Freeride!!!
😛

Και η γάτα του διπλανού σπιτιού, μας έφερε και το δώρο στην πόρτα μας!!!
;-D

• 1 θεία με ωραίες ιδέες
• 1 ελιά καλά σταυρωμένη
• 1 πόρτα εισόδου, μασίφ ξύλινη
• Τα παντζούρια της μπαλκονόπορτας της θείας Σοφίας
• Την μπαλκονόπορτα της θείας Σοφίας
• Τα παλιά κάγκελα
• 1 κομμάτι κόντρα πλακέ, για πόρτα
• 1 αρχαία κλειδαριά με κλειδί (από το 1975) από το γραφείο του παππού (seriously, πιστεύατε ότι ΔΕΝ θα βάζαμε κλειδαριά?? ;-ΡΡ)
• 2 πιτσιρίκια
• 5 ενήλικες (δύο για να δουλεύουν, δύο για να κριτικάρουν, και ένας για να δίνει τις λύσεις)
• Πολλά εργαλεία
• Τα χρώματα που περισσέψανε από όλες τις υπόλοιπες δουλειές του σπιτιού

… και παρεπιπτόντως, διακοσμείτε και λίγο και το σπίτι της θείας σας για να μην μείνει παραπονεμένη!!

Χρόνος εκτέλεσης:  As long as it takes (or as short.. :-P)

• 1 ζεστό καλοκαιρινό μεσημέρι
• 1 εξαμισάχρονος Δημήτρης
• 1 κουτί από λάμπα, κατά προτίμηση οικονομική (έχουμε και οικολογικές ευαισθησίες… ;-Ρ)
• Σελοτέιπ
• Παστέλ χρώματα
• 1 χρωματιστό Α4 χαρτί, που κόβεται σε λωρίδες
• 1 ψαλίδι παιδικό

Εκτέλεση

-Θεία, έλα να δεις, έκανα την διαδρομή από το σπίτι μας στη θάλασσα!!!!

(Camera Zizanio, ερχόμαστε ολοταχώς!!!)

;-D

When there’s a will, there’s a way..

😉

Στην υγειά μας….

😉

Two clubs. Two mojitos.

😛

Για τα βήματα που το κύμα δεν θα βρει πια να ξανασβύσει…

-Είσαι σίγουρη ότι πήρες αρκετά βιβλία από τη βιβλιοθήκη;

-Μπα, αυτά είναι για τα πιτσιρίκια τα περισσότερα, εγώ έχω ήδη στοκ, διπλάσιας ποσότητας…

-Και καλά, τα ανίψια σου σε αγαπούνε ακόμα έτσι όπως τους κουβαλάς μόνο βιβλία αντί να τους παίρνεις παιχνίδια και παγωτά;

-Χεχεχε, έχω καλό PR…

;-Ρ

-Συγνώμη, αυτό πρόφτασες και το διάβασες εδώ;

-Ε, τι να κάνω, από το πρωί το σχολικό δίκτυο έχει βήχα και δεν λειτουργεί. Πάει και η απογραφή πάνε και όλα… Σαν τί άλλο να κάνω στο σχολείο, χωρίς ίντερνετ;

-Ναι, μα σε ένα δίωρο;

-Ε, καλά, δεν είναι και πυρηνική φυσική, ένα μυθιστόρημα παιδικό είναι, με μεγάλα γράμματα… Και πολύ καθυστερώ κιόλας, με τις κουβέντες που πιάνουμε κάθε λίγο!!

-Πάλι καλά, όμως, που άδειασες το γραφείο σου από τα βιβλία…

-Τί εννοείς το άδειασα; Χεχεχεχεχε… Έχω αφήσει μια στοίβα με μυθιστορήματα για σας, για να μπορείτε να δανειστείτε εύκολα και να μην ψάχνετε!!!!

;-Ρ

…και φωλιάσαν τα πουλιά

και μερώσανε τ’αγρίμια

και φωλιάσαν τα πουλιά

σμίξανε τα κύματα

στη γαλήνια νύχτα.

Και ξαφνικά, από τα ανοιχτά παράθυρα της τάξης, με μόνους ήχους τα στυλό πάνω στις κόλλες και το τραγούδι των πουλιών απ’ έξω, ένας μικρός, μικρούλικος επισκέπτης, όχι ακόμα τόσο  καλός πιλότος όσο τα αδέρφια του, με μια φτερούγα πιο αδύναμη από την άλλη, έκανε τις βόλτες του πάνω από τα χαμογελαστά κεφάλια, και τα έκπληκτα γελάκια των παιδιών, μέχρι να τον ξαναβγάλουμε έξω στην ζεστή μέρα……

-Ε, κυρία, έμαθε ότι γράφουμε Όρνιθες, και ήρθε και αυτό να μας κάνει παρέα!!!!!

Και ρίχνοντας μια ματιά τριγύρω, έξω από την τάξη, πέρα από την σκιά των δέντρων, εκεί που η ζωή ακούγεται να συνεχίζεται και να κυλάει, έξω από την μικρή αυτή φούσκα  της τάξης   stasis από τον χρόνο που έξω καλπάζει, από την ειδησεογραφία, εκεί πέρα που η κάθε στιγμή γράφεται με γράμματα κυρίως μελανά ή κόκκινα, και τα προβλήματα του κόσμου θα αρπάξουν πάλι τα παιδιά που για λίγη ώρα, χάθηκαν μέσα στους στίχους του Αριστοφάνη, βλέπεις τα λόγια του παρελθόντος να φαντάζουν σύγχρονα μπροστά σου….

A, προδοθήκαμε, επάθαμε ανόσια,

τούτος ήτανε φίλος μας κι έβοσκε

στα χωράφια μαζί μας σαν σύντροφος.

Καταπάτησε νόμους αρχαίους

και τους όρκους των όρνιων επρόδωσε.

Με δόλο εδώ μας κάλεσε

κοντά σε γένος άνομο

που πάντα εχτρός μας στάθηκε

πάντα τροφή μας έκανε.

Και σκέφτεσαι…. “Αέρα, κελελέφ!”

Διαδρομή από την καταιγίδα του νότου, στον ήλιο που έγραφε διαδρομές πάνω από θάλασσες, γέφυρες και δαντελωτές ακτογραμμές, μέχρι τα πολύβουα ζεστά στενάκια δίπλα από την θάλασσα, και το μπαλκόνι στο κάστρο, τη θάλασσα και τις ζεστές κουβέντες…

Η αρμύρα της θάλασσας στην υγρή ανάσα της νύχτας και στην άκρη μιας μαργαρίτας, να μετράνε σιγά σιγά  την βόλτα του φεγγαριού στο κρυφτό του με τα σύννεφα και τ’ αστέρια….

Και το γαλαζοπράσινο της θάλασσας κάτω από τον καυτό ήλιο….

“Είναι κάτι στιγμές

που μια γλύκα θεριεύει μέσα μου”….

Κ.Α.-Ρ.

…μέσα από τους λαβύρινθους των λέξεων, αυτών που ανοίξαν τα φτερά τους και κάνανε το ταξίδι τους στο φως…

 … και αυτών που ακόμα στα κατάβαθα περιμένουνε την σειρά τους…

Ταξίδι από εκεί που το ποτάμι….

…πιάνει και συναντά τη θάλασσα….

… προς τις πηγές που αναβλύζουνε κάτω από την δροσιά των δέντρων…..

Όταν είσαι ψηλά, βλέπεις καλύτερα τον χορό των πραγμάτων…..

… και χαμηλά, την μυρωδιά των συναισθημάτων….

… και περπατάς τις μικρές  και μεγαλύτερες γέφυρες πάνω από το ποτάμι και κάπου κάπου, το αφήνεις να κυλίσει ανάμεσα στα δάχτυλά σου….

Και τα σύνορα ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα….

… γίνονται διάφανα πάνω στον ελαφρύ κυματισμό του πελάγους, το σβύσιμο των ήχων με την βουτιά του κεφαλιού στα καταπράσινα νερά, το ρυτίδιασμα της θάλασσας που αλλάζει με το παιχνίδι του ανέμου, και τον ήλιο να ανάβει και να σβύνει….

Καινούριες μπαταρίες στο εργαλείο, και, let’s hit the road….

-ΠΑΜΕ, πάλι?

-Έλα ρε…..

(Και οι δύο πορείες, συναντιούνται η μια στη λήξη της η άλλη στην αρχή της… Η μόνιμη ασυμφωνία..)

Σήμερα, περισσότεροι από τους λίγους της προπροηγούμενης φοράς και λιγότεροι από τους αρκετούς της προηγούμενης. Πάλι, ομως, μπροστά μας ο δρόμος…

“I took the one less traveled by,

And that has made all the difference.”

R.F.

Πρωτάκια, στις πρώτες τους εξετάσεις… και οι κλασσικές ατάκες  (seriously, όμως, μήπως να άρχιζα να ανησυχώ?), για μια ακόμα φορά, μας γεμίσανε με χαμόγελα…

-Κυρία, εδώ που λέει όνομα, τί να γράψουμε;

-Τί σας είπα εγώ, μόλις;

-Να γράψουμε το όνομά μας.

-Ωραία, για κάντο λοιπόν…. (Elementary, my dear Watson??!!??!!???)

………

-Κυρία, έφτασα στο τέλος της σελίδας, τί να κάνω;

-(??!!!??? Αρ γιου πλάκινγκ μι?) Εχμ…. εεε… μήπως να έγραφες στην επόμενη;

-Α, ναι, κυρία, σωστά!!!

-(Houston, we have a problem…)

……..

-Δε μου λέτε… Τί σας είπαμε μόλις 3 άνθρωποι για την φωτοτυπία; Από ΔΥΟ φορές ο καθένας; Πριν ΑΚΡΙΒΩΣ δύο λεπτά;

-Να γράψουμε το όνομά μας επάνω, και ΤΙΠΟΤΕ άλλοοοο (χορωδία Τρικάλων).

-Και που σας είπαμε να κρατήσετε σημειώσεις;

-Στην τελευταία σελίδα του γραπτού μας! (Χορωδία Τρικάλων… again…)

-Εσείς τι κάνατε;

-Εεεεεε… δεν γράψαμε το όνομά μας, αλλά τις απαντήσεις….

-….. (Οκ, λοιπόν, καινούρια αυτιά, ένα ερμηνευτικό λεξικό ελληνικής γλώσσας και βαβελόψαρο, επί … χμ… για μισό.. ένα, δύο, τρία, ….22….)

………

-Δε μου λες, παιδί μου, γιατί τα έγραψες όλα στην τελευταία και την προτελευταία σελίδα της κόλλας και από πάνω έγραψες “πρόχειρο”; Και όλο το υπόλοιπο κενό;

-Μα, εσείς δεν μας είπατε να γράψουμε “πρόχειρο” στην τελευταία σελίδα;

-Ε, ναι,  ΑΜΑ χρειαστείτε να κρατήσετε σημειώσεις,  όχι για να απαντήσετε εκεί στις ερωτήσεις… Πού είπαμε ότι απαντάμε στην κόλλα μας;

-Εεεεεε…. μπροστά, κάτω από την σφραγίδα….

-Οπότε;

-ΕΕΕΕΕεεεεε… να τα ξαναγράψω εκεί, λοιπόν;

-Α, να γειά σου… Για κάντο, λοιπόν…. (Και, σίριουσλι, γουάτ νταζ “πρόχειρο” μιν??)

……….

-Δε μου λες, εδώ την πρώτη σελίδα πώς και την άφησες κενή και ξεκίνησες να γράφεις από την δεύτερη;

-Ε;;; ΕΕΕεεεε……. Χμ…. Α, ναι…

-Από πού είπαμε ξεκινάμε να γράφουμε τις απαντήσεις;

-Εεεε.. από την αρχή, κάτω από την σφραγίδα…

-……. (Begin at the beginning…)

Και το bonus track από το σετάκι των απολυτήριων….

….

-Καλά, συγνώμη, πού σας είπαμε να γράψετε τον αριθμό σας;

-Εεεε… πάνω δεξιά στην κόλλα, δίπλα στην σφραγίδα…

-Εσύ, πού τον έγραψες?

-ΕΕΕΕεεε…. μέσα στην σφραγίδα….

-Και τί λέει εκεί, ακριβώς;

-Εεεεε.. “βαθμός”;

-Ωραία.. για σκέψου λοιπόν…  (If you build it, they will come…)

-ΕΕΕ???? EEEεεεεε…. ΑΑΑΑΑΑ, εκεί θα μπει ο βαθμός μου όταν τα διορθώσει η κυρία, ε;

-….. (Bazinka!!!)