της επιπλέον αμοιβής, αλλά αν πρέπει να καταβάλλονται γενικώς επιδόματα για να κάνουν οι εκπαιδευτικοί τη δουλειά τους. Ο μισθός λογικά τα περιλαμβάνει όλα αυτά, και το μάθημα και το διάλειμμα και τα ενδιάμεσα τεστ και τις καλοκαιρινές εξετάσεις με τα παρελκόμενα. Υπάρχουν αρκετά επιχειρήματα των συνδικαλιστών επ΄ αυτού, όπως ότι απασχολούνται υπερωριακά, βράδυ και Σαββατοκύριακα. Επίσης ότι ασχολούνται με μαθητές που δεν είναι της αρμοδιότητάς τους.

Η κυρία Διαμαντοπούλου δίνοντας τα επιδόματα συνεχίζει μια πολιτική εικοσιπενταετίας. Το ότι μείωσε το συνολικό κόστος δεν αλλάζει το γενικό καθεστώς της παράδοξης, συγκαιριακής πριμοδότησης των εκπαιδευτικών. Οταν η κυβέρνηση έχει πολλά, δίνει πολλά, όταν έχει λίγα, δίνει λίγα. Η υπουργός Παιδείας με τον τρόπο της παραδέχεται ένα πράγμα. Οι καθηγητές έχουν εξωφρενικά χαμηλούς μισθούς, οι οποίοι με τα νέα μέτρα έχουν γίνει ισχνοί. Είναι προφανές ότι κανένας δάσκαλος δεν θα ζητούσε 14 ευρώ για να γίνει επιτηρητής. Για να έχουν σημασία τα 14 ευρώ ή ακόμη και το ένα λεπτό ανά γραπτό σημαίνει ότι οι καθηγητές δεν μπορούν να ζήσουν. Πώς να ζήσουν με τα 800 ευρώ του πρωτοδιόριστου ή με τα 1.300 του οικογενειάρχη; Αν αντιμετωπιστεί αυτό το πρωτογενές αίτιο της δυσλειτουργίας στην εκπαίδευση, αν δηλαδή αλλάξει το μισθολόγιο, οι εντάσεις θα μειωθούν. Οι καθηγητές αντιδρούν με ακραίο τρόπο, απειλώντας δηλαδή την ομαλή διεξαγωγή της εξέτασης ειδικών μαθημάτων και καθυστερώντας τη βαθμολόγηση για έναν και μόνο λόγο: η εργασία δεν τους εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση.

Ακόμη και σε αυτή την περίοδο οικονομικής στενότητας λεφτά υπάρχουν ή εν πάση περιπτώσει ευρίσκονται. Αυτό το ποσό που θα εκταμιευθεί για τα επιδόματα θα μπορούσε να είναι ενσωματωμένο στους μισθούς. Ας μην αναγκάζονται κάθε χρόνο οι εκπαιδευτικοί να τείνουν χείρα βοηθείας. Δεν είναι ζήτουλες.

Οι καλύτεροι μάνατζερ έχουν κλασική παιδεία

Από το www.tovima.gr

«Πολλοί φοιτητές μου έχουν διαπρέψει στους τομείς της βιομηχανίας και της οικονομίας,
επειδή, χάρη στην κλασική παιδεία τους, έχουν αναπτύξει τη σκέψη τους και την ικανότητα να μαθαίνουν διαρκώς νέα πράγματα και να είναι ευρηματικοί» είπε στο «Βήμα» ο κ. Φράνκο Μοντανάρι, καθηγητής στην έδρα Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γένοβας.
Ποιο είναι το μέλλον των αρχαιοελληνικών σπουδών, οι οποίες αποτελούν το «βαρύ χαρτί» του ελληνικού πολιτισμού, ήταν το ζήτημα που απασχόλησε έντονα τον τελευταίο μήνα ερευνητές και φορείς σε επιστημονικές συναντήσεις που έγιναν στη Θεσσαλονίκη, στο Ναύπλιο και στην Αθήνα με τη συμμετοχή διαπρεπών κλασικιστών της Ελλάδας και του εξωτερικού. Η εικόνα διαφέρει από χώρα σε χώρα αλλά και από πανεπιστήμιο σε πανεπιστήμιο. Η μελέτη της ελληνικής αρχαιότητας επιβιώνει υπό το πλαίσιο της ευρείας έννοιας του Ελληνισμού στις αγγλόφωνες χώρες, τα αρχαία ελληνικά κρατούν καλά ακόμη σε Ιταλία και Ισπανία, ποιοτική και όχι ποσοτική είναι η υποβάθμιση των κλασικών σπουδών στην Ελλάδα, ήταν τα συμπεράσματα πρόσφατης ημερίδας με θέμα «Τα κλασικά γράμματα σήμερα» στην Ακαδημία Αθηνών.
«Στη σημερινή πλουτοκρατική και τεχνοκρατική κοινωνία οι κλασικές σπουδές χάνονται»
είπε στο «Βήμα» η κυρία Ναννώ Μαρινάτου, καθηγήτρια Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Ιλινόι του Σικάγου, συνοψίζοντας σε μία φράση την εντύπωση που επικρατεί. «Οι έδρες κλασικών σπουδών μειώνονται ή κλείνουν και οι καθηγητές που συνταξιοδοτούνται δεν αντικαθίστανται από άλλους. Στο Πανεπιστήμιο Ιλινόι του Σικάγου το Τμήμα Κλασικών Σπουδών έχασε την αυτονομία του και συγχωνεύθηκε με το Τμήμα Ξένων Γλωσσών του Πανεπιστημίου, και από εφέτος καταργήθηκε επισήμως η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας λόγω οικονομικής στενότητας. Η διδασκαλία του αρχαιοελληνικού πολιτισμού σε συνδυασμό με άλλα αντικείμενα και κουλτούρες είναι μια λύση απελπισίας, διότι έτσι οι κλασικές σπουδές φθίνουν ως επιστημονικό αντικείμενο με σαφή όρια. Για τους φοιτητές, από την άλλη, οι κλασικές σπουδές έχουν ενδιαφέρον αλλά δεν ξέρουν πώς να τις χρησιμοποιήσουν. Δεν πρόκειται επομένως για οικονομική κρίση αλλά για κρίση αξιών μεταπολεμικά. Η άποψη ότι η κλασική παιδεία διαμορφώνει πολίτες, η οποία κυριαρχούσε στο εκπαιδευτικό σύστημα ως το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, φαίνεται ότι δεν έχει απήχηση σήμερα» μας διευκρίνισε.
Διαφορετικές είναι η προσέγγιση του κ. Γκρέγκορι Ναζ, καθηγητή Κλασικών Σπουδών και Συγκριτικής Λογοτεχνίας και διευθυντή του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, και η εικόνα που παρουσίασε στην πρόσφατη ημερίδα της Ακαδημίας Αθηνών: «Τώρα που η κοινωνία της πληροφορίας είναι εδώ πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από την παρούσα υποδομή και να ενώσουμε διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους υπό την ευρύτερη ιδέα του Ελληνισμού. Με αυτή την έννοια οι ελληνικές σπουδές στις ΗΠΑ γνωρίζουν ανάπτυξη. Η σπουδή του “Ελληνισμού” έχει αφήσει το στενό πλαίσιο των κλασικών σπουδών και της συμβατικής μελέτης των κειμένων και έχει πάρει πιο παγκόσμια στροφή, που ενθαρρύνει νέα μοντέλα και μεθόδους έρευνας και μελέτης και προσελκύει νέους φοιτητές».
Δικαιολογημένα αισιόδοξος είναι και ο κ. Φράνκο Μοντανάρι, καθώς στην Ιταλία, όπου ο θεσμός των κλασικών λυκείων είναι ακόμη σε ισχύ, φοιτούν 50.000 μαθητές κάθε χρόνο στα λύκεια αυτά. «Πρόκειται για το 10% του συνολικού αριθμού των μαθητών, αλλά και πάλι είναι ένας σημαντικός αριθμός» είπε στο «Βήμα» ο καθηγητής Μοντανάρι, του οποίου το «Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής», το πρώτο καινούργιο λεξικό των αρχαίων ελληνικών στον 20ό αιώνα, πουλάει περισσότερα από 25.000 αντίτυπα κάθε χρόνο στην Ιταλία και μεταφράζεται ήδη στην Ελλάδα, στη Γερμανία και στις ΗΠΑ. «Είναι δύσκολο να πείσουμε τους νέους και τις οικογένειές τους να μην αναζητούν μονάχα την εξειδίκευση και την εκπαίδευση η οποία μπορεί να εξαργυρωθεί επαγγελματικά πολύ γρήγορα» απάντησε σε σχετική ερώτηση του «Βήματος», «διότι είναι αλήθεια ότι οι ανθρωπιστικές σπουδές δεν οδηγούν άμεσα σε εύρεση εργασίας. Ωστόσο στον σημερινό κόσμο, που αλλάζει με ταχύτατους ρυθμούς, χρειάζεται πλέον να είμαστε γρήγοροι στη σκέψη, επινοητικοί, δημιουργικοί, καινοτόμοι. Οποιος δεν έχει την ικανότητα να αλλάζει είναι χαμένος, και η στέρεη παιδεία που βασίζεται στη μελέτη των κλασικών κειμένων ήταν πάντοτε το εφόδιο όσων είχαν την ικανότητα να αλλάξουν, να εξελιχθούν και να προχωρήσουν».


Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων