Ποιος φοβάται το Internet;

Στις 25 Ιανουαρίου παρουσιάστηκε σε εκδήλωση του ΣΕΠΕ μελέτη που αποκάλυπτε ότι η Χώρα μας βρίσκεται στην τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ό,τι αφορά την επαγγελματική και οικιακή Χρήση του Internet. Μήπως σε αυτό έχουν συνεισφέρει και τα ΜΜΕ;

Αυτό φυσικά δεν είναι έκπληξη, όπως δεν αποτελεί έκπληξη και το γεγονός ότι ο ρυθμός ανάπτυξης της χρήσης του Διαδικτύου επιβραδύνεται αντί να επιταχύνεται. Αυτό οφείλεται κυρίως στα προβλήματα της οικονομίας καθώς και στις απαράδεκτα υψηλές τιμές σε σχέση με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Από εκεί και πέρα υπάρχουν και άλλοι πολύ γνωστοί λόγοι που αναφέρθηκαν και στην εκδήλωση, όπως η έλλειψη πραγματικού ανταγωνισμού, το εκπαιδευτικό σύστημα, η κυριαρχία της αγγλικής γλώσσας, η έλλειψη κατάλληλων υποδομών, υπηρεσιών και περιεχομένου, καθώς και η κοινωνική άγνοια. Υπάρχει όμως και ένας άλλος λόγος. Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ίδιου καναλιού, στο οποίο παρουσιάστηκε η μελέτη του ΣΕΠΕ, πρόσφατα αναφέρθηκε το περιστατικό αυτοκτονίας με παρότρυνση μέσω email, ενώ το ίδιο διάστημα στο δελτίο ειδήσεων αλλού καναλιού μαθαίναμε για ζιγκολό που διαφήμιζαν τις υπηρεσίες τους μέσω κάποιας ιστοσελίδας. Παλαιότερα είδαν το φως της δημοσιότητας ρεπορτάζ για απάτες με πιστωτικές κάρτες, παιδική πορνογραφία,. απαγωγές, ομαδικές αυτοκτονίες, κλοπή στοιχείων, που όλα είχαν ως κοινό συνδετικό κρίκο το Internet. Οι ειδήσεις που αφορούν σε θέματα που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με το Διαδίκτυο είναι πολύ συχνές τους τελευταίους μήνες. Δυστυχώς, οι περισσότερες από αυτές καταδικάζουν το συγκεκριμένο μέσο, ενώ πολλές είναι παραπλανητικές ή εντελώς ψεύτικες. Ο κύριος όγκος των πληροφοριών που λαμβάνει ο μέσος Έλληνας για το Internet είναι μάλλον αρνητικές. Το Διαδίκτυο είναι γι’ αυτόν ένα μυστηριώδες μέρος γεμάτο πορνογραφία, σκάνδαλα, απατεώνες, εγκληματίες και hackers. Ίσως έχει ακούσει ότι θα μπορούσε να είναι χρήσιμο γι’ αυτόν, την οικογένειά του, τη δουλειά του ή την επιχείρησή του, ωστόσο κανείς δεν του έχει πει με ποιο τρόπο είναι δυνατόν να συμβεί αυτό, ούτε ξέρει πού θα βρει περισσότερες πληροφορίες. Έχει δει τις διαφημίσεις και θέλει ενδεχομένως να αγοράσει μια σύνδεση, αλλά ακούει ότι έτσι θα φέρει την πορνογραφία μέσα στο σπίτι του, ότι παιδεραστές θα απαγάγουν τα παιδιά του. Ίσως να γνωρίζει ότι μπορεί να κάνει και φτηνές αγορές μέσω Internet, όμως κάθε τρεις και λίγο μαθαίνει για υποκλοπές αριθμών πιστωτικών καρτών και για ηλεκτρονικά καταστήματα που ανήκουν σε απατεώνες. Σκέφτεται ότι είναι πιθανόν να ωφελούσε την επιχείρησή του, αλλά του λένε συνεχώς ότι hackers θα επιτεθούν στο δικτυακό του τόπο, ότι τα στοιχεία τις εταιρείας του θα πωλούνται σε πάγκους στο Μοναστηράκι, ότι στις συναλλαγές με υπηρεσίες e-government γίνονται λάθη εξαιτίας των οποίων θα πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας, ότι διαφημίζοντας την επιχείρησή του στο Internet ουσιαστικά θα τη δυσφημήσει. Θυμάστε κάποια ενημερωτική καμπανιά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για την προώθηση της χρήσης του Internet; Η επέκταση της χρήσης των νέων τεχνολογιών από τους απλούς πολίτες και τις επιχειρήσεις είναι θέμα ζωής και θανάτου γι’ αυτή τη Χώρα και φαίνεται να αντιμετωπίζεται ως περιττή πολυτέλεια. Το κράτος θα μπορούσε να είχε φροντίσει να κάνει συνεχείς εκστρατείες στην τηλεόραση και στα άλλα μέσα για την προώθηση της χρήσης του Internet εδώ και χρόνια όμως, αντί για το συνεχή βομβαρδισμό του Έλληνα πολίτη από τα ΜΜΕ για τα πλεονεκτήματα των νέων τεχνολογιών, επικρατεί μια περίεργη σιωπή. Αυτή η σιωπή, που αφορά σε έναν από τους πιο νευραλγικούς τομείς για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, μοιάζει σχεδόν ύποπτη ιδιαίτερα όταν υπάρχει αυτός ο παράλογος θόρυβος που προέρχεται από ανεύθυνα αρνητικά δημοσιεύματα. Το Internet σίγουρα έχει πολλά σκοτεινά σημεία, τα οποία δεν γνωρίζουμε. Δυστυχώς όμως τα ελληνικά ΜΜΕ τα προσεγγίζουν όχι για να ενημερώσουν αλλά για να εξάψουν τη φαντασία του κοινού και να προβάλουν μια αίσθηση απειλής και φόβου προκειμένου να αυξήσουν την τηλεθέαση. Η έμμονη όμως με την οποία καταπιάνεται τον τελευταίο καιρό με τις αρνητικές πτυχές του θέματος η ελληνική ιδιωτική τηλεόραση μαρτυρεί κάτι παραπάνω από απλή ανευθυνότητα. Ίσως ασυναίσθητα έχει αρχίσει να φοβάται το νέο μέσο. Το Internet είναι μια πολύ μεγάλη απειλή για τα παραδοσιακά ΜΜΕ. Η τεράστια γκάμα εναλλακτικής ενημέρωσης (Weblogs, Internet communities) που παρέχει το καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικό και η περαιτέρω επέκταση της χρήσης του θα μειώσει σταδιακά το κοινό, κυρίως, των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων. Βέβαια, δεν είναι σίγουρο αν αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει πλήρως οι άνθρωποι της ελληνικής τηλεόρασης, ωστόσο διαισθάνονται την απειλή. Το αν με αυτό τον τρόπο η τηλεόραση θα καταφέρει να διατηρήσει τη θέση της, είναι πολύ αμφίβολο το σίγουρο όμως είναι ότι μπαίνει ένα περαιτέρω εμπόδιο στην πορεία της ελληνικής οικονομίας προς το μέλλον.

Πηγή: περιοδικό RAM, αρχείο Περικλή Χρήστου