ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Λόφος Προφήτη Ηλία (Αρχ. Καρία)
Λόφος Αγίου Δημητρίου (Αρχ. Αλκάθους)
Κουρκούρια
Βλυχό
Μελί
Λιακοί
Σιδηροδρομικός σταθμός
Πλατεία Ηρώων
Πλατεία Φρειδερίκης
Άγιος Ιωάννης Χορευταράς
Εργατικές κατοικίες
Έξω βρύση.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

Πάχη
Βαρέα
Βαρδάρης
Οικισμός «Πανόραμα»
Αγία Ελεούσα
Καβελλάρης
Χάνι
Μάζι
Άγιος Ιωάννης Μακρυνός
Αλεποχώρι
Πευκενέας
Ζάχουλη
Τούτουλη
Μαυρατζάς
Άγιος Ιερόθεος
Όρος Πατέρας
Μυρίνι
Βουρκάρι – Αγία Τριάδα
Κουμίνδρι
Κακιά σκάλα
Λάκκα Καλογήρου
Λούμπα
Στίκα
Βλυχάδα
Ντοσκουρι βράχος
Κοτσιναρέα
Μαζαράτσι
Αρμύρες (Περάματος)
Πέραμα
Καρδατάς
Μεγάλο Πεύκο
Απογιούρισμα
Κόκκινα
Πάχη (νησί)
Παχοπούλα (νησί)
Ρεβυθούσα (νησί)
Γαϊδουρονήσι (νησί)
Κουρμουλοί
Καβελλάρης

ΦΡΑΓΚΟΝΕΡΙ
Η περιοχή απέναντι από το Παλιόκαστρο και μέσα στο αεροδρόμιο.
Στα χρόνια της Φραγκοκρατίας, δηλαδή από το 1204 μέχρι τα μέσα του 16^ου αι., που κράτησε η κυριαρχία των Φράγκων στον ελληνικό χώρο, οφείλει η περιοχή αυτή την ονομασία της. Φράγκους ονόμαζαν οι Βυζαντινοί όλους τους κατοίκους της δυτικής Ευρώπης. Τότε ένας Δούκας των Αθηνών ο Φράγκος Νέριος Ατζαγιόλι, που κατείχε τα Μέγαρα, ήταν ιδιοκτήτης αυτής της περιοχής, γι’ αυτό την έλεγαν Φράγκο-Νέρι, δηλαδή του Φράγκου Νέριο.

ΚΙΝΕΤΤΑ
Η περιοχή της Κινέττας μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα ήταν ακατοίκητη. Λίγοι ηρωικοί Μεγαρίτες πήγαιναν με τα κάρα τους και όργωναν κάποια χωράφια. Η περιοχή ήταν γεμάτη από έλη, δηλαδή λιμνάζοντα νερά, γι’ αυτό και τα κουνούπια έσπερναν την ελονοσία. Η Κινέττα λοιπόν ήταν ελώδης τόπος και ακριβώς αυτό θα πει στα αρβανίτικα η λέξη «Κινέττα».

ΟΡΚΟΣ
Η περιοχή του Ορκού λέγεται έτσι από τον όρκο που είχαν πάρει εκεί κάποιοι ηγέτες των Μεγαριτών για συμμαχία εναντίον των εχθρών. Έτσι λέει η προφορική παράδοση. Δεν είναι γνωστό πότε είχαν ορκιστεί  με τους πολεμιστές τους οι αρχηγοί στην περιοχή. Τονίζουμε λάθος τη λέξη που είναι «Όρκος» και όχι «Ορκός».

ΜΟΥΡΤΙΖΑ
Η περιοχή που λέγεται σήμερα Μούρτιζα οφείλει την ονομασία της στις μυρτιές που υπήρχαν εκεί.

ΒΕΝΙΖΑ
Οφείλει την ονομασία της στους κέδρους, αφού ο τόπος ήταν κατάφυτος από κέδρους, που στα αρβανίτικα λέγονται «βένια».

ΓΕΡΑΝΕΙΑ ΟΡΗ
Λέγονται έτσι, από ένα κοπάδι (σμήνος) γερανών που είδε ο Μέγαρος στον κατακλυσμό, καθώς κολυμπούσε. Τους ακολούθησε και τον οδήγησαν στις κορυφές των βουνών. Πάτησε στεριά και γλύτωσε. Ονόμασε τα βουνά Γεράνεια και έχτισε την πόλη που της έδωσε το όνομά του, δηλαδή Μέγαρα.

(Πηγή πληροφοριών: Εφημερίδα «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ» 26/9/09. Από το άρθρο του Στέλιου Γκίνη, καθηγητή ΤΕΙ, με θέμα: «Τοποθεσίες των Μεγάρων και πού οφείλουν την ονομασία τους»)