ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΑΛΩΤΗΣ

ΕΔΏ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟ

Εδώ πολυτεχνείο εδω πολυτεχνείο φώναζαν οι φοιτητές απο το ραδιοφωνικό σταθμό για να ακουστεί το μήνυμα της εξέγερσης σε όλη τη χώρα..

Κίονες, δύο κυρίες, συνθήματα ψωμί-παιδεία-ελευθερία και τα παγκάκια που καθόμαστε, στήθηκαν στην παρεούλα μας και μας έβαλαν να σκεφτούμε τι σημαίνουν ολα αυτά…

Στο μυαλό μας έγιναν ολα πιο εύκολα όταν τα playmobil μας ειπαν την ιστορία με το δικό τους τρόπο..ο κύριος Παπαδόπουλος λοιπόν με την παρέα του δεν φέρθηκε πολυ καλά στη χώρα μας με τους κανόνες που έβαζε.. κι έτσι μια παρέα γενναίων φοιτητών αποφάσισαν να ξεσηκωθουν στις 17 Νοέμβρη μεσα στη σχολή τους το Πολυτεχνείο.. αστυνομία, τανκς έριξαν την καγκελοπορτα, πολλοί απο τους φοιτητές χάθηκαν κι εμεις σήμερα τους τιμούμε αφήνοντας γαρύφαλλα στο Πολυτεχνείο..

Μια εικόνα μας έκανε να σκεφτούμε τι ειναι αυτο που ένιωθαν οι φοιτητές και όλος ο κόσμος στη χώρα μας την περίοδο εκείνη.. σαν ενα χερι λοιπόν που τους καθοδηγουσε, τους ελεγε τι να σκεφτούν, πως να μιλούν, τι να λένε και πως να συμπεριφέρονται..

Παρομοίασαμε αυτη την περίοδο με το παιχνίδι της μαριονέτας..ετσι παιξαμε με μαριονέτες, τις είδαμε να κάνουν κινήσεις οπως εμείς αποφασίζαμε να τις κουνησουμε, αρα εμείς τις κατευθυναμε οπως εμείς θέλαμε.. θα μας άρεσε εμάς να μας λεει συνέχεια κάποιος πως να μιλάμε, πως να συμπεριφερομαστε και να μας ελέγχει σε όλα?

Το νιώσαμε παίζοντας θεατρικό παιχνίδι κάνοντας τις μαριονέτες και έχοντας το φίλο μας για κουκλοπαίχτη .. βέβαια εδώ τα πράγματα ηταν πιο διασκεδαστικά!

Την επόμενη μέρα γνωρίσαμε έναν διαφορετικό καλλιτέχνη.. μάθαμε οτι υπάρχουν και καλλιτέχνες που ζωγραφίζουν στους δρόμους, στους τοίχους.. ένας από αυτούς είναι ο Άγγλος καλλιτέχνης Bansky που χρησιμοποιεί μεγαλα στενσιλ και δημιουργεί graffiti σε μεγάλα κτίρια. Έγινε γνωστός για τα έργα του που έχουν θέμα επαναστατικό.. τα είδαμε,τα σχολιάσαμε και φυσικα τα συνδυασαμε με το Πολυτεχνείο..

Με βάση το έργο του με το κοριτσάκι που αφήνει μπαλόνια αγάπης στον αέρα, φτιάξαμε την δική μας αφίσα για το πολυτεχνείο με την τεχνική του κολλάζ..η κυρία Ελένη μας τράβηξε ωραίες φωτογραφίες απο τη μηχανή της ,κόψαμε, κολλήσαμε, κάναμε κι εμεις στενσιλ όπως τον Bansky σε σχήμα καρδιάς και σιγά σιγά τα ενωσαμε κάνοντας το δικό μας μήνυμα για το πολυτεχνείο με τη βοήθεια ενός ποιήματος..

Η ιστορία που είδαμε με την κυρά Δημοκρατία και την κυρά Δικτατορία μας έμαθε νέα συνθήματα οπως “ολοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί” και έτσι ολοι μαζί φτιάξαμε τα φορέματα της κυρας Δημοκρατίας και της κυρας Δικτατορίας σύμφωνα με τα συναισθήματα που νιώσαμε γι αυτές…

Μάθαμε τον αριθμό 4 και παίξαμε με τους κίονες που αφαιρουσαμε απο το Πολυτεχνείο σύμφωνα με το πόσους έριχνε το τανκς…

Μάθαμε το τραγούδι τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο μεσα απο εικονολεξο και το φτιάξαμε στον πίνακα μας έξω

Και οχι μόνο!

Ενω είδαμε την ιστορία με τα παραμυθοζαρια που έφτιαξε η Εμμανουέλα!

Έφτασε ο καιρός καλε μου πέφτουν οι ελιές

Ο μήνας Νοέμβριος ηρθε και μαζί του κουβαλάει τις ελιές που μάζεψε απο τον ελαιώνα.. ηρθε στην τάξη μας και μας έμαθε πώς οι ελιές γίνονται λάδι και πόσο χρήσιμο ειναι για τη ζωή μας…

Μεσα απο εποπτικο υλικό και περιγραφές των παιδιών έγιναν οι εμπειρίες μας γνώση.. συνειδητοποιήσαμε ποσο εχουν αλλάξει τα πράγματα και πώς το επάγγελμα του αγρότη εχει γίνει λίγο πιο ξεκούραστο με τα σύγχρονα μεσα..

Μεσα απο μια ιστορία με τρεις ελίτσες τρεχαντούλες, περάσαμε στον αριθμό 3, ενω η beebot μας επισκέφθηκε για να βάλουμε σε μια τάξη τα στάδια που περνάνε οι ελιές για να γίνουν λάδι στο εργοστάσιο…

Μάθαμε το τραγούδι ντηκι ντηλι το καντήλι με τη βοήθεια καρτελών και πραγματικού καντηλιου…ενώ

Κάναμε πειράματα διαλυτότητας με νερό, ξυδι, ζάχαρη αλάτι και λάδι.. και συνειδητοποιήσαμε οτι το μονο που δεν διαλύεται και δεν γίνεται ενα με το νερο ειναι το λάδι μας…όσες προσπάθειες και αν κάναμε!

Και αφου εξηγήσαμε τοσα για το λάδι δε μπορούσαμε να μην αναφέρουμε πόσο χρήσιμο ειναι και στη θρησκεία μας.. έτσι, και με αφορμή τη βάφτιση της φίλης μας Μαρίας, στήσαμε μια μικρή βάφτιση στην τάξη μας,με παπα, νονα και οικογένεια του μωρού.. βαφτίσαμε το μωρό και του βάλαμε λαδάκι στο σώμα του…

Η Μαρία μας εκτός των άλλων είχε και τα γενέθλια της και ετσι μας κέρασε κιόλας λίγο πριν τη βάφτιση της!

Φτιάξαμε κατασκευούλα με την ελιά απο ανακυκλωσιμα υλικά…

Και τέλος καλέσαμε το πυροσβεστικό κλιμάκιο της Ανώπολης για να μας επισκεφθεί και να μας μιλησει για το επάγγελμα του Πυροσβέστη στα πλαίσια της θεματικής μας της προηγούμενης βδομάδας!

Ακόμα πιο γεμάτοι λοιπόν απο γνώσεις καλωσορίζουμε το μήνα Νοέμβριο και ανυπομονούμε να δουμε τι αλλο μας επιφυλάσσει!

Αν η γη χοροπηδάει και η τάξη μας κουνάει..

Αυτή τη βδομάδα ασχοληθήκαμε με το επάγγελμα του πυροσβέστη και τα επαγγέλματα που σχετίζονται με την προστασία μας και την φροντίδα του εαυτού μας…

Μάθαμε πολυ σημαντικούς αριθμούς που πρέπει να καλούμε σε περίπτωση που συμβεί φωτιά,σεισμός, κατι άσχημο στον τόπο μας ή το συνάνθρωπό μας…. το 199,το 100 και το 166 ειναι οι αριθμοί πρώτης ανάγκης όμως αν δεν τους θυμόμαστε είπαμε οτι μπορούμε να καλούμε το 112!

Ο πυροσβέστης λοιπόν με το όχημα του θα μας βοηθήσει και σε περίπτωση φωτιάς αλλα και σε περίπτωση σεισμού.. τι ειναι όμως ο σεισμός? Μεσα απο βίντεο και εικόνες είδαμε τι συμβαίνει στο εσωτερικό της γης, και παιξαμε παιχνίδια με αυγά και πλαστελίνη .. οπως αυτα λοιπόν, ετσι και η γη εχει στρώματα μεσα της,οπως πυρήνας, μανδύας και φλοιός.. και οπως το αυγό σπάει απέξω, ετσι και ο φλοιός κάνει ρωγμές οταν γίνεται σεισμός..

Η γη που φτιάξαμε απο πλαστελίνη μας βοήθησε καλύτερα στην κατανόηση, καθώς κάθε χρώμα αντιστοιχουσε σε ενα στρώμα της..

Στην ουσία αυτο που συμβαίνει ειναι οτι οι πλάκες της είτε τριβονται, είτε απομακρύνονται είτε συγκρούονται και ετσι προκαλείται ο σεισμός.. αυτοσχέδιες πλάκες και παιχνίδια playmobil μας έκαναν να το κατανοήσουμε καλύτερα…

Τι κάνουμε όμως σε περίπτωση σεισμού? Μάθαμε μεσα απι εικόνες τη σωστή συμπεριφορά, είδαμε το βαλιτσάκι του σεισμού και τι περιέχει, και κάναμε την πρώτη μας άσκηση για φέτος!

Χρόνια πολλά Ελλάδα…

Ηρθε και φέτος η στιγμή να γιορτάσουμε την εθνική μας επέτειο.. οπως κάθε χρόνο αφου μιλήσαμε για τα γεγονότα, αναλύσαμε τη λεξη ΌΧΙ και το συμβολισμό της στη στάση των Ευζώνων μας ,ενω αναλύσαμε και το συμβολισμό των χρωματων της σημαίας μας..

Ολοι μαζί βάψαμε και φτιάξαμε μια μεγάλη σημαία απο ανακυκλώσιμο υλικό…

Ενώ ένα ψυχοκινητικο παιχνίδι με σημαίες και άλλων χωρών μας περίμενε, που ηταν μισές κι εμεις τις κάναμε ολόκληρες!

Η δική μας σημαία φτιάχτηκε απλα απο γαλάζιες και μπλε γραμμουλες , με τον εαυτό μας μεσα να φωνάζει τη λέξη ΌΧΙ…

Ο Διονύσιος Σολωμός ηρθε στην παρεα μας να μας πει τον εθνικό ύμνο που εγραψε . Ειναι φτιαγμένος απο τα χεράκια του συμμαθητή μας Γιάννη και μένει αναλλοίωτος στο χρόνο οπως και ο ύμνος που δημιούργησε για την Ελλάδα μας..

Ετοιμάσαμε και την πρόσκληση για τη γιορτή μας και αυτο που μένει ειναι να ξεφυλλισουμε το ημερολόγιο ενός μουλαριού του 1940..

Ενω παράλληλα ξεκινήσαμε τη δανειστική μας βιβλιοθήκη, και ο καθένας πήρε το αγαπημένο του παραμύθι μεσα στην υπέροχη τσαντα που μας έφτιαξε η μαμα της Ελένης μας!

Η μερα της γιορτής μας εφτασε και το ημερολόγιο του μουλαριού μας διηγήθηκε στιγμιότυπα απο τη ζωή του πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1940.. αν και δε μιλούσε γιατί δεν ειναι άνθρωπος, τα παιδιά απέδωσαν όσα ήθελε εκείνο να μας πει..

Ειχε αφεντικό που το φροντιζε και το δωσε δώρο στην κόρη του τη Λενιω που παντρευοταν ενα παλληκάρι.. οι ετοιμασίες του γάμου πολλές, και εκείνο ηταν υπεύθυνο να μεταφέρει τα προικιά..

Ο γάμος έγινε, η Λενιω παντρεύτηκε το παλληκάρι και το μουλάρι έκανε όσα έπρεπε…

Ομως εκει που μιλούσαμε για χαρές, το μουλάρι έπρεπε να αλλάξει ρόλο… εκει που χαιρόταν ολοι για αυτο το γάμο,ξαφνικά ξέσπασε ο πόλεμος.. το παλληκάρι έπρεπε να τον πάρει μαζί του στον πόλεμο. Να του φορτώσει στη ράχη του οχι προικιά, μα όπλα και πολεμοφοδια. Δεν του άρεσε η ιδέα,όμως ποιος αρνείται την ελευθερία..?

….”πατρίδα πατρίδα ολα τα παιδιά σου,

στα σύνορα πεθαίνουν για την ελευθεριά σου…”

Και όπως κάθε χρόνο ο παπα Σπύρος μας συνόδευσε στην μικρή μας παρέλαση μεχρι το ηρώο για την απόδοση τιμής στους ήρωες του τόπου μας..

Χρόνια πολλά Ελλάδα!

Καλωσορίζουμε το Φθινόπωρο…

Το φθινόπωρο έφτασε και μας έφερε τους θησαυρούς του σε ενα κουτί!! Βάζαμε το χεράκι μας, παρατηρούσαμε και βάζαμε στη βαλίτσα μας το καθετί στη σωστή θέση.. ετσι φύλλα, καρποί και φρούτα μας γέμισαν φθινοπωρινές εικόνες..

Ομως τι καλύτερο απο το να νιώσουμε το φθινόπωρο με τις αισθήσεις μας ! Παίξαμε λοιπόν αισθητηριακά παιχνίδια στην αυλή μας.. νιώσαμε τα στοιχεία του φθινοπώρου με τα ποδαράκια μας…

…ενω με τα χέρια μας φτιάξαμε ενα περίεργο τσάι βάζοντας φυλλα,καρύδια,ρόδια, κανέλα και αλλα καλούδια της υπέροχης φύσης . Ανακατεψαμε,Μυρίσαμε, γεμίσαμε,αδειασαμε,είδαμε τα χρώματα να αλλάζουν στο υγρό στοιχείο και γενικά το διασκεδάσαμε!

Φτιαξαμε ενα ομορφο μανιτάρι απο φυσικά και ανακυκλώσιμα υλικά και παιξαμε σχετικά παιχνίδια με τα φρούτα του φθινοπώρου!

Τέλος πειραματιστήκαμε με τα χρώματα, το ξυδι και τη σόδα και κάναμε ενα φθινοπωρινό δέντρο με χρώματα που έβγαζαν αφρούς!

Το φθινόπωρο όμως μας φέρνει εκτός απο τα χρώματα του και ιστορία.. ετσι ο πίνακας του Αλεξανδρακη μας έφερε μια μικρή γεύση απο την εικόνα του πολέμου. Τη σχολιάσαμε.. και στοιχεία του πίνακα μας έφεραν πιο κοντά στην ιστορία..

Έτσι ξεπήδησαν απο τον πίνακα η βαλίτσα του στρατιωτη και το μουλάρι του.. ανοίξαμε τη βαλίτσα, είδαμε ενα σωρό πράγματα που χρειάζονται στο στρατιωτη, οπως κιάλια, παγούρι,εικόνα για να τον προστατεύει απο τους εχθρούς..κάλτσες, κασκόλ και μαξιλάρι που του επέλεξαν η γυναίκα του και η μάνα του.. αλλα και ενα ημερολόγιο.. το ημερολόγιο του μουλαριού, που ειχε γραμμένες τις δικές του σκέψεις και εικόνες από εκείνη την εποχή…

Την επόμενη μέρα, ο χάρτης της Ελλάδας, διάφορα αλλα στρατιωτάκια, άλλα χακί και αλλα μπεζ, μας ειπαν την ιστορία του μεγάλου Όχι και ετσι καταλάβαμε περισσότερα για τα γεγονότα του 1940 και τις χώρες που τα προκάλεσαν…

Φτιάξαμε τη λεξη του οχι και τη σημαία μας , ενω κάναμε κατασκευή συνδυάζοντας και τα δύο..

Εργαστήριο Δεξιοτήτων~Συναισθήματα

Ένα τερατακι τρυπωσε στην τάξη μας, που δεν ήταν τελικά τόσο τρομακτικό οπως νομίζαμε…ηταν το τερατακι των χρωματων της Άννας Λιένα, και ήταν πολύ μπερδεμένο..με τη βοήθεια της φίλης του ξεχώρισε τα χρώματα/συναισθήματα που ειχε μεσα του και μας έμαθε και μας να κάνουμε το ίδιο!

Διαφορα παιχνίδια με μπουκαλάκια που αν τα κουνουσες γίνονταν χρωματιστά , βάζα με χάρτινα νομίσματα που έπρεπε να γεμίσουμε σωστά με βάση το χρώμα που τυχαίνει το ζάρι, αντιστοίχιση με εικόνες, και ενα παζλ ηταν η αφορμή να γνωρίσουμε καλύτερα το τερατακι και τα συναισθήματα του.. χωριστήκαμε σε ομάδες και το απολαύσαμε!

Την επόμενη μερα μια παρέα απο παιδιά μας συστήνεται μεσα απο τα βιβλία της Χριστίνας Αποστολίδη.. ο Δημήτρης που ειχε γεμίσει θυμό εξαιτίας του Φούρκα, η Σοφία που είχε κολλημένο πάνω της ενα μαιμουδακι, το μαιμουδακι του Φόβου, και η Λεώνη που την είχε κυριεύσει η Ζηλεια! Καθένας ήρωας μας είπε την ιστορία του, το πρόβλημα του που στον τέλος είχε λύση! Μας διασκέδασαν με τα τραγούδια τους που λατρέψαμε και μαζί τους παίξαμε διάφορα παιχνίδια και ζωγραφισαμε τα συναισθήματα που μας παρουσίασαν.

Δε ξεχάσαμε τα σχήματα που είχαμε αρχίσει την προηγούμενη φορα.. τα γνωρίσαμε καλύτερα μεσα απο διάφορα βίντεο, παιχνίδια με σχήματα..ενω προσεγγίσαμε τα γεωμετρικά σχήματα, συγκεκριμένα τη σφαίρα μεσα απο την επαυξημένη πραγματικότητα.. ένας κύκλος μπορεί να γίνει σφαίρα? Ναι,αρκεί να τον ζωγραφίσεις!!!

Το σώμα μου κι εγώ είμαστε καλλιτέχνες .

Ο Σεπτέμβρης τελειώνει ολοκληρώνοντας την ενότητα για το σώμα μου… μαθαίνουμε για το πεπτικό, αναπνευστικό και ουροποιητικο σύστημα μεσα απο μια κατασκευή που μας διασκεδάζει!

Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε, μας υπενθυμίζει ενα βιβλίο: ειναι για να χαϊδεύουν, να παίζουν μουσική…..και να ζωγραφίζουν! Εμείς διαλέξαμε το τελευταίο και φτιάξαμε υπέροχα χρώματα με το φίλο μας ανακατεύοντας τα και κάνοντας συνδυασμούς!

Απο την ίδια σειρά βιβλίων μάθαμε οτι οι λέξεις πληγώνουν.. πως νιώθουμε οταν λενε άσχημα λόγια για μας,οταν τα λόγια κάποιου εχουν θυμό? Πως μπορούμε να προστατευτουμε απο τα λόγια που πληγώνουν?

Κοιτάξαμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη..η φίλη μας ή Ελένη, διάλεξε για μας μια λέξη του καθρέφτη που μας ταιριάζει και την είπαμε δυνατά…

Έπειτα ενα μονοπάτι απο παρόμοιες όμορφες λέξεις ενδυνάμωσης βρέθηκαν στην αυλή μας.. έπρεπε να βάλουμε το αδιάβροχο μας, την ασπίδα μας για τις άσχημες λέξεις που κάποιος ισως μας έλεγε..

Πατήσαμε στο μονοπάτι..κάθε μονοπάτι είχε μια όμορφη λέξη που την λέγαμε δυνατά “ειμαι όμορφος/η, ευγενικός/η , καλος/η, μοναδικός/η”.. δυνατοί πια απο τις λέξεις αυτές,φτάναμε στον κύκλο, όπου μία περίεργη κοπέλα που δε μας συμπαθούσε, μας περίμενε..είχε μαζί της ενα μπουκάλι με άσημες λέξεις που πετούσε πάνω μας… όμως εμείς,με το αδιάβροχο μας,δεν είχαμε πρόβλημα. Τίποτα δεν πέρασε στο σώμα και τη ψυχή μας… έτσι και στη πραγματικότητα.. αν είμαστε δυνατοί, αν νιώθουμε όμορφα με τον εαυτό μας,καμία λέξη απο κανένα δεν πρέπει να μας επηρεάζει!

Την επόμενη μερα,ενα υπέροχο παραμύθι “η τελεία”, μας έκανε να καταλάβουμε οτι ολα όσα κάνουμε ειναι σπουδαία..όπως το κοριτσάκι τη Λία, που έκανε μια απλή τελεία, και η ίδια νόμιζε οτι δεν ειχε καμία σημασία στη ζωγραφιά της.. τα λόγια των αλλων όμως τη επεισαν, κι έτσι απο μια τελεία, άρχισε να ζωγραφίζει υπέροχα έργα και να γίνει διάσημη…

Έτσι και η Γιαγιόι Κουσάμα,απο τη μακρινή Ιαπωνία, έγινε γνωστή για τις τελείες της,ή αλλιώς κουκίδες,ή βούλες ή αλλιώς τα πολύχρωμα πουά της.μας γνώρισε την τεχνική της μεσα απο ενα βιβλίο και δε χάσαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε κι εμείς τις δικές μας πολύχρωμες τελείες στο τεράστιο καβαλετο μας..

Ετσι κάπως μάθαμε και για τις γραμμές που ξεκινούν απο μια τελεία.. γραμμές καμπύλες,γραμμές σαλιγκάρι, γραμμές κύματα, γραμμές ζιγκ Ζάγκ κλπ… δοκιμάσαμε να τις κάνουμε με μακαρόνια και φασόλια..

Στη συνέχεια μάθαμε για έναν ακόμη καλλιτέχνη που λατρεύει τους κύκλους… ο Βασιλι Καντινσκι μας συστήθηκε και μας γνώρισε τα υπέροχα έργα του με τους ομοκεντρους κύκλους.. δοκιμάσαμε να τους φτιάξουμε κι εμείς με τη βοήθεια μακαρονιών!

Και αφου παίξαμε λεκτικό παιχνιδι με το τι ειναι κύκλος γύρω μας,κάποιοι καλοί μπαμπάδες μας έφεραν και 2 ρόδες απο ποδήλατο! Δε χάσαμε την ευκαιρία να τις μετατρέψουμε με την τεχνική του καντινσκι σε ομοκεντρους κύκλους, βάζοντας αυτη τη φορα λωρίδες απο πανιά..

Μαθαίνω για μένα και για τους άλλους…

Η Λωξάνδρα Λούκας, καλλιτέχνιδα με σύνδρομο down, μας συστήθηκε για όσους δε τη ξέραμε, και μας μίλησε για τα έργα της,τα πορτρέτα της και τα εργαλεία που χρησιμοποιεί για να ζωγραφίζει! Μας έστειλε ένα τεράστιο καβαλετο και μας προέτρεψε να ζωγραφίσουμε κι εμείς το δικό μας πορτρέτο!

Έτσι κι έγινε! Πήραμε τις παλέτες μας, τα ωραία μας χρώματα, και αφου παρατηρήσαμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη αρχίσαμε να φτιάχνουμε τα χαρακτηριστικά μας οπως μπορούσαμε καλύτερα!

φτιάξαμε ακομα και με την πλαστελίνη τα χαρακτηριστικά μας και βγήκαν πολυ ωραία!!!

Την άλλη μερα, το παρουσιολόγιο μας μας καλουσε να βρουμε το όνομά μας και να το τοποθετησουμε στον αστροναύτη μας…ενω στην παρεούλα μας βρέθηκαν ενα σωρό πλανήτες..και στη μέση ένας ήλιος με παράξενες ακτίνες..είχαν τα ονόματα μας και εμείς έπρεπε να κόψουμε τα γράμματα και να τα κολλήσουμε σε χαρτί!

Τα παιχνίδια με τα ονόματα μας συνεχίστηκαν..αποκαλύψαμε το αρχικό μας μεσα απο τη ζωγραφική μας,ενώ ανακαλύψαμε ολόκληρο το όνομά μας ψάχνοντας μεσα στους κάδους! Τα τουβλάκια μας βοήθησαν να μετρήσουμε το όνομά μας και να συγκρίνουμε το μέγεθός του με των φίλων μας..ποιο είχε τα πιο πολλά γράμματα??

Η ιστορία της Ξανθούλας με τις 3 αρκούδες μας έμαθε τα μεγέθη λίγο παραπάνω, ενω η ιστορία του Έλμερ του παρδαλου ελέφαντα μας θύμισε πως ολοι είμαστε ίδιοι αλλα και τόσο ξεχωριστοί ταυτόχρονα!

Το πολύχρωμο κουτί μας απο το σπίτι, έκανε τους φίλους μας να μάθουν περισσότερα για μας και τις προτιμήσεις μας.. ενω η γωνιά της ηρεμίας μας έμαθε πως να διαχειριζομαστε τα συναισθήματα μας…

Ο εαυτός μας ειναι όμορφος, τον αγαπάμε γιαυτό που είναι! Και αν τον αγαπάμε εμείς,θα τον αγαπήσουν και οι άλλοι..και αν αγαπήσουμε κι εμείς τους άλλους, θα αγαπήσουν και αυτοί εμάς… είμαστε ακόμα στην αρχή!

Πρωτες μερες στο σχολείο με τον Τσέστερ!!

Η πρώτη βδομάδα στο σχολείο ξεκίνησε με μια έκπληξη που μας περίμενε στην πόρτα! Η κυρία Γεωργία η συνοδός μας έδωσε έναν φάκελο που ηταν για μας!

Αμέσως τον ανοίξαμε και διαπιστώσαμε οτι ήταν απο το φίλο μας τον Τσέστερ, το ρακούν! Μας συμβούλεψε να διαβάσουμε την ιστορία του και να πάρουμε θάρρος, καθώς και αυτός αντιμετώπισε δυσκολίες τις πρώτες μέρες στο δικό του σχολείο!

Έτσι το Μαγικό Φιλάκι η ιστορία της Audrey Penn,μας έδειξε το δρόμο πως ο Τσέστερ ξεπέρασε τους φόβους του για το δικό του νυχτερινό σχολείο!

Η μαμά του κάθε μέρα, του ανοίγει την όμορφη παλάμη του,του έδινε το γλυκό της φιλί και αμέσως περνούσε στην καρδιά του! Και τις φορές που του έλειπε? Πάλι αυτο το Φιλάκι ηταν μεσα στη παλάμη του..χάιδευε το μαγουλο του και παλι ένιωθε την αγάπη της! Ηταν τόσο απλό,αλλα τόσο δυνατό!! Έτσι κι εμείς σκεφτήκαμε να κάνουμε το ίδιο.. και οχι μονο.. φτιάξαμε και το δικό μας χεράκι, να το εχει η μανούλα μας στο σπίτι, κάθε φορά που θα της λείπουμε!!

Οι μέρες κύλησαν ήρεμα με το μαγικό φιλάκι της μαμάς μας τελικά.. ασχοληθήκαμε με τα παιχνίδια της τάξης μας και παίξαμε με τους νέους μας φίλους!

Αυτο που βοηθάει περισσότερο την τάξη μας όμως, ειναι οι κανόνες της.. ξεχωρίσαμε τις συμπεριφορές που επιτρέπονται και εκείνες που δεν επιτρέπονται, για να είμαστε ολοι χαρούμενοι στο τέλος της μέρας..ετσι φτιάξαμε το συμβόλαιο μας και συμφωνήσαμε να το τηρούμε όσο καλύτερα γίνεται!

Ο Τσέστερ δε μας ξέχασε παρόλα αυτά! Μας έφερε και άλλη παρέα, τον κύριο Εμμανουήλ Α. Μπακακούλη, ο οποίος μας συστήθηκε και μας περιέγραψε την περιπέτεια του με αυτο το Α στο όνομά του! Δεν ήξερε τι σημαίνει.. απεγνωσμένα ρωτούσε όποιον έβλεπε στο δρόμο του.. ώσπου η βατραχινα του ειπε οτι σημαίνει αγαπητός!!! Και εμείς σκεφτήκαμε και άλλες λέξεις απο Α..

Και τότε ο Τσέστερ, με το φακό του, που τον βοηθάει να πηγαίνει στο σχολείο τα βράδια, μας έβαλε σε περιπέτειες!! Μας ειπε οτι είχε κρύψει τα δικά μας Ρ, Ε, Γ, Δ,Μ στην τάξη.. μας δάνεισε το φακό του και αρχίσαμε να ψάχνουμε!

Τελικά τα βρήκαμε..αλλα για μια στιγμή!κάποιοι είχαν το ίδιο..ναι φυσικά..! γιατί ξεκινάνε απο την ίδια φωνούλα. Τα ζωγραφισαμε με την τεχνική zentangle και τα βάλαμε σε καδρακια…δεν τελείωσε όμως εδω το όνομά μας! Θα το στολίσουμε κι άλλο την ερχόμενη εβδομάδα!

Έτσι η περιπέτεια συνεχίζεται!

ΚαΛή και ΠοΛύΧρΩμΗ ΣχΟλΙκΗ ΧρΟνΙά!!!

Οι μικροί μας μαθητές, τα αδέρφια τους και οι γονείς τους, έφτασαν στο Νηπιαγωγείο μας για τον αγιασμό της νέας σχολικής χρονιάς!

Όμορφες εκπλήξεις τους καλωσόρισαν, γεμίζοντάς τους χαμόγελα,απαραίτητα για μια καλη αρχη!!

Η επόμενη μέρα μας γέμισε αγάπη… καρδούλες χρωματιστές απο τους φίλους μας για να νιώσουμε καλύτερα και πιο άνετα στη νέα μας οικογένεια…

Με υπομονή και αγαπη τα χαμόγελα θα γίνουν πιο πολλά και πιο πλατιά και σιγά σιγά θα απολαμβανουμε την κάθε στιγμή του σχολείου μας… είμαστε έτοιμοι για απογείωση στους πιο πολύχρωμους πλανήτες! Τώρα απλα μόλις δέσαμε τις ζώνες μας! Συντονιστείτε!!!!!!