ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΕΠΑΣΤΗΣ

Θυμηθήκαμε με την βοήθεια του blog τι έχουμε κάνει από την αρχή της χρονιάς μέχρι και σήμερα και αναδείξαμε το αγαπημένο θέμα της τάξης μας μέχρι στιγμής.

Φτιάξαμε τα δικά μας ”σεισμοσπιτάκια”.

Χωριστήκαμε σε 2 ομάδες και αφού συζητήσαμε, διαλέξαμε ποια από τις συμπεριφορές είναι σωστή και ποια λάθος κατά την ώρα του σεισμού. Τις κολλήσαμε σε πίνακα με δύο στήλες.

Ακόμα, παίξαμε κινητικό για τον σεισμό και ζωγραφίσαμε τους εαυτούς μας σε κάθε μέρος του σπιτιού σε περίπτωση σεισμού.

Αναρωτηθήκαμε αν είναι όλες οι σεισμικές δονήσεις με την ίδια ένταση και ποιο είναι το όργανο που μετράει τον σεισμό. Αφού είδαμε πως είναι ένας σεισμογράφος, κάναμε και εμείς το χεράκι μας ένα όργανο μέτρησης του σεισμού και καταγράψαμε σε 3 συχνότητες το βουητό που προκαλεί το ξύσιμο ενός ταμπουρίνου.

Είδαμε τι περιέχει ένα βαλιτσάκι για τον σεισμό, πόσα και ποια πράγματα πρέπει να έχουμε μαζί μας. Έπειτα φτιάξαμε τα δικά μας ”βαλιτσάκια” και πήραμε μέρος στην αντισεισμική άσκηση του σχολείου μας.

Για να αντιληφθούμε τα αίτια αλλά και την αίσθηση του σεισμού, αφού είδαμε βίντεο από στιγμιότυπο σεισμικής δόνησης ,”κουνήσαμε τις τεκτονικές πλάκες” και είδαμε το αποτέλεσμα. Ακόμα, νοιώσαμε και οι ίδιοι τον σεισμό με μια μικρή βοήθεια!

Με αφορμή το δώρο του ”Ρούλη του ελεφαντούλη” ξεκινάμε την συζήτηση για τον σεισμό. Τι είναι, πως προκύπτει και πως είναι η Γη μας εξωτερικά και εσωτερικά. Την παραλληλίσαμε με το κρεμμύδι για να δούμε ότι αποτελείται από στρώματα και την είδαμε και σε κατασκευή πλαστελίνης.

Ελεύθερη κατασκευή με τουβλάκια ανά δύο παιδιά. Έπειτα παρουσίαση του έργου τους και εντοπισμός των δύσκολων σημείων κατά την συνεργασία και οι τρόποι αντιμετώπισης τους.

Κλείσαμε σε μια ”χρονοκάψουλα” βασικά στοιχεία μας όπως το ύψος, το μέγεθος της παλάμης, το πορτρέτο μας και κάποια από τα ενδιαφέροντα μας και τα τοποθετήσαμε σε ασφαλές σημείο στην τάξη, ώστε να ανοιχτεί στο τέλος αυτής της χρονιάς. Όταν το ανοίξουμε θα μετρήσουμε και πάλι την παλάμη και το ύψος μας, ώστε να συγκρίνουμε τα μεγέθη και να διαπιστώσουμε την εξέλιξη μας.

Με αφορμή την αναζήτηση των προσωπικών μας αντικειμένων γίναμε μικροί ντεντέκτιβ και ψάξαμε για χαμένα αντικείμενα μέσα στην τάξη με τον ”μεγεθυντικό μας φακό”. Ακόμα, ορίσαμε ως ”καλάθι των απολεσθέντων” ένα καλαθάκι της τάξης μας ώστε να τοποθετούμε εκεί όσα βρίσκουμε και δεν ξέρουμε σε ποιον ανήκουν.