Το Ιστολόγιο του Νηπιαγωγείου Πυργίου

Πασχαλινή χαρά

Τη μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, την Ανάσταση του Κυρίου, προετοιμάστηκαν να υποδεχθούν οι μικροί μαθητές και μαθήτριες του Νηπιαγωγείου Πυργίου υλοποιώντας ένα εμπλουτισμένο με ποικίλες δραστηριότητες πρόγραμμα.

Έπαιξαν το κυνήγι του πασχαλινού αυγού, έφτιαξαν καλαθάκια, έβαψαν αυγά πασχαλινά, σχεδίασαν και έγραψαν πασχαλινές ευχές σε γιορτινές κάρτες, διαβάσανε σχετικά παραμύθια, κατανόησαν το νόημα της θυσίας Του και το μήνυμα της Αγάπης προσεγγίζοντας με βιωματικό τρόπο το Θείο Δράμα και την Ανάσταση του Κυρίου!

488681060 9538088619611715 482376176643272920 n

487882315 1168625065049774 1802008097642001787 n

488206328 1182014729640487 8446007321541113114 n

487835937 995625675893004 989447798555482049 n

489757430 1306284103765444 8568967416327480597 n

488689192 865199922414812 6473738786051132252 n

Παρατηρώντας και ανακαλύπτοντας τον ερχομό της άνοιξης

Αγαπητά μας παιδιά, τρέξτε στο παράθυρο! Κοιτάξτε στα δέντρα, στα βουνά και στον ουρανό! Βλέπετε κάτι διαφορετικό ; Αυτές οι μέρες της Άνοιξης θα μας χαρίσουν απλόχερα πολλές εικόνες και γνώσεις!

Πόσες είναι οι εποχούλες; Ποιά εποχή ακολουθεί μετά τον χειμώνα;

Ποιά είναι τα παιδάκια της άνοιξης -οι μήνες της δηλαδή;

Ποιές γιορτούλες κρατάει στην αγκαλιά της η άνοιξη;

Τι καιρό κάνει την άνοιξη;

Τι αλλαγές βλέπουμε στη φύση, στα δεντράκια και στα ζωάκια;

Ας δούμε λοιπόν καλύτερα όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν την άνοιξη! Πρώτος μήνας της είναι ο Μάρτιος! Με τις ανθισμένες αμυγδαλιές, την Κυρά Σαρακοστή και τους τσολιάδες μας! Δεύτερος ο Απρίλιος! Με τα ψεματάκια του, τις πλάκες του και τα κόκκινα αυγά! Και τρίτος ο Μάιος! Με τα στεφάνια, τα λουλούδια και τα τριαντάφυλλα!

Την άνοιξη, καλά μας παιδάκια, η θερμοκρασία ανεβαίνει. Τα αποδημητικά πουλιά που είχαν φύγει το φθινόπωρο λόγω του κρύου, τώρα επιστρέφουν και ξαναφτιάχνουν την φωλιά τους για να γεννήσουν τα αυγά τους! Τα λουλούδια και τα δέντρα ανθίζουν και μαζί τους ξυπνούν και όλα τα έντομα! Τα ζωάκια ξυπνούν από την “χειμερία νάρκη” ,δηλαδή τον χειμωνιάτικο ύπνο τους ,και αρχίζουν να βγαίνουν από την φωλιά τους! Τότε είναι η εποχή για ορισμένα φρούτα και λαχανικά όπως οι φράουλες, τα κεράσια, το σπανάκι και τα φασολάκια , για να μας γεμίσουν με βιταμίνες και ενέργεια για περισσότερο παιχνίδι!

Τότε μεγαλώνουν οι μολόχες, ένα από τα πιο παλιά φαρμακευτικά φυτά που βάζανε στις πληγές των ομηρικών ηρώων. Τότε ξεφυτρώνουν τα κρεμμύδια που ξαναθάψαμε, πηγαίνοντας εκπαιδευτικό περίπατο, στο αφράτο χώμα. Επιστρέφοντας στην αίθουσα εργασίας, κάποια ενθουσιώδη με τα γράμματα παιδιά γράψανε το όνομα «άνοιξη» αλλά και με τη βοήθεια του μαλακού, αφρώδους, ζαριού τοποθέτησαν τον σωστό αριθμό πέταλων στις λουλουδένιες χειροτεχνίες.

“Να η Άνοιξη πάλι που μας ήρθε παιδιά,

με τα ωραία λουλούδια που ανθούν στα κλαδιά.

Όλη η πλάση φαντάζει όμορφη ζωγραφιά,

τα πουλάκια λαλούνε πάνω εκεί στα κλαδιά!»

Ένας γνήσιος απόγονος του Κανάρη

Όλο το δεύτερο 15νθήμερο του Μαρτίου είναι αφιερωμένο στον αγώνα της εθνικής ανεξαρτησίας του 1821. Μια πολυεπίπεδη μάθηση που εξερευνά τέχνεργα αλλά και ζωγραφικούς πίνακες ώστε να προσπελάσουν τα παιδιά την ξένη χώρα που είναι το παρελθόν. Μάθαμε για τις παραδοσιακές στολές, μάθαμε να αποκρυπτογραφούμε μηνύματα της Φιλικής Εταιρίας, χειροτεχνήσαμε το “Κρυφό Σχολείο”. Κοντά σε αυτά και οι απαραίτητες εκδηλώσεις μνήμης που φέτος είχαν ιδιαίτερη αίγλη λόγω της στολής του πυρπολητή Κανάρη που φορούσε γνήσιος απόγονός του από την γερακοφωλιά των δοξασμένων Ψαρών!

RISK-άροντας: Mια σκηνή από το εργαστήρι μας “τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε”

Στο εργαστήρι δεξιοτήτων με άξονα την κοινωνική συναίσθηση και ευθύνη, μια μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία που έχει εισαχθεί τα τελευταία χρόνια, αναπτύξαμε στις αρχές Μαρτίου το διδακτικό θέμα «Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε. Κάθε παιδί μπορεί να κάνει με τα χέρια του διασκεδαστικά και εποικοδομητικά πράγματα, να τιθασεύει τα έντονα συναισθήματα θυμού ή ζήλιας. Τα παιδιά ευελπιστούμε ότι βαθμιαία συνειδητοποιούν αφενός ότι η βία συχνά δε βγαίνει σε καλό-χρειάζεται όμως σε δίκαιους πολέμους, όπως ο πόλεμος της ελληνικής ανεξαρτησίας το 1821.

Το κυριότερο, μπορούμε να νικήσουμε στον αθλητισμό ή σε πολεμικά παιχνίδια στρατηγικής όπως το παγκοσμίως βραβευμένο «Risk», διοχετεύοντας το ένστικτο της επιθετικότητας. Στο παραπάνω επιτραπέζιο παιχνίδι χρησιμοποιείται παγκόσμιος χάρτης και κάθε παιδιά προσπαθεί να ταυτίσει τα σχήματα των κρατών του αντιπάλου που θα επιτεθεί. Ο αντίπαλος παρατάσσει τα στρατιωτάκια του και ρίχνονται δύο ζάρια, ένα κόκκινο και ένα μαύρο. Κάθε ζάρι δείχνει τις πολεμικές απώλειες.

Έχουμε στη διάθεσή μας πια αρκετά στοιχεία με πλήθος εμπειριών και γνώσεων για τις αιτίες και τις συνέπειες της επιθετικότητας στο σχολείο αλλά και τους τρόπους με τους οποίους το κοινωνικό περιβάλλον και η εκπαιδευτική κοινότητα μπορούν να παρέμβουν. Η έμφαση στο νηπιαγωγείο Πυργίου είναι προς μια αποτελεσματική διδασκαλία για ΟΛΑ τα παιδιά (που στο τέλος της θα καταφέρνουν ΟΛΑ να γευτούν την ακαδημαϊκή επιτυχία), να πειθαρχούν στους κανόνες του ομαδικού παιχνιδιού, να ανταποκρίνονται στις σχολικές τους υποχρεώσεις ώστε να αναδύεται το χαρακτηριστικό της φιλοπονίας, που συνοδεύεται με συναισθήματα υπεροχής-όχι προς τα αδέλφια μας, τους συμμαθητές, αλλά απέναντι στην πρωτόλεια αυτοεικόνα μας. Έτσι κάθε παιδί θα νιώθει ότι είναι ικανό , άξιο , επιδέξιο , αποτελεσματικό να επωφεληθεί από τη σχολική συνθήκη και να ασκεί έλεγχο στο περιβάλλον του.

475819352 662331389589692 4475219573507621143 n

482855946 1828183537974654 2291470382514441217 n

480773308 1006824634709804 8317322842744203142 n

Διαταραχές λόγου, ομιλίας και επικοινωνίας σε παιδιά: Mια εξαιρετική Δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης στο Μουσείο Μαστίχας Χίου

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Λογοθεραπείας (6/3), το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς οργανώνει, σε συνεργασία με το Κέντρο Παιδιού και Εφήβου, ενημερωτική ομιλία, για γονείς και εκπαιδευτικούς, με θέμα «Διαταραχές λόγου, ομιλίας και επικοινωνίας σε παιδιά», την Κυριακή 9 Μαρτίου 2025 (ώρα 12:00), στο Μουσείο Μαστίχας Χίου. Συγκεκριμένα, η λογοπεδικός κ. Καλτσίδου Νατάσα θα αναφερθεί στα είδη των διαταραχών, στη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και παρέμβασης, στους διάφορους τρόπους αντιμετώπισης καθώς και τις επιπτώσεις των διαταραχών στην ενήλικη ζωή. Θερμές ευχαριστίες! Το νηπιαγωγείο Πυργίου θα συμμετέχει στο σεμινάριο με τον Σύλλογο διδασκόντων ως επιμορφούμενοι/ες.

Καλώς το καρναβάλι με τους τρελούς χορούς!

Καλώς το καρναβάλι με τους τρελούς χορούς, που ντύνει μασκαράδες, μεγάλους και μικρούς!

Παίξαμε και χορέψαμε το πώς το τρίβουν το πιπέρι, το γαϊτανάκι, την ομπελίντα, την γιάνκα, τις μουσικές καρέκλες που ΟΛΟΙ& ΟΛΕΣ κερδίζουν!

Καλή Σαρακοστή!

Η ιστορία της μάσκας

Σήμερα, στο Νηπιαγωγείο μιλήσαμε για τις μάσκες των πρωτόγονων πολιτισμών και για τις βενετσιάνικες. Οι μάσκες αποτελούν αναμφίβολα το κέντρο του ενδιαφέροντος στο βενετσιάνικο καρναβάλι. Αλήθεια, όμως, από πότε και για ποιο ακριβώς λόγο, οι βενετσιάνοι χρησιμοποιούν τις μάσκες για να κρύψουν τα πρόσωπά τους; Η ιστορία της μάσκας, όχι μόνο στο βενετσιάνικο καρναβάλι, αλλά και γενικότερα, χάνεται στα βάθη των αιώνων. Πέρα όμως από τη γενικότερη χρήση της, η μάσκα αποτελεί και σήμα κατατεθέν της Αποκριάς. Η ιστορία της μάσκας παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Εδώ και πολλούς αιώνες, η μάσκα είναι ένα μέσο στα χέρια των απλών ανθρώπων για να διακωμωδήσουν, να σαρκάσουν, να αμφισβητήσουν, να εκφοβίσουν και να επικοινωνήσουν. Αποτελεί το πιο εκφραστικό μέσο. Επικαλύπτει το πρόσωπο με σκοπό την παρουσίαση κάτι διαφορετικού από το καθημερινό κοινωνικό πρόσωπο και απελευθερώνει.

Αμέσως μετά κατασκευάσαμε απλές αποκριάτικες μάσκες ζώων και επακολούθησε φαγοπότι με σουβλάκια και χυμούς που μας χάρισε ο Σύλλογος Γονέων τον οποίον ευχαριστούμε πολύ!

Μια μάσκα δίνει δικαίωμα στην αυθόρμητη θεατρική έκφραση. Για παράδειγμα, ο Νικόλας, ξεκαρδισμένος στα γέλια είπε ότι φαντάζεται τον εαυτό του τώρα, που τρώει σουβλάκι με τη μάσκα του λιονταριού, να είναι αληθινό λιοντάρι που τρώει την αντιλόπη που έπιασε!

“Ταξίδι με το σύννεφο”, μια θαυμάσια εισαγωγή για το εργαστήρι STEM

Σήμερα, ημέρα της πολύτιμης βροχής για τη Νότια Χίο, στα πλαίσια του εργαστηρίου STEM , διαβάσαμε το “Ταξίδι με το σύννεφο”, του Μάρκο Σκαλτσόνε με την συγκλονιστική εικονογράφηση που καθηλώνει τα μικρά παιδιά. Με την απλότητα των γραμμών ήδη από το εσώφυλλο οι εκκολαπτόμενοι/ες αναγνώστες αισθάνθηκαν αμέσως πως κάτι ασυνήθιστο θα ξεφυλλίσουμε. Απλότητα στις γραμμές και τις μορφές, παιχνίδι με τις σκιές, τους αντικατοπτρισμούς, την ομιχλώδη ατμόσφαιρα της βροχής και την γεωμετρία της φύσης, με τα βουνά να απεικονίζονται τελείως τριγωνικά!

“Βρέχει…” γράφει ο σπουδαίος Ιταλός συγγραφέας. “Το καπέλο δεν μπορεί να σε προστατέψει. Τα χωράφια έχουν γίνει λασπότοποι. Οι κεραυνοί έκαψαν τις ροδιές, ο αέρας έριξε τα μήλα. Τα παιδιά κρύβονται στα σπίτια, οι μεγάλοι επιδιορθώνουν τις στέγες που στάζουν. Και η βροχή συνεχίζεται… Βρέχει τόσο που δεν βλέπεις μπροστά σου τίποτα. Ένα παιδί ανεβαίνει στο βουνό. “Εεε, σύννεφο! Σταμάτα να βρέχεις!”, ούρλιαξε σε ένα σύννεφο που είδε μπροστά του να κοιμάται. “Είσαι κάτι;” το ρώτησε το σύννεφο. “Εμείς τα σύννεφα γεννιόμαστε κοιμισμένα, κανείς δεν ξέρει πού, και μέχρι ΚΑΤΙ να μας ξυπνήσει, είμαστε αναγκασμένα να βρέχουμε εκεί που ξεκουραζόμαστε”, είπε στο παιδί. Και τότε, αφού το παιδί είχε ξυπνήσει το σύννεφο ανεβαίνει πάνω του και ξεκινούν ένα ταξίδι μοναδικό. Το σύννεφο σταματά να καταστρέφει και γίνει κάθε φορά και κάτι άλλο, πάντα θετικό για τη ζωή όλων.

Το άπειρο σύννεφο, με πιλότο την σοφία, τη σύνεση και το αίσθημα ευθύνης και προσφοράς του σοφού παιδιού που το οδηγεί , γίνεται μεταμορφωτική και αναγεννητική δύναμη που ποτίζει τη γη, χαρίζει ζωή σε τόπους άνυδρους, που υποφέρουν από πυρκαγιές, ξηρασίες, ζέστη. Και μάλιστα αυτό το πετυχαίνει διώχνοντας σε ορισμένες σελίδες τις λέξεις από το βιβλίο του, αφήνοντας τις εικόνες να μιλήσουν με τη δική τους δύναμη και δίνοντας το λόγο στο βλέμμα, τη σκέψη και την εκφραστική δυνατότητα του αναγνώστη να εξηγήσει και να δώσει πνοή στην ιστορία.

Μια υπέροχη ιστορία, στα όρια του αριστουργήματος, από τον Μάρκο Σκαλτσόνε, που μαγεύει με το κείμενο και την εικονογράφησή του. Παίρνοντας την ασίγαστη δύναμη και την παντελή αδιαφορία της φύσης που δυσκολεύει τις ζωές των ανθρώπων και καταστρέφει τους κόπους τους, ο Σκαλτσόνε, με την αθωότητα ενός παιδιού ως καθοριστικό διαμεσολαβητή, μετατρέπει την ιστορία του σε μια ωδή στην ευεργετική δύναμη της φύσης και την καθοριστική παρέμβαση, καθοδήγηση και δύναμη του καλοπροαίρετου ανθρώπινου παράγοντα.

Αμέσως μετά, τα παιδιά έβαλαν τα δυνατά τους και αναπαράστησαν εικαστικά το σύννεφο και τον/την πιλότο- παιδί. Τα κατάφεραν ΟΛΑ!🥰

Σεισμός; Μη σε πιάνει πανικός!

Όπως κάθε χρόνο, και σύμφωνα με την οδηγία του υπουργείου, πραγματοποιήσαμε στο νηπιαγωγείο μας άσκηση σεισμού στο τέλος της ώρας της γυμναστικής. Προσπαθήσαμε να εμπνεύσουμε στα παιδιά πρωταρχικά ψυχραιμία με την παρακολούθηση του παραπάνω, γεμάτο χιούμορ, μουσικού βίντεο.

Ο σεισμός είναι ένα φυσικό φαινόμενο που εκδηλώνεται συχνά στη χώρα μας. Η απόκτηση γνώσεων για τη σωστή αντιμετώπιση του φαινομένου του σεισμού, σε μία χώρα με συνεχή σεισμική δραστηριότητα όπως η Ελλάδα, πρέπει να ξεκινά από τα πρώτα σχολικά χρόνια.

Συζητήσαμε με τα παιδιά τι είναι σεισμός… Κάποιες φορές νοιώθουμε τη γη να κουνιέται… Τότε γίνεται σεισμός… Ο σεισμός γίνεται ξαφνικά και τελειώνει γρήγορα.

-Όταν γίνεται σεισμός και είμαι μέσα στο σπίτι, το σχολείο τη δουλειά μπαίνω κάτω από ένα γερό τραπέζι ή γραφείο και κρατάω το πόδι του.

-Όταν δεν υπάρχει κοντά μου τραπέζι ή γραφείο πηγαίνω στη μέση του δωματίου που βρίσκομαι γονατίζω και βάζω τα χέρια πάνω από το κεφάλι μου.

Δεν ξεχνώ τα τρία βήματα του σεισμού:

1)Παραμένω στο χώρο, σκύβω καλύπτω με τα χέρια μου τον αυχένα.

2)Καλύπτομαι κάτω από το τραπέζι και πιάνω το πόδι του.

3)Βγαίνω στο χώρο συνάντησης .

Τα παιδιά, ακολουθώντας τις οδηγίες των νηπιαγωγών επέδειξαν συνεργασία και φάνηκαν πραγματικά έτοιμα! Όταν άρχισε η άσκηση μπήκαν γρήγορα κάτω από τα τραπέζια και όταν δόθηκε το σύνθημα, «φτιάξανε τρενάκι» και βγήκαν προσεκτικά και ήσυχα στην αυλή στον προκαθορισμένο χώρο, κάτω από τη μουριά, μακριά από τα κτίρια.

Ασκήσεις ετοιμότητας για σεισμό θα πραγματοποιηθούν αιφνιδιαστικά καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Τα παιδιά δίκαια στο τέλος πήραν και το βραβείο τους!

476384645 3970278556578474 3121597819189328824 n

476901219 1131790432077252 5039762414844968722 n

475990613 2061745507586541 5229711034488031143 n

476101261 1803964120456915 1895331992914596701 n

473820498 1575678889815129 9209296590781473353 n

475838305 3599807696986727 3594114387638112968 n

Για μια ενεργή πολιτειότητα χωρίς αποκλεισμούς (μέρος β’): Δημοσθένης και Μικρόθ Πρίγκιπαθ

Στις «δράσεις ενεργού πολίτη» που από φέτος ισχύουν έχουμε εντάξει έναν δημοκρατικό θεσμό στην καθημερινή ακαδημαϊκή ρουτίνα του νηπιαγωγείου. Ο/Η επιμελητής/τρια στην τάξη, ρωτά τα παιδιά «ποιός/ποιά θέλει να μιλήσει», ακριβώς όπως, μετά τις μεταρρυθμίσεις Κλεισθένη, ο αρχαίος Αθηναϊκός Δήμος είχε εισάγει το «Τις αγορεύειν βούλεται;” Όπως και στην Πνύκα, αγορητές και αγορήτριες δεσμεύονται να αφηγηθούν πρόσφατα επίδικα ζητήματα, ειδήσεις αλλά και τα χθεσινά όνειρα που είδαν- αν είναι αρχάριοι ρήτορες. Πρόκειται για παιδιά συγκλονιστικής ετερότητας, με τεράστια ταξική & πολιτισμική ετερογένεια από τα οποία ζητάμε να επιδείξουν υπομονή και πλήρη σιγή μέχρι να περαιωθεί ο χρόνος δύο κλεψύδρων (4 λεπτά), προκειμένου να μιλήσει το νήπιο ή προνήπιο που επιλέχθηκε, συχνά με σημαντικές λογοπεδικές δυσκολίες.

Προστάτη και σύμβολο του παραπάνω θεσμού το σχολείο μας έχει τον Δημοσθένη, τον μεγαλύτερο αρχαίο Έλληνα ρήτορα της αρχαίας Αθήνας που από μικρός δοκίμασε την πίκρα της ζωής, γιατί, χάνοντας τον πατέρα του, οι κηδεμόνες του καταχράστηκαν την πατρική του περιουσία (ένας από αυτούς ήταν ο Δημοφών). Έτσι, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη ρητορική για να μπορέσει ο ίδιος να πολεμήσει για το κλεμμένο του δίκιο. Αν και κατάφερε να κερδίσει τη δίκη, δεν μπόρεσε να πάρει την περιουσία του και αναγκάστηκε, για να ζήσει, να γράφει λόγους και να πληρώνεται.

Ο Δημοσθένης έπασχε από τραύλισμα, διαταραχή του λόγου που ανάλογα με την ένταση της, χαρακτηρίζεται από έλλειψη ευφράδειας και ακούσιες διακοπές στην φυσιολογική ροή της ομιλίας. Αυτός είναι ο λόγος που συχνά απεικονίζεται στα αρχαία γλυπτά με χείλη “αδύναμα και τρεμάμενα”. Στην εκκλησία του δήμου που προσπάθησε δυο φορές να μιλήσει δεν τα κατάφερε, γιατί τον εμπόδιζαν το τραύλισμα του και η δυσκολία να προφέρει το λ και το ρ. Τον πλήγωσε αυτή η ταπείνωση, τόσο, που αποφάσισε να λυτρωθεί από τα ελαττώματά του: Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, έβαζε στο στόμα του μικρά χαλίκια την ώρα που απήγγειλε λόγους, στην ακροθαλασσιά, προκειμένου να βελτιώσει την άρθρωσή του. Οι προσπάθειες αυτές του Δημοσθένη απέδωσαν καρπούς και εξελίχθηκε στον κορυφαίο ομιλητή της γενιάς του.

Σφυρηλατώντας το δικαίωμα της παρρησίας κυρίως των ευάλωτων, εξαιτίας λογοπεδικού προβλήματος, ομιλητών διαβάσαμε το βιβλίο της Alice Briere-Haquet «Ο μικρόθ Πρίγκιπαθ» και τα παιδιά ζωγράφισαν με νερομπογιές τον ομώνυμο ήρωα.

“Μια μέρα, πάει πολύς καιρός,

σε κάστρο μακρινό

του κόσμου αντίκρισε το φως

ένα βασιλικό μωρό.

Τον είχανε μη στάξει και μη βρέξει·

ώσπου η ώρα έφτασε

να πει την πρώτη λέξη…”

Μια λέξη που την εκφέρει ως «λέκθη». Η λογοπεδική δυσκολία όμως δεν πρέπει να χλευάζεται και το δικαίωμα ομιλίας στη δημόσια σφαίρα είναι αναφαίρετο. Η συγγραφέας, στο βιβλίο καταλήγει με χιούμορ:

“Όποιος τολμούσε γνώμη να ‘χει άλλη

αμέσως θα του κόβανε το άδειο του κεφάλι.

Αυτή τη φορά όμως δεν παραπονέθηκε κανείς!