Το «Βουρκάρι» είναι ένας αβαθής όρμος στο νοτιοανατολικό άκρο του δήμου Μεγαρέων.
Πολύ σημαντικός υδροβιότοπος με ιδιαιτέρας σημασίας χλωρίδα και πανίδα, όπως έχει καταδειχθεί από μελέτες των Πανεπιστημίων Αιγαίου και Θεσσαλίας.
Ως προς τη χλωρίδα, η δυτική του ακτή αποτελεί ένα εκτεταμένο αλίπεδο («Αλμύρα») που καλύπτεται με αλοφυτική βλάστηση. Στις υπόλοιπες ακτές συναντάμε ασφόδελους, ασφάκες, πικραγγουριά, αρμυρίκια, σχίνο, κάπαρη, φλώμο κ.α.
Ως προς την πανίδα έχουν καταγραφεί 104 είδη πουλιών: αλκυόνες, λευκοτσικνιάδες, σταχτοτσικνιάδες, φλαμίνγκο, ασημόγλαροι, καστανοκέφαλοι και μαυροκέφαλοι γλάροι, γλαρόνια, χαλκόκοτες, βουτηχτάρια, ποταμότρυγγες, σπίνοι, κατσουλιέρηδες, νεροχελίδονα, γεράκια, σπουργίτια, καρδερίνες κ.α.
Όσο για την ιχθυοπανίδα το Βουρκάρι λειτουργεί ως λιμνοθάλασσα. Παλιά οι ψαράδες το χρησιμοποιούσαν σαν φυσικό ιχθυοτροφείο. Μέχρι πριν είκοσι χρόνια ψάρευαν μεγάλες ποσότητες από σάλπες, αθερίνα, κεφαλόπουλα, σαργούς, τσιπούρες, μελανούρια, κοτσομούρες, χταπόδια, μύδια. Σήμερα λόγω της υποβάθμισης η ιχθυοπανίδα έχει μειωθεί αρκετά.

Η ΜΑΝΑ

Λένε ότι πίσω από κάθε σπουδαίο αντρα κρύβεται μια σπουδαία γυναίκα.
Δεν ξέρω αν είμαι ή αν θα γίνω ποτέ σπουδαίος άνθρωπος αλλά ξέρω ότι εσύ είσαι μια σπουδαία μητέρα και είμαι ευλογημένος που είμαι γιος σου.
Σ’ ευχαριστώ που μου προσφέρεις κάθε μέρα με τόση αγάπη κι αυτοθυσία όλα τα εφόδια που χρειάζομαι για να είμαι σε θέση να κυνηγάω τα όνειρά μου και να κοιτώ τη ζωή στα μάτια.
Σ’ ευχαριστώ που με το παράδειγμά σου μου δείχνεις πώς πρέπει ένας άνθρωπος ν’ αγωνίζεται και να στέκεται όρθιος και θαρραλέος απέναντι στις δυσκολίες.
Σ’ ευχαριστώ που είσαι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου και του εαυτού μου.

Χρόνια Πολλά, μαμά!
Γιώργος

Απ’ όλα τ’ ακούσματα πάνω στη γη,
πιο γλυκό κι ωραίο, η δική σου φωνή.

Ομορφότερη εικόνα η γλυκιά σου μορφή,
η ματιά σου ωραία, η αγκαλιά σου ζεστή.

Μ΄ αγκαλιάζεις και νιώθω τ’ άγγιγμά σου σα χάδι,
η πολλή σου αγάπη της καρδιάς σου υφάδι.

Απ’ τα μικρά μου παιχνίδια ως την τρανή μου ζωή
παραστέκεις σιμά μου, στοργική, δυνατή.

Δεν περνάει μια μέρα ούτε καν μια στιγμή
που να μην είσαι μαζί μου συντροφιά μου πιστή.

Στη χαρά μου συγχαίρεις πρώτη απ’ όλους εσύ,
στα πικρά μου φαρμάκια υποφέρεις πολύ.

Σ’ έχω πάντα κοντά μου, στο μυαλό, στην καρδιά,
στις φουρτούνες, στις μπόρες, στην πικρή μοναξιά.

Κι όταν έρχονται ώρες πού ’ναι όλα θολά,
συ είσαι πάντα για μένα η γλυκιά ξαστεριά.

Αν της νιότης μου λάθη σε κεράσαν χολή
και παρέβηκα ’κείνη τη μεγάλη εντολή…

μη θυμάσαι μανούλα όσα σου ’πα κακά,
σβήστα όλα και δος μου καθαρή την καρδιά.

Σ’ έχω ανάγκη, σε θέλω να ’σαι πάντα κοντά,
όσο αν ψάξω δε θάβρω πιο ζεστή αγκαλιά.

Θα σε φέρνω στο νου μου, θα ζητώ την ευχή,
να με νοιάζει πάντα, να μ’ ακούς τη φωνή.

Ικετεύω τον Πλάστη, όταν κρίνει τη γη,
ν’ αναπαύσει κοντά Του την καλή σου ψυχή.

Να ’σαι ’κει και να χαίρεις με τους άγιους μαζί,
να πρεσβεύεις για μένα, ευλογημένη, καλή!

+ Αρχιμ. Δαμασκηνός Ζαχαράκης
    (Ηγούμενος Ι. Μ. Αγάθωνος)