Ab Imo Pectore

Ο Ιάκωβος Πολυλάς γράφει για τους Ελεύθερους Πολιορκημένους στις 2-10-1859 στην Κέρκυρα:
«Ο Σχίλλερ λέγει: “Η ψυχή τόσο περισσότερο εκτείνεται μέσα της όσο περισσότερους περιορισμούς βρίσκει έξω της […] Η κοινή ψυχή μένεις απλώς εις το πάθος και μέσα εις το ύψος του πάθους ποτέ δεν αισθάνεται άλλο τι παρά τον τρόμο. Μία αυτόνομη ψυχή εξ ενάντιας μάλιστα από αυτό το πάθος σπρώχνεται να μεταβή εις τη συναίσθησι της άκρας ενέργειας, και από κάθε φοβερό αντικείμενο ηξεύρει να γεννήση ένα υψηλό”. Τέτοια ήταν η θέσι, εις την οποίαν έσταινε ο Σολωμός τους Ελεύθερους Πολιορκημένους, ποίημα, εις το οποίον έπρεπε να φανή ακέραιος ο άνθρωπος, το ύψος της ψυχής, και ενταυτώ τα φυσικά αισθήματα σε όλη τους τη σφοδρότητα.
Αυτό το σέβας προς όλα τα ιδιώματα του θείου πλάσματος ανάγκαζε τον ποιητή να μη θυσιάζη κανένα από αυτά, αλλά να τα θέση όλα εις μιαν αρμονικήν ισοζυγία: να παραστήση πλαστικώς τα παντοειδή ανθρώπινα ορμήματα, αισθήματα, φρονήματα, και πάθη: τον έρωτα, την μητρικήν αγάπη τον ενθουσιασμό της δόξας, τη φιλοζωΐα, τον έρωτα προς τα κάλλη της φύσης, την ώρα οπού θανάτου σκιά τα σκεπάζει των αγωνισμένων και σύγχρονα να δείξη την υπεροχή του πνεύματος ομπροστά εις όλα τα εξωτερικά ενάντια. Αυτή η αυτονομία έπρεπε να φανή όμοια, αλλά με διαφορετική μορφή, εις τον ανδρικόν και εις τον γθναικείον χαραχτήρα. Και ως κρυφή του ηθικού αυτού μεγαλείου εφαίνετο εις το ποίημα μία των γυναικών, της οποίας ο ποιητής έδινε ένα πνεύμα φιλέρευνο, διψασμένο να εννοήση τι από τα μυστήρια του παντός». (Διονυσίου Σολωμού, Τα ευρισκόμενα, Προλεγόμενα, σσ. μ΄- μα΄)
Η σκέψη μου κεράκι. Μνημόσυνο σε όλους αυτούς που έζησαν στην τυραννία με φρόνημα ελεύθερο. Σε όλους αυτούς που υπέφεραν την ταπείνωση, για να μείνει η ψυχή τους δοξασμένη μεταφέροντας το μήνυμα της ελευθερίας, της λεβεντιάς και της αυταπάρνσης εις τους αιώνας των αιώνων…

Είναι κάποιες στιγμές που καλούμαστε να υπερασπιστούμε τις ιδέες μας, τις αρχές μας, τα πιστεύω μας, μα αυτά προσκρούουν στο ατομικό συμφέρον.

Τότε, η εύκολη λύση είναι η προάσπιση του ατομικού συμφέροντος και το σκύψιμο της κεφαλής.

Σημεία των καιρών, θα μου πείτε!

Κι όμως. Σε τέτοιους δύσκολους καιρούς τρεις διευθύντριες, συνεπείς στα πιστεύω και τις ιδέες τους, αντιτάσσονται στην κοινή λογική της υποταγής και ορθώνουν το κεφάλι τους αρνούμενες να αξιολογηθούν με τον τρόπο που το Υπουργείο επιτάσσει.

Έχουν το θάρρος να πούνε ΟΧΙ!

Όχι στην πρόχειρη αξιολόγηση.

Όχι στην  ισοπέδωση των πάντων.

Όχι στο ξεπούλημα της δημόσιας εκπαίδευσης.

Δεν έχω λόγια!

Υποκλίνομαι στις τρεις Κυρίες με σεβασμό!

Δίνετε σε όλους μας τη δυνατότητα να συνεχίσουμε να οραματιζόμαστε και να ελπίζουμε!

(Ακολουθεί η κοινή δήλωσή τους)

Συνεχίστε να διαβάζετε »

Ας δώσουμε στα παδιά τα τα εργαλεία που χρειάζονται κι ας τα οπλίσουμε με τις δεξιότητες εκείνες τις οποίες θα χρησιμοποιήσουν για να χτίσουν το μέλλον τους.
Ας φροντίσουμε, χωρίς προκαταλήψεις και φόβο, να τους δείξουμε το δρόμο της τεχνολογίας, μέσω της οποίας, όχι μόνο θα κατακτήσουν τη γνώση, αλλά θα την προσφέρουν στους συνανθρώπους τους προς όφελός τους!

Ένα καταπληκτικό animation με τον τίτλο «Strange Fruit», έρχεται να δώσει απάντηση στον αν ο ρατσισμός είναι επιδημία κι αν είναι πώς μπορούμε να σταματήσουμε την εξάπλωσή του και να πολεμήσουμε το κακό στη ρίζα του.

Το τρυφερό και συγκινητικό animation παρουσιάζει την ειρηνική καθημερινότητα ενός πατέρα και του γιου του που διακόπτεται από ένα άγνωστο αγόρι, διαφορετικού χρώματος από τους ίδιους.

Το βίντεο που σκηνοθέτησαν οι Shimi Asresay και Hili Noy έχει κερδίσει αμέτρητα βραβεία, μεταξύ των οποίων τη μαθητική διάκριση, στο 9ο Αnimfest της Αθήνας.

Συνεχίστε να διαβάζετε »