Τη Δευτέρα 22/12 πραγματοποιήσαμε, με τη συνεργασία του Δημοτικού Σχολείου Σφακοπηγαδίου, τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή μας στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας. Τη γιορτή μας τίμησαν οι γονείς κι οι κηδεμόνες των σχολείων μας και το θεατρικό μας ήταν “Τα Χριστούγεννα του τσαγκάρη”.
Παρακάτω σας παραθέτουμε ορισμένες φωτογραφίες από το θεατρικό μας.
Τα υλικά μας…
Η συνταγή μας…
Και … αρχίζουμε
Μελώνοντάς τα…
Και κερνώντας τα την ημέρα της χριστουγεννιάτικης γιορτής μας.
Ένα πραγματικά υπέροχο χριστουγεννιάτικο παραμύθι μας δόθηκε η ευκαιρία να απολαύσαμε τις μέρες αυτές. Ένα παραμύθι του Βαγγέλη Ηλιόπουλου. Του αγαπημένου μας παραμυθά…
Το cd μάλιστα που συνοδεύει το βιβλίο έχει καταπληκτική μουσική, τραγούδια και αφήγηση…
Εμείς κυρίως ενθουσιαστήκαμε με το τραγούδι του καλοκάντζαρου “Αφήστε μόνος του θα πέσει ο κορμός”. Όμως και γενικότερα όλο το παραμύθι μας άρεσε πάρα πολύ. Παρακάτω μπορείτε να απολαύσετε το παραμύθι μας εικονογραφημένο από μας…
(Η τελευταία εικόνα δείχνει το πάρτυ των καλικάντζαρων και αυτός εδώ είναι ο αρχηγός τους σε μια χορευτική φιγούρα!)
Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά πλησιάζουν. Κι εμείς τι άλλο; Αρχίσαμε τις προετοιμασίες για να υποδεχτούμε το μικρό Χριστούλη που θα γεννηθεί σε λίγες μέρες, αλλά και τον Άγιο Βασίλη που θα μας φέρει το νέο έτος, το 2015, που ελπίζουμε να είναι τυχερό και γεμάτο υγεία και δημιουργία.
Η πρώτη μας προετοιμασία: Ο στολισμός του δέντρου μας…
Δεύτερη προετοιμασία…
Η κατασκευή του ημερολογίου μας…
Υλικά : Ένα απλό στεφάνι που είχε πλέξει η κυρία μας από αγράμπελη,
ένα ημερολόγιο με μαντινάδες, φύλλα από μια γιρλάντα που μαδήσαμε (!),
κουκουνάρια και κυπαρισσόμηλα από τα πεύκα και τα κυπαρίσσια της αυλής μας , αρωματικά ποτ- πουρί, ψημένες φέτες πορτοκαλιού, διάφορους καρπούς όπως αμύγδαλα, κάστανα, καρύδια, φουντούκια, φιστίκια , βελανίδια, κόλλα ατλακόλ και φυσικά πολύ πολύ κέφι για δημιουργία… 
Πουγκάκια χριστουγεννιάτικα. Η δεύτερή μας κατασκευή. Αρχικά πήραμε λινάτσα που τη διπλώσαμε στη μέση .Πήραμε ακόμη μια βελόνα και κλωστή.
Αρχίσαμε τότε να ράβουμε,
να ράβουμε πυρετωδώς (!)
Έτσι , μετά από λίγη ώρα ράψαμε τη μια μεριά .Συνεχίσαμε να ράβουμε και από την άλλη πλευρά της λινάτσας μας …Μόλις το ράψαμε και από τις δυο πλευρές το γυρίσαμε ανάποδα 
Πήραμε τότε χαρτί απορροφητήρα το κόψαμε σε λωρίδες ,
το διπλώσαμε και… το βάλαμε μέσα. Έπειτα κόψαμε κορδόνι και κλείσαμε το πουγκάκι μας .
Του προσθέσαμε ένα χριστουγεννιάτικο διακοσμητικό και μια κόκκινη κορδέλα. Και έτοιμα όλα τα πουγκάκια μας.
(Πραγματικά πρέπει να το ομολογήσουμε :το ράψιμο μας άρεσε πάρα πάρα πολύ σαν δραστηριότητα και ζητήσαμε από την κυρία μας να το ξανακάνουμε!!)
Και οι κατασκευές μας συνεχίζονται.
Διακοσμητικό χιονισμένο βαζάκι… Πως το φτιάξαμε ; Πολύ απλά.
Φέραμε στο νηπιαγωγείο μας γυάλινα βαζάκια, γύψο, αγοράσαμε χριστουγεννιάτικα στολίδια και χιονάκι.Στη βάση του βάζου μας βάλαμε τον γύψο αφού τον αραιώσαμε με νερό. 
Περιμέναμε και όταν ο γύψος μας έπηξε λίγο του προσθέσαμε τις φιγούρες και την πρασινάδα από την γιρλάντα που είχαμε μαδήσει…Δεν παραλείψαμε βέβαια να βάλουμε και μπόλικο χιόνι .
Από τις κατασκευές μας δε θα μπορούσε να λείψει και ο καλοκάντζαρός μας… Ο ήρωας από το παραμύθι του Βαγγέλη Ηλιόπουλου “Ο καλοκάντζαρος σώζει το καλικαντζαροχωριό”. Κρατούσε μάλιστα και μια ταμπέλα που έγραφε ευχές … Ευχές αγάπης για όλους μας…
Απ΄ τις εργασίες μας δεν έλειψαν ούτε και τα γούρια μας για το 2015.
Ελατάκι από αλπακά.
τυλιγμένο με μια όμορφη κορδέλα
Όμορφες κορδέλες δεμένες μεταξύ τους
και πάνω τους : χάντρα ματάκι , καρδούλες, σπιτάκι, κλειδάκι τύχης, σταυρό όμορφες χάντρες κ.ά.
Το γούρι μας μάλιστα διακόσμησε την τσαντούλα μας με όλα τα χριστουγεννιάτικά μας. Άντε και του χρόνου…
Μια υπέροχη, συγκινητική ταινία μικρού μήκους είναι η παραπάνω για τη σημασία της ελιάς στη ζωή μας … Για τη διαχρονική αξία της… Μας δείχνει τον παραδοσιακό τρόπο μαζέματος της ελιάς και αποτελεί και ένα ταξίδι μνήμης και συγκίνησης με πρόσωπα βγαλμένα από μια άλλη εποχή.
«The Olive Tree Will Always Be Here», δηλαδή «η ελιά θα είναι πάντα εδώ» είναι ο τίτλος της.
Είναι πράγματι μια εκπληκτική ταινία που αρέσει πολύ σε μικρούς και μεγάλους…
Είναι μια δημιουργία της «Indigo View» για ελληνική εταιρεία εξαγωγών προϊόντων ελιάς και ελαιολάδου .
(Την ταινία δανειστήκαμε από την ιστοσελίδα http://antikleidi.com/2014/11/27/mazema-elias/ )
Η παραπάνω ταινία , όπως σας είπαμε πιο πριν, προβάλει τον παραδοσιακό τρόπο μαζέματος της ελιάς. Εμείς όμως τώρα θα σας παρουσιάσουμε τον σύγχρονο τρόπο μαζέματος των ελιών έτσι όπως τον βιώσαμε πριν από λίγες μέρες όταν η κυρία μας μας πήγε επίσκεψη στον ελαιώνα που βρίσκεται δίπλα από το σχολείο μας. Ιδιοκτήτης του ελαιώνα αυτού είναι ο κύριος Νίκος που μας υποδέχτηκε με μεγάλη χαρά. 
Του εξηγήσαμε ότι ξέρουμε καλά να μαζεύουμε ελιές και ότι πήγαμε εκεί για να τον βοηθήσουμε… Δέχτηκε την προσφορά μας και μας είπε να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε. Ακριβώς αυτό κάναμε. Ξεκινήσαμε απλώνοντας τα δίκτυα κάτω από τις ελιές.
Μας άρεσε τόσο η διαδικασία αυτή που παρασυρθήκαμε λίγο αλλά σύντομα η κυρία μας μας επανέφερε στην τάξη (!), στη δουλειά δηλαδή…
Πήγαμε τότε, πήραμε το κοντάρι με το οποίο θα ραβδίζαμε τις ελιές και το συνδέσαμε με την ραβδιστική μηχανή. Μετά, με τη βοήθεια του Δημήτρη, αρχίσαμε να ρίχνουμε τις ελιές στα δίκτυα.
Πολύ μας άρεσε κι αυτή η διαδικασία. (Μεταξύ μας ευτυχώς που ο Δημήτρης μας κρατούσε το κοντάρι κι έτσι δεν κουραστήκαμε καθόλου)…Ρίξαμε λοιπόν πολλές πολλές ελιές στα δίκτυα ρίξαμε όμως και πολλά φύλλα αλλά και πολλά κλαδάκια. Αυτά έπρεπε να τα σκουπίσουμε. Ότι και κάναμε. Μαζί με μας σκούπιζε και η κυρία Τάνια. (Καλά πόσο γρήγορα δουλεύει αυτή η γυναίκα;;)
Κι αυτή η κυρία μας όλο παρατηρήσεις “προσέχετε μην πατάτε πάνω στις ελιές και τέτοια”… Εμείς όμως στο Ε Ρ Γ Ο…
Μετά το σκούπισμα ,τα κλαδάκια η κυρία Τάνια τα έβαλε σε ειδικά τσουβάλια και θα τα πήγαινε στις κατσικούλες για φαγητό. 
Τις ελιές τις κάναμε σωρό και η κυρία Τάνια άρχισε να τις βάζει μέσα σ΄ ένα τεράστιο τσουβάλι
Όταν το τσουβάλι ήθελε λίγο για να γεμίσει το γεμίσαμε με ένα κουβά
Κι όταν πια γέμισε το τσουβάλι η κυρία Τάνια το έκλεισε με μεγάλη προσοχή.
Κάπως έτσι γεμίσαμε κάμποσα τσουβάλια. Κουρασμένοι καθώς ήμασταν κάτσαμε και ξεκουραστήκαμε. Το τι αστεία είπαμε δε λέγεται…
Συζητήσαμε όμως και διακρίναμε και τις διαφορές του σύγχρονου τρόπου μαζέματος των ελιών από τον παραδοσιακό .
Λίγο πριν φύγουμε πήγαμε και κάτσαμε και στην καρότσα όπου θα φορτώσουν τα τσουβάλια για να τα πάνε στο εργοστάσιο , στο ελαιοτριβείο.
Σε λίγο η καρότσα μα και όλο το τρακτέρ (!) γέμισε με τσουβάλια από ελιές
Εντωμεταξύ είχε έρθει και το σχολικό μας και μεις έπρεπε να φύγουμε. Ευχαριστήσαμε τον κύριο Νίκο, την κυρία Τάνια, τον Δημήτρη, τον μπαμπά Δημήτρη που μας δέχτηκαν στη δουλειά και περάσαμε τη μέρα μας πάρα πολύ όμορφα…
Τους αφήσαμε να δουλεύουν και αφού ευχηθήκαμε οι ελιές να είναι πάντα εδώ … είπαμε Καλό Απόγευμα και …φύγαμε με τα ομορφότερα συναισθήματα. Αυτά που μόνο η φύση μπορεί να σου προσφέρει…
