Νηπιαγωγείο Πυργιωτίκων

Στο πλαίσιο του προγράμματος κυκλοφοριακής αγωγής οι μαθητές υλοποίησαν πληθώρα διαθεματικών δράσεων. Διαβάσαμε παραμύθια, παρακολουθήσαμε βίντεο, έμαθαν βασικά σήματα,  και κατασκεύασαν τους δικούς τους φωτεινούς σηματοδότες και δημιούργησαν το δικό τους πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής. Επίσης, έμαθαν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας, γίναμε τροχονόμοι, έφτιαξαν το δικό τους αεροπλάνο, το τρενάκι με το όνομά τους και σε παζλ αριθμών κ εικόνας, δραματοποιήσαμε το τρενάκι που μετά μετατράπηκε σε ελικόπτερο, το χαμένο πιλότο (από το ομώνυμο βιβλίο) που ξεπέρασε τα εμπόδια για να φτάσει στο στόχο του , εξερεύνησαν έτσι τις κατηγορίες των μέσων  μαζικής μεταφοράς Εν κατακλείδι, επισκεφτήκαμε επίσης επισκέφτηκαν το πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής που διαθέτει ο Δήμος Ναυπλίου, όπου ξεναγηθήκαμε, παρακολουθήσαμε την ενημέρωση από τους αρμόδιους φορείς ( Τμήμα Τροχαίας Ναυπλίου & My Grand Road) και οδηγήσαμε αυτοκίνητα. Ύστερα ξεναγηθήκαμε στην πόλη του Ναυπλίου με το τρενάκι της πόλης.

Δράση για τη μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό, καθότι είχε αναδυθεί η ανάγκη γνωριμίας μετά από δραστηριότητες για τον σχολικό εκφοβισμό που είχαμε υλοποιήσει . Πραγματοποιήθηκε συζήτηση για τρόπους γνωριμίας και επικοινωνίας, προσπαθήσαμε να κοινωνικοποιηθούμε. Επισκεφθήκαμε το δημοτικό ως μια πρώτη επαφή με το νέο μας σχολείο , γνωρίσαμε τα παιδιά του δημοτικού, τους φτιάξαμε δώρα όπως ένα  στεφάνι με λουλούδια από γκοφρέ χαρτί και έναν καμβά με παπαρούνες από αυγοθήκες, δύο έργα τέχνης από εμάς με αυτό τον τρόπο μετουσιώσαμε τα θετικά μας συναισθήματα σε επικοινωνιακό μέσο σαν μια «γλώσσα επικοινωνίας» στην πρώτη επαφή με τα παιδιά του δημοτικού ώστε να χτίσουμε γερά τα θεμέλια μας. Τραγουδήσαμε μαζί το «σαν τον Καραγκιόζη» είδαμε τα τετράδιά τους και συμμετείχαμε στη γυμναστική τους. Ενθουσιάστηκαν τα παιδιά από τις κατασκευές που δημιούργησαν, ήταν χαρούμενοι και αγχωμένοι για τη συνάντηση. Τις επόμενες μέρες συνεχίσαμε να τραγουδάμε το “σαν το Καραγκιόζη” καθώς η μουσική μας ένωσε…το τραγουδάμε παίζοντας ταυτόχρονα μουσικά όργανα και μας θυμίζει το δημοτικό. Η τέχνη ως μορφή επικοινωνίας !

Δράση ομαδικής-συνεργατικής φύτευσης 3 βολβών λουλουδιών στο κήπο μας (σκοπίμως λίγοι ώστε να βρουν τρόπους συνεργασίας), με στόχο τη συνεργασία – συμμετοχή στην ομάδα και την επίλυση των προβλημάτων (σκάβω, φυτεύω, σκεπάζω, ποτίζω-επιμερισμός εργασιών -περιμένω τη σειρά μου) & φτιάξαμε τα χαρούμενα χεράκια που αγαπάνε, χωριστήκαμε σε ζευγάρια και ο ένας σχεδίασε το χέρι του άλλου, ώστε να ενισχύσουμε τη συνεργασία και πύργο με τουβλάκια, όπου συνεργάστηκαν ομαλά για την ολοκλήρωσή του, βλέποντας τα απτά αποτελέσματα της συνεργασίας.

Συνεχίζοντας, μετά την γιορτή της 25ης Μαρτίου, παρατηρήθηκε ανάγκη επαναπροσδιορισμού της ομάδας αλλά και τρόπων για την ομαλή επίλυση συγκρούσεων, πραγματοποιήσαμε δράση τρόπων έκφρασης και διαχείρισης των συναισθημάτων μας αλλά και αυτών που επιθυμούμε…ζητάμε ευγενικά, περιμένουμε τη σειρά μας και δεν σπρώχνουμε για να παίξουμε εμείς. Αφού συζητήσαμε, φτιάξαμε το μπαλόνι του θυμού (φουσκώνουμε -ξεφουσκώνουμε) , μάθαμε να μετράμε μέχρι το 10 όταν νευριάζουμε και το μαξιλάρι των νεύρων,  ώστε να έχουμε απτούς τρόπους έκφρασης των συναισθημάτων μας χωρίς να πληγώνουμε τους άλλους. Ζωγραφίσαμε όλοι μαζί, ενισχύοντας την επικοινωνία και τη συνεργασία το θυμό και την ηρεμία αφού παραλληλίσαμε αυτά τα συναισθήματα με χρώματα και εικόνες . Θυμηθήκαμε το βιβλίο “τα χέρια δεν χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε” που τόσο τους άρεσε και το ανέφεραν αρκετά συχνά όταν προκύπτανε συγκρούσεις μεταξύ των μαθητών , και δημιουργήσαμε ατομική κατασκευή αποτυπώνοντας το χέρι του το κάθε παιδί με το χρώμα που του αρέσει. Μέσω των εικαστικών δημιουργιών η γνωστική ποιότητα των συναισθημάτων μετουσιώνεται σε επικοινωνιακό μέσο, μέσω της αισθητικής εμπειρίας της τέχνης. Μάλιστα, στην περίπτωση της ομαδικής ζωγραφιάς, η απόλαυση του αποτελέσματος δημιουργεί μόνο ευχάριστα συναισθήματα που εκρέουν προς την ομάδα εργασίας.

Προχωρήσαμε σε δραματοποίηση του θυμού και της ηρεμίας, συγκεντρωθήκαμε στον κύκλο και ζητήσαμε από τα παιδιά να εκφράσουν το θυμό τους σφίγγοντας το σώμα τους , το πρόσωπο τους και να περπατούν κυκλικά, ύστερα αρχίσαμε να τους περιγράφουμε εικόνες ηρεμίας (θάλασσα, κύματα, άμμος ,ήλιος) ακούγοντας τη μουσική “Κύματα” του Σπανουδάκη, χαλαρώσαμε το σώμα και το πρόσωπό μας και κινούμασταν χαλαρά, ώσπου τους δώσαμε οδηγία να ξαπλώσουν και να κλείσουν τα μάτια τους κ να σκέφτονται τις εικόνες ηρεμίας.

Η 25η Μαρτίου είναι διπλή γιορτή…η γιορτή του γένους μας.

Στις 25 Μαρτίου έχουμε διπλή γιορτή. Θρησκευτική και εθνική.
Η εκκλησία μας γιορτάζει τον Ευαγγελισμό της Παναγίας.
Γιορτάζει όμως και η πατρίδα μας, η Ελλάδα, γιατί μια τέτοια μέρα, στις 25 Μαρτίου 1821, οι Έλληνες αποφάσισαν να ξεσηκωθούν, να πολεμήσουν και να διώξουν τους Τούρκους μακριά από την Ελλάδα.

Διαβάσαμε τα Ελληνάκια της Ευγενίας Φακινού , και “Οι Αγωνιστές του 1821” της Αγγελικής Δαρλάση , είδαμε βίντεο και επιμορφωτικό υλικό για την 25η Μαρτίου . Είδαμε φωτογραγικό υλικό από τη φορεσιά και τον οπλισμό του οπλαρχηγού Δ. Τσώκρη η οποία τηρείται στο Παλαιό Δημαρχείο του Δήμου Άργους Μυκηνών.  Φτιάξαμε το σκηνικό για τη γιορτή μας  όλοι μαζί με μεγάλο ενθουσιασμό, τα τσαρούχια του τσολιά, την Ελληνική Σημαία με έμπνευση απο τα έργα του Χρήστου Μποκόρου,  την Ελληνοπούλα και το Ελληνόπουλο, τις προσκλήσεις μας,  φτιάξαμε τον κρίνο της Παναγίας , μιλήσαμε για τον πόλεμο και την ειρήνη. Μάθαμε τα ποιήματά μας, τραγουδήσαμε το Θούριο του Ρήγα, τον Εθνικό μας Ύμνο,  γίναμε Κολοκοτρώνης και Νικηταράς και χορέψαμε το χορό του Ζαλόγγου!

Χρόνια Πολλά!!!

Στο πλαίσιο παρακολούθησης προγράμματος του Ιδρύματος Λαμπράκη «Ιστορία, Μνήμη, Κοινότητα – Εκπαιδεύοντας το βλέμμα: Το ζωγραφικό έργο του Χ. Μποκόρου 1821, η
γιορτή» το οποίο είναι εγκεκριμένο από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και υλοποίησής του στη σχολική τάξη μετά από τα απαραίτητα ερεθίσματα και την ψηφιακή μας ξενάγηση στα έργα του Χρήστου Μποκόρου, οι μαθητές ενθουσιάστηκαν, παρατήρησαν τα έργα του καλλιτέχνη και το νόημά τους σε σχέση με το 1821. Κεντρικός άξονας του προγράμματος ήταν η καλλιέργεια του βλέμματος των παιδιών μέσα από τα έργα του ζωγράφου. Τα παιδιά  συζητούν και προβληματίζονται,  δημιουργούν πάνω σε έννοιες όπως μνήμη,  σχέση της μνήμης με το κοινό παρόν και μέλλον, κοινότητα και κοινές αξίες, ήρωας, εθνική γιορτή, αποτυπώματα του χρόνου. Στάθηκαν ιδιαίτερα στο έργο του “Η σημαία” την οποία αποτύπωσαν με το δικό  τους τρόπο.

Ασχοληθήκαμε με τη Μέλισσα και τα παράγωγά της. Διαβάσαμε το καταπληκτικό βιβλίο “Μέλισσες”, είδαμε πληθώρα βίντεο και συλλέξαμε πληροφορίες για τη ζωή της μέλισσας και την προσφορά της στον πλανήτη μας. Κατασκευάσαμε τον κύκλο ζωής της μέλισσας, φάγαμε μέλι-κερήθρα, είδαμε κυψέλη και λιώσαμε κερί για να φτιάξαμε ρεσό , υλικά που μας έφερε η μελισσοκόμος γονέας, η Κυριακή , την οποία ευχαριστούμε πολύ.

Δράση είμαστε διαφορετικοί αλλά ίσοι… καταπιαστήκαμε με την διαφορετικότητα  και την ισότητα των φύλων – δικαιώματα του παιδιού. Διαβάσαμε της ιστορία της Μαλάλα «το μαγικό μολύβι της Μαλάλα», με σκοπό την αποφυγή των έμφυλων διακρίσεων, είδαμε τις διαφορές μεταξύ των μελών της ομάδας μας, σκεφτήκαμε τα δικαιώματά των παιδιών & παίξαμε παιχνίδι μνήμης. Μουσικοκινητικό παιχνίδι με τα μέρη του σώματός μας, όπου κάθε φορά που σταμάταγε η μουσική έπρεπε να γίνουν ζευγαράκια ακουμπώντας διαφορετικό σημείο του σώματος τους. Είδαμε το βίντεο «ο Νικόλας ένα αλλιώτικο αγόρι» και την ιστορία της Φρίντα Κάλο σε συνδυασμό με την ημέρα της γυναίκας, αναφερθήκαμε στα Άτομα με Αναπηρία και μάθαμε να λέμε σε αγαπώ και αντίο στη νοηματική γλώσσα.

Παρατηρώντας τα παιδιά αναδύθηκε η αναγκαιότητα υλοποίησης δράσης ανάπτυξης της ενσυναίσθησης, της ενδυνάμωσης της ομάδας, την διαχείριση συγκρούσεων χωρίς τη χρήση βίας και επιθετικότητας

Με αφορμή το βιβλίο «τα χέρια δεν χτυπάνε τα χέρια αγαπάνε», όπου μας δίνει τη θετική λίστα των πραγμάτων που μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας, να δούνε τη “χρωματική” πλευρά της ζωής και «τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε» συζητήσαμε και καταγράψαμε τα θετικά όσο και τα αρνητικά πράγματα που μπορούν να κάνουν τα χέρια μας και τα συναισθήματα που μας προκαλούνται από τις αντίστοιχες πράξεις. Προχωρήσαμε σε ομαδική κατασκευή αφίσας σε χαρτί του μέτρου όπου τα παιδιά συνεργάστηκαν και ενθουσιάστηκαν με την ομαδική κατασκευή. Ομαδικό παιχνίδι ανάπτυξης της εμπιστοσύνης και της συνεργασίας της ομάδας (όλοι μαζί και ένα παιδί με το σύνθημά μας πέφτει προς τα πίσω  στα χέρια των συμμαθητών του).

Ακούσαμε το τραγούδι των Locomondo “χέρια σαν κ αυτά”

και χορέψαμε το χορό της φιλίας, ώστε να εκφραστούν κινητικά, συναισθηματικά και συνεργατικά, όπου τα παιδιά κινούνται ελεύθερα στο χώρο στο άκουσμα της μουσικής , όταν όμως σταματά θα πρέπει να χωριστούν σε ζευγάρια και τότε τους δίνουμε προστάγματα να εκτελέσουν που αφορούν θετικά πράγματα με τα χέρια μας( γαργαλήστε χαϊδέψτε, αγκαλιάστε ο ένας τον άλλο). Κάθε φορά που σταματά η μουσική αλλάζουμε ζευγάρια.