ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΑΛΩΤΗΣ

Ήρθες ξανά γλυκό καλοκαιράκι!!!

Μπήκε και ο Ιούνης ..ηρθε η στιγμή του..αρα και η στιγμή για προετοιμασίες για το τέλος της χρονιάς μας..

Γνωρίσαμε το καλοκαίρι μεσα απο τα πλάσματα της θάλασσας…αυτα που είδαμε σε βίντεο αλλα και αλλα που ήρθαν στην παρεούλα μας…

Ψαρεψαμε σε μια εικονική θάλασσα με το καλάμι μας και την καθαρίσαμε κιόλας από τα σκουπίδια των λουόμενων…

Τα παιδιά ξεκίνησαν να φτιάχνουν τους φακέλους με όλες τις εργασίες της χρονιάς μας..

Αλλά και να κάνουν διάφορες καλοκαιρινές κατασκευές!

Πραγματοποιήσαμε και την καθιερωμένη μας εκδρομή στο χωριό Πλακιάς, όπου επισκεφθηκαμε το Μοναστήρι Φοινικιάς και τον Ιππικό Όμιλο…

Κάναμε τη γιορτή μας, μια γιορτή διαφορετική, ενα παιχνίδι που μας θύμισε τις στιγμές που ζήσαμε τη φετινή χρονιά… ηταν παρα πολλές.. και κυρίως όμορφες..

Απο τις πιο συγκινητικές στιγμές μας η στιγμή της αποφοίτησης των μεγάλων μας παιδιών…

Αλλά και οι στιγμές των υπολοίπων που βιάζονται να μεγαλώσουν!!!

Οι στιγμές δε τελειώνουν!!! Το μπουγέλο της τελευταίας μέρας ηταν ακομα πιο απολαυστικό, πιο διασκεδαστικό και γεμάτο ενθουσιασμό…

Και κάπως έτσι το Νηπιαγωγείο Σκαλωτής κλείνει τις πόρτες του για φέτος…

Η Ελένη, η άλλη Ελένη, η Δώρα, η Μαρία, η Εμμανουέλα, η Ελισάβετ, η Ραφαέλα, ο Γιάννης, ο άλλος Γιάννης και ο Μανούσος.. η κυρία Σταυρούλα και η κυρία Ελένη…πάνε για βουτιές στην κανονική θάλασσα….

♡ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!!!!♡

Σαν άγρια πουλιά…

Με μια ιδιαίτερη θεματική είχαμε την τυχη να ασχοληθούμε τελευταίες μερες πριν μπούμε στο καλοκαίρι… η άγρια φύση της Κρήτης μας καλούσε να την εξερευνήσουμε και συγκεκριμένα τα όρνια της Κρήτης.. κοντά σε αυτα μάθαμε και αλλα πολλα άγρια πουλιά και τα παρατηρήσαμε χάρη στο υλικό του κυρίου Παπαδομανωλακη, γνωστού Φωτογράφου και παρατηρητή…

Συνειδητοποιήσαμε πως και σε μας έδωσε κοντά υπάρχουν φωλιές καναβων, οπως αλλιως τους λενε, καθως μένουν σε σπηλιές στα ψηλά βουνά.. στο Μανικά που εχουμε κοντά μας, υπάρχουν πολλοί και πολλα παιδιά περιέγραψαν την εμπειρία τους.. κατανοήσαμε τον χαρακτηρισμό “αρπακτικό” πουλί και εντυπωσιαστηκαμε απο τις διαφορές τους με τα αλλα πουλιά…

Φτιαξαμε κι εμεις ένα πουλί με την ευκαιρία με ανακυκλώσιμα υλικά, οχι αρπακτικό…!

Δεν μείναμε μονο στις εικόνες και στις κατασκευές ομως! Είχαμε την ακομα μεγαλύτερη ευκαιρία να τα δουμε απο κοντά αυτα τα αρπακτικά πουλιά! Έπειτα απο πρόσκληση του Νηπιαγωγείου Ασκύφου, μεταφερθηκαμε σε εναν λόφο όπου μας περίμενε η ομαδα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας και η ομαδα ΑΝΙΜΑ.. άνθρωποι που φροντίζουν τα πληρωμένα πουλιά μέχρι να δυναμώσουν… τα τοποθετούν σε κουτιά και τα απελευθερώνουν οταν κρίνουν ότι ειναι κατάλληλη η στιγμή… είχαμε λοιπόν την τύχη να δούμε απο κοντά μια τέτοια στιγμή απελευθέρωσης καναβών και ευχαριστούμε απο καρδιάς το Νηπιαγωγείο Ασκύφου για αυτήν την εμπειρία! Επίσης οι ίδιες ομάδες μας παρουσίασαν και αλλα ειδη πουλιών που ειναι ομως βαλσαμωμένα..

Ο κύριος Κ.Ο.Κ.

Ο κύριος Κ.Ο.Κ. μας συστήθηκε μεσα απο μια ιστορία πολυ διασκεδαστικη που μας εκανε να καταλάβουμε τη σπουδαιότητα των σημάτων στη ζωη μας.. οπως παντού, ετσι και στο δρόμο που κυκλοφορούμε, υπάρχουν κανόνες που χρειάζεται να ακολουθούμε πεζοί και οδηγοί για να αποφεύγουμε τα ατυχήματα!

Πέραν των αυτοκινήτων, είδαμε και αλλα οχήματα και αλλα μεσα μεταφοράς που τα ταξινομησαμε ανάλογα… έτσι συμφωνήσαμε οτι τα περισσότερα εχουν ρόδες, κινούνται με βενζίνη ή πετρέλαιο, εχουν φώτα κλπ… ομως δεν ταξιδεύουν ολα στο δρόμο..άλλα χρειάζονται ράγες, αλλα ταξιδεύουν στον αέρα, και αλλα στη θάλασσα..

Παίξαμε με διάφορα οχήματα, και στήσαμε εναν αυτοκινητόδρομο μεσα στην τάξη.. τοποθετήσαμε τις πινακίδες του στοπ, των πεζών, του νοσοκομείου, τα φανάρια των πεζών και των οδηγών και προσπαθήσαμε να ταξιδέψουμε με το αγαπημένο μας όχημα προσέχοντας στο δρόμο…

Άλλο μεσα στην τάξη και Άλλο έξω ομως!!! Βγήκαμε έξω λοιπόν, στήσαμε εναν εικονικό δρόμο, με σήματα και φανάρια και αρχίσαμε να οδηγάμε με το τιμόνι μας…

Αφου βγήκαμε απο την κυκλική πλατεία, συναντήσαμε διάβαση, πεζούς στοπ και φανάρι..

Ο τροχονόμος ελεγχε το φανάρι και εμεις έπρεπε να κοιτάξουμε καλα ώστε αν εχει κόκκινο να αφήσουμε τους πεζούς να περάσουν, αν εχει πορτοκαλί να ετοιμαζόμαστε για το πράσινο ξεκινώντας την μηχανή μας,και αν εχει πράσινο να φύγουμε μπροστά….

Ακούσαμε διάφορους ήχους απο οχήματα και τα αναγνωρισαμε, ενω παίξαμε παιχνίδι με ενα τρένο που έπρεπε να γεμίσει επιβάτες ανάλογα με τον αριθμό που είχε στο βαγόνι του…

Τέλος δημιουργήσαμε τον δικό μας δρόμο με αμάξι απο ανακυκλώσιμα υλικά, φανάρι και πεζούς για να το παίζουμε στο σπίτι και να μη ξεχνάμε πως στο δρόμο κυκλοφορώ με ασφάλεια!!!!

Όταν γιορτάζει η μαμά μου…

Η πιο όμορφη μερα του Μάη έφτασε! Η γιορτή της μητέρας ηταν η αφορμή για να ξετυλιξουμε αναμνήσεις απο τη στιγμή που μας γέννησε η μαμά, και να μιλήσουμε γι αυτήν.. οι φωτογραφίες που έστειλαν οι μαμάδες βοήθησαν τους μαθητές να αναφερθούν σε αυτές με περισσότερες λεπτομέρειες!

Η αγαπημένη μας Λωξάνδρα Λούκας, καλλιτέχνιδα με σύνδρομο Down, μοιράστηκε τις γνώσεις της για τα πορτρέτα και μας βοήθησε να φτιάξουμε το δικο μας για τη μαμά μας…εκείνη με τη βοήθεια της δικής της μαμάς που είναι ζωγράφος, έφτιαξε εναν απλό τρόπο με χάρακα, κύκλους και απλα σημάδια στο χαρτί, για να φτάσει πια να εχει ζωγραφίσει 1000 πορτρέτα!

Ξεκινήσαμε κι εμείς ακολουθώντας τις συμβουλές της και όντως τα πράγματα ηταν πολυ απλά..

Σειρά ειχαν τα δώρα για τη μαμά μας.. μια καρδούλα απο πηλό και μια κάρτα με γραμματοσειρά απο τον γνωστό ζωγράφο Miroʻ που του άρεσε να σχηματοποιεί τα γράμματα και να τους δίνει χρώμα…

Έπειτα αρχίσαμε τις ετοιμασίες για μια φανταστική μερα χαλάρωσης για τη μοναδική μας μαμά… αποφασίσαμε να στήσουμε ενα σπα για να τις χαλαρώσουμε με κρέμες ομορφιάς που ετοιμασαμε με τα χεράκια μας… ετσι, ξεκινήσαμε να με επιθέματα ματιών απο αγγούρι, μάσκα απο μπανάνα και scrub χεριών απο μέλι…

Η μεγάλη μερα έφτασε και τα πράγματα ολα έπρεπε να στηθούν για τη μαμά με προσοχή και επιμέλεια! Τα τεράστια λουλούδια του Eric Carl, που είχαμε δημιουργήσει την προηγούμενη βδομάδα, και ποιηματακια του Σπεράντσα, πλαισίωσαν τη γωνιά της περιποίησης προσώπου, των χεριών και του κομμωτηρίου, δίνοντας μια πιο καλλιτεχνική νότα στο σπα !!

Όλα λουλουδενια και πανέμορφα για τη μαμά που τόσο αγαπάμε! Έφτασαν λοιπόν και τις υποδεχτήκαμε με χαμόγελο και αγκαλιές!

Πριν ξεκινήσουμε την περιποίηση, τις μπερδέψαμε λίγο ανακατεύοντας τη φωτογραφία της με τις δικές μας.. με τη βοήθειά μας βρήκαν τα κομμάτια και τις έφτιαξαν απο την αρχή!!

Μετά αρχίσαμε τα ωραία μας… το κρεβάτι για την περιποίηση προσώπου με τις κρέμες ηταν το πρώτο στάδιο..

Έπειτα με σκιές και κραγιόν βαψαμε τη μαμα μας υπέροχα!!!

Συνεχισαμε με περιποίηση χεριών με scrub και βάψιμο νυχιών!!!

Και ολοκληρώσαμε την περιποίηση με το κομμωτήριο και το άρωμα!!!!

Και αφού ολες έγιναν πιο όμορφες απο ποτέ….

Σειρά είχαν τα δωράκια μας…τα μενταγιόν και οι καρτούλες, μα κυρίως οι τρυφερές αγκαλιές και τα χαμόγελα χαράς!!!

ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε ολες τις μανούλες του κόσμου που καθημερινά δίνουν ολο τους τον εαυτό στα παιδάκια τους και τα κάνουν Χαρούμενα!

Σ’ ένα στέφανο του Μάη, όλη η Άνοιξη χωράει!!

Λίγο πριν φτάσει ο τελευταίος μήνας της άνοιξης η τάξη μας γεμίζει λουλούδια, διάφορα και χρωματιστά όπως τα βλέπουμε γύρω μας παντού αυτη την εποχή.. το βιβλίο του Eric Carle, μας θυμίζει πως το σποράκι που φύτρωσε έγινε λουλούδι και ενα γιγάντιο λουλούδι μπαίνει στην παρεούλα μας.. αφου ειδαμε τα μερη των φυτών, αποφασίσαμε να γίνουμε λουλούδι, διαλέγοντας ο καθένας το αγαπημένο του και μιλώντας στον καθρέφτη κάνοντας παρουσίαση του εαυτού μας… αν ήμασταν λουλούδι ποιο θα ήμασταν? Πώς θα ηταν τα πέταλα μας,και ποιο έντομο θα παιρνε τη γυρη μας..? Και αν κάποιος ερχόταν να μας κόψει να μας βάλει στο βάζο του,ποιος θα ηταν αυτός? Όμορφες διηγήσεις απο όμορφα λουλούδια, οπως τα παιδιά!

Τα γιγάντια λουλούδια ομως μας περίμεναν και έξω, στο φυσικό τους περιβάλλον! Είχαν ομως ενα πρόβλημα, ηταν άχρωμα! Χωριστήκαμε σε ομάδες και με τα πινέλα μας και τα αγαπημένα μας χρώματα τους δώσαμε ζωή και τα καναμε πιο όμορφα…

Την αλλη μέρα κι αλλα υλικά μας περίμεναν για βάψιμο! Επιφάνειας από διάφορα ανακυκλώσιμα υλικά μας βοήθησαν να δημιουργήσουμε τεχνικές και σχέδια παράξενα για να δημιουργήσουμε εναν κήπο οπως στο βιβλίο του Eric Carle.. για να δουμε αν θα τα καταφέρουμε!!

Προς το παρόν φτιάξαμε και άλλους κήπους..εναν μικρό με ανακυκλώσιμα υλικά ..

…αλλα και εναν βρώσιμο, με διάφορα λαχανικά που στήσαμε πάνω σε ζυμάρι προσπαθώντας να δημιουργήσουμε μια ιταλική Φοκάτσια με θέμα την Άνοιξη…

Φυσικά φτιάξαμε και γλαστράκι που στολίσαμε με χαρτοπετσέτα και τεχνική ντεκουπάζ και το πήραμε σπίτι να το φροντίζουμε!

Η βδομάδα μας ολοκληρώθηκε παρατηρώντας λουλούδια και έντομα της άνοιξης με το καινούριο μας απόκτημα, το ψηφιακό μικροσκόπιο! Είδαμε πώς ο μικρόκοσμος, ειναι τόσο σπουδαίος, κρύβει τοσα μυστικά που με τα μάτια μας και μόνο δεν είναι εύκολο να δούμε! Χάρη σε αυτο το εργαλείο μπορέσαμε πραγματικά να δούμε τα πράγματα αλλιώς και να δώσουμε αξια ακομα περισσότερο στα πλάσματα γύρω μας..

Φυσικά παίξαμε διάφορα παζλ με θέμα τα λουλούδια αλλά και φτιάξαμε το καθιερωμένο μαγιάτικο στεφάνι με ανακυκλώσιμα υλικά…

Καλή Πρωτομαγιά!!!

Έντομα ▪︎ οι πιο μικροί μας φίλοι

Έπειτα απο τις διακοπές του Πάσχα, στο σχολείο μας συναντήσαμε νέους φίλους, τα έντομα! Το βαλιτσάκι της άνοιξης άνοιξε και πάλι και απο μεσα του ξεπήδησαν ενα σωρό…

Αλλα πηδουν, αλλα πετούν και αλλα περπατούν μεσα στη γη.. αλλα μας φοβίζουν, αλλα μας ενοχλούν και αλλα τα ακουμπαμε οταν τα βρούμε έξω τυχαία…

Αφου είπαμε μερικά πράγματα για τα χαρακτηριστικά τους,και ειδαμε ποσο μοιάζουν μεταξύ τους, παιξαμε διάφορα παιχνίδια..

Διαβάσαμε τον μύθο του Αισώπου το μυρμήγκι και η χρυσαλιδα και μιλήσαμε για τον κύκλο ζωής της πεταλούδας…

Η κάμπια του Eric Carl, που ήταν τόσο πεινασμένη μας ξετρέλανε με την ιστορία της,και αφου κάναμε και με αυτήν διάφορα παιχνίδια, είπαμε να κάνουμε και ενα να το πάρουμε σπίτι!!

Ετσι αρχικά στην αυλή μας περίμενε με γεμάτη κοιλίτσα, και εμείς έπρεπε να μαντέψουμε τι υγιεινό ή τη ανθυγιεινό ειχε φάει!

Έπειτα φτιάξαμε τις δικές μας κάμπιες απο ανακυκλωσιμα υλικά για να παίζουμε μαζί της και στο σπίτι!

Κάποιοι την ζωγράφισαν στο καβαλετο ενω κάποιοι άλλοι την ζωντάνεψαν κιόλας στο τραπέζι!

Την επόμενη μερα ένας μελισσοκηπος στήθηκε στην τάξη μας και διάφορα μελισσακια φωλιασαν στη γύρη του..

Η ιστορία της Μαρίνας Γιώτη “Δώσε λύση στο μελίσσι”, μας εβαλε στην κοινωνία των μελισσών και μεσα απο τη διαδικασία των εκλογών που αναφέρει το παραμύθι, διαπιστώσαμε πόσο σημαντικό ειναι το έργο ολων των μελισσών.. ετσι καθε μέλος της ειναι υπεύθυνο για κατι,και μεσα απο τη συνεργασία όλων, κηφηνων, εργατριων και βασίλισσας , προκύπτει το πιο γλυκό αποτέλεσμα: το μέλι!

Παρατηρήσαμε το χρώμα του, και δοκιμάσαμε κάποια γλυκίσματα που το έχουν σαν βάση οπως το παστέλι και τον μπακλαβά, ενω βάλαμε και λίγη κεραλοιφη που επίσης φτιάχνεται απο μέλι!

Μαθαμε για τα μερη του σώματος της μεσα απο ενα αισθητηριακο παιχνίδι που μας καλούσε να τη χρωματισουμε αλλα αυτη τη φορα οχι με χρώματα και πινέλα, αλλα με όσπρια και σέσουλες!

…ενω παιξαμε και διάφορα παιχνίδια σχετικά με την κυψέλη της!

Και φυσικά παιξαμε πολλα απο τα καινούρια παιχνίδια που μας πήραν οι μαμάδες!

Μαγειρική στη Βρύση λίγο πριν το Πάσχα!

Μια όμορφη μερα μας χάρισε η σεφ Αργυρώ Μαράκη στη Βρύση μας λίγο πριν υποδεχτούμε το Πάσχα! Η κυρία Αργυρώ με τους γονείς και τους μαθητές έφτιαξαν τυροζούλι και λιόψωμο, αναβιώνοντας στιγμές του παρελθόντος! Κάπως ετσι και κάποτε οι γυναίκες που κατέβαιναν στη βρύση για να πλυνουν τη μπουγάδα τους, έφτιαχναν και το φαγητό τους στην παρασιά..

Η κυρία Αργυρώ λοιπόν, μας έδωσε τις οδηγίες ώστε να πετύχουμε το αποτέλεσμα που θέλαμε! Έτσι, πρώτη μας δουλειά ηταν να βοηθήσουμε στην προετοιμασία της φωτιάς, απαραίτητη για να μαγειρεψουμε!

Η φύση γύρω μας είχε τοσα ξυλαρακια, κι ετσι ολοι μαζέψαμε οσα χρειαζομασταν!

Αλλα και πέτρες για να στήσουμε την παρασιά και να ανάψουμε τη φωτιά μας!

Η φωτιά άρχισε να παίρνει τα πανω της και η πρώτη μας απόπειρα μαγειρικής ηταν στα σκαριά!

Ετσι το γάλα για να φτιάξουμε το τυροζούλι έπεσε στο τσικάλι και η φωτιά το βοήθησε να βράσει!

Στη συνέχεια έπειτα απο κάποια ωρα και λίγο κόπο καταφέραμε να βγάλουμε το τυράκι μας!

Σειρά είχε το λιόψωμο που μας έκανε να χαρουμε παρα πολυ, καθως μας αρέσουν οι ζύμες! Η κυρία Αργυρώ μας εξήγησε τη συνταγή και ολοι μαζί αφου αφήσαμε τη ζύμη να ξεκουραστεί και να φουσκώσει στον ήλιο, ετοιμάσαμε τα ψωμάκια μας και βάλαμε τις ελίτσες μεσα!

Η όμορφη γάστρα της κυριας Αργυρώς εκανε τη δουλειά της,και εψησε σιγα σιγά τα ψωμάκια μας!

Φυσικά αφου ετοιμάστηκαν ολα δε χάσαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε όσα με τόσο κόπο φτιάξαμε ολοι μαζί!

Και λίγο πριν φύγουμε, κλείσαμε τη μέρα μας γλυκά!!!γιορτασαμε τη φίλη μας Ελισάβετ, καθως ειχε τα γενέθλιά της και ετσι φάγαμε την υπέροχη τούρτα που μας κέρασε!!

Η βρύση για αλλη μια φορα γέμισε όμορφες στιγμές! Τα παιδιά μέχρι να ψηθούν ολα έπαιξαν στα νερά της και γέμισε και η ίδια χαρά!

Άλλη μια φορα λοιπόν, της καναμε παρέα και απολαύσαμε την δροσιά της και την ομορφιά της!

Εξορμήσεις καναμε και την προηγούμενη εβδομάδα, που είχαμε επισκεφθεί το Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων, με τα υπόλοιπα Νηπιαγωγεία και η μεταφορά μας έγινε με δωρεά του Δήμου Σφακίων που ευχαριστούμε πολυ!

Εκει η ξενάγηση έγινε απο μια γλυκύτατη κυρία η οποία μας επιβεβαίωσε τις δυσκολίες των ανθρώπων την παλιά εποχή, δείχνοντας μας διάφορα αντικείμενα που επινοούσαν οι άνθρωποι για να καλυτερευσουν την καθημερινότητά τους…

Ωραίες οι εξορμήσεις και οι εκδρομές αλλα το Πάσχα πλησιάζει! Μιλήσαμε λοιπόν για τα θαύματα του Χριστού, την πορεία προς την Ανάστατη και δημιουργήσαμε με τα χεράκια μας κατασκευές που πήραμε σπίτι..

Ετσι τα αυγά μας φέτος, τα βάψαμε με φυλλα κρεμμυδιών και τυπώματα από λουλούδια.. ενω ολα τα υπόλοιπα φτιάχτηκαν με αγάπη προς το περιβάλλον μας, κάνοντας αλλη μια φορα ανακύκλωση!

Καλό Πάσχα με υγεία και όμορφες στιγμές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα

Σαν ήρωες του 1821

Η καθιερωμένη έκθεση του κύριου Μποκόρου, μας υποδέχτηκε και φέτος, με τα εργα του να δεσπόζουν στην τάξη μας και να μας καλούν να τα παρατηρησουμε…

Υπέρλαμπρη η ελληνική μας σημαία και γύρω της το φως,το σκοτάδι, το αίμα, η σκιά, η δόξα.. ο Σολωμός και ο Καραϊσκάκης.. ολα έργα παλιών μας μαθητών,πιστά αντίγραφα του ζωγράφου κύριου Μποκόρου, ο οποίος εμπνεύστηκε απο τη μητέρα του που ηταν υφαντρα και έφτιαξε τους πίνακες του κυρίως με υφάσματα και νήματα απο κείνη..

Την επόμενη μερα το μικρό μας “μουσείο” έγινε ακομα πιο πλούσιο, αφου προστέθηκαν σε αυτο δυο ακόμη πίνακες. Ο Χατζημιχάλης Νταλιανης απο την Ήπειρο, και ο Κολοκοτρώνης απο την Πελοπόννησο, μας μίλησαν για τον πόλεμο και την αντίσταση των Ελλήνων πολεμιστών στους Τούρκους..

Μας έμαθαν πως οι Έλληνες, ηταν σημαντικό να ειναι ενωμένοι, να συνεργάζονται και να ‘ναι φιλιωμένοι.. διαφορετικά μαύρες σκιές έπεφταν στο κάστρο τους.. σαν τους Δροσουλιτες στο Φραγκοκαστελλο.. καθε φορά που ηταν ενωμένοι,το κάστρο γέμιζε φως..και κατάφερναν να νικήσουν τον εχθρό..

Μεσα απο ενα παιχνίδι που μας ετοίμασαν, έπρεπε οι τσολιάδες να μπουν σε μια δοκιμασία συνεργασίας…το κοντάρι της σημαίας στο κάστρο λύγισε..και τα δύο τσολιαδάκια ήθελαν να ανέβουν εκείνα πρωτα..έπρεπε να βρουν ενα τρόπο να συνεργαστούν, να μη μαλώνουν για το ποιος θα ανέβει πρώτος …αλλιως οι σκιές θα ρχονταν ξανα..και μαζί με τις σκιές και οι εχθροί.

Βρήκαν τη λύση τελικά..ο ένας θα κρατάει τη σκάλα και ο άλλος θα ανέβει..δεν εχει σημασία ποιος θα ναι πρώτος. Σημασία ειναι να ειναι ενωμένοι!

Γνωρίσαμε και αλλους ήρωες μεσα απο το βιβλίο της Αγγελικής Δαρλάση.. είδαμε τον Κανάρη, τον Καραϊσκάκη.. αλλα και σπουδαίες γυναίκες οπως τη Μπουμπουλινα, τη Μαντώ Μαυρογένους..

Παρατηρήσαμε τα χρώματα της σημαίας μας,τη στολή των τσολιάδων και φτιάξαμε τις ανάλογες κατασκευές μας με ανακυκλώσιμα και αλλα υλικά…

Διαβάσαμε την ιστορία της Ευγενίας Φακίνου με τα ελληνακια όπου ξεδιπλώνεται το θάρρος και η δύναμη των Ελλήνων απέναντι στον εχθρό..

Η ιστορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου μας περίμενε την επόμενη μερα μεσα στο βαλιτσάκι της άνοιξης, όπου εκει βρήκαμε δύο όμορφους κρίνους να μας καλούν να τους μυρίσουμε ! Και αφού μιλήσαμε για το χαρμόσυνο αυτο γεγονός που γιορτάζουμε μαζί με την εθνική μας επέτειο, φτιάξαμε μια όμορφη κατασκευή να μας θυμίζει τη μέρα αυτη…

Το βαλιτσάκι ειχε και αλλη έκπληξη για μας.. ενα αστέρι γεμάτο διαφορετικές κάλτσες μας ειπε την δική του ιστορία..γεννήθηκε μια βραδιά σε εναν ουρανό μαζι με χιλιάδες αλλα αστερια.. εκείνο ομως ειχε μια σπίθα, ιδιαίτερη και ξεχωριστή.. οταν η μαμά του το μεγάλωσε κατάλαβε ποσο ξεχωριστό ήταν.. εκείνο κατάλαβε απο τους αλλους οτι ηταν κάπως αργό.. κάπως διαφορετικό.. μα και τι πειράζει! Ηταν το πιο χαμογελαστό και πιο ευτυχισμένο πλάσμα στη γη! Οταν οι άλλοι γύρω του το κατάλαβαν,έγιναν και εκείνοι ευτυχισμένοι παίρνοντας απο το χαμόγελό του!

Μια ιστορία για τα παιδιά και τους ανθρώπους με σύνδρομο down, που μας θυμίζει ποσο όμορφος ειναι ο κόσμος οταν εχει διαφορετικούς ξεχωριστούς ανθρώπους!

Και επειδή μας αρέσουν τα όμορφα και τα ξεχωριστά λοιπόν, γιαυτό και οι υπέροχες μαμάδες μας έκαναν το σχολείο μας ακομα πιο όμορφο με τα πανέμορφα παιχνίδια που μας έφεραν.. τα ανοίγουμε σιγα σιγα γιατί ειναι πολλα και θέλουμε το χρόνο μας να τα χορτάσουμε!

Κουβαρίστρες…βελονάκια…

Μια ωραία γωνια μας περίμενε στην τάξη για να μας ταξιδέψει για λίγο στο παρελθόν μιας και εκει ήμασταν τόσες μέρες χάρη στη βρυση μας..

Αυτή τη φορά, νήματα, κλωστές, μαλλιά,βελόνες, μοτιφακια αργαλειός και ραπτομηχανή ηταν λίγα από αυτα που περιεργαστήκαμε…

Η δουλειά της ράφτρας,της υφαντρας αλλα και καθε νοικοκυράς της εποχής, ηταν σκληρή για να καταφέρει να φτιάξει τα απαραίτητα για τον ρουχισμό της οικογένειάς της.. αυτο μας το θύμισε και το ντοκιμαντέρ που γυρίσαμε πέρσι.. όπου η κυρία Αρεώ, έφτιαχνε τα προικιά της κόρης της,και εμεις τη βοηθήσαμε.. πέρα απο ολα οσα εχουμε να θυμόμαστε απο τη γλυκιά της παρουσία, σίγουρα δε θα ξεχάσουμε τη στιγμή που μας έμαθε την τέχνη της σφακιανής δεσιάς στη μαξιλάρα της..

Ποσο γρήγορα περνάει ο καιρός…μα και πόσο γρήγορα μαθαίνουμε κι εμείς τοσα πράγματα.. με μεγάλη ευκολία μάθαμε να “ραβουμε” κάπως εναλλακτικά..και να φτιάχνουμε δικα μας σχέδια πάνω στις δικές μας ποδιές.. οπως εκείνες που φορούσαν παλια οι γυναίκες, αλλα και οπως εκείνες που είχαν στη παραδοσιακή τους στολή.. φυσικα δεν αφήσαμε τα αγόρια της παρέας παραπονεμένα..γκιλοτες,στιβανια,και μαντήλια είχαν την τιμητική τους και αυτα…όμως η αλήθεια ειναι μας κέρδισε το ενδιαφέρον η ποδιά!

Το πουκαμισάκι που φύτρωσε ηταν μια ιστορία που μας έμαθε τον τρόπο με τον οποίο το λινάρι μετατρέπεται σε ύφασμα .. εκει είδαμε τα χτένια του αργαλειού, τον μεγαλο αργαλειό, την ανεμη και τη ρόκα…ενω ενα παιχνίδι με την beebot μας ταξίδεψε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και μας έμαθε τις παραδοσιακές φορεσιές..

Παρατηρήσαμε οτι στη γυναικεία φορεσιά επικρατεί το μαντήλι, το γιλέκο, η ζώνη, η φούστα και η ποδιά…ενω στις αντρικές διαφέρει καθε στοιχείο ανάλογα με το μερος.. η στολή του τσολιά ειναι εντελώς διαφορετική απο την κρητικιά φορεσιά..

Δε παραλειψαμε το βαλιτσάκι της άνοιξης, που ειχε κρυμμένα διάφορα ανοιξιάτικα στοιχεία και αυτη τη βδομάδα προς ανακάλυψη και διερεύνηση.. ετσι διάφορα ζουζούνια τρυπωσαν εκεί μέσα, ενω και ένα λουλούδι μας προκάλεσε να το συνθέσουμε και να ονοματισουμε τα μερη του..

Και επειδή η άνοιξη επιτρέπει τα παιχνίδια που λερώνουν αλλά έξω… ετσι κι εμεις Ετοιμάσαμε το oobleck, παιξαμε , λερωθηκαμε αλλα κυρίως το ευχαριστηθηκαμε!

Το συντονισμό της εβδομάδας ανέλαβε η Προεδρίνα Ελένη η οποία ψηφίστηκε και εκλέχθηκε απο τους φίλους της .. η Εμμανουέλα παρεδωσε τη σκυτάλη και έτσι ολα κύλησαν με όμορφο ρυθμό και τη δεύτερη βδομάδα του μήνα της Άνοιξης!

Η βρύση της Σκαλωτής όπως παλιά…

Καλωσορίζουμε τον Μάρτη και τον ερχομό της Άνοιξης μεσα απο ενα βαλιτσάκι που βρέθηκε στην τάξη μας..καθε μέρα κρύβει κατι ανοιξιάτικο για μας..και μεχρι τώρα εχουμε βρει πεταλούδες, μυρμήγκια, μελισσούλες..ολα σε καρτέλες βέβαια γιατί ζωντανά τα εχουμε δει κι έξω!!! Το κλαδάκι της Αμυγδαλιας όμως, ηταν αληθινοτατο και μας γέμισε όμορφες μυρωδιές και απαλές υφές με τα πέταλα του ανθού της!

Και οπως συνηθίζεται άλλωστε,την άνοιξη αρχίζουν και οι εξορμήσεις! Μετακινηθήκαμε στο Νηπιαγωγείο του Βουβά, όπου η κυρία Αρχοντισσα απο τον Ορίζοντα μας μίλησε για μια λυπημένη χώρα,όπου κατοικούσαν άνθρωποι με δυσκολίες.. καθε φορα που κλείναμε τα μάτια μας ταξιδεύαμε μαζί της,και οταν τα ανοίγαμε βρισκόμασταν σε άλλο μερος,με άλλους ανθρώπους που εμεις μπορούσαμε να κανουμε χαρούμενους με τις πράξεις μας..

Δεν ξεχάσαμε τη βρύση μας με την οποία ασχολούμαστε τον τελευταίο καιρό, και τωρα ηρθε η ωρα να τη φροντίσουμε.. πριν από αυτο ομως, φτιάξαμε την ιστορία της σε ενα βιβλίο με φωτογραφίες απο την ομάδα των δημοσιογράφων που ειχαν βρει πριν λίγο καιρό..

Ετσι, με βάση τις πληροφορίες των εξερευνητων και των δημοσιογράφων, φτιάξαμε την ιστορία της,γίναμε δηλαδή για λίγο συγγραφείς, ενω κολλήσαμε στις αντίστοιχες σελίδες τις σωστές εικόνες… το βιβλίο μας θα συμπληρωθεί και με άλλες πληροφορίες και σε λίγο καιρό θα μπορούμε να το διαβάσουμε!

Και αφού καναμε την ιστορία της,σκεφτήκαμε οτι ειναι η ωρα να την επισκεφθούμε ξανα,αυτη τη φορα οχι για να την δουμε μονο αλλα για να κανουμε πράγματα γιαυτην, και κυρίως με αυτήν!

Έτσι αποφασίσαμε να κανουμε και τους ενεργούς πολίτες, φτιάχνοντας ταμπέλες που θα βοηθούσαν κάποιον που θέλει να την επισκεφθεί..

Ετσι μια ταμπέλα με το όνομά της,και βελάκια κατεύθυνσης βάφτηκαν σε κομμάτια απο κορμούς..

Και επιτέλους ήρθε η στιγμή να τη ξαναδούμε! Ολοι μαζί ετπιμαστηκαμε,πήραμε οσα χρειαζομασταν για να κανουμε μαζί της το πλύσιμο.. σκάφη,πλυστρα, σταμνες, κοπανο, αλισιβα και ενα καλάθι με ρούχα που περίμεναν να πλυθούν απο τις γλυκες νοικοκυρές του σχολείου μας..

Πρώτα πρωτα κρεμασαμε τις ταμπελίτσες ππυ φτιάξαμε με κόπο!

Και στη συνέχεια φτάσαμε στη βρύση..

Τα κορίτσια έβαλαν τις ποδιές τους και τα μαντήλια τους,οπως φορούσαν άλλωστε και οι γυναίκες εκείνη την εποχή..

Τοποθετήσαμε οσα χρειάζονταν για να ξεκινήσουμε το πλύσιμο και ο Γιάννης φρόντισε να βοηθήσει τα κορίτσια με το νερό και την αλισιβα!

Αφού οι νοικοκυρουλες τελείωσαν το πλύσιμο, απλωσαν τη μπουγάδα τους!

Παρών σε ολα οσα καναμε ηταν και ο Τσέστερ μας ο αγαπημένος, που παρακολουθούσε με ενδιαφέρον το πλυσταριό!!

Αφού πλύναμε λοιπόν, απλωσαμε..ηρθε και η ωρα να την αφήσουμε λίγο στην ησυχία της..μαζέψαμε τα πράγματα μας και αρχίσαμε να παίρνουμε το δρόμο του γυρισμού!

Μια όμορφη μέρα, γεμάτη τρυφερές στιγμές για τη βρύση μας ,τελείωσε!

Παίρνουμε τη γλυκιά της ανάμνηση, κρατάμε την ιστορία της σαν φυλαχτό και ..κρατάμε την υπόσχεση οτι δε θα την αφήσουμε μόνη! Σύντομα θα ξαναβρεθούμε εκει…!