Στον θεματικό κύκλο ” ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΚΙ ΕΝΕΡΓΩ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΙ ΕΥΘΥΝΗ”, επιλέγουμε να ασχοληθούμε με τα ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως με αυτά που περιγράφονται στη  Διεθνή  Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (1989), αναδεικνύοντας τη σημασία και τον ρόλο της οικογένειας στη ζωή ενός παιδιού. Η Σύμβαση περιλαμβάνει άρθρα για τον ρόλο των γονέων (άρθρο 5), την υποστήριξη των οικογενειακών σχέσεων (άρθρο 8), τη ζωή και επικοινωνία με τους γονείς (άρθρο 9), την οικογενειακή επανένωση (άρθρο 10), την προστασία της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής (άρθρο 16), θέματα εναλλακτικής επιμέλειας, υιοθεσίας και αναδοχής (άρθρα 20, 21 & 25), όπως και θέματα ανάπτυξης και επιπέδου ζωής των παιδιών (άρθρο 27). Εστιάσαμε στις διάφορες  και διαφορετρικές μορφές οικογένειας,  στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα μέλη της και τρόπους διαχείρισής τους, στα δικαιώματα και υποχρεώσεις των μελών κλπ).

Στόχος μας είναι” το σχολείο  μέσω εκπαιδευτικών παρεμβάσεων να συμβάλει στη διαχείριση της οικογενειακής διαφορετικότητας των μαθητών δρώντας κυρίως προληπτικά, αλλά και
θεραπευτικά, εφόσον υπάρξει πρόβλημα. Κάθε εκπαιδευτική παρέμβαση, σε σχέσημε την οικογενειακή πολυμορφία,θα στοχεύει στην κατανόηση της διαφορετικότητας του οικογενειακού πλαισίου στο οποίο ανήκει ο μαθητής,στον αποστιγματισμό των διαφορετικών οικογενειακών καταστάσεων και στην ενίσχυση της ουδετερότηταςως προςτη ναντιμετώπιση των μετασχηματισμών της δομής της οικογένειας (Μαράτου-Αλιπράντη,1998).
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τίτλο «Η οικογένεια δεν έχει αριθμητική είναι απλώς μοναδική!»της  Ιωάννας Μαναφή, με το οποίο θα ασχοληθούμε, προσεγγίζει θέματα οικογενειακής ποικιλομορφίας προς άρση των όποιων διακρίσεων (άρθρο 2, Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού), μέσα από δραστηριότητες που στοχεύουν στην καλλιέργεια και ενίσχυση των δεξιοτήτων μάθησης
του 21ου αιώνα στους μαθητές (4Cs – συνεργασία, κριτική σκέψη, δημιουργικότητα κα ιεπικοινωνία), αλλά και στην καλλιέργεια δεξιοτήτων κοινωνικής ζωής (κοινωνικές δεξιότητες, ενσυναίσθηση και ευαισθησία).

Συζητάμε και ζωγραφίζουμε την οικογένειά μας.  Επίσης στο σπίτι με τη βοήθεια των γονέων μας ζωγραφίζουμε την οικογένειά μας.

Προβάλλουμε στην τάξη το διαδραστικό ψηφιακό παραμύθι «Η μονα-δικήμου οικογένεια» της Ι. Μανάφη (άδεια Creative Commons). Όλοι μαζί συζητάμε για τις οικογένειες των ζώων που πρωταγωνιστούν στο παραμύθι.

Παρακολουθούμε το βίντεο για την οικογένεια του πιγκουίνου, συζητάμε για τις πληροφορίες που μάθαμε και αναφερόμαστε στην πυρηνική οικογένεια. (Τι είναι, ταιριάζει με τη δική μας, κλπ).

Χωριζόμαστε σε ομάδες – οικογένειες, συζητάμε ένα πρόβλημα και τις δυνατές λύσεις του. Φτιάχνουμε την αφίσα της πυρηνικής οικογένειας

και σε ανοιχτό φύλλο εργασίας ζωγραφίζουμε τα συναισθήματα του πιγκουίνου στην οικογένειά του.

Το επόμενο εργαστήρι έχει θέμα την εκτεταμένη οικογένεια. Από το ψηφιακό παραμύθι η εκτεταμένη οικογένεια συνδέεται με αυτήν του λύκου και βασική της ιδιότητα έχει τη συνεργασία.

Παρακολουθούμε βίντεο για τη ζωή του λύκου, συζητάμε για τον τρόπο ζωής σε εκτεταμένη οικογένεια και συγκρίνουμε τις δυο μορφές οικογένειας, πυρηνική – εκτεταμένη. Δραματοποιούμε σε ομάδες μια κατάσταση προβληματισμού και την αντιμετώπισή της και δημιουργούμε την αφίσα της εκτεταμένης οικογένειας.

 

Το 4ο εργαστήρι μας έχει θέμα τη μονογονεϊκή οικογένεια και το ζώο που την αντιπροσωπεύει είναι το καγκουρό. Παρακολουθούμε το βίντεο για τη ζωή του καγκουρό και συζητάμε για τη συγκεκριμένη σύσταση οικογένειας. Αν ξέρουν τα παιδιά οικογένειες με έναν γονέα, δυσκολίες- ευκολίες που αντιμετωπίζουν, συναισθήματα που βιώνουν. Χωριζόμαστε σε μικρές ομάδες και δραματοποιούμε κάποιους αυτοσχεδιασμούς καταστάσεων προβληματισμού και τρόπους αντιμετώπισής τους.

Στο 5ο εργαστήρι ασχολούμαστε με την υιοθεσία και τη θετή οικογένεια. Αφορμή γι αυτό η οικογένεια του κούκου, που έχει τη συνήθεια να αφήνει τ’ αυγά του σε άλλες φωλιές. Αφού παρακολουθήσουμε το σχετικό βίντεο για τη ζωή του κούκου, συζητάμε για τα βασικά στοιχεία της θετής οικογένειας, τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία και αυτοσχεδιάζουμε. Πχ στην παιδική χαρά δεν πίστεψαν ότι είμαστε αδέρφια επειδή έχουμε άλλο χρώμα (λιοντάρι – λύκος). Πως νιώθει το υιοθετημένο παιδί; το παιδί της οικογένειας;

Χωριζόμαστε σε ομάδες και συζητάμε για τις καταστάσεις προβληματισμού που θα δραματοποιήσουμε

 

Πως νιώθει ο κούκος στην οικογένειά του;

 

Στο 6ο εργαστήρι μας παίρνουμε γράμμα από το χελωνάκι που είναι ορφανό. Τι σημαίνει η λέξη; Πως μπορεί να συμβεί; Γιατί λέμε ότι τα χελωνάκια είναι ορφανά; Παρακολουθούμε το βίντεο για τη ζωή τους και συζητάμε διάφορες καταστάσεις προβληματισμού: πουλάκια μόνα στη φωλιά, παιδιά σε ίδρυμα. Βρίσκουμε και θετικά στοιχεία στις δύσκολες αυτές καταστάσεις όπως συνεργασία, φροντίδα του ενός για το άλλο, προστασία του ενός για το άλλο, ανάπτυξη ικανότητας  αντιμετώπισης δυσκολιών κλπ.

Πως νιώθουν τα χελωνάκια;

 

Το 7ο εργαστήρι είναι αφιερωμένο στην αξιολόγηση. Χωριζόμαστε σε ομάδες επιλέγουμε έναν τύπο οικογένειας ( το σπιτάκι της) και λέμε πως αισθάνονται τα μέλη της και γιατί μες στην οικογένεια και πως αισθάνονται για τις διπλανές οικογένειες. Τέλος προχωράμε σε φύλλα αξιολόγησης του προγράμματος.