ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΑΛΩΤΗΣ

Ο Γλεντζοφλέβαρος!

Ένας πίνακας του Σπύρου Βασιλείου με θεμα το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας, μας εφερε τις μυρωδιές του σαρακοστιανου τραπεζιού..

Μιλήσαμε για τα φαγητά της Σαρακοστής, τη λαγάνα,τη ταραμοσαλατα και ολα όσα χρειάζεται να τρώμε αυτές τις μέρες…

Ο πίνακας βρέθηκε μπροστά μας,με το τραπέζι άδειο..και τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν πώς φαντάζονται το δικό τους τραπέζι για την καθαρά Δευτέρα..

Αλλά ποια ειναι αυτη η Σαρακοστή που ολοι μιλοουν για αυτήν? Η ιστορία της κυρα Σαρακοστής με τα 7…παπούτσια, μας βοήθησε να κατανοήσουμε τη σημασία των ημερών, τη νηστεία, τον τρόπο με τον οποίο παλια οι άνθρωποι μετρούσαν τις μέρες μεχρι την Ανάσταση…

Οι ίδιες οι λέξεις Απόκριες και καρναβάλι, κρύβουν τη λεξη carne (κρέας) απο τη γειτονική μας Ιταλία..

Πιο πέρα στην Ισπανία, συγκεκριμενα στην Καταλονία, εχουν τη δικιά τους Κυρά Σαρακοστή, τη γλυκιά γριούλα Vella Quaresma.. με το ψάρι στο χέρι και το καλάθι με τα λαχανικά..

Ακούσαμε και το τραγούδι της στα ισπανικά και την συγκρίναμε με τη δικιά μας ως προς τη μορφή και τα χαρακτηριστικά της..

Φτιάξαμε τη δικιά μας κυρά Σαρακοστή απο πηλό για να μετράμε τις βδομαδες μέχρι το Πάσχα..

Ενώ ενα άλλο πολυ ενδιαφέρον ημερολόγιο μας έφερε η Ραφαέλα, η οποία έφτιαξε με τη μαμα της τις φασεις του φεγγαριού τις νύχτες που πέρασαν..ετσι μας έδειξε ενα ημερολόγιο καταγραφης με το φεγγαρι του Φλεβάρη! Σε ευχαριστούμε Ραφαέλα που το μοιράστηκες!!!!

Επειδή αγαπάμε την Ιταλία ομως , επιστρέφουμε σε αυτήν με την ιστορία του Αρλεκίνου, του γλυκού αγοριού που ζούσε στη Βενετία και λαχταρουσε να ντυθεί μασκαρας οπως οι φίλοι του.. η μητέρα του που ηταν ράφτρα αλλα φτωχή,κατάφερε με τα ρεταλια της να φτιάξει στον μικρό της τη πιο ιδιαίτερη και χρωματιστή στολή! Ολοι ξετρελάθηκαν και τον ανέδειξαν βασιλιά του καρναβαλιού!!!

Αστεία καπέλα και περίεργα γυαλιά φτιάξαμε κι εμεις παρέα για να μασκαρευτουμε τις απόκριες..

Πριν τον αποκριάτικο χορό ομως,είχαμε επισκέψεις στο σχολείο μας.. ενα παραδοσιακό τραγούδι, ενα ριζιτικο συγκεκριμένα,ήρθε να μας μάθει και να μας τραγουδήσει η κυρία Ρένα… με πολυ αγάπη και σεβασμό, μας έμαθε το ριζιτικο της βρύσης, όπως της βρύσης που εχουμε λίγο πιο κατω απο το σχολείο.. το ακούσαμε με προσοχή, μάθαμε τι σημαίνει ενα ριζιτικο τραγουδι και προπάντων το ευχαριστηθηκαμε χάρη σε εκείνη..

Μεσα σε ολα αυτα τα όμορφα του Φλεβάρη, είχαμε και Γενέθλια.. τα Γενέθλια της Δώρας και της Εμμανουέλας, που μας γέμισαν εκπλήξεις και γλυκά!

(περισσότερα…)

Σαν ντυμένα αστεράκια που βολτάρουν στους πλανήτες..

Το φεγγαρι που γνωρίσαμε την προηγούμενη βδομάδα, μας ταξιδεψε στο διάστημα για ακομα μια φορα,και μας γνώρισε τον φίλο του τον ήλιο και όλους τους πλανήτες..

(περισσότερα…)

Μέρα Νύχτα στο σχολείο!

Ένα φανταστικός φίλος και μια φανταστική ιστορία βρέθηκαν στην παρεούλα μας για να μας μάθουν κατι σημαντικό που έχει σχέση με το χρόνο..τη μαγική λέξη “ακόμη” ψιθύριζε ο Γέτι στο αγόρι,κάθε φορα που εκείνο ένιωθε απογοητευμένο οτι δεν θα τα καταφέρει..είτε στην παρεα του είτε στο σχολείο του είτε στις δραστηριότητες του..

Ένα φανταστικός φίλος και μια τόσο δα λεξούλα ειναι αρκετά για να μας δώσουν δύναμη? Καταγράψαμε τον χαρακτήρα των δύο ηρώων της ιστορίας και καταλήξαμε οτι ο χρόνος δείχνει σιγά σιγα τη δύναμη που εχουμε μεσα μας,και οπως το αγόρι που ηταν αδύναμο μεταμορφωθηκε σε δυνατό χάρη στο Γέτι και τη λεξη ακόμη, έτσι κι εμείς σίγουρα θα καταφέρουμε πολλα και ό,τι τώρα μας φαίνεται δύσκολο θα γίνει εύκολο με τη δύναμη του χρόνου.

Φτιαξαμε το δικο μας φανταστικό ηρωα, το δικό μας γετι και το Γέτι με τη σειρά του μας έδωσε το βραβείο του για την προσπάθειά μας.. την επόμενη μερα ενα κλειδί ξεκλείδωσε το μυαλουδακι μας και μας θύμισε πως γίνεται πιο δυνατό..τι είναι αυτο που κανει το μυαλό μας να γίνεται πιο έξυπνο και πώς μπορούμε εμεις με τις πράξεις μας να το κάνουμε.. μουσική,φαγητό, άσκηση ηταν μερικές απο τις ιδέες.. ομαβς για μισό λεπτό.. το γέτι πως βρέθηκε στη τάξη μας..απο που ήρθε.. τι ζώο είναι

Το γέτι ζει στα Ιμαλάια, στα ψηλά βουνά.. η ωρα εκεί και ο καιρός είναι διαφορετικά απο τη χώρα μας.. ψαξαμε στην υδρόγειο και στον παγκόσμιο χάρτη και βρήκαμε τα Ιμαλάια..μιλήσαμε για την ωρα,και πως ο ήλιος παίζει ρόλο σε όλο αυτο μεσα απο ενα παιχνίδι με τη μερα και τη νύχτα..

Την επόμενη φορα σκοτάδι επικράτησε στην τάξη μας και αυτο γιατί κάποια φεγγάρια έπεσαν στο πάτωμα.. τα πιάσαμε τα χορέψαμε και βρήκαμε πάνω τους γράμματα..τα βάλαμε σε σειρά,και φτιάξαμε μια παράξενη λεξη.. Φεγγαροσκεπαστης ..

τι σημαίνει, τι παράξενη δουλειά ειναι αυτή ..η φωτοτραπεζα μας βοήθησε να καταλάβουμε τις φάσεις του φεγγαριού και τη δουλειά του Φεγγαροσκεπαστή.. με ενα πανι σκεπάζει το φεγγαρι, τη μία ετσι την άλλη αλλιως,κι ετσι εχει κάθε φορα άλλη μορφή..

Το παραμύθι με τον φεγγαροσκεπαστη μας βοήθησε να κατανοήσουμε καλύτερα το επάγγελμα του αλλα και να καταλάβουμε πόσο σημαντικό ειναι να μάθουμε να περιμένουμε, να μάθουμε να ζητάμε βοήθεια οτσν τη χρειαζόμαστε.. πιο σημαντικό ειναι ομως να καταλάβουμε οτι οταν κατι κανουμε όλοι μαζί εχει περισσότερη ομορφιά και σπουδαιότητα..

Ετσι και ο Τιμολέων, ο μικρός φεγγαροσκεπαστης. Οι φίλοι του του έφτιαξαν μια σκάλα, με τα σώματά τους,ώστε να καταφέρει να φτάσει στο φεγγάρι και να κάνει το επάγγελμα που αγαπάει!

τα παιχνίδια και οι κατασκευές μας για την μέρα και τη νύχτα ηταν πολλα.. παιξαμε με το φως και τη σκιά ζωγραφιζοντας ταυτόχρονα..

Κάναμε με την τεχνική agamograf το φεγγαρι και τον ήλιο..

Και παιξαμε αισθητηριακό και γευστικό παιχνίδι με το φεγγαρι ή αλλιως τη σελήνη

Με το παγωμένο φεγγάρι μάθαμε να κανουμε κρατήρες βάζοντας αλάτι..

Ενω με το γλυκό μπισκοτενιο φεγγάρι μάθαμε για τις φάσεις της σελήνης και τα όνοματα της.. οπως μηνίσκος, ημισελινος, μισοφέγγαρο, πανσέληνος..

Με την κυρία Σοφία απολαύσαμε την μικρή ιστορία papa please get the moon for me.. και φτιάξαμε το φεγγαρι με ζωγραφίζοντας το με αλάτι!

Τέλος ακομα.ενα συμβούλιο προέκυψε τη βδομάδα αυτη,και σε αυτο αποφασίσαμε σε ποια ομαδα θέλουμε να είμαστε για την επίσκεψη μας στη βρυση του χωριού.. ετσι αφου χωριστήκαμε στις ομάδες μας με τη βοήθεια των μαμαδων μας επισκεφθηκαμε τη βρύση της Σκαλωτής, όπου μας ξεναγησε και μας έδωσε πολλές πληροφορίες για την ιστορία της ο κύριος Στέλιος..

Φωτογράφου, δημοσιογράφοι και εξερευνητές έβαλαν τα δυνατά τους και μάζεψαν υλικό για τη βρύση μας.. καναμε χαρτογράφηση της περιοχής και υποσχεθήκαμε και πολλα ακομα να κανουμε και να μάθουμε..

Φεύγοντας συναντήσαμε μια μικρή λακκούβα ενα σπίτι γεμάτο αυγά απο βατραχάκια που η μαμά της Ελισάβετ μας εβαλε σε ενα κουτί. Τα πήραμε στο σχολείο και αρχίζουμε να τα παρατηρούμε..αν είμαστε τυχεροί θα δουμε απο κοντά πως μεγαλώνει ενα βατράχι μεσα στο νερό!

Το μυαλουδακι μας γεμίζει γνώσεις και γίνεται πιο δυνατό μερα με τη μέρα.. εχουμε ομως ΑΚΟΜΑ να μάθουμε πολλά!!!

Λίγο πριν φυγει ο Γενάρης

Η τελευταία εβδομάδα του Γενάρη ειχε απο όλα! Ενα βραβείο μας περίμενε απο το δήμο Σφακίων για τη συμμετοχή μας στη δράση της Δεδισα Ανακυκλωνω, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εβδομάδας μείωσης αποβλήτων… το σχολείο μας και οι μαθητές του, συνέλεξαν διάφορες συσκευές που δεν τις χρησιμοποιουσαμε πια, με σκοπό την ανακύκλωση τους και την ευαισθητοποιηση μας σε παρόμοιες δράσεις !

Άλλη μια όμορφη δράση μας περιμένει στην πορεία του χρόνου και μας προκαλεί να την ανακαλύψουμε

Θέμα μας ειναι αυτη τη φορα η τοπική ιστορία.. γονείς και παιδιά κατέθεσαν τις ιδέες τους και το συμβούλιο των μαθητών έβγαλε την απόφαση..

Ανάμεσα σε εκκλησίες του χωριού και βρύσες που υπάρχουν καλα κρυμμένες σαν θησαυροί, αποφασίστηκε να ασχοληθούμε με την βρύση του χωριού της Σκαλωτής.. έπειτα απο ψηφοφορία και παίρνοντας ο καθένας ενα σπουδαίο ρόλο στην κουβέντα, οι γνώμες ακούστηκαν με προσοχή απο όλους και το “πρακτικό” μίλησε..

Το πρωτο βήμα έγινε και σιγά σιγα σηκώνουμε τα μανίκια να γίνουμε μικροί εξερευνητές για την ιστορία της βρύσης μας.. τι γινόταν εκει κάποτε, πώς και γιατί..θα τα μάθουμε με τον καιρό…

Προς το παρόν μάθαμε για τη μικρή αλκυόνη, το ομορφο θαλασσοπουλι που γεννάει τα αυγα του το Γενάρη .. ο.μυθος της αλκυονης και του Κύηκα μας γέμισε ενδιαφέρον.. κατανοησαμε το λόγο που εχουμε καλοκαιρία στην μέση του χειμώνα και φτιάξαμε τη δική μας αλκυόνη με ανακυκλώσιμα υλικά!

Την τελευταία μέρα της εβδομάδας μας, επισκεφθηκαμε την εκκλησία του χωριού για να γιορτάσουμε τους προστάτες των μαθητών και των δασκάλων, τους Τρεις Ιεράρχες.. μιλήσαμε για τη ζωή τους και την προσφορά τους στα γράμματα και επικεντρωθηκαμε στα ονόματά τους που περιγράφουν απόλυτα τον χαρακτήρα τους και την αξιωσυνη τους.. τέλος αναφερθήκαμε στο σπουδαίο ευεργέτη του δικού μας τόπου, τον μεγάλο Ξενουδάκη, που έφτιαξε το σχολείο μας , και ολα τα σχολεία της επαρχίας μας.. Χάρη σε εκείνον, μαθαίνουν γράμματα οι μαθητές του τόπου αυτού, τοσα χρόνια..

Αν άντεξες την καταιγίδα, σίγουρα θα δεις και το ουράνιο τόξο..

Ο Γενάρης με την παγωνιά του ήταν η κατάλληλη ευκαιρία για να μιλήσουμε για τα καιρικά φαινόμενα που αλλάζουν..και για τον κύκλο του νερού!

Ξεκινήσαμε με την ιστορία του Μανο Κοντολεων και τον χιονανθρωπο που δεν ήθελε να λιώσει…αφου σχολιάσαμε την υπέροχη αυτη ιστορία, μια αποστολή μας περίμενε..να λιώσουμε τον δικό μας χιονανθρωπο με 2 υλικά.. το ξυδι και το νερο… μετα απο αρκετές προσπάθειες παρατηρήσαμε τον χιονανθρωπο να αλλάζει μορφή και απο στερεός να γίνεται υγρός…

Ο καπεταν σταγονουλης, μας μίλησε για το ταξίδι του και καταλάβαμε τα στάδια της σταγόνας μεσα απο την κατασκευή που μας έφερε ο Τσέστερ στην παρεούλα μας… συγκέντρωση-εξάτμιση-συμπύκνωση-βροχόπτωση-χιονόπτωση ηταν οι νεες λέξεις που μάθαμε…

Ομως μάθαμε να κανουμε και πειράματα.. ετσι ενα σύννεφο απο αφρο, γέμισε απο σταγόνες και άρχισε να βαραίνει..οπως γίνεται και στον ουρανό.. κι άρχισε να βρέχει!!!

Ενω βροχουλα φτιαξαμε και με πιο απλο τρόπο, βράζοντας νερο σε κατσαρόλα, παρατηρώντας τους υδρατμούς στο καπάκι του..

Αποφασίσαμε να φτιάξουμε τον κύκλο του νερού σε αφίσα.. να κανουμε ενα κολλάζ απο διάφορα υλικά,βαμβάκι, αφρώδη υλικά,αφρολέξ και αλλα.. και να τα βαψουμε μετα με εναν τρόπο παγωμένο!!! Ετσι,φτιάξαμε τα δικα μας παγοχρωματα, με νερο και τέμπερες, και αφου τα βάλαμε κατάψυξη αρχίσαμε να ζωγραφιζουμε με αυτα! Οσο ζωγραφιζαμε τόσο ελιωνε ο πάγος, και όσο έλιωνε ο παγος τόσο πιο έντονο ηταν το χρώμα!

Ομως πάντα μετα τη βροχή, οπως και μετα τις δυσκολίες, έρχεται το ουράνιο τόξο,η ελπίδα.. το ουράνιο τόξο ειναι το αγαπημένο μας φαινόμενο και αυτο φαίνεται απο τις ζωγραφιές μας καθημερινά! Το ζωγραφισαμε σε χαρτί κουζίνας αυτη τη φορά,λίγο ο ένας λίγο ο άλλος και αφου το βάλαμε σε νερο το χαρτί απορρόφησε τα χρώματα και αυτα ενώθηκαν μπροστά στα μάτια μας ..

Και φυσικά φτιάξαμε κατασκευή με ουράνιο τόξο…απο χάντρες!!! Όλα τα χρώματα του ουράνιο τόξου πλημμυρισαν την τάξη μας και εμεις με τα μαγικά μας χεράκια περάσαμε τις πολύχρωμες χαντρούλες σε σύρμα.. ετσι οι χρωματιστές καμπύλες του ουράνιου τόξου στήθηκαν και το αποτέλεσμα ηταν εντυπωσιακό αν και μας πηρε ωρα συγκέντρωσης!

Όλη τη βδομάδα παιξαμε και ευχαριστηθηκαμε τις γωνιες μας, μπήκαμε ξανα στη ρουτίνα μας και σιγα σιγα προσαρμοζομαστε στο πρόγραμμα μας.. παίζουμε ελεύθερα, ταΐζουμε το Νεμο και παρουσιάζουμε τα βιβλία που πήραμε απο τη δανειστική..

Και οπως κάθε χρόνο φτιάξαμε και κοψαμε τη βασιλόπιτα μας! Με τη βοήθεια της κυρίας Σοφίας είδαμε τα υλικά μας ,τα ονοματισαμε στα αγγλικά και κάναμε το παραδοσιακό γλυκό για να βρουμε τον τυχερό!!!

Και… αφου ολοι δοκιμάσαμε την αφράτη μας βασιλόπιτα,τελικά κάπου εκεί ο Γιάννης μας βρήκε το φλουρί!!! Πάντα τυχη και χαρούμενες στιγμές για το 2026 ευχόμαστε στο φιλο μας Γιάννη και φυσικά ολα τα καλα για όλους μας με υγεία!!!

Νέος χρόνος, νέοι στόχοι!

Ο νέος χρόνος κατέφτασε και πρώτη του δουλίτσα ηταν να μας γνωρίσει τα παιδιά του μέσα απο την ιστορία της “Κυρά Καλής και της Κυρά Κακής”.. ο γέρο-χρόνος και οι 12 μήνες της όμορφης αυτής ιστορίας, ήταν η αφορμή για την πρώτη ομαδική κατασκευή του 2026.. έτσι… αφού χωρίσαμε το χρόνο σε 4 φέτες, τις εποχές, παίξαμε λεκτικό παιχνίδι με μαντεψιές…

Και κάπου εκεί αποφασίσαμε να χωριστούμε με ομάδες, και κάθε ομάδα να φτιάξει μια εποχή, διαλέγοντας τα αντίστοιχα υλικά..

Έτσι, η άνοιξη με τα λουλούδια της, το καλοκαίρι με την αμμουδιά του,το φθινόπωρο με τα φύλλα του και ο χειμώνας με τα χιόνια του, στόλισαν τον κύκλο των εποχών με τη βοήθεια όλων!

Ο νέος χρόνος, εκτός από τις εποχές του και τους μήνες του,κουβαλάει στην πλάτη του και τους στόχους μας.. δεν υπάρχει χρόνος χωρίς στόχους.. και εννοείται όλοι μικροί μεγάλοι έχουμε έναν στόχο για τη νέα χρονιά.. ένα γλυκό σκιουράκι μέσα από την ιστορία του μας το θύμισε! “Ο στόχος του σκίουρου”, το παραμύθι όπου όλοι οι ήρωες του δάσους περιέγραφαν το στόχο του,εκτός απο τον ίδιο το σκίουρο,ήταν μια καλη ευκαιρία για να θέσουμε κι εμεις τους δικούς μας στόχους.. το σκιουράκι βέβαια, ειχε και αυτο το δικό του στόχο χωρίς να το εχει συνειδητοποιήσει.. και δεν ηταν άλλος, απο το να βοηθάει τα ζώα του δάσους να πραγματοποιουν τους στόχους τους!!

ενας πραγματικός στοχος,ηρθε στην παρεούλα μας, γεμαρος με κύκλους, μεγάλους μεσαίους,μικρους.. αφου τους βάλαμε στη σειρά,τους κολλήσαμε.. έπειτα τα βελάκια-στόχοι στολισαν τον πρωτο κύκλο.. μεχρι να βάλουμε τα δυνατά μας,και σιγά σιγά να φτάσουμε και στο κέντρο!!!

Καθένας έχει το δικό του στόχο φυσικά.. άλλος να πάει στο διάστημα,άλλος να ζωγραφίζει καλύτερα, άλλος να πηγαίνει βόλτες.. και τοσα άλλα!!

Και κάπου εκει, ο πρώτος μήνας του χρόνου, ο μήνας των στόχων, της νεας αρχής και της παγωνιάς, μας έφερε ενα ωραίο τραγούδι για το άσπρο κρύο χιόνι.. και ετσι γνωρίσαμε τη χιονονιφαδα, με τα ωραία κρυσταλλωτα σχήματα της,που έπεσε στο πάτωμα μας και εμεις τη χορέψαμε, την τραγουδήσαμε και την παίξαμε με τα ποδαράκια μας πατώντας τις άκρες της που είχαν πάνω αριθμούς.. δεξιά και αριστερά, έπρεπε να δουμε καλα,να βρουμε τον ίδιο αριθμό και να πατήσουμε πάνω ανοιγοντας τα πόδια.. ηταν πολυ διασκεδαστικο και καθόλου δύσκολο τελικά!

Χριστούγεννα μυρίζει…

Έφτασαν τα Χριστούγεννα και οπως κάθε χρόνο ξεκινήσαμε πυρετωδώς τις προετοιμασίες.. πρόβες..κατασκευές.. απο όλα είχαμε και φέτος για να προλάβουμε να τα ολοκληρώσουμε στην ωρα τους..!

Ετσι, σηκώσαμε τα μανίκια μας και αρχίσαμε να βαφουμε, να στιλιζουμε και να δοκιμάζουμε διάφορες υφές για την ολοκλήρωση των δημιουργιών μας…

Όλα απο ανακυκλώσιμα υλικά, ολα με φαντασία, μεράκι, αγάπη και πολυ χρυσόσκονη!!!

Ετσι φτιάξαμε μια κάρτα απο φυσαλίδες, ενα ημερολόγιο απο χαρτοκουτα, μια φάτνη απο αυγοθήκη και στολίδια απο αφρό ξυρίσματος!

Μάθαμε για τα έθιμα των Χριστουγέννων, τα παραδοσιακά φαγητά των ημερών, αλλα και τα κάλαντα που λεμε στα χωριά..παιξαμε παιχνιδι με τον πίνακα του Λύτρα “καλαντα” και τα συγκρίναμε με τα δικα μας τα κρητικά που τα ακουσαμε κιολας απο τον Γιώργο Μαγγελάκη ..

Διασκεδάσαμε με τα παιχνίδια που βρηκαμε στο εργαστήρι του Αη Βασιλη…

Επισκεφθηκαμε την κυρία Ανδριάνα στο φούρνο της στο Καψοδάσος και φτιάξαμε μαζί της τα μπισκότα του Αη Βασίλη..

Ενω στο σχολείο φτιάξαμε τα δικα μας μπισκοτόσπιτα!

Κάναμε τη γιορτή μας, προτρέποντας τον Άγιο Βασίλη να κανει δίαιτα!!!

Καλά Χριστούγεννα!!!!!!

Καλό Χειμώνα!

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ….Μπορεί να ειναι ο τελευταίος αλλα ειναι ο πιο αγαπημένος μήνας του χρόνου! Οχι άδικα, θεωρείται χουβαρντάς, αφού μας γεμίζει δώρα! Στο σχολείο μας κατέφτασε με ενα καράβι/ημερολόγιο, ενα καλοσυνάτο ημερολόγιο που εκκινησε τους μαθητές μας να εκτελέσουν αποστολές καλοσύνης και χαράς μέχρι τη μερα των Χριστουγέννων! 24 προτροπές για καλές πράξεις με στόχο τη χαρα είτε των παιδιών είτε των γύρω τους…

Η πρώτη βδομάδα πέρασε και ήδη τα παιδιά με τους γονείς τους το χρησιμοποίησαν! Μοιραστηκαν στιγμιότυπα απο τις δράσεις τους μέσω padlet, ετσι ώστε να βλέπουν και οι συμμαθητές τους τα όσα όμορφα κάνουν κάθε μέρα!

Εκτός απο το σπίτι ομως τα παιδιά εχουν ημερολόγιο και στο σχολείο. Το ημερολόγιο-νάνος μας προτρέπει να διαβάσουμε χριστουγεννιάτικα αινίγματα και να βρουμε τη λύση τους! Μέχρι τώρα τα παμε καλά!!

Ο Τσέστερ μας προέτρεψε κι εκείνος να ανοίξουμε τη ντουλάπα του σχολείου μας,που είχε αλλάξει το εσωτερικό της! Ενα σωρό χειμωνιάτικα ρούχα ξεπήδησαν, τα ονοματίσαμε και φυσικά τα βάλαμε με τη φαντασία μας και εννοείται ντυσαμε και τον Τσέστερ με χειμωνιάτικα αξεσουάρ!

Παρέα με τον Τσέστερ, είδαμε σε βίντεο την ιστορία απο το εξαιρετικό βιβλίο “Ξενοδοχείο: Η Χειμερία Νάρκη ” του John Kelly…

Ήρθε ο χειμώνας. Η ώρα για τη Χειμερία Νάρκη είχε φτάσει. Αλλά ο Αρκούδος δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Η σπηλιά του ήταν γεμάτη από μικρά ζώα που είχαν κουλουριαστεί γύρω του, το Ρακούν, ο Κάστορας, το Κουνάβι. Ο Αρκούδος ξεσπά: «Δεν αντέχω να με μεταχειρίζονται σαν ένα γούνινο πάπλωμα». Και παίρνει τη μεγάλη απόφαση: να κάνει κράτηση σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο. Ζητώντας να τον ξυπνήσουν το πρωί της 1ης Μαρτίου, ο Αρκούδος οδηγήθηκε από τον γκρουμ στο τεράστιο δωμάτιό του. «ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ», είπε ο Αρκούδος χοροπηδώντας στο κρεβάτι….

Τα ζωάκια ξεπήδησαν απο το παραμύθι και βρέθηκαν σε ενα χειμωνιάτικο τοπίο, εκει όπου και ανήκουν! Εμείς το στολίσαμε λίγο παραπάνω με τη βοήθεια διαφόρων σπόρων, και τους φτιάξαμε τις φωλιές τους..

Επειτα παιξαμε λεκτικο παιχνίδι και με βαση την καρτα- ζωάκι που ειχαμε ,ψαχναμε να βρούμε που ειναι η φωλιά του..επειτα, αφου καναμε την αντιστοίχιση, τα τοποθετούσαμε στις φωλιές τους για να κοιμηθούν μεχρι την άνοιξη!

Φυσικά φτιάξαμε φωλιτσα στην αρκούδα για να κοιμάται όμορφα τωρα το χειμώνα!

Όμως δεν αφησαμε τα ζωακια του παγου παραπονεμένα! Αφού είδαμε στο χάρτη που μένουν, στη συνέχεια τα παίξαμε στη φωτοτράπεζα και τους κάναμε σπιτακια με κομμάτια απο φελιζολ..

Πειραματιστήκαμε με τη σόδα και φτιάξαμε χιόνι στέρεο και ρευστο, τύπου oobleck, για τα πολικα ζωα,και διασκεδάσαμε με τη ψυχή μας !

Κάναμε αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα ανθρώπων με αναπηρία, και σε αυτο μας βοήθησε η ιστορία της Μαρίνας Γιώτη που εχει γράψει ειδικά για το make a wish Ελλάδος..

“ένα αστέρι στην καρδιά ” λοιπόν ειχε ενα μικρο αρκουδάκι που το έψαχνε πολυ καιρό στον ουρανό για να μπορέσει να το χαρίσει στην αγαπημένη του φίλη που ηταν άρρωστη.. δεν ειχε συνειδητοποιήσει πως οταν τελικά τα κατάφερε, η καρδιά του δεν άδειασε..αλλα το αντίθετο, το φως απο το αστέρι της καρδιάς του έγινε ακομα πιο φωτεινό, γιατί μεγάλωσε η δύναμη της αγάπης του και γιατί οταν βοηθάμε, όπως μπορούμε,με ό,τι όπλα και αν εχουμε,νιώθουμε κι εμείς ακομα πιο φωτεινοί, πιο δυνατοί και η χαρα που δίνουμε πολλαπλασιαζεται!!!!

Απο την ιστορία αυτη ξεπήδησαν πολλα αστέρια, που έγιναν οι ευχες μας για τα παιδιά που το εχουν ανάγκη. Με την ελπίδα οτι οι ευχες αυτές, οι δικές μας και των παιδιών που το εχουν ανάγκη, γίνουν πραγματικότητα..

Έτσι γεμίσαμε το δεντράκι των ευχών και φυσικα γίναμε κι εμεις εθελοντές, οπως το αρκουδάκι, αγοράζοντας τα αστεράκια απο το make a wish!

Η ιστορία της Ελισάβετ και της μαμάς της μας θύμισε ξανα οτι εχουμε ολοι αυτο το φως στην καρδιά,αυτη τη λάμψη που ολοένα μεγαλώνει αρκεί να της δώσουμε εμεις τη δύναμη, έστω και με ενα τρόπο μαγικό! Ο καπετάν Αστριός και η ιστορία του στον γαλαξία με τα περίεργα μακαρόνια και το μαγικό ραβδί, προέκυψε απο τα παραμυθοζάρια! Η Ελισάβετ και η μαμα της έγιναν συγγραφείς, και εικονογράφοι και μας χάρισαν αυτη την φανταστική ιστορία σε βιβλίο που τύπωσαν! Ετσι ενα νέο χειροποίητο βιβλίο προστέθηκε στη βιβλιοθήκη μας,και θα αποτελέσει σίγουρα έμπνευση και για τους υπόλοιπους!!!

Και επειδή το φως μας πάει πολύ,δε θα μπορούσαμε και φετος, να μη δώσουμε φως και λάμψη και στο δέντρο μας..ετσι οπως κάθε χρόνο, συγκεντρωθηκαμε στο σχολείο μας,παλιοί και νέοι μαθητές, αγαπημένοι φίλοι, αδέρφια,ξαδέρφια, ολοι μια οικογένεια.. βαλαμε τα δυνατά μας και στολίσαμε το χριστουγεννιάτικο μας δέντρο, βαλαμε το γραμμα του Αη Βασιλη στο γραμματοκιβώτιο και καναμε και τα γενέθλια της Ελένης! Μια γεμάτη βδομάδα εφτασε στο τέλος της .. ευχόμαστε να κυλήσει το ίδιο όμορφα ο μήνας αυτός!!!

Θα’ρθουν οι μέρες της σποράς, του ζευγολάτη ελπίδα..

Ο Νοέμβριος μας τραγούδησε το ποίημα του και κάπου εκει ακούσαμε για τον γεωργο και τη σκληρή δουλειά του.. αφου σχολιάσαμε τα σποράκια που φυτεύει, επικεντρωθήκαμε στο σιτάρι που φέρνει το αλεύρι… και χάρη σε αυτό απολαμβανουμε και ολα τα υπόλοιπα φαγώσιμα…

Το σπορακι του Eric Carl μας ειπε την ιστορία..και έπειτα μάθαμε και για τη διαδικασία” απο τη σπορά στο αλεύρι”.. είδαμε τα εργαλεία του γεωργού μάθαμε το τραγούδι του και το παιξαμε έξω… κάθε φορά με άλλο αγρότη!ετσι δραματοποιησαμε διασκεδαζοντας το τραγούδι “ο γεωργός πάει στον αγρό”…

Ομως επειδή η πραγματικότητα ειναι οσως πιο προτιμητεα απο τη φαντασία, το χωραφακι του αγρότη με χώμα αληθινό, τρακτέρ λαχανικά και σκιαχτρο ήρθαν στην αυλή μας και ετσι ευχαριστηθηκαμε για άλλη μια φορα το αισθητηριακό παιχνίδι..

Οι πίνακες του Θεόφιλου με θέμα τη σπορά έγιναν παζλ και εμεις τα συνθέσαμε..

Διαβασαμε την ιστορία του σκιαχτρου του φοβέρα και τραγουδήσαμε παρόμοιο τραγούδι..ενω παιξαμε το παραδοσιακό παιχνιδι “καρβελά καρβελά πόσα ψωμιά??”

Το χώμα του γεωργού το λατρέψαμε,και ετσι φτιάξαμε εναν γρασιδα που ελπίζουμε να βγάλει πράσινα μαλλάκια σε λίγες μέρες…

Διαβάσαμε ενα όμορφο βιβλίο που αναφερόταν σε έναν φούρναρη δίπλα στη θάλασσα…

Ενω τελικά ανεβήκαμε μεχρι το Καψοδάσος για να βρουμε τον κύριο Νίκο Μαρκουτσάκη, που ειναι φούρναρης και αυτος και αγαπαει πολυ τη δουλειά του..

Μας έδειξε ενα σωρό αλεύρια, τα εργαλεία του,τον φούρνο του..ενω μας επέτρεψε να παίξουμε στον πάγκο του καιννα φτιάξουμε κι εμείς τα δικα μας καρβέλια..

Ο μήνας αυτός κλείνει με μια μεγάλη βόλτα στο χωριό… όμορφα περάσματα, παλιές εικόνες απο σπίτια και όμορφα λουλούδια μας συντροφευαν αυτο το πρωινό..

Εργαστήριο Δεξιοτήτων: Το δεντρόσπιτο με τα δικαιώματα

Ένα όψει της Παγκόσμιας Ημέρας των δικαιωμάτων των παιδιών, ασχοληθήκαμε και εφαρμόσαμε σχετικό Εργαστήριο Δεξιοτήτων, προσεγγίζοντας το θέμα με τη βοήθεια των αγαπημένων φίλων των παιδιών: των ζώων..

Ετσι, το γαιδουρακι “Ετσιμελέν” ,(απο τη λέξη Ετσι με λένε), μεσα απο την ιστορία που μας διηγήθηκε και το τραγούδι που του άρεσε να παίζει στο ακορντεόν του, μας έμαθε οτι έχουμε ολοι Δικαίωμα στην ταυτότητα και στο όνομα! Μας εξήγησε οτι υπάρχουν παιδιά που αλλάζουν το όνομά τους απο επιλογή (το κανουν πιο μικρό για να είναι πιο εύκολο), ή το αλλάζουν γιατί αλλάζουν οικογένεια, αν κατι άσχημο συμβεί στη ζωή τους και υιοθετηθουν..

Αυτά και αλλα πολλα μας ειπε στην ιστορία του στη φωτοτράπεζα..και εμεις επισης αποφασίσαμε κάνοντας συνέλευση να γράψουμε το όνομά μας στο δέντρο το δικό μας που εχει η τάξη μας και να κολλήσουμε το αγαπημένο μας ζωάκι δίπλα..

Την επόμενη μερα η καμηλοπαρδαλη “Μπορούλι”, (απο τη λεξη μπορώ), μας ειπε με απλα λόγια, γιατί τα απλα λόγια είναι και τα πιο αληθινά, οτι ολα τα μπορεί ακομα και αν βρίσκεται σε αναπηρικό αμαξίδιο.. εχει ταλέντο στο πιάνο και εχει πολλούς φίλους που τη στηρίζουν σε αυτό!

Το ίδιο ισχύει και για τον Αντώνη Τσαπατάκη, τον πρωταθλητή παραολυμπιονικη που μετα απο ατύχημα με τη μηχανή του υποστηρίζεται απο αναπηρικό αμαξίδιο, μα προ πάντων απο αληθινούς φίλους.

Ο Αντώνης αγαπήθηκε πολυ απο τα παιδιά που κάθε μέρα ζητούσαν την παρέα του ακομα και την ωρα του πρωινού..

επειτα νιώσαμε κι εμεις τις δυσκολίες των ανθρώπων με αναπηρίες, βλέποντας και χρησιμοποιώντας αντικείμενα που διευκολύνουν τη ζωή τους..

Καταλάβαμε πόσο δυσκολευονται οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης μεσα απο τα μαύρα γυαλιά, αλλα και πώς καταφέρνουν να διαβάζουν μέσω της μεθοδου Braille, που μας έδειξε η κυρία Ελένη..ετσι δε διστάσαμε να φτιάξουμε το δικό μας αρχικό με αυτη τη μέθοδο

Και φυσικά καταλήξαμε στο ότι ολα μπορούν να τα καταφέρουν και εκείνοι οπως εμάς και έχουν μάλιστα πολλα πολλα ταλέντα! Και φυσικά εχουν Δικαίωμα γιαυτό!

Τέλος, το αρκουδάκι “Σιγουράκι”, (απο τη λέξη σιγουριά),μας θύμισε μεσα απο τη δικιά του ιστορία οτι ολοι εχουν Δικαίωμα στο φαγητό, στα ρούχα και στην οικογένεια… δεν είναι πάντα κατι που εχουν ολοι που θα γεννηθούν..εχουν όμως Δικαίωμα να το διεκδικούν και γιαυτό ειναι απαραίτητο ολοι να ευαισθητοποιουμαστε σε αυτο…

Το αρκουδάκι Σιγουράκι μας έδειξε φωτογραφίες απο παιδιά που δεν εχουν ολα όσα εχουμε εμεις δεδομένα…και εκείνο μεσα απο την ιστορία του μας έμαθε οτι χρειαζόταν φροντίδα σπίτι, φαγητό…

Φτιάξαμε ομαδικά τα πράγματα που εμεις θεωρούμε απαραίτητα να εχει ενα παιδι στη ζωή του… φυσικά αποφασίσαμε μεσα απο τη συνέλευση μας οτι απαραίτητα, πολυ πολυ απαραίτητα, ειναι: η οικογένεια, το φαγητό, τα ρούχα τα βιβλία αλλα και ο ήλιος, το ουράνιο τόξο που φέρνει την ελπίδα, και το αστέρι που κανει πραγματικότητα τις ευχές.. οι ιδέες και οι ζωγραφιές μιλάνε απο μόνες τους!

Έπειτα φέραμε ολοι στο αρκουδάκι Σιγουρακι, πράγματα απο την τάξη μας που θα του ηταν απαραίτητα.. παιχνίδια, πολλα παιχνίδια και χρήματα για να πληρώνει τους γιατρούς και τα φάρμακα του..η το φαγητό του…

Τέλος σε ενα βιβλιαράκι συγκεντρωσαμε ολα τα δικαιώματα και φτιάξαμε το σπιτάκι των δικαιωμάτων που στολίζει την τάξη μας..

Τέλος η κυρία Μπορμπουδάκη, αρχαιολόγος, μας έμαθε παραπάνω πράγματα για τη γη μας και τα φαινόμενα της …ενω μεσα απο πειράματα κάναμε τη δική μας έκρηξη στο ηφαίστειο που δημιουργήσαμε! Δεν είχαμε άδικο που την περιμέναμε τόσο καιρό να μας τα πει! Αξιζε τον κόπο ή αναμονή!