Επικήδειος λόγος στην αγαπημένη μας συνάδελφο
εκπαιδευτικό Κα Σοφία Βασίλογλου

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,
Έφυγε από κοντά μας η Κα Σοφία Βασίλογλου, η καλή και αγαπητή συνάδελφος, η άξια και ικανή δασκάλα. Έφυγε νέα, επαληθεύοντας για ακόμη μια φορά την πάντοτε επίκαιρη ρήση του Μενάνδρου: «Ὅν οἱ θεοί φιλούσιν, ἀποθνήσκει νέος».
Στην εξόδιο ακολουθία της εκκλησίας μας για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας διαβάζουμε:  «Ὁρῶντές με ἄφωνον καὶ ἄπνουν προκείμενον, κλαύσατε πάντες ἐπ’ ἐμοί, άδελφοὶ καὶ φίλοι, συγγενεῖς καὶ γνωστοί^. τὴν γὰρ χθὲς ἡμέραν μεθ’ ὑμῶν ἐλάλουν, καὶ ἄφνω ἐπῆλθε μοι ἡ φοβερὰ ὥρα τοῦ θανάτου. Ἀλλὰ δεῦτε πάντες οἱ ποθούμενοί με, καὶ ἀσπάσασθέ με τὸν τελευταῖον ἀσπασμόν^. οὐκ ἔτι γὰρ μεθ’ ὑμῶν πορεύσομαι ἤ συλλαλήσω τοῦ λοιποῦ…».
Έτσι έγινε και με σένα αγαπημένη μας Σοφία. Μέχρι χθες ήσουν μαζί μας. Μιλούσαμε, γελούσαμε, δίδασκες τους αγαπημένους μαθητές σου και σήμερα, ξαφνικά, βρισκόμαστε όλοι εδώ, περίλυποι και δακρυσμένοι να σου προσφέρουμε τον τελευταίο ασπασμό και να σε αποχαιρετίσουμε για πάντα.  Δε θα είσαι πια μαζί μας, δε θ’ ακούμε τη γλυκιά φωνή σου και δεν θ’ απολαμβάνουμε την ευγενική και χαρούμενη παρουσία σου. Πώς να αποχωριστούμε το χαμόγελό σου, το χιούμορ, τη ζωντάνια και την αισιοδοξία σου; Αυτό είναι έργο πικρό, βαρύ και δύσκολο για όλους εμάς τους συναδέλφους και φίλους σου που ήμασταν μαζί δεκαεπτά χρόνια. Είσαι μέλος της εκπαιδευτικής μας οικογένειας  κι η ψυχή μας δυσκολεύεται πολύ να δεχτεί το γεγονός της παντοτινής απουσίας σου από το Σχολείο μας. Όλο το 3^ο Δημοτικό Σχολείο, δάσκαλοι, μαθητές και γονείς θρηνούμε απαρηγόρητοι. Κανείς από μας δεν μπορεί ούτε θέλει να σε ξεχάσει κι ούτε θα σε ξεχάσει, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Το πέρασμά σου, Σοφία, απ’ τον κόσμο της εκπαίδευσης αποτελεί σταθμό στην ιστορία της μεγάλης οικογένειας των δασκάλων. Με ευλάβεια υπηρέτησες το εκπαιδευτικό έργο του δασκάλου στο οποίο τόσο πολύ πίστευες. Έθετες τις διδακτικές σου ικανότητες σε δεινή δοκιμασία άλλοτε πειραματιζόμενη και άλλοτε με την απλότητα του ανθρώπου που πίνει ένα ποτήρι νερό, με γνώμονα πάντοτε την αγάπη και την επικοινωνία με τους μαθητές σου.
Η απαράμιλλη διάθεσή σου να εξυπηρετείς τους πάντες κι η διάχυτη καλοσύνη που σε διέκρινε, αποτελούν παρακαταθήκη για την οικογένειά σου, τους φίλους σου και τον ευρύτερο κοινωνικό σου περίγυρο. Ήσουν χαρισματική, ευαίσθητη, επιγραμματική και τεκμηριωμένη, «Ἀεὶ διδάσκουσα και ἀεὶ διδασκόμενη», όπως έλεγες.
Χθες, Σοφία, στην είσοδο του Σχολείου μας, οι αγαπημένοι μαθητές σου είχαν κολλήσει μικρά χαρτάκια για σένα. Τα διαβάσαμε με συγκίνηση. Τα περισσότερα έγραφαν ότι στον ουρανό προστέθηκε ακόμη ένας άγγελος και σου εύχονταν καλό ταξίδι. Βλέπεις Κα Σοφία; Το αλάνθαστο κριτήριο των παιδιών και το ακριβό φίλτρο της αγνής παιδικής ψυχής τους, από το οποίο περνάμε και κρινόμαστε όλοι μας, σε κατέταξε ανάμεσα στους αγγέλους. Συμφωνούμε απόλυτα με τα παιδιά, που έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.
Σου ευχόμαστε κι εμείς, οι συνάδελφοί σου, καλό ταξίδι. «Μακαρία ἡ ὁδός, ᾗ πορεύει σήμερον, ὅτι ἡτοιμάσθη σοι τόπος ἀναπαύσεως».