Με τη βοήθεια του βιβλίου “Τα κίτρινα καπέλα” της κυρίας Ματαθία- Κόβο προσεγγίσαμε το ζήτημα της διαφορετικότητας και πώς αυτή πολλές φορές δεν γίνεται αποδεκτή και προσπαθεί να αφανιστεί από την πλειονότητα. Παράλληλα όμως ήταν μια ευκαιρία να αντιληφθούμε και τη δύναμη της αλληλεγγύης, της φιλίας και της συλλογικής προσπάθειας και αντίστασης απέναντι στην αδικία και το φόβο.
Με αφορμή το παραμύθι “Ο δαχτυλάκος”, το οποίο διαβάσαμε κατά τη διάρκεια της ώρας χαλάρωσης ασχοληθήκαμε με τα πέντε δάχτυλά μας!
Αποφασίσαμε να ζωγραφίσουμε τον δαχτυλάκο και την παρέα του και να δημιουργήσουμε μια ιστορία για το τι κάνουν οι πέντε φίλοι
Στη συνέχεια συζητήσαμε τι κάνουμε εμείς με τα πέντε δάχτυλά μας. Συνειδητοποιήσαμε ότι μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε και για να δημιουργήσουμε αλλά και για να καταστρέψουμε!
Το βιβλίο “Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε”του Μάρτιν Αγκάσι μας βοήθησε για να σκεφτούμε και να συζητήσουμε τη δική μας χρήση των δαχτύλων μας και των χεριών μας εν γένει.
Με το τραγούδι: “Πέντε δαχτυλάκια” του Τάσου Ιωαννίδη από τα Λάχανα και Χάχανα διασκεδάσαμε, τραγουδήσαμε για τα πέντε δάχτυλά μας και εν συνεχεία ζωγραφίσαμε κι εμείς τι μπορούμε να κάνουμε με τα δάχτυλά μας.
Υπάρχουν όμως άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τα δάχτυλά τους είτε λόγω κάποιου ατυχήματος είτε γιατί γεννήθηκαν με κάποια αναπηρία. Παρ’όλα αυτά δεν το έβαλαν κάτω! Μιλήσαμε με τα παιδιά για τους ζωγράφους που δημιουργούν κάνοντας χρήση του στόματος ή του ποδιού και αφού είδαμε βίντεο με έναν από αυτούς, τον κύριο Τριαντάφυλλο Ηλιάδη να εξηγεί πώς ξεκίνησε να ζωγραφίζει και να δημιουργεί τους υπέροχους πίνακές του, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε κι εμείς να ζωγραφίσουμε με αυτόν τον τρόπο για να αντιληφθούμε τη δυσκολία αλλά και τη δύναμη της θέλησης αυτών των ανθρώπων.
Το 2025 μας έδωσε την ευκαιρία να παίξουμε μαζί του! Παρατηρήσαμε προσεκτικά τους αριθμούς που το δημιουργούν, τους βρήκαμε στην αριθμογραμμή και τους ξαναβάλαμε στην σειρά όταν κάποια ζουζουνιάρικα χεράκια τους ανακάτευαν για να μας μπερδέψουν! Μας άρεσε τόσο πολύ το παιχνίδι μαζί τους που αποφασίσαμε να τους φτιάξουμε κι εμείς και να τους πάρουμε στο σπίτι μαζί μας!
Φέτος στο Ολοήμερο Τμήμα αποφασίσαμε να αποχαιρετίσουμε το φθινόπωρο αλλά και το 1ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων της φετινής χρονιάς με τίτλο: Διατροφική Αγωγή| ” μέσα από ένα μικρό θεατρικό δρώμενο που ετοίμασαν τα παιδιά. Τίτλος του δρώμενου ήταν “Τα φθινοπωρινά φρούτα” και η ιστορία αφορά τα φρούτα του φθινοπώρου που μαλώνουν για το ποιο είναι το καλύτερο. Τα παιδιά μέσα από τις γνώσεις και εμπειρίες που αποκόμισαν κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα μέσα από την ενασχόλησή μας με τα φρούτα του φθινοπώρου αλλά και τις γευστικές δοκιμές που προηγήθηκαν δημιούργησαν την παρουσίαση του φρούτου που επέλεξαν και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όλα τα φρούτα είναι θρεπτικά και τα αγαπούν οι άνθρωποι.
Εν συνεχεία δημιούργησαν το καθένα το καπελάκι του και όλοι μαζί το σκηνικό για το θεατρικό και προσκάλεσαν το ολοήμερο τμήμα του Δημοτικού Σχολείου Βυτίνας, μέσα στα πλαίσια τόσο της σύσφιξης των σχέσεων και συνεργασίας των δύο σχολικών μονάδων όσο και μέσα στα πλαίσια της Ομαλής Μετάβασης στο Δημοτικό Σχολείο.
Ολοκληρώνοντας και το πέμπτο βιβλίο μας κατά τη διάρκεια της χαλάρωσης στο ολοήμερο τμήμα του Νηπιαγωγείου μας αποφασίσαμε να φτιάξουμε και εμείς έναν μπαμπά ήρωα! Ελπίζουμε τα παιδιά να θυμούνται πάντα τα σημαντικά μηνύματα που πήραν από το βιβλίο του κύριου Δημητρόπουλου.
Το τέταρτο βιβλίο που διαβάσαμε κατά τη διάρκεια της χαλάρωσης στο ολοήμερο πρόγραμμα του Νηπιαγωγείου μας ήταν: “Ο μικρός δράκος Καρύδας και ο μαθητευόμενος μάγος” και μας το έφερε ο Νικόδημος. Μας κράτησε πολύ ευχάριστη συντροφιά και άρεσε σε όλους μας! Στο τέλος της ενασχόλησης με αυτό αποφασίσαμε να φτιάξουμε τους δικούς μας δράκους: άλλος αποφάσισε να φτιάξει το δράκο Καρύδα, άλλος του φαγανόδρακο, άλλος τον μπαμπουλόδρακο και άλλος έναν εντελώς δικό του δράκο! Όλοι όμως περάσαμε υπέροχα! 
Ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε τις μαγειρικές μας δυνατότητες! Και τι καλύτερο να χρησιμοποιήσουμε από το βασιλιά των φθινοπωρινών φρούτων το μήλο. Ώρα λοιπόν να φτιάξουμε κέικ μήλου! Αφού συγκεντρώσαμε τα υλικά διαβάσαμε τη συνταγή και αρχίσαμε να μετράμε και να ανακατεύουμε τα υλικά. Όταν ετοιμάσαμε τη ζύμη γεμίσαμε ατομικά φορμάκια κέικ και στη συνέχεια η δασκάλα μας τα έβαλε στο φούρνο. Τη συνέχεια την μαντεύετε;
Το τρίτο βιβλίο που διαβάσαμε κατά τη διάρκεια της χαλάρωσης στο ολοήμερο τμήμα ήταν “Το νησί του θησαυρού” του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον και μας κράτησε και αυτό σπουδαία συντροφιά! Μετά το πέρας της ανάγνωσης αποφασίσαμε να γίνουμε και εμείς πειρατές, να μπούμε στο πειρατικό πλοίο και, ακολουθώντας στοιχεία και λύνοντας γρίφους, να φτάσουμε στον δικό μας κρυμμένο θησαυρό( μια μικρή λιχουδιά την οποία τιμήσαμε δεόντως μετά το μεσημεριανό μας φαγητό).
