Εγκαίνεια της Έκθεσης Βυζαντινής Αγιογραφίας χτες στο Δημαρχείο Αρχαίας Ολυμπίας (ναι, ναι, έχουμε ΚΑΙ από αυτό…)
;-D

Μέσα αγιογραφίες, και έξω, το σούπερ κλασσικό κέρασμα της πόλης, κοκάκια, είναι απίστευτο το πόσο δημοφιλές είναι το προαναφερθέν κέρασμα (γιατί γλυκό δεν θα το έλεγα…) σε αυτές τις συντεταγμένες…. Εγώ σε αυτήν την γαστριμαργική πρόταση έχω να παραθέσω μόνο τα εξής: Τερκενλής, Μίλτος, Plaisir, Αγαπητός, και όσον αφορά τον ξωτικό νότο, Σεράνο, Fresh, Αθανασίου και εκείνο εκεί το καλό στη Λακωνικής…. (είμαι κακιά, ε????? Χιχιχιχι). Και αυτά, για να μην πιάσουμε και τα σιροπιαστά, αν και στο γαλακτομπούρεκο η περιοχή δίνει ρέστα!!
;-D

Και επειδή είμαστε άνθρωποι με βαθύ πνευματικό αίσθημα…

… ενισχύσαμε αμέσως μετά την τοπική οικονομία, με καφέ….

…. ο οποίος, όπως είναι ευρέως γνωστό τοις πάσι, ακολουθείται πάρα πολύ καλά με ψητά κοτόπουλα, παντσέτες και κρασί….
;-D

Βδομάδα συνάντησης Moodle αυτή, και για να μην μείνουμε πίσω (ας όψεται το ανύπαρκτο internet στο 1ο ΤΕΕ….) σε σχέση με τα μαθήματα φωτογραφίας, πήγαμε εκδρομή, σε internet cafe αυτή τη φορά (χοχο, η κάθε εκδρομή, ανάλογα με το μάθημα) και πολύ διασκεδάσαμε, ειδικά στους καφέδες μετά! Και επειδή, δεν είχαμε αρκετές δουλειές, είπαμε να βγάλουμε στη μέση και μερικές ακόμα, έτσι για να σιγουρευτούμε πως δεν θα μείνει ελεύθερος χρόνος ούτε στις νύχτες μας!

Κλασσικά στην προχτεσινή διαδρομή για την Πάτρα κάπου 50 τρακτέρ στο δρόμο, άλλο να σπέρνει την πραμάτεια του στην εθνική, άλλο να κάνει καμικάζι στροφές και να βλέπεις την νταλίκα να προσπαθεί να το αποφύγει, και μέσα σε όλα, καμιά 6-7 μπλόκα! Τουλάχιστον έτσι, δεν χρειάζεται να πάρεις τηλέφωνο για να ειδοποιήσεις για τα πεσμένα καφάσια στην μέση της εθνικής, τους το λες live…. Βέβαια, καλό θα ήταν τα αστυνομικά τμήματα να προμηθεύουν τους αστυνομικούς τους με εκείνα τα ωραία φωσφοριζέ γιλεκάκια για χρήση ΚΑΙ την ημέρα, γιατί όπως και να το κάνουμε, αν κάθεσαι κύριε Τροχαίε μου με το πιστόλι στο χέρι, όχι στην βοηθητική όπου είναι παρκαρισμένο το περιπολικό, αλλά στον κανονικό δρόμο, και μάλιστα με πλάτη στο ρεύμα κυκλοφορίας γιατί στοχεύεις την αντίθετη λωρίδα, φρόντισε να φαίνεσαι σίγουρα και μάλιστα να προστατεύεσαι από το περιπολικό, γιατί εγώ, καλά, σε είδα και σε σεβάστηκα, ο τάδε παππούς όμως και ο δείνα γκαζοτενεκές (για να μην μιλήσω για τα τριαξονικά που ΔΕΝ θα μπορούν να κάνουν πέρα, ούτε να κόψουν ταχύτητα) δεν θα σε δούνε με αυτό το γκριζογαλαζούλι πουκαμισάκι, που όπως και να το κάνεις, με φόντο την μεσημεριανή άσφαλτο, σε κάνει αόρατο….

Χτες πάλι, στο δρόμο για Καλαμάτα, για μια ακόμα φορά έπαιξε το έργο “μπαίνω στην πόλη όταν οι άλλοι φεύγουν” και μάλιστα, παραδόξως, χωρίς παράπλευρες απώλειες, μιας και ένα από τα προπορευόμενα αυτοκίνητα πετούσε άδεια μπουκάλια Amstel από το παράθυρο (απίστευτο?). Στον γυρισμό, μερικές αγορές και έναν καφέ στον κήπο δίπλα στις μουσμουλιές και τα τεράστια βαρέλια του κρασιού αργότερα, ολόκληρο convoy Αθηναίων για το Καλό Νερό, και ίσα ίσα που πρόφτασα και έφτασα στο live rock night στο Ζορμπά, όπου περιμέναν οι υπόλοιποι κολλητοί (ο βασιλιάς της σκόνης για το Fabia έχει κυριολεκτική σημασία…).

Μια υπέροχη νύχτα λοιπόν, με καταπληκτικές μουσικές από τους Peirama οι οποίοι με άψογες εκτελέσεις δεν αφήσαν λεπτό την ένταση και την διάθεση του κόσμου να πέσει. Θέλω κι άλλα live, θέλω κι άλλα live!!!!

;-D

Σαββατοκύριακο, και μεσημεριανό τραπέζι Σαββάτου για τα χρόνια πολλά και καλά της πολυαγαπημένης μου φιλενάδας, για μια ακόμα φορά με lousy timing για να μην χάνουμε και το καθιερωμένο μας πλέον στυλ, στην Καλαμάτα!

Ο ψήστης φανταστικός, η δέ μαγείρισσα δεν το σχολιάζουμε καν, και δεν είναι τυχαίο που ΔΕΝ έχουμε φωτό από το τραπέζι γιατί κανείς δεν ήθελε να αφήσει εκτεθειμένα τα καταπληκτικά εδέσματα (θέλω κι άλλη σάλτσα, θέλω κι άλλη σάλτσα) στα πηρούνια των άλλων χάνοντας χρόνο με φωτογραφίες!!! Και η μάχη βέβαια, έγινε στο σουφλέ σοκολάτα, με παγωτό (θέλω κι άλλο σουφλέ, θέλω κι άλλο σουφλέ)!!

Μεζεδάκι, κανείς?

Ο Αττίλας, ένα καταπληκτικό κουτάβι, μια σκέτη γλύκα, την ώρα που οι μεγάλοι αραδιάζανε γελώντας όσα νέα δεν χωρέσανε στo msn, ζουλώντας λίγο τον χρόνο, και τα πιτσιρίκια ντυμένα ρόμποκοπ με τα προστατευτικά των inlines (ναι, ναι, ούτε και από αυτές τις θεαματικές σκηνές που γράψανε ιστορία υπάρχει φωτογραφικό ρεπορτάζ, για αποφυγή βασκανίας και ζήλιας για την περισσή χάρη που μας διακρίνει!). Έτσι λοιπόν, χάνετε και την μοναδική χρήση της επιγονατίδας ως σαγιονάρα από την Ιωάννα!
;-D

Κυριακή, μέρα των μουσείων, και για άλλη μια φορά, πρωί πρωί με την πρώτη δροσούλα (χμφ… και ολίγον από νύστα που κράτησε μέχρι την είσοδο μόνο), χωρίς παιδάκια και με καταπληκτική παρέα, σχεδόν ιδιωτική ξενάγηση στην καταπληκτική Ψηφιακή Έκθεση του Μουσείου της Ιστορίας των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων!!Το προσωπικό εξαιρετικό, όπως πάντα, και πανέτοιμο να ξεναγήσει όλους όσους δηλώσαν συμμετοχή (χοχο, εμείς το απολαύσαμε χωρίς τα πλήθη!!). Το υλικό ξενάγησης στα pda αλλά και στις οθόνες διεπαφής πάρα πολύ καλό και βέβαια, μια φορά δεν είναι ποτέ αρκετή!!! (Serial fan του Μουσείου, χοχο!)

Αυτό, για να μην ξεχνιόμαστε, είπαμε, μπορείτε να μου το κάνετε δώρο (μαζί με τo hybrid RX400h της Lexus)!!!

A, και επίσης για να μην ξεχνιόμαστε, μια τάρτα σοκολάτα όπως κατεγράφη κατά τις μεσημεριανές ώρες… Λίγο αργότερα, η άδεια ταρτιέρα στον νεροχύτη (το σπίτι έχει υψηλό βαθμό εξάτμισης στην τάρτα σοκολάτα…)

;-D

Κυριακή μεσημέρι, και ο χώρος μπροστά από το Δημαρχείο φιλοξένησε την 2η Σκυταλοδρομία Μοτοσυκλετιστών 2008 (εντάξει, και αυτές τις ζήλεψα λίγο, αλλά περισσότερο ζήλεψα την θέληση και την πρωτοβουλία των ιδιοκτητών τους!)
;-D

Ώρα των δηλώσεων στα ΜΜΕ στο υπόστεγο του Δημαρχείου και οι μηχανές με το Σύγγρειο στο βάθος.

Nice, huh?
;-D

Κι ύστερα σου λέει, ποδήλατο….

Ναι, ναι, έχουμε και από αυτό….
;-D

Ready???

Get set, go….. (Θέλω κι εγώ κράνος -ποδηλάτου- με λουλουδάκια…)

Συνέχεια στο δρυοδάσος της Φολόης, με τους φίλους από τα μαθήματα φωτογραφίας (Δάσκαλε, πότε είπαμε θα πάμε ημερήσια? Νυχτερήσια? Πενθήμερη? Ξέρουμε κάτι μέρη, ψώνιο, χοχοχο!) Το δάσος καταπράσινο και καταπληκτικό, και, ω, τι σύμπτωση, στο δρόμο για ψητά!!!

“Και αυτο, παιδιά, είναι μια χελώνα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα….”
;-D

Αν το μάθει η A’Tuin θα σας πω εγώ…

Μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα…..

The claw, the claw!!

;-D

To αυτοκίνητο, που…

… απορροφά το φως!!!
;-D

Τάρτα σοκολάτα!!!
;-D

Ένα καθ’ όλα καταπληκτικό ταξίδι από τις κλασσικές διαδρομές όλες τις ώρες της ημέρας και της νύχτας (η έξοδος από Θεσσαλονίκη ήταν ήδη εμφανής από χτες) με την απαραίτητη στάση στην Πάτρα (εντάξει, εκεί έπεσε και πολυ βρίσιμο στο σημείο που φτιάχνουν την μικρή περιμετρική και που με ανάγκασε να κάνω ένα σωρό ανώφελους κύκλους για τον δρόμο προς Αρόη) αλλά δεν βαριέσαι… Όταν έχεις καλή διάθεση, τίποτα δεν μπορεί να σε κρατήσει πίσω!!!!
;-D

H θέα στον Πατραϊκό πάντα εξαιρετική ακόμα και με συννεφιά (δεν σχολιάζω τα παρεπόμενα του αστικού ιστού…), και βέβαια, τα καινούρια μου inline skates που μετράνε τρεις μέρες ζωής και έχουν δοκιμαστεί πλέον σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα και τώρα, αναπαύονται για λίγο στο διπλανό δωμάτιο!!! Αφού οι καταπληκτικοί και πολυαγαπημένοι μου κολλητοί κάνανε την αρχή το καλοκαίρι με το φανταστικό δώρο γενεθλίων, είπα να αναβαθμίσω σε μοντέλο που να ανταποκρίνεται σε σκληρότερες συνθήκες και μεγαλύτερες απαιτήσεις.

Επιτέλους, λοιπόν, τα καινούρια μου Roces, (παρακαλώ δεν θέλω σχόλια για το συγκεκριμένο μοντέλο από τους ειδήμονες…) από τα οποία δεν υπάρχει φωτογραφική ανταπόκριση εν χρήσει και σε δράση καθόσον οι παρεβρισκόμενοι σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και τις συγκινήσεις του φωτορεπορτάζ!!!!
;-D

Και ενώ η μέρα ξημέρωσε στην Θεσσαλονίκη, γέμισε με μια καταπληκτική βόλτα στην Καβάλα και στο Παγγαίο (ναι, ναι, παρασύρομαι εύκολα…). Το πρωί, με μεγάλη χαρά διαπίστωσα στην περιφερειακή πως όλοι πηγαίναν προς το ρεύμα για την Χαλκιδική ενώ εγώ αντίθετα (πάντα έτσι γίνεται, όλοι φεύγουν από την πόλη όταν έρχομαι εγώ για διακοπές -άντε παιδιά, πάτε στας εξοχάς να παρκάρω κι εγώ σαν άνθρωπος κάτω από το σπίτι μου- και γυρίζουν όταν εγώ φεύγω!!!!) πλάνη που κράτησε μέχρι το Δερβένι, γιατί προφανώς, προς Καβαλαξάνθηδράμασέρρες υπήρχαν και άλλοι που θέλησαν να πάνε και μας το κρύβανε επιμελώς!

Α, και παιδιά, όταν γίνεται της Ποππαίας από κίνηση, κάντε μας την χάρη να μην δίνετε ραντεβού στα σημεία εισόδου στην περιφερειακή και κάνετε μακαρόνια 5-6 αυτοκινήτων σταματημένων (και πολλάκις χωρίς alarm…) στη βοηθητική, ξέρετε, έχουν ανακαλυφθεί τα κινητά και μπορείτε να βρεθείτε με τους υπόλοιπους φίλους σας και σε κάποιο άλλο σημείο της διαδρομής χωρίς να χρειαστεί να σας βρίζουν όλοι όσοι ενοχλείτε γιατί εξαιτίας σας κινδυνεύουν να τρακάρουν!!!

Η διαδρομή φανταστική και πρώτη φορά με κίνηση (πολύ έχω καλομάθει μου φαίνεται…) στην Εγνατία αλλά δεν βαριέσαι, οι λίμνες λαμπυρίζαν στον ήλιο, τα λουλούδια μοσχοβολάγανε, η μουσική τέλεια, και ακόμα πιο τέλεια, στην καταπληκτική μου πόλη, περίμενε ο κολλητός (γιούπι, γιούπι) για να πάρουμε τα όρη και τα βουνά κάνοντας μια βουτιά στο παρελθόν με τους παλιούς συμμαθητές!! Παγγαίο, με ουζάκι, κατσικάκι στην γάστρα, λοιπά κρέατικά, και άλλα μεζεδιλίκια στην άκρη της Μεσορόπης και πάρα πολλά γέλια, κουβέντες από Joomla, moodle, blogging (μην ξεχνάμε και την σχετική εκδήλωση, χοχοχοχο), αρχιτεκτονική, μαγειρική, μουσική, κινηματογράφο, για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα!

Ζέστη, ζέστη ακόμα και στις Καστανιές!!!

Πάνω που είπαμε να ξεφύγουμε λίγο από την Ολυμπία και τα αρχαία, νά σου το σχετικό ντεκορ, στο Παγγαίο…. Κι εγώ που νόμιζα πως ο Καβάφης μιλούσε μεταφορικά!!!

;-D

Μεσορόπη, στο Παγγαίο, το χωριό που ζει μέσα στο χρόνο!!! Φανταστικά παλιά σπίτια, γενικά τεραστίων διαστάσεων και αν με αφήνανε, ακόμα εκεί θα ήμουνα (άσε που δεν προφτάσαμε να κάνουμε το μονοπάτι…)!!!!

Σχεδόν βιομηχανικός χώρος!! Μπαράκι?? Πολυχώρος για εκθέσεις? Μπουάτ? Μπιστρό? If you have the money, do the deed!
;-D

ΚΚΚΚΚΚΚΚαλό, ε?
;-D

Θα πέσει, δεν θα πέσει…

Και μέσα στην μέση της άκρης του δρόμου, του κούτσουρου….. μαντέψτε για τί!?!
;-D

Αυτό το θέλω….

Όλα τα αγαπημένα μου “μπε” που λέει και η ανιψιά, μαζεμένα…

Pas mal….

Προφανώς τα τελικά σίγμα είναι πολυτέλεια!!!!

;-D

Και πριν την επιστροφή στην Καβάλα, καφές πάνω από την Ελευθερούπολη (χάλια θέα, ε?) Θα έβαζα και φωτό από το συντριβάνι τύπου Φοντάνα ντι Τρέβι, αλλά έχουμε και ένα επίπεδο στο blog (αφήστε που ο κολλητός αρνήθηκε κατηγορηματικά να ποζάρουμε αναλόγως, παρόλες τις σχετικές παροτρύνσεις και τα αντράνταχτα επιχειρήματα, χοχοχο -έχω και σοβαρούς κολλητούς για όσους αμφιβάλλουνε!!!). Και μετά από μια παρτίδα Λαβύρινθου (μα πως επιτέλους παίζεται ακριβώς αυτό το παιχνίδι??? Γκρρ….) με το καραμελένιο μου βαφτιστήρι -όταν κατορθώσαμε να μαζευτούμε σε τέσσερις τοίχους- επιστροφή στο σημείο αναχώρησης, και, ω, τι παράξενο, θέση παρκαρίσματος κάτω από το σπίτι (άντε, γιατί είχα και μισό Fabia τσουρέκια για ξεφόρτωμα)!!! Ζήτω οι διακοπές!!!

;-D

Μια διαδρομή που ξεκίνησε με την απίστευτη παρουσία περιπολικών στην εν λόγω περιοχή (seriously, ούτε στους Ολυμπιακούς και φέτος στις πυρκαγιές δεν είχα δει τόσα περιπολικά στον δρόμο…) μιας και το παλιό σημείο συνάντησης μπάζου και Fabia (Όσοι σας έχουν δώσει συγχαρητήρια οι τροχαίοι και η ΕΛΠΑ για το πόσο οργανωμένοι οδηγοί είσαστε, να σηκώσετε το χέρι!!!! Χοχοχο) είναι στην επικαιρότητα… Αυτός ο νομός, πάντα κατορθώνει να έχει αρνητική παρουσία στα media… what gives?

Πολύ συχνά την περνάμε τελευταία αυτή τη γέφυρα….
;-D

Και επειδή έχουμε επίπεδο και δεν το κρύβουμε, καθώς και καλλιτεχνική φλέβα στην οικογένεια, επίσκεψη με τα ανίψια στην έκθεση (και όχι μόνο μία…) που συμμετέχει η φανταστική μου αδερφή!!! (Εντάξει, μου αρέσει η γλυπτική και οι εγκαταστάσεις, δεν το κρύβω….)

Ο πιο αγαπημένος πίνακας του ανιψιού: “θεία να τραβήξεις φωτογραφία αυτόν τον πίνακα με τα γράμματα, είναι ο αγαπημένος μου” (πολύ letter-oriented μας βγήκε αυτό το μικρό….)

“Θεία να τραβήξεις και αυτόν τον πίνακα με τα λουλούδια, είναι ο δεύτερος αγαπημένος μου¨(το παιδί των seventies…????)

Είπαμε, I’m a sucker for sculpture…

Τα έργα της αδερφής, και όποιοι έχουν βουτήξει στις Λάμπες ή έχουν κάνει υδρομασάζ με τα κύματα εκεί, αναγνωρίζουν το τοπίο!!! Καθώς επίσης και η ανιψιά, αναγνωρίζει τα έργα της μαμάς: “Χία, χία, μαμά ‘δω”

;-D

Γλυπτική, μην επαναλαμβανόμαστε!!!
;-D

– Δε μου λες τώρα, τι χρώμα έχει τελικά αυτό το Fabia, επιτέλους?
– Σαχαρί!!!
;-D

So hard to describe…

The ocean so wide!!!
Nafpaktos, Galaxeidi, and the wheel is still spinning!!!

;-D

Και ενώ τις τελευταίες μέρες ο αέρας μας έχει κάτι από Αφρική, εδώ στους ημιτροπικούς, απολαύσαμε και λίγο μπλε ουρανό, αρκετό για να πάμε να κάνουμε ποδήλατο στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής…

… ακούγοντας πολύ προσεκτικά όλα όσα χρειάζεται να ξέρει κανείς για την ασφαλή συμπεριφορά στον δρόμο…

… και για λίγη ώρα, ζήσαμε στον πλανήτη Happy,

… δοκιμάζοντας αυτά που κανονικά έπρεπε να θεωρούμε αυτονόητα (χαλαρά είμαι η μόνη που φοράει κράνος ποδηλάτου στην ευρύτερη περιοχή, προς μεγάλη τέρψη των μικρών, με μοναδικές εξαιρέσεις τους αθλητές ποδηλασίας και κάτι ξένα παιδάκια!!! ΧΑΧΑΧΑ!!)

Δεχθήκαμε στο σχολείο μας επίσκεψη από το Γυμνάσιο Πεντέλης όχι για να ανταλλάξουμε τις στάχτες μας, αλλά για να ακούσουμε μέρος από το έντεχνο πρόγραμμα για το οποίο βραβεύτηκαν!! Οι νότες από 4 τραγούδια σε πραγματικά καταπληκτική εκτέλεση, συναγωνίστηκαν για λίγο τα κελαηδίσματα των πουλιών και στολίσανε την μέρα μας!! Guys, thanks!!! Keep playin!
;-D

Κατά την διάρκεια του ΣΚ αυξήσαμε σταθερά την μέση θερμοκρασία της περιοχής για λίγες ώρες και μας δόθηκε η ευκαιρία να απολαύσουμε τρελούς τρόπους παρκαρίσματος, την μια στα 2 εκατοστά από το Fabia, και την άλλη στο μισό μέτρο από το πεζοδρόμιο!!!!!! Χοχοχοχο!!

Μετά από την κλασσική ταβέρνα, μια βόλτα γύρω από την Ολυμπιακή Ακαδημία της οποίας τους χώρους απολαύσαμε προχτές με το σχολείο μετά από αρκετά χρόνια, και χάσαμε όλοι από τουλάχιστον 1 κιλό με το παιχνίδι!!!

Λίγο από Afrika στο Fabia!!! Στα πόσα κιλά Σαχάρας κάνω παραλία? Γιατί νερό ήδη μπάζει το Fabia κατά καιρούς!!

Και εκεί που πρώτα το πράσινο γέμιζε το μάτι, τώρα πια, τα καινούρια συρματοπλέγματα με την άπλετη θέα…