Ολοκληρώνοντας το πρώτο Εργαστήριο Δεξιοτήτων «Ευ ζην-Δόντια/Υγιεινή Διατροφή» οι μαθητές μας πήραν μέρος σε έναν πρωτότυπο διαγωνισμό αυτοαξιολόφησης/ετεροαξιολόγησης , του πιο ευφάνταστου πιάτου, αξιοποιώντας όσα έμαθαν,  καλλιεργώντας δεξιότητες και αισθήσεις, κινητοποιώντας τη φαντασία τους  και απολαμβάνοντας τα οφέλη της συνεργασίας του σχολείου  με την οικογένεια. Έτσι, μεταμόρφωσαν απλά υλικά σε πίνακες  ζωγραφικής  με  διατροφικούς θησαυρούς.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κατόπιν, παρουσίασαν  τις δημιουργίες τους  , θαύμασαν αυτές των συμμαθητών τους, διατύπωσαν απορίες, εκφράστηκαν, επιδοκίμασαν, χάρηκαν!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στη συνέχεια αφού παρατήρησαν προσεκτικά , επέλεξαν το πιάτο που τους άρεσε περισσότερο και σημείωσαν στο «ψηφοδέλτιο» το όνομα του φίλου/ της φίλης  που το δημιούργησε. Το δίπλωσαν και τοποθέτησαν στην κάλπη μας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ακολούθησε το άνοιγμα της κάλπης  με την αναγνώριση/ανάγνωση  από τα παιδιά του ονόματος  σε κάθε «ψηφοδέλτιο»  και την καταμέτρηση των ψήφων. Αφού βρέθηκε ο νικητής της κάλπης και καταχειροκροτήθηκε, πήρε το αναμνηστικό του δώρο!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όμως πραγματικοί νικητές είναι όλοι όσοι προσπάθησαν, φαντάστηκαν, δοκίμασαν. Όλοι βραβεύτηκαν , γιατί …. «το νόημα είναι η διαδρομή κι όχι να φτάσεις ως εκεί».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα είναι σίγουρο …ότι στο Νηπιαγωγείο του Πύργου Διρού φοιτούν οι αυριανοί  master chef!

 

Ο εορτασμός του Πολυτεχνείου ξεκίνησε με το τραγούδι «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο». Η προσέγγιση των γεγονότων αυτών είναι δύσκολη σε αυτή την ηλικία. Επικεντρωθήκαμε στην κατανόηση των όρων δημοκρατία, δικτατορία, ελευθερία, εξέγερση. μέσω εκπαιδευτικών βίντεο, διαδραστικών παιχνιδιών, τραγουδιών, παραμυθιών, συζητήσεων και κατασκευών.

Διαβάσαμε το βιβλίο «Η κυρά Δημοκρατία» και συμμετείχαμε σε παιχνίδι με ερωτήσεις κατανόησης. Στη συνέχεια διακοσμήσαμε το φόρεμα της κυράς Δημοκρατίας με πολύχρωμα χαρτάκια ενώ της κυράς Δικτατορίας με μαύρα. Ταξινομήσαμε εικόνες ανάλογα με το αν ταιριάζουν στη Δημοκρατία και στη Δικτατορία .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Παρακολουθήσαμε  εκπαιδευτικό βίντεο σχετικό με την εξέγερση του Πολυτεχνείου  και αξιοποιήσαμε τις δυνατότητες του διαδικτύου σε διαδραστικό παιχνίδι για μεγαλύτερη εμπέδωση .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Συζητήσαμε, εντοπίσαμε το σύνθημα των φοιτητών, το αποκωδικοποιήσαμε, πατήσαμε πάνω στις κουκίδες και το γράψαμε .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Συνεχίσαμε τις ασκήσεις λεπτής κινητικότητας κατασκευάζοντας το καπέλο του Πολυτεχνείου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αυτό που αγαπάμε στη Δημοκρατία είναι ότι μπορούμε να λέμε αυτό που θέλουμε και κυρίως να τραγουδάμε. Ακούσαμε τραγούδια με σημείο αναφοράς τα δικαιώματα των παιδιών, την ειρήνη, την ελευθερία…γενικά τη δημοκρατία, όπως το «Αν όλα τα παιδιά της γης». Μουσική χωρίς μουσικό όργανο δε νοείται. Οπότε όλες τις μελωδίες της δημοκρατίας τις ενώσαμε σε ένα ακορντεόν. Εργαστήκαμε,

 

 

 

 

 

 

 

 

διακοσμήσαμε το ακορντεόν με τη Μελωδία της Δημοκρατίας.

 

 

 

 

 

 

Διαβάσαμε το παραμύθι «Ντενεκεδούπολη» και απεικονίσαμε ο,τι μας έκανε εντύπωση.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Παίξαμε παιχνίδια στο τέλος της ημέρας όπως «Τενεκεδάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα» όπου ο Λαδένιος φυλάει και τα τενεκεδάκια πλησιάζουν σιγά σιγά να τον αφοπλίσουν. Επίσης παίξαμε τον «Δράκο της δημοκρατίας» ο οποίος κοιμάται και όσο κοιμάται είναι ελεύθεροι όλοι να τρέξουν, να κινηθούν, να γελάσουν… όταν  όμως ξυπνήσει αλίμονο!!! Πρέπει όλοι να μείνουν ακούνητοι. Ο δράκος περνάει ανάμεσα, ελέγχει, βάζει φυλακή …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τέλος, ασχοληθήκαμε με το γράμμα Π  του  Πολυτεχνείου .

Αφόρμηση των δραστηριοτήτων στάθηκε το τραγούδι «Ο μπαμπάς μου με ρωτάει» που ακούσαμε και μας άρεσε πολύ. Οδοντόκρεμα, οδοντόβουρτσα, στοματικό διάλυμα, οδοντικό νήμα…Κάπως έτσι ξεκινήσαμε με την παρουσίαση εποπτικού υλικού και εκπαιδευτικού βίντεο τη διερεύνηση της στοματικής κοιλότητας. Οι απόψεις των παιδιών ήταν καταιγιστικές και η συμμετοχή τους ενεργή. Διαβάσαμε το παραμύθι «Ο Σοκολάκης και η Ζαχαρούλα» που αναφερόταν σε δύο άτακτα μικρόβια που έχουν χτίσει ολόκληρη συνοικία στο στόμα ενός παιδιού.

Η συζήτηση μεταφέρθηκε σε προσωπικές εμπειρίες σχετικά με την υγιεινή των δοντιών, τις τροφές που καταναλώνουν, την επίσκεψη στον οδοντίατρο, τις ερωτήσεις που θα του υποβάλαμε. Ποιες τροφές κάνουν τα δόντια μας χαρούμενα, ποιες λυπημένα; Προβήκαμε σε άσκηση ταξινόμησης. Τα παιδιά έκοψαν τροφές  γνώριμες και τις τοποθέτησαν στο σωστό μέρος σε ένα ομαδικό κολάζ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Καλλιεργήσαμε τη φαντασία μας και τον προφορικό λόγο μας, καθώς κάθε παιδί διάλεξε και αιτιολόγησε ποιανού ζώου τα δόντια θα ήθελε να έχει (του λιονταριού ή του καρχαρία που είναι γερά, του κουνελιού που τρώει καρότα, γιατί έχει πλάκα…).

 

 

 

 

 

 

 

Οργανώσαμε θεατρικό παιχνίδι μετά από πρόταση παιδιού. Έπρεπε να φτιάξουμε τις φιγούρες μας. Τα παιδιά έκοψαν και

έφτιαξαν χαρούμενα και λυπημένα δοντάκια και διασκέδασαν παρουσιάζοντας την ιστορία 2 φίλων με το ένα να συμβουλεύει το άλλο σχετικά με τους κανόνες στοματικής υγιεινής.

 

 

 

 

Δε θα μπορούσαμε να μην επεξεργαστούμε το γράμμα Δ των δοντιών. Παρακολουθήσαμε εκπαιδευτικό βίντεο με το γράμμα, βρήκαμε κι άλλες λέξεις με αυτό, το σχεδιάσαμε και γράψαμε τη λέξη δόντια , όπως μπορούσαμε. Παρατηρήσαμε μέσω προσομοίωσης τη στοματική κοιλότητα, μετρήσαμε τα δόντια, ονομάσαμε τα μέρη του δοντιού και θελήσαμε να το αποτυπώσουμε κάπως πιο χαρούμενα. Βέβαια, βάλαμε και  παραπάνω  δοντάκια, γιατί έτσι μας άρεζε περισσότερο. Στο τέλος, πήραμε το ημερολόγιο βουρτσίσματος των δοντιών. Τα παιδιά έτσι δε θα ξεχνιούνται στο σπίτι τσεκάροντας κάθε μέρα, πρωί και βράδυ, το κουτάκι όταν βουρτσίζουν τα δόντιά τους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Συνεχίζοντας την θεματική κάναμε λόγο για την σημασία της ισορροπημένης διατροφής. Παρακολουθήσαμε εκπαιδευτικό βίντεο με την πυραμίδα της διατροφής και διαβάσαμε παραμύθια όπως η κυρά Διατροφή, ο παππούς Ιπποκράτης και η μαγική συνταγή…Τα παιδιά επιχειρηματολόγησαν σχετικά με τις προτιμήσεις και εντυπώσεις τους. Συζητήσαμε την ωφελιμότητα της κάθε ομάδας τροφών. Παρουσιάσαμε την διατροφική πυραμίδα, απαντήσαμε σε ερωτήσεις κουιζ αναγνώρισης των ομάδων τροφών και της χρησιμότητας κάθε ομάδας  που απετέλεσε πέραν της ομαδοποίησης τροφών αφορμή για συζήτηση σχετικά με την συχνότητα κατανάλωσης αυτών. Στη βάση βρίσκονται τα τρόφιμα που καταναλώνονται καθημερινά, στην κορυφή αυτά που καταναλώνονται σπάνια.

 

 

 

 

 

 

 

Σε μια άσκηση αυτοαξιολόγησης κόψαμε τρόφιμα, τα κολλήσαμε στην ανάλογη θέση.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε φύλλο εργασίας βάλαμε στο πιάτο μας ό,τι είναι καλό να τρώμε , παρουσιάσαμε στην ολομέλεια της τάξης τις απόψεις μας και ως αναμνηστικό πήραμε το σοπλά της μεσογειακής διατροφής για να μας θυμίζει πάντα την έννοια του μέτρου και της ισορροπημένης διατροφής. Οι δραστηριότητες συνεχίστηκαν….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Με αφορμή την γιορτή των Αρχαγγέλων, της συνοδείας αυτών και ενός παιδιού της τάξης ,καλέσαμε τα παιδιά να μετρήσουν πόσοι είμαστε στην τάξη. Κι όμως είμαστε οι διπλάσιοι. Γιατί όμως? Ο καθένας συνοδεύεται από έναν αόρατο φίλο, αχώριστο σύντροφο. Ποιος είναι αυτός? Μα φυσικά ο φύλακας άγγελός μας που μας τον στέλνει ο Θεός να μας προστατεύει. Τι γνωρίζουμε όμως για τους αγγέλους? Στο σημείο αυτό μέσω του καταιγισμού ιδεών, τα παιδιά παρουσίασαν τις πρότερες γνώσεις τους τις οποίες και καταγράψαμε. Είναι φύλακες, έχουν φτερά, πετάνε να φέρουν νέα, είναι άσπροι, τους βάζουμε στη φάτνη….

 

 

 

 

 

 

Με εποπτικό υλικό είδαμε εμφανίσεις των αγγέλων . Οι Άγγελοι προστατεύουν και  την πολεμική αεροπορία. Με δεδομένη την αγάπη των παιδιών για τα αεροπλάνα, φτιάξαμε ασκώντας τη λεπτή κινητικότητα ένα αεροπλάνο με τους Αρχαγγέλους στα πτερύγια αυτού (κόψαμε, διπλώσαμε, κολλήσαμε , χρωματίσαμε και γράψαμε το όνομά μας , όπως μπορούσε ο καθένας ). Η κατασκευή άρεσε πολύ και έγινε αφορμή παιχνιδιού.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Γράψαμε τη λέξη ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ  παρατηρώντας και αντιγράφοντάς την  από πάνω.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για τον φίλο μας που γιορτάζει, ζωγραφίσαμε κάτι για να του το χαρίσουμε , αφού το παρουσιάσαμε. Τέλος, φεύγοντας πήραμε από μια εικονίτσα του φύλακα άγγελου για να μας προστατεύει πάντα.

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης (31 Οκτωβρίου) μιλήσαμε για την αξία της αποταμίευσης χρημάτων, την έννοια του κουμπαρά, τις συνέπειες της κατασπατάλησης αγαθών, συζητήσαμε επίσης για το νόημα των παροιμιών, επεξεργαστήκαμε τα κέρματα, τα αναγνωρίσαμε, παίξαμε παιχνίδια, κατασκευάσαμε τον δικό μας κουμπαρά, αλλά και τον ομαδικό κουμπαρά των ευχών και φυσικά εξοικειωθήκαμε με τη φωνούλα Α και το γράμμα  άλφα της αποταμίευσης.

Αρχικά εξηγήσαμε γιατί ο κουμπαράς έχει σχήμα γουρουνιού. Στα παλιά χρόνια οι αγροτικές οικογένειες κρατούσαν ένα γουρούνι για να το πουλήσουν σε περίπτωση ανάγκης. Επίσης το κρατούσαν επειδή το κρέας τους διατηρείται για πολύ καιρό.

Διαβάσαμε το παραμύθι του Αισώπου «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας» μέσα από το οποίο προσεγγίσαμε την έννοια της αποταμίευσης, της εργατικότητας, της προνοητικότητας αλλά και των συνεπειών της τεμπελιάς και κατασπατάλησης χρημάτων. Επεξεργαστήκαμε τις παροιμίες «φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι» προεκτείνοντας το «ευρούλι το ευρούλι γεμίζει το σακούλι», «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν»…Σε χαρτί κάνσον ζωγραφίσαμε τον μέρμηγκα  βάζοντας του το σακούλι με τα φασόλια της παροιμίας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στη συνέχεια παρατηρήσαμε τα κέρματα. Τα παιδιά δε δυσκολεύτηκαν στην αναγνώριση της αξίας τους (ήξεραν ποιο δείχνει 1 ευρώ, 2, 10). Αλλά δεν ήξεραν την έννοια του λεπτού. Κάναμε υποθέσεις τι μπορούμε να αγοράσουμε με το καθένα.

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε χαρτί πατήσαμε με το μολύβι μας, ώστε να δημιουργηθούν ψεύτικα κέρματα.

 

 

 

Θέλοντας να παίξουμε, παριστάναμε ότι βρισκόμαστε στην Ιταλία, στη Φοντάνα ντι Τρέβι, κάνοντας μια ευχή και προσπαθώντας να ρίξουμε το κέρμα μέσα σε μια  λεκάνη.

Στη συνέχεια παίξαμε το παιχνίδι «Η Αποταμίευση οδηγεί» στο οποίο ένα παιδί είχε καλύψει τα μάτια του κι ένα άλλο του έδινε οδηγίες πώς να φτάσει στο κέρμα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δραστηριότητα επεκτάθηκε με την κατασκευή ενός κουμπαρά ατομικού ασκώντας τη λεπτή κινητικότητα και πειραματιζόμενοι με διάφορα υλικά, αλλά και ομαδικού κουμπαρά των ευχών, όπου κάθε παιδάκι ζωγράφιζε την ευχή του και την κολλούσε στον κουμπαρά των ευχών. Ως έμπνευση σκεφτήκαμε να αφήσουμε έναν κουμπαρά στο σχολείο και κάθε Παρασκευή να τον γεμίζουμε με ένα ελάχιστο ποσό, ώστε να διατεθεί το κομπόδεμά μας για καλό σκοπό.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τέλος, εντοπίσαμε το αρχικό γράμμα της λέξης Αποταμίευση, το γράψαμε με διάφορους τρόπους και βρήκαμε λέξεις που ξεκινούν με την ίδια φωνούλα.