ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΑΛΩΤΗΣ

Μαγειρική στη Βρύση λίγο πριν το Πάσχα!

Μια όμορφη μερα μας χάρισε η σεφ Αργυρώ Μαράκη στη Βρύση μας λίγο πριν υποδεχτούμε το Πάσχα! Η κυρία Αργυρώ με τους γονείς και τους μαθητές έφτιαξαν τυροζούλι και λιόψωμο, αναβιώνοντας στιγμές του παρελθόντος! Κάπως ετσι και κάποτε οι γυναίκες που κατέβαιναν στη βρύση για να πλυνουν τη μπουγάδα τους, έφτιαχναν και το φαγητό τους στην παρασιά..

Η κυρία Αργυρώ λοιπόν, μας έδωσε τις οδηγίες ώστε να πετύχουμε το αποτέλεσμα που θέλαμε! Έτσι, πρώτη μας δουλειά ηταν να βοηθήσουμε στην προετοιμασία της φωτιάς, απαραίτητη για να μαγειρεψουμε!

Η φύση γύρω μας είχε τοσα ξυλαρακια, κι ετσι ολοι μαζέψαμε οσα χρειαζομασταν!

Αλλα και πέτρες για να στήσουμε την παρασιά και να ανάψουμε τη φωτιά μας!

Η φωτιά άρχισε να παίρνει τα πανω της και η πρώτη μας απόπειρα μαγειρικής ηταν στα σκαριά!

Ετσι το γάλα για να φτιάξουμε το τυροζούλι έπεσε στο τσικάλι και η φωτιά το βοήθησε να βράσει!

Στη συνέχεια έπειτα απο κάποια ωρα και λίγο κόπο καταφέραμε να βγάλουμε το τυράκι μας!

Σειρά είχε το λιόψωμο που μας έκανε να χαρουμε παρα πολυ, καθως μας αρέσουν οι ζύμες! Η κυρία Αργυρώ μας εξήγησε τη συνταγή και ολοι μαζί αφου αφήσαμε τη ζύμη να ξεκουραστεί και να φουσκώσει στον ήλιο, ετοιμάσαμε τα ψωμάκια μας και βάλαμε τις ελίτσες μεσα!

Η όμορφη γάστρα της κυριας Αργυρώς εκανε τη δουλειά της,και εψησε σιγα σιγά τα ψωμάκια μας!

Φυσικά αφου ετοιμάστηκαν ολα δε χάσαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε όσα με τόσο κόπο φτιάξαμε ολοι μαζί!

Και λίγο πριν φύγουμε, κλείσαμε τη μέρα μας γλυκά!!!γιορτασαμε τη φίλη μας Ελισάβετ, καθως ειχε τα γενέθλιά της και ετσι φάγαμε την υπέροχη τούρτα που μας κέρασε!!

Η βρύση για αλλη μια φορα γέμισε όμορφες στιγμές! Τα παιδιά μέχρι να ψηθούν ολα έπαιξαν στα νερά της και γέμισε και η ίδια χαρά!

Άλλη μια φορα λοιπόν, της καναμε παρέα και απολαύσαμε την δροσιά της και την ομορφιά της!

Εξορμήσεις καναμε και την προηγούμενη εβδομάδα, που είχαμε επισκεφθεί το Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων, με τα υπόλοιπα Νηπιαγωγεία και η μεταφορά μας έγινε με δωρεά του Δήμου Σφακίων που ευχαριστούμε πολυ!

Εκει η ξενάγηση έγινε απο μια γλυκύτατη κυρία η οποία μας επιβεβαίωσε τις δυσκολίες των ανθρώπων την παλιά εποχή, δείχνοντας μας διάφορα αντικείμενα που επινοούσαν οι άνθρωποι για να καλυτερευσουν την καθημερινότητά τους…

Ωραίες οι εξορμήσεις και οι εκδρομές αλλα το Πάσχα πλησιάζει! Μιλήσαμε λοιπόν για τα θαύματα του Χριστού, την πορεία προς την Ανάστατη και δημιουργήσαμε με τα χεράκια μας κατασκευές που πήραμε σπίτι..

Ετσι τα αυγά μας φέτος, τα βάψαμε με φυλλα κρεμμυδιών και τυπώματα από λουλούδια.. ενω ολα τα υπόλοιπα φτιάχτηκαν με αγάπη προς το περιβάλλον μας, κάνοντας αλλη μια φορα ανακύκλωση!

Καλό Πάσχα με υγεία και όμορφες στιγμές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα

Σαν ήρωες του 1821

Η καθιερωμένη έκθεση του κύριου Μποκόρου, μας υποδέχτηκε και φέτος, με τα εργα του να δεσπόζουν στην τάξη μας και να μας καλούν να τα παρατηρησουμε…

Υπέρλαμπρη η ελληνική μας σημαία και γύρω της το φως,το σκοτάδι, το αίμα, η σκιά, η δόξα.. ο Σολωμός και ο Καραϊσκάκης.. ολα έργα παλιών μας μαθητών,πιστά αντίγραφα του ζωγράφου κύριου Μποκόρου, ο οποίος εμπνεύστηκε απο τη μητέρα του που ηταν υφαντρα και έφτιαξε τους πίνακες του κυρίως με υφάσματα και νήματα απο κείνη..

Την επόμενη μερα το μικρό μας “μουσείο” έγινε ακομα πιο πλούσιο, αφου προστέθηκαν σε αυτο δυο ακόμη πίνακες. Ο Χατζημιχάλης Νταλιανης απο την Ήπειρο, και ο Κολοκοτρώνης απο την Πελοπόννησο, μας μίλησαν για τον πόλεμο και την αντίσταση των Ελλήνων πολεμιστών στους Τούρκους..

Μας έμαθαν πως οι Έλληνες, ηταν σημαντικό να ειναι ενωμένοι, να συνεργάζονται και να ‘ναι φιλιωμένοι.. διαφορετικά μαύρες σκιές έπεφταν στο κάστρο τους.. σαν τους Δροσουλιτες στο Φραγκοκαστελλο.. καθε φορά που ηταν ενωμένοι,το κάστρο γέμιζε φως..και κατάφερναν να νικήσουν τον εχθρό..

Μεσα απο ενα παιχνίδι που μας ετοίμασαν, έπρεπε οι τσολιάδες να μπουν σε μια δοκιμασία συνεργασίας…το κοντάρι της σημαίας στο κάστρο λύγισε..και τα δύο τσολιαδάκια ήθελαν να ανέβουν εκείνα πρωτα..έπρεπε να βρουν ενα τρόπο να συνεργαστούν, να μη μαλώνουν για το ποιος θα ανέβει πρώτος …αλλιως οι σκιές θα ρχονταν ξανα..και μαζί με τις σκιές και οι εχθροί.

Βρήκαν τη λύση τελικά..ο ένας θα κρατάει τη σκάλα και ο άλλος θα ανέβει..δεν εχει σημασία ποιος θα ναι πρώτος. Σημασία ειναι να ειναι ενωμένοι!

Γνωρίσαμε και αλλους ήρωες μεσα απο το βιβλίο της Αγγελικής Δαρλάση.. είδαμε τον Κανάρη, τον Καραϊσκάκη.. αλλα και σπουδαίες γυναίκες οπως τη Μπουμπουλινα, τη Μαντώ Μαυρογένους..

Παρατηρήσαμε τα χρώματα της σημαίας μας,τη στολή των τσολιάδων και φτιάξαμε τις ανάλογες κατασκευές μας με ανακυκλώσιμα και αλλα υλικά…

Διαβάσαμε την ιστορία της Ευγενίας Φακίνου με τα ελληνακια όπου ξεδιπλώνεται το θάρρος και η δύναμη των Ελλήνων απέναντι στον εχθρό..

Η ιστορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου μας περίμενε την επόμενη μερα μεσα στο βαλιτσάκι της άνοιξης, όπου εκει βρήκαμε δύο όμορφους κρίνους να μας καλούν να τους μυρίσουμε ! Και αφού μιλήσαμε για το χαρμόσυνο αυτο γεγονός που γιορτάζουμε μαζί με την εθνική μας επέτειο, φτιάξαμε μια όμορφη κατασκευή να μας θυμίζει τη μέρα αυτη…

Το βαλιτσάκι ειχε και αλλη έκπληξη για μας.. ενα αστέρι γεμάτο διαφορετικές κάλτσες μας ειπε την δική του ιστορία..γεννήθηκε μια βραδιά σε εναν ουρανό μαζι με χιλιάδες αλλα αστερια.. εκείνο ομως ειχε μια σπίθα, ιδιαίτερη και ξεχωριστή.. οταν η μαμά του το μεγάλωσε κατάλαβε ποσο ξεχωριστό ήταν.. εκείνο κατάλαβε απο τους αλλους οτι ηταν κάπως αργό.. κάπως διαφορετικό.. μα και τι πειράζει! Ηταν το πιο χαμογελαστό και πιο ευτυχισμένο πλάσμα στη γη! Οταν οι άλλοι γύρω του το κατάλαβαν,έγιναν και εκείνοι ευτυχισμένοι παίρνοντας απο το χαμόγελό του!

Μια ιστορία για τα παιδιά και τους ανθρώπους με σύνδρομο down, που μας θυμίζει ποσο όμορφος ειναι ο κόσμος οταν εχει διαφορετικούς ξεχωριστούς ανθρώπους!

Και επειδή μας αρέσουν τα όμορφα και τα ξεχωριστά λοιπόν, γιαυτό και οι υπέροχες μαμάδες μας έκαναν το σχολείο μας ακομα πιο όμορφο με τα πανέμορφα παιχνίδια που μας έφεραν.. τα ανοίγουμε σιγα σιγα γιατί ειναι πολλα και θέλουμε το χρόνο μας να τα χορτάσουμε!

Κουβαρίστρες…βελονάκια…

Μια ωραία γωνια μας περίμενε στην τάξη για να μας ταξιδέψει για λίγο στο παρελθόν μιας και εκει ήμασταν τόσες μέρες χάρη στη βρυση μας..

Αυτή τη φορά, νήματα, κλωστές, μαλλιά,βελόνες, μοτιφακια αργαλειός και ραπτομηχανή ηταν λίγα από αυτα που περιεργαστήκαμε…

Η δουλειά της ράφτρας,της υφαντρας αλλα και καθε νοικοκυράς της εποχής, ηταν σκληρή για να καταφέρει να φτιάξει τα απαραίτητα για τον ρουχισμό της οικογένειάς της.. αυτο μας το θύμισε και το ντοκιμαντέρ που γυρίσαμε πέρσι.. όπου η κυρία Αρεώ, έφτιαχνε τα προικιά της κόρης της,και εμεις τη βοηθήσαμε.. πέρα απο ολα οσα εχουμε να θυμόμαστε απο τη γλυκιά της παρουσία, σίγουρα δε θα ξεχάσουμε τη στιγμή που μας έμαθε την τέχνη της σφακιανής δεσιάς στη μαξιλάρα της..

Ποσο γρήγορα περνάει ο καιρός…μα και πόσο γρήγορα μαθαίνουμε κι εμείς τοσα πράγματα.. με μεγάλη ευκολία μάθαμε να “ραβουμε” κάπως εναλλακτικά..και να φτιάχνουμε δικα μας σχέδια πάνω στις δικές μας ποδιές.. οπως εκείνες που φορούσαν παλια οι γυναίκες, αλλα και οπως εκείνες που είχαν στη παραδοσιακή τους στολή.. φυσικα δεν αφήσαμε τα αγόρια της παρέας παραπονεμένα..γκιλοτες,στιβανια,και μαντήλια είχαν την τιμητική τους και αυτα…όμως η αλήθεια ειναι μας κέρδισε το ενδιαφέρον η ποδιά!

Το πουκαμισάκι που φύτρωσε ηταν μια ιστορία που μας έμαθε τον τρόπο με τον οποίο το λινάρι μετατρέπεται σε ύφασμα .. εκει είδαμε τα χτένια του αργαλειού, τον μεγαλο αργαλειό, την ανεμη και τη ρόκα…ενω ενα παιχνίδι με την beebot μας ταξίδεψε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και μας έμαθε τις παραδοσιακές φορεσιές..

Παρατηρήσαμε οτι στη γυναικεία φορεσιά επικρατεί το μαντήλι, το γιλέκο, η ζώνη, η φούστα και η ποδιά…ενω στις αντρικές διαφέρει καθε στοιχείο ανάλογα με το μερος.. η στολή του τσολιά ειναι εντελώς διαφορετική απο την κρητικιά φορεσιά..

Δε παραλειψαμε το βαλιτσάκι της άνοιξης, που ειχε κρυμμένα διάφορα ανοιξιάτικα στοιχεία και αυτη τη βδομάδα προς ανακάλυψη και διερεύνηση.. ετσι διάφορα ζουζούνια τρυπωσαν εκεί μέσα, ενω και ένα λουλούδι μας προκάλεσε να το συνθέσουμε και να ονοματισουμε τα μερη του..

Και επειδή η άνοιξη επιτρέπει τα παιχνίδια που λερώνουν αλλά έξω… ετσι κι εμεις Ετοιμάσαμε το oobleck, παιξαμε , λερωθηκαμε αλλα κυρίως το ευχαριστηθηκαμε!

Το συντονισμό της εβδομάδας ανέλαβε η Προεδρίνα Ελένη η οποία ψηφίστηκε και εκλέχθηκε απο τους φίλους της .. η Εμμανουέλα παρεδωσε τη σκυτάλη και έτσι ολα κύλησαν με όμορφο ρυθμό και τη δεύτερη βδομάδα του μήνα της Άνοιξης!

Η βρύση της Σκαλωτής όπως παλιά…

Καλωσορίζουμε τον Μάρτη και τον ερχομό της Άνοιξης μεσα απο ενα βαλιτσάκι που βρέθηκε στην τάξη μας..καθε μέρα κρύβει κατι ανοιξιάτικο για μας..και μεχρι τώρα εχουμε βρει πεταλούδες, μυρμήγκια, μελισσούλες..ολα σε καρτέλες βέβαια γιατί ζωντανά τα εχουμε δει κι έξω!!! Το κλαδάκι της Αμυγδαλιας όμως, ηταν αληθινοτατο και μας γέμισε όμορφες μυρωδιές και απαλές υφές με τα πέταλα του ανθού της!

Και οπως συνηθίζεται άλλωστε,την άνοιξη αρχίζουν και οι εξορμήσεις! Μετακινηθήκαμε στο Νηπιαγωγείο του Βουβά, όπου η κυρία Αρχοντισσα απο τον Ορίζοντα μας μίλησε για μια λυπημένη χώρα,όπου κατοικούσαν άνθρωποι με δυσκολίες.. καθε φορα που κλείναμε τα μάτια μας ταξιδεύαμε μαζί της,και οταν τα ανοίγαμε βρισκόμασταν σε άλλο μερος,με άλλους ανθρώπους που εμεις μπορούσαμε να κανουμε χαρούμενους με τις πράξεις μας..

Δεν ξεχάσαμε τη βρύση μας με την οποία ασχολούμαστε τον τελευταίο καιρό, και τωρα ηρθε η ωρα να τη φροντίσουμε.. πριν από αυτο ομως, φτιάξαμε την ιστορία της σε ενα βιβλίο με φωτογραφίες απο την ομάδα των δημοσιογράφων που ειχαν βρει πριν λίγο καιρό..

Ετσι, με βάση τις πληροφορίες των εξερευνητων και των δημοσιογράφων, φτιάξαμε την ιστορία της,γίναμε δηλαδή για λίγο συγγραφείς, ενω κολλήσαμε στις αντίστοιχες σελίδες τις σωστές εικόνες… το βιβλίο μας θα συμπληρωθεί και με άλλες πληροφορίες και σε λίγο καιρό θα μπορούμε να το διαβάσουμε!

Και αφού καναμε την ιστορία της,σκεφτήκαμε οτι ειναι η ωρα να την επισκεφθούμε ξανα,αυτη τη φορα οχι για να την δουμε μονο αλλα για να κανουμε πράγματα γιαυτην, και κυρίως με αυτήν!

Έτσι αποφασίσαμε να κανουμε και τους ενεργούς πολίτες, φτιάχνοντας ταμπέλες που θα βοηθούσαν κάποιον που θέλει να την επισκεφθεί..

Ετσι μια ταμπέλα με το όνομά της,και βελάκια κατεύθυνσης βάφτηκαν σε κομμάτια απο κορμούς..

Και επιτέλους ήρθε η στιγμή να τη ξαναδούμε! Ολοι μαζί ετπιμαστηκαμε,πήραμε οσα χρειαζομασταν για να κανουμε μαζί της το πλύσιμο.. σκάφη,πλυστρα, σταμνες, κοπανο, αλισιβα και ενα καλάθι με ρούχα που περίμεναν να πλυθούν απο τις γλυκες νοικοκυρές του σχολείου μας..

Πρώτα πρωτα κρεμασαμε τις ταμπελίτσες ππυ φτιάξαμε με κόπο!

Και στη συνέχεια φτάσαμε στη βρύση..

Τα κορίτσια έβαλαν τις ποδιές τους και τα μαντήλια τους,οπως φορούσαν άλλωστε και οι γυναίκες εκείνη την εποχή..

Τοποθετήσαμε οσα χρειάζονταν για να ξεκινήσουμε το πλύσιμο και ο Γιάννης φρόντισε να βοηθήσει τα κορίτσια με το νερό και την αλισιβα!

Αφού οι νοικοκυρουλες τελείωσαν το πλύσιμο, απλωσαν τη μπουγάδα τους!

Παρών σε ολα οσα καναμε ηταν και ο Τσέστερ μας ο αγαπημένος, που παρακολουθούσε με ενδιαφέρον το πλυσταριό!!

Αφού πλύναμε λοιπόν, απλωσαμε..ηρθε και η ωρα να την αφήσουμε λίγο στην ησυχία της..μαζέψαμε τα πράγματα μας και αρχίσαμε να παίρνουμε το δρόμο του γυρισμού!

Μια όμορφη μέρα, γεμάτη τρυφερές στιγμές για τη βρύση μας ,τελείωσε!

Παίρνουμε τη γλυκιά της ανάμνηση, κρατάμε την ιστορία της σαν φυλαχτό και ..κρατάμε την υπόσχεση οτι δε θα την αφήσουμε μόνη! Σύντομα θα ξαναβρεθούμε εκει…!

Εγγραφές 2026

Η Βιβλιοθήκη, η Βρύση και…οι Εκλογές!!!

Ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχη! Λίγο πριν αποχαιρετησουμε τον Φλεβάρη, μας γέμισε όμορφες εικόνες και αναμνήσεις που θα κρατάμε φυλαχτό για τον μήνα της Άνοιξης!

Πρώτα πρώτα μιλήσαμε για την αλισίβα ή αλλιως σταχτονερο, που καθε Καθαρά Δευτέρα οι γυναίκες την χρησιμοποιουσαν για να καθαρίζουν τα τσικαλικά τους και να βγάζουν το λίπος της Αποκριάς..

Οι εικόνες μας βοήθησαν να σχολιάσουμε και να καταλάβουμε καλύτερα αυτό το παλιό έθιμο..

Πως την έφτιαχναν ομως; οι εικόνες κάπως μας ξεγέλασαν και κάποιοι έλεγαν οτι τη φτιάχνουν με αλεύρι..τόσο απαλή που ηταν και άσπρη ηταν λογικό να μας μπερδέψει. Ετσι φέραμε στην τάξη κανονική στάχτη.. αφου την ακουμπήσετε και τη μυρισαμε ανακαλύψαμε και κάποια κάρβουνα..ετσι καταλάβαμε περι τίνος πρόκειται..

Δεν αργήσαμε να αποφασίσουμε να φτιάξουμε τη δικιά μας αλισίβα.. στάχτη ειχαμε ,νερό είχαμε και έτσι αρχίσαμε να τη βράζουμε μεσα στο τσικαλι αφου προηγουμένως την κοσκινήσαμε για να φύγουν τα κάρβουνα

Την αφήσαμε να κατασταλάξει και την αλλη μερα καναμε το επόμενο στάδιο.. έπρεπε να σουρωσουμε νερο που έμεινε.. χρησιμοποιήσαμε τούλι και φίλτρο του καφε για καλύτερο αποτέλεσμα..

Όντως παρατηρήσαμε τη στάχτη που περισσευε να κάθεται πάνω στο φίλτρο..και έπειτα από όλα αυτά..έτοιμη η αλισίβα!!

Σιγα σιγα η βρύση μας, η βρύση της Σκαλωτής, με ρη βοήθεια των φωτογραφω,των εξερευνητων και των δημοσιογράφων, στήθηκε στην τάξη μας για να τη γνωρίσουμε καλύτερα.. στολιστηκε με όμορφες εικόνες απο τα παλιά.. ζωα που πίνουν νερο απο κείνη, γυναίκες που πάνε στο πλυσταριό με τις σταμνες, νταμιτζανες που γεμίζουν νερο…

…οι εικόνες ονοματιστηκαν με τις λέξεις τους, που μεσα απο λεκτικό παιχνίδι τις μάθαμε κι εμείς.. ετσι… οι σταμνες λέγονταν λαίνια, το σταχτονερο αλισίβα, πλύστρα το ξύλο που ετριβαν τα ρούχα, κόπανο αυτο που χτυπούσαν τις κουβέρτες πριν τις πλυνουν και τοσα αλλα … εννοείται οτι “παίξαμε” και νιώσαμε λίγο τον παλμό της εποχής!

Θυμηθήκαμε και το τραγούδι που μας έμαθε η κυρία Ρένα, το ριζιτικο που μας τραγούδησε πριν λίγες μέρες.. είπαμε να το φτιάξουμε σε ιστορία..αλλα επειδη λιγο κουράστηκε το χέρι μας με τις λέξεις που καναμε στη γωνιά, ζητήσαμε απο τον κύριο Google να το κάνει για μας, και συγκεκριμένα το Gemini Google..ετσι το ριζιτικο έγινε ιστορία/παραμύθι μεσα σε λίγα λεπτά και την απολαύσαμε ολοι μαζί διαβάζοντας την!

στη συνέχεια φτιαξαμε τις αγαπημένες μας εικονες απο την ιστορία που μας αρεσε παρα πολυ!

Και κάπου εκεί μια παράξενη βιβλιοθήκη βρέθηκε ξαφνικα διπλα μας.. μια βιβλιοθήκη που εχει ροδες,που δεν είναι λεωφορείο με καθίσματα, αλλα ειναι μια κινητή βιβλιοθήκη που μοιραζει στα παιδιά βιβλία δωρεάν! Τι πιο όμορφο απο το να μπούμε μεσα,να τη δουμε και να ξετρελαθουμε διαλέγοντας βιβλία αγαπημένα!

Αυτά έξω απο το σχολείο..γιατί μεσα είχαμε άλλα να μας περιμένουν..μια καινούρια γωνίτσα προστέθηκε στη γωνια της ηρεμίας..ειναι η γωνια της αγάπης, που μας βοηθάει να φτιάχνουμε την καρδιά κάποιου φίλου μας,που ισως λίγο του την εχουμε ραγίσει με τα λίγα ή τις πράξεις μας.. η γωνιά αυτη μοιράζει αγάπη και ειναι αυτο που χρειάζονται ολοι τελικά για να νιώσουν όμορφα!

Τέλος, εκτός απο τις γωνιές..υπεύθυνος για την ηρεμία και την γαλήνη στην τάξη μας θα εχει και ο Πρόεδρος της τάξης μας… καθε βδομάδα θα ψηφίζουμε για την ανάδειξη του και φυσικά θα παίρνει λόγο σε όσα συμβαίνουν στην τάξη μας για μια εβδομάδα..καθε βδομάδα θα ψηφίζουμε εναν καινούριο.. για τη βδομάδα που έρχεται, έχουμε Προεδρίνα την Εμμανουέλα, η οποία κονταροχτυπηθηκε με Μαρία και Ραφέλα..ετσι έγινε δεύτερος γύρος όπου τελικά απέσπασε τις περισσότερες ψήφους! Γραμματέας και χρονοφύλακας του συμβουλίου της Παρασκευής ηταν η Δώρα και η Ελένη που κατέγραψαν όσα είχε η κάλπη!

Και δε ξεχνάμε οτι μαζί με τον Μάρτη έρχονται και τα μαρτάκια για να μη μας κάψει ο ήλιος! Ας έρθει με καλό λοιπόν…

Ο Γλεντζοφλέβαρος!

Ένας πίνακας του Σπύρου Βασιλείου με θεμα το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας, μας εφερε τις μυρωδιές του σαρακοστιανου τραπεζιού..

Μιλήσαμε για τα φαγητά της Σαρακοστής, τη λαγάνα,τη ταραμοσαλατα και ολα όσα χρειάζεται να τρώμε αυτές τις μέρες…

Ο πίνακας βρέθηκε μπροστά μας,με το τραπέζι άδειο..και τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν πώς φαντάζονται το δικό τους τραπέζι για την καθαρά Δευτέρα..

Αλλά ποια ειναι αυτη η Σαρακοστή που ολοι μιλοουν για αυτήν? Η ιστορία της κυρα Σαρακοστής με τα 7…παπούτσια, μας βοήθησε να κατανοήσουμε τη σημασία των ημερών, τη νηστεία, τον τρόπο με τον οποίο παλια οι άνθρωποι μετρούσαν τις μέρες μεχρι την Ανάσταση…

Οι ίδιες οι λέξεις Απόκριες και καρναβάλι, κρύβουν τη λεξη carne (κρέας) απο τη γειτονική μας Ιταλία..

Πιο πέρα στην Ισπανία, συγκεκριμενα στην Καταλονία, εχουν τη δικιά τους Κυρά Σαρακοστή, τη γλυκιά γριούλα Vella Quaresma.. με το ψάρι στο χέρι και το καλάθι με τα λαχανικά..

Ακούσαμε και το τραγούδι της στα ισπανικά και την συγκρίναμε με τη δικιά μας ως προς τη μορφή και τα χαρακτηριστικά της..

Φτιάξαμε τη δικιά μας κυρά Σαρακοστή απο πηλό για να μετράμε τις βδομαδες μέχρι το Πάσχα..

Ενώ ενα άλλο πολυ ενδιαφέρον ημερολόγιο μας έφερε η Ραφαέλα, η οποία έφτιαξε με τη μαμα της τις φασεις του φεγγαριού τις νύχτες που πέρασαν..ετσι μας έδειξε ενα ημερολόγιο καταγραφης με το φεγγαρι του Φλεβάρη! Σε ευχαριστούμε Ραφαέλα που το μοιράστηκες!!!!

Επειδή αγαπάμε την Ιταλία ομως , επιστρέφουμε σε αυτήν με την ιστορία του Αρλεκίνου, του γλυκού αγοριού που ζούσε στη Βενετία και λαχταρουσε να ντυθεί μασκαρας οπως οι φίλοι του.. η μητέρα του που ηταν ράφτρα αλλα φτωχή,κατάφερε με τα ρεταλια της να φτιάξει στον μικρό της τη πιο ιδιαίτερη και χρωματιστή στολή! Ολοι ξετρελάθηκαν και τον ανέδειξαν βασιλιά του καρναβαλιού!!!

Αστεία καπέλα και περίεργα γυαλιά φτιάξαμε κι εμεις παρέα για να μασκαρευτουμε τις απόκριες..

Πριν τον αποκριάτικο χορό ομως,είχαμε επισκέψεις στο σχολείο μας.. ενα παραδοσιακό τραγούδι, ενα ριζιτικο συγκεκριμένα,ήρθε να μας μάθει και να μας τραγουδήσει η κυρία Ρένα… με πολυ αγάπη και σεβασμό, μας έμαθε το ριζιτικο της βρύσης, όπως της βρύσης που εχουμε λίγο πιο κατω απο το σχολείο.. το ακούσαμε με προσοχή, μάθαμε τι σημαίνει ενα ριζιτικο τραγουδι και προπάντων το ευχαριστηθηκαμε χάρη σε εκείνη..

Μεσα σε ολα αυτα τα όμορφα του Φλεβάρη, είχαμε και Γενέθλια.. τα Γενέθλια της Δώρας και της Εμμανουέλας, που μας γέμισαν εκπλήξεις και γλυκά!

(περισσότερα…)

Σαν ντυμένα αστεράκια που βολτάρουν στους πλανήτες..

Το φεγγαρι που γνωρίσαμε την προηγούμενη βδομάδα, μας ταξιδεψε στο διάστημα για ακομα μια φορα,και μας γνώρισε τον φίλο του τον ήλιο και όλους τους πλανήτες..

(περισσότερα…)

Μέρα Νύχτα στο σχολείο!

Ένα φανταστικός φίλος και μια φανταστική ιστορία βρέθηκαν στην παρεούλα μας για να μας μάθουν κατι σημαντικό που έχει σχέση με το χρόνο..τη μαγική λέξη “ακόμη” ψιθύριζε ο Γέτι στο αγόρι,κάθε φορα που εκείνο ένιωθε απογοητευμένο οτι δεν θα τα καταφέρει..είτε στην παρεα του είτε στο σχολείο του είτε στις δραστηριότητες του..

Ένα φανταστικός φίλος και μια τόσο δα λεξούλα ειναι αρκετά για να μας δώσουν δύναμη? Καταγράψαμε τον χαρακτήρα των δύο ηρώων της ιστορίας και καταλήξαμε οτι ο χρόνος δείχνει σιγά σιγα τη δύναμη που εχουμε μεσα μας,και οπως το αγόρι που ηταν αδύναμο μεταμορφωθηκε σε δυνατό χάρη στο Γέτι και τη λεξη ακόμη, έτσι κι εμείς σίγουρα θα καταφέρουμε πολλα και ό,τι τώρα μας φαίνεται δύσκολο θα γίνει εύκολο με τη δύναμη του χρόνου.

Φτιαξαμε το δικο μας φανταστικό ηρωα, το δικό μας γετι και το Γέτι με τη σειρά του μας έδωσε το βραβείο του για την προσπάθειά μας.. την επόμενη μερα ενα κλειδί ξεκλείδωσε το μυαλουδακι μας και μας θύμισε πως γίνεται πιο δυνατό..τι είναι αυτο που κανει το μυαλό μας να γίνεται πιο έξυπνο και πώς μπορούμε εμεις με τις πράξεις μας να το κάνουμε.. μουσική,φαγητό, άσκηση ηταν μερικές απο τις ιδέες.. ομαβς για μισό λεπτό.. το γέτι πως βρέθηκε στη τάξη μας..απο που ήρθε.. τι ζώο είναι

Το γέτι ζει στα Ιμαλάια, στα ψηλά βουνά.. η ωρα εκεί και ο καιρός είναι διαφορετικά απο τη χώρα μας.. ψαξαμε στην υδρόγειο και στον παγκόσμιο χάρτη και βρήκαμε τα Ιμαλάια..μιλήσαμε για την ωρα,και πως ο ήλιος παίζει ρόλο σε όλο αυτο μεσα απο ενα παιχνίδι με τη μερα και τη νύχτα..

Την επόμενη φορα σκοτάδι επικράτησε στην τάξη μας και αυτο γιατί κάποια φεγγάρια έπεσαν στο πάτωμα.. τα πιάσαμε τα χορέψαμε και βρήκαμε πάνω τους γράμματα..τα βάλαμε σε σειρά,και φτιάξαμε μια παράξενη λεξη.. Φεγγαροσκεπαστης ..

τι σημαίνει, τι παράξενη δουλειά ειναι αυτή ..η φωτοτραπεζα μας βοήθησε να καταλάβουμε τις φάσεις του φεγγαριού και τη δουλειά του Φεγγαροσκεπαστή.. με ενα πανι σκεπάζει το φεγγαρι, τη μία ετσι την άλλη αλλιως,κι ετσι εχει κάθε φορα άλλη μορφή..

Το παραμύθι με τον φεγγαροσκεπαστη μας βοήθησε να κατανοήσουμε καλύτερα το επάγγελμα του αλλα και να καταλάβουμε πόσο σημαντικό ειναι να μάθουμε να περιμένουμε, να μάθουμε να ζητάμε βοήθεια οτσν τη χρειαζόμαστε.. πιο σημαντικό ειναι ομως να καταλάβουμε οτι οταν κατι κανουμε όλοι μαζί εχει περισσότερη ομορφιά και σπουδαιότητα..

Ετσι και ο Τιμολέων, ο μικρός φεγγαροσκεπαστης. Οι φίλοι του του έφτιαξαν μια σκάλα, με τα σώματά τους,ώστε να καταφέρει να φτάσει στο φεγγάρι και να κάνει το επάγγελμα που αγαπάει!

τα παιχνίδια και οι κατασκευές μας για την μέρα και τη νύχτα ηταν πολλα.. παιξαμε με το φως και τη σκιά ζωγραφιζοντας ταυτόχρονα..

Κάναμε με την τεχνική agamograf το φεγγαρι και τον ήλιο..

Και παιξαμε αισθητηριακό και γευστικό παιχνίδι με το φεγγαρι ή αλλιως τη σελήνη

Με το παγωμένο φεγγάρι μάθαμε να κανουμε κρατήρες βάζοντας αλάτι..

Ενω με το γλυκό μπισκοτενιο φεγγάρι μάθαμε για τις φάσεις της σελήνης και τα όνοματα της.. οπως μηνίσκος, ημισελινος, μισοφέγγαρο, πανσέληνος..

Με την κυρία Σοφία απολαύσαμε την μικρή ιστορία papa please get the moon for me.. και φτιάξαμε το φεγγαρι με ζωγραφίζοντας το με αλάτι!

Τέλος ακομα.ενα συμβούλιο προέκυψε τη βδομάδα αυτη,και σε αυτο αποφασίσαμε σε ποια ομαδα θέλουμε να είμαστε για την επίσκεψη μας στη βρυση του χωριού.. ετσι αφου χωριστήκαμε στις ομάδες μας με τη βοήθεια των μαμαδων μας επισκεφθηκαμε τη βρύση της Σκαλωτής, όπου μας ξεναγησε και μας έδωσε πολλές πληροφορίες για την ιστορία της ο κύριος Στέλιος..

Φωτογράφου, δημοσιογράφοι και εξερευνητές έβαλαν τα δυνατά τους και μάζεψαν υλικό για τη βρύση μας.. καναμε χαρτογράφηση της περιοχής και υποσχεθήκαμε και πολλα ακομα να κανουμε και να μάθουμε..

Φεύγοντας συναντήσαμε μια μικρή λακκούβα ενα σπίτι γεμάτο αυγά απο βατραχάκια που η μαμά της Ελισάβετ μας εβαλε σε ενα κουτί. Τα πήραμε στο σχολείο και αρχίζουμε να τα παρατηρούμε..αν είμαστε τυχεροί θα δουμε απο κοντά πως μεγαλώνει ενα βατράχι μεσα στο νερό!

Το μυαλουδακι μας γεμίζει γνώσεις και γίνεται πιο δυνατό μερα με τη μέρα.. εχουμε ομως ΑΚΟΜΑ να μάθουμε πολλά!!!

Λίγο πριν φυγει ο Γενάρης

Η τελευταία εβδομάδα του Γενάρη ειχε απο όλα! Ενα βραβείο μας περίμενε απο το δήμο Σφακίων για τη συμμετοχή μας στη δράση της Δεδισα Ανακυκλωνω, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εβδομάδας μείωσης αποβλήτων… το σχολείο μας και οι μαθητές του, συνέλεξαν διάφορες συσκευές που δεν τις χρησιμοποιουσαμε πια, με σκοπό την ανακύκλωση τους και την ευαισθητοποιηση μας σε παρόμοιες δράσεις !

Άλλη μια όμορφη δράση μας περιμένει στην πορεία του χρόνου και μας προκαλεί να την ανακαλύψουμε

Θέμα μας ειναι αυτη τη φορα η τοπική ιστορία.. γονείς και παιδιά κατέθεσαν τις ιδέες τους και το συμβούλιο των μαθητών έβγαλε την απόφαση..

Ανάμεσα σε εκκλησίες του χωριού και βρύσες που υπάρχουν καλα κρυμμένες σαν θησαυροί, αποφασίστηκε να ασχοληθούμε με την βρύση του χωριού της Σκαλωτής.. έπειτα απο ψηφοφορία και παίρνοντας ο καθένας ενα σπουδαίο ρόλο στην κουβέντα, οι γνώμες ακούστηκαν με προσοχή απο όλους και το “πρακτικό” μίλησε..

Το πρωτο βήμα έγινε και σιγά σιγα σηκώνουμε τα μανίκια να γίνουμε μικροί εξερευνητές για την ιστορία της βρύσης μας.. τι γινόταν εκει κάποτε, πώς και γιατί..θα τα μάθουμε με τον καιρό…

Προς το παρόν μάθαμε για τη μικρή αλκυόνη, το ομορφο θαλασσοπουλι που γεννάει τα αυγα του το Γενάρη .. ο.μυθος της αλκυονης και του Κύηκα μας γέμισε ενδιαφέρον.. κατανοησαμε το λόγο που εχουμε καλοκαιρία στην μέση του χειμώνα και φτιάξαμε τη δική μας αλκυόνη με ανακυκλώσιμα υλικά!

Την τελευταία μέρα της εβδομάδας μας, επισκεφθηκαμε την εκκλησία του χωριού για να γιορτάσουμε τους προστάτες των μαθητών και των δασκάλων, τους Τρεις Ιεράρχες.. μιλήσαμε για τη ζωή τους και την προσφορά τους στα γράμματα και επικεντρωθηκαμε στα ονόματά τους που περιγράφουν απόλυτα τον χαρακτήρα τους και την αξιωσυνη τους.. τέλος αναφερθήκαμε στο σπουδαίο ευεργέτη του δικού μας τόπου, τον μεγάλο Ξενουδάκη, που έφτιαξε το σχολείο μας , και ολα τα σχολεία της επαρχίας μας.. Χάρη σε εκείνον, μαθαίνουν γράμματα οι μαθητές του τόπου αυτού, τοσα χρόνια..