Ιστορία της Μάλτας

H Μάλτα κατοικήθηκε από το 5900 π.Χ., οι πρώτοι κάτοικοι προήλθαν από Νεολιθικούς αγροτικούς οικισμούς της Ευρώπης.

Ένας σημαντικός ιστορικός  πολιτισμός με Μεγαλιθικές κατασκευές, χρονολογείται γύρω στο 3600 π.Χ. και επεκτείνεται σε όλα τα γειτονικά νησιά.

Οι Φοίνικες εγκαταστάθηκαν στη Μάλτα τον 8ο αιώνα π.Χ., έφεραν τον πολιτισμό τους και μία σημητική γλώσσα.

Το λιμάνι έγινε ένα από το σημαντικότερα εμπορικά κέντρα των Φοινίκων μέχρι την εποχή που κατακτήθηκαν από τους Ρωμαίους (216 π.Χ.).

Στη συνέχεια ανήκε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία (4ος-9ος αιώνας μ.Χ.), μέχρι που δέχθηκε επίθεση από τους Άραβες (870 μ.Χ.).

Η Αραβική κυριαρχία τελείωσε όταν τα νησιά κατακτήθηκαν από τους Νορμανδούς  (1091) ενώ στη συνέχεια και μέχρι το1249 εκχριστιανίστηκε.

Μέχρι το 1520  διοικήθηκε από το Βασίλειο της Σικελίας.

Το 1530 ο Κάρολος Ε της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας την παραχώρησε στους Ιωαννίτες ιππότες  που είχαν εκδιωχθεί από τα Δωδεκάνησα.

Ο Ναπολέων κατέλαβε τα νησιά της Μάλτας το 1798, αλλά τα κράτησε μόνο δύο χρόνια αφού οι κάτοικοι ελευθερώθηκαν με τη βοήθεια των Βρετανών το 1800.