Το Ιστολόγιο του Νηπιαγωγείου Πυργίου

Μια πολύτιμη βροχή στα Μαστιχοχώρια, μια μοναδική ευκαιρία για άγρυπνη παραμονή στις σχολικές επάλξεις

Κλειστά θα παραμείνουν τα Σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στον Νομό Χίου την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026.

Θα ήταν μια θαυμάσια ευκαιρία με την αφορμή της κακοκαιρίας που έφερε την πολύτιμη βροχή στα Μαστιχοχώρια- να περάσουμε εποικοδομητικά τον χρόνο μας μιλώντας με τους γονείς και τα παιδιά για το πρόγραμμα του νηπιαγωγείου, τις δραστηριότητες που απολαμβάνουν τα παιδιά στο σχολείο και πώς κατορθώνεται όλα τα παιδιά να επωφελούνται. Από τις 8 το πρωί, παρέα με την καταπληκτική κα Σοφία.

Meeting link

https://meet90.webex.com/meet90/j.php?MTID=m534fcf701c5de2ce50345b44f281d998

Meeting number

2552 074 8538

Video address

25520748538@meet90.webex.com

Ένα υστερόγραφο: Το δια ζώσης σχολείο είναι αναντικατάστατο για την καλλιέργεια της νόησης και την ανθρώπινη ανάπτυξη. Οι εκπαιδευτικοί που επιστρέψαμε στο σχολείο μετά την αλήστου μνήμης πανδημία διαπιστώσαμε την σοβαρή οπισθοχώρηση-ευελπιστούμε χωρίς μόνιμες βλάβες- σημαντικών δεξιοτήτων στα μικρά παιδιά, ιδιαίτερα οσα δεν ανήκουν σε προνομιούχες οικογένειες. Η μάθηση σε αυτή την ηλικία είναι ενσώματη όπως μπορείτε να διακρίνετε στο παρακάτω χθεσινό βίντεο

“Ταξίδι” στον χειμώνα

Στο Νηπιαγωγείο μας, ο χειμώνας και το κρύο δε μας πτοεί!

Ίσα ίσα που βρήκαμε ευκαιρία μέσα από ενδιαφέρουσες δραστηριότητες και παιχνίδια να δημιουργήσουμε και να μάθουμε τόσα πολλά πράγματα για την εποχή του χειμώνα.

Στο νηπιαγωγείο, ο χειμώνας είναι μια υπέροχη ευκαιρία για να ανακαλύψουν τα παιδιά τα φυσικά φαινόμενα, όπως το χιόνι και τον πάγο, αλλά και για να μάθουν πώς οι άνθρωποι, τα ζώα και τα φυτά προσαρμόζονται στις συνθήκες του. Μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες, παιχνίδια και συζητήσεις, τα παιδιά ξεκίνησαν να εξερευνούν τον κόσμο του χειμώνα και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να γνωρίσουν καλύτερα αυτήν την ιδιαίτερη εποχή του χρόνου.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν αυτό το “ταξίδι” στον χειμώνα, όπου κάθε μέρα θα φέρνει κάτι νέο να ανακαλύψουμε!

Ξεκινήσαμε φτιάχνοντας ένα ιστόγραμμα και τα παιδιά είπαν όλα όσα ήξεραν για την λέξη χ ε ι μ ώ ν α.

Διαβάσαμε για τον Τικ και την Τέλα που βγαίνουν έξω να παίξουν στο χιόνι και περνάνε τέλεια. (Εδώ γράψαμε πάνω στην ομαδική εργασία του χάρτινου χιονάνθρωπου τις λέξεις που βρήκαμε στο βιβλίο και εκφράζουν την εποχή του χειμώνα)

Όταν, όμως, φτάνει η στιγμή να φτιάξουν ένα χιονάνθρωπο, μαλώνουν. Τελικά θα καταφέρουν οι δυο φίλοι να λύσουν τις διαφορές τους σ’ αυτή την τρυφερή ιστορία που μαθαίνει στα παιδιά πώς να περνάνε όμορφα μαζί.

Ακόμα και με ανάποδο καιρό με όπλο την καλοσύνη, τη συμπόνια και την επινοητικότητα, μπορούμε να ξεπεράσουμε κάθε εμπόδιο!

“Σεισμός; Μη σε πιάνει πανικός!”: Στιγμιότυπα από το Εργαστήρι Δεξιοτήτων

Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και φέτος για το σεισμό στα πλαίσια του Εργαστηρίου δεξιοτήτων με θέμα την αντισεισμική προστασία.

Επεξεργαστήκαμε την έννοια του σεισμού μέσα από παραμύθια και βίντεο. Μάθαμε τι προκαλεί το σεισμό και είδαμε το μύθο του Εγκέλαδου καθώς και λαϊκά παραμύθια από άλλες σεισμογενείς χώρες. Μάθαμε πώς είναι το εσωτερικό της γης και πώς προκαλούνται οι σεισμοί με μια εξαιρετική κατασκευή πλαστελίνης από την κα Σοφία που απεικόνιζε τα διάφορα στρώματα του γήινου πυρήνα (στη φώτο οι δύο Ιωάννες κρατούν τα δύο ημισφαίρια

). Κάναμε το σχέδιο αντιμετώπισης σεισμών του Ο.Α.Σ.Π.

Και βέβαια ενημερώσαμε τα παιδιά και κάναμε πολλές δράσεις και φύλλα εργασίας για να μάθουν τα στρώματα της γης αλλά και πως θα προστατευτούν σε περίπτωση σεισμού.

Την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου θα κάνουμε επιπλέον την άσκηση αντισεισμικής προστασίας αξιοποιώντας τις οδηγίες για κάλυψη του κεφαλιού (βλέπε φωτογραφία)

Και θα θυμηθούμε το σύνθημα “Σεισμός; Μη σε πιάνει πανικός!”

“Παρεξηγημένα ζώα” και κοινωνικά στερεότυπα: Αίροντας τις προκαταλήψεις

Οι προκαταλήψεις είναι βαθιά ριζωμένες και ανθεκτικές.

Μια πρόσφατη εμπειρία του γράφοντος με τα κοινωνικά στερεότυπα ήταν στις διακοπές των Χριστουγέννων όταν φιλοξένησε συγγενή εξ Αθηνών ο οποίος ξεκίνησε όψιμα μια δεύτερη επαγγελματική ζωή ως γηροκόμος σε οίκο ευγηρίας, αντλώντας δύναμη από την υπερδεκαετή, ανιδιοτελή εμπειρία περίθαλψης γείτονα-και φίλου στο τέλος της ζωής- με σκλήρυνση κατά πλάκας τελικού σταδίου. Ο συγγενής αντιμετώπιζε έντονη κόπωση- σχεδόν επαγγελματική εξουθένωση- στην προσπάθειά του να εγκιβωτιστεί σε ένα έμφυλο χώρο, αποκλειστικά στελεχωμένο με γυναίκες, στο συγκεκριμένο γηροκομείο κυρίως με αλλοδαπές. Δυστυχώς η παροχή φροντίδας στους ηλικιωμένους συνεχίζει να παραμένει μια απλήρωτη ή κακοπληρωμένη εργασία χαμηλού κοινωνικού κύρους ενώ θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως λειτούργημα.

Ένας θαυμάσιος τρόπος για να αρχίσουν τα παιδιά το γκρέμισμα των άδικων προκαταλήψεων είναι να τα πληροφορήσουμε ότι πολλά πλάσματα της φύσης είναι άδικα παρεξηγημένα

ενώ προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες. Ζώα όπως οι νυχτερίδες, οι αράχνες, τα ποντίκια, τα κοπροφάγα σκαθάρια, οι σφήκες που στις ζεστές φωλιές τους στα Κάτω Φανά ξεχειμωνιάζει ο ενδημικός σακχαρομύκητας που μετατρέπει το νέκταρ του Φωκιανού σταφυλιού σε οίνο και δεκάδες άλλα.

Χθες, με αφορμή το φρέσκο βιβλίο «Τα παρεξηγημένα ζώα» τα παιδιά επεξεργάστηκαν την άρση της προκατάληψης για τις μαύρες γάτες. Πολλοί δυστυχώς θεωρούν την μαύρη γάτα ως πηγή κακής τύχης και γρουσουζιάς,

ότι «κάνει παρέα με κακές μάγισσες», ότι «χωρίς σοβαρό λόγο κάνει “χου” και φτύνει και τριγυρνά σε μέρη που βρομάνε, όπως οι κάδοι σκουπιδιών και είναι γεμάτη ψύλλους και ξύνει με τα νύχια τα αγαπημένα μας αντικείμενα, και, και, και…

Στην πραγματικότητα, οι μαύρες γάτες είναι σαν όλες τις υπόλοιπες: κάνουν “χου” μόνο όταν νιώθουν τρομαγμένες. Πιο συχνά όμως θα τις ακούσουμε να νιαουρίζουν, που σημαίνει ότι αναζητούν λίγη προσοχή γιατί οι γάτες ανέπτυξαν το νιαούρισμα για να επικοινωνούν με τους ανθρώπους και σπάνια νιαουρίζουν σε άλλες γάτες. Επίσης δεν ξύνουν επίτηδες αλλά επειδή τα νύχια των γατών μεγαλώνουν γρήγορα πρέπει να βρίσκουν τρόπους να τα διατηρούν σε άριστη κατάσταση. Άλλωστε μπορούμε να τους αγοράσουμε ένα ονυχοδρόμιο για να γλυτώσουν και τα έπιπλά μας!

Το βιβλίο μας έδωσε και την εξής άγνωστη πληροφορία: Οι μαύρες γάτες, (όπως και οι υπόλοιπες) κάνουν πολύ χαριτωμένα πράγματα, γράφει, αν τους δώσουμε να φάνε “γατόχορτο”. (Το γατόχορτο, προσφύγαμε στην Τεχνητή Νοημοσύνη, αναφέρεται συνήθως σε δύο διαφορετικά φυτά: είτε σε «γρασίδι» από φύτρα δημητριακών (όπως σιτάρι, βρώμη), που βοηθά στην πέψη και την αποβολή τριχόμπαλων, είτε στο φυτό Νεπέτα (Nepeta cataria), γνωστό και ως catnip, που περιέχει τη χημική ουσία νεπεταλακτόνη και προκαλεί ευχάριστη διέγερση στις γάτες. Το μεν γρασίδι είναι για τη σωματική υγεία, το δε catnip για τη συμπεριφορά και την ψυχαγωγία τους.)

Σε αυτό εδώ το σημείο παραλληλίσαμε τη συμπεριφορά της γάτας- που είχε δει κάποιο παιδί, να τρώει κάποτε γρασίδι ενώ είναι σαρκοφάγα- και την ανθρώπινη διατροφή και ρωτήσαμε αν μαζεύει κάποιο μέλος της οικογένειας άγρια χόρτα που είναι τώρα η εποχή τους στη Νότια Χίο. Με απογοήτευση πληροφορηθήκαμε ότι μάλλον έχει ατονήσει αυτή η παραδοσιακή τροφοσυλλεκτική δραστηριότητα, σημείο κατατεθέν της Μεσογειακής διατροφής. Από την άλλη χαρήκαμε όταν το σύνολο των παιδιών δήλωσε ότι απολαμβάνει να βλέπει στο τραπέζι του γεύματος μια λαχανοσαλάτα.

Αμέσως μετά τους επιδείξαμε μια ποικιλία άγριων εδώδιμων χόρτων που είχε μαζέψει ο γράφων στον εύφορο “Γαλάτη”, τον κάμπο του Πυργίου και μάθαμε τα απίθανα, αρχαιότροπα ονόματά τους:

αγριομάρουλα, τσιχωρήδες (από το αρχαιοελληνικό «κιχώριον»), ζωχοί, πικρίδες, πολυβυζούδες, χοιροβοσκοί (όπως λέγονται στην πατρίδα του γράφοντος, Νάξο) ή καρύδες/αγριοαγγιναράκια, όπως τα λένε στη Χίο.

Η κυρα-Μαριγώ, έμπειρη συλλέκτρια άγριων χόρτων, πολύτιμα σε καιρούς δίσεκτους, μικρά παιδιά μας έλεγε: «-Γιατί τα λένε χόρτα παιδάκια μου; Γιατί χορταίνουν!»

ΩΡΑ ΓΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ , θα περάσουμε ωραία με όλα τα παιδιά και ο αριθμός 2 θα μας κάνει συντροφιά!

Μάθαμε τον αριθμό 2 στο νηπιαγωγείο! Αν ρωτήσετε τα παιδιά σίγουρα θα σας πούνε πάρα πολλά ! Δύο είναι τα ματάκια , δυο είναι και τα χεράκια , δυο ποδαράκια έχουνε και όλα τα παιδάκια!

Αλλά μάθαμε και τους αριθμούς στα Αγγλικά, από το 1 μέχρι το 6 χάρη στο παιχνίδι “Where is the lucky coin; Αναρωτιέται ο Λίο» που μας έμαθε η δασκάλα των Αγγλικών, πληροφορημένη ότι σήμερα είχαμε δραστηριότητες μαθηματικές:Τα κομμάτια είχαν πάνω τους αριθμούς 1 έως 6 και όποιο παιδί δεν θυμόταν αγγλικά τον αριθμό απαντούσε στα ελληνικά ώστε να συμμετέχουν όλοι οι μαθητές ακόμα και οι πιο ντροπαλοί.

Αμέσως μετά σειρά είχε το φύλλο εργασίας όπου τα παιδιά σχεδίασαν με ενθουσιασμό το δύσκολο σχήμα του «2», όπως έκαναν επίσης και με πλαστελίνη.

MATHAINO TON ARITHMO 2 STO NHPIAGOGEIO KAI TA DIPLA PRAGMATA Selida 6

MATHAINO TON ARITHMO 2 STO NHPIAGOGEIO KAI TA DIPLA PRAGMATA Selida 3

MATHAINO TON ARITHMO 2 STO NHPIAGOGEIO KAI TA DIPLA PRAGMATA Selida 2

Στον αστερισμό της νέας λογοτεχνικής παραγωγής για μικρά παιδιά

Χρόνια πολλά στους εκλεκτούς Γονείς & τα μέλη της σχολικής κοινότητας! Οι πάνσεπτες μέρες του Δωδεκαήμερου έφεραν στο Νηπιαγωγείο Πυργίου μια γενναία δωρεά από τον Μορφωτικό Σύλλογο Πυργίου, με τη μορφή μιας δωροεπιταγής για τον εμπλουτισμό της δανειστικής Βιβλιοθήκης Πυργίου.

Το μέλημά μας ήταν να πλοηγηθούμε στον εκδοτικό αστερισμό της παιδικής λογοτεχνίας και να εφοδιάσουμε την βιβλιοθήκη με βραβευμένα διεθνώς βιβλία για μικρά παιδιά, δημοσιευμένα μετά το 2020. Μια βασική στρατηγική που καθοδήγησε την επιλογή ήταν τα βιβλία, έμμεσα, να ενισχύουν την επιδιωκόμενη ψυχοκοινωνική αρετή της ανθεκτικότητας και της καλοπροαίρετης φιλίας. (Ακολουθεί μια σύντομη περιγραφή των βιβλίων:)

-«Όλα θα πάνε ΚΑΛΑ»: Μια τρυφερή ιστορία με ένα μήνυμα που όλοι έχουμε ανάγκη στις δύσκολες στιγμές: Το κύκνειο άσμα της εξαιρετικής νέας συγγραφέως που μας άφησε νωρίς Άννας Ντιούντνεϊ , που έχει γράψει επίσης τα πολύ δημοφιλή, αδημοσίευτα στην Ελλάδα, Lama Lama Red Pajama, και Little Excavator.

-«Τα κουκουβαγάκια» του 85χρονου θρύλου της παιδικής λογοτεχνίας Martinn Waddell: Σ’ ένα δέντρο στο δάσος, τρία κουκουβαγάκια, η Σάρα, ο Πέρσι και ο Μπιλ, κάθονται και περιμένουν τη Μαμά Κουκουβάγια να γυρίσει σπίτι. Τα κουκουβαγάκια είναι ένα κλασικό πλέον βιβλίο. Μια απολαυστική ιστορία που γιορτάζει τον δεσμό μαμάς και παιδιού. Με το υπέροχο καθησυχαστικό μήνυμα ότι η μαμά, όση ώρα κι αν λείψει, πάντα θα επιστρέφει. Το βιβλίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για να απαλύνει το άγχος αποχωρισμού που βιώνουν τα μικρά παιδιά σε διάφορες περιπτώσεις.

–«Εντάξει, λέμε» του πολυβραβευμένου συγγραφέα Jory John (Γιόρι Τζον): Ο Πάπιος είναι κατενθουσιασμένος και δεν βλέπει την ώρα να βγει έξω και να χαρεί το χιόνι παρέα με τον καλύτερο φίλο του, τον Αρκούδο. Ο Αρκούδος, από την άλλη, δεν θέλει να το κουνήσει ρούπι από την μπανιέρα και το ζεστό σπιτάκι του. Ποιος μπορεί να αντισταθεί όμως στον ασυγκράτητο Πάπιο και στα παιχνίδια του στο χιόνι;

-«Οι καλοί και οι κακοί ιππότες» του Αντώνη Παπαθεοδούλου που έχει γράψει τους δημοφιλείς «καλούς και κακούς πειρατές»: Ένα αστείο, παιχνιδιάρικο και πολύχρωμο πειρατικό βιβλίο, για να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε διαφορετικά κάθε λογής “κακούς” ή απλώς να σκάσουμε στα γέλια! Να μην γίνονται πόλεμοι και οι δυνατοί να μην τα βάζουν με τους αδύναμους, αλλά όλοι να είναι φίλοι να συναντιούνται για να περνάνε καλά και να γελάνε πολύ.

– «Χρόνος είναι και γυρίζει» δημοφιλές παιδικό βιβλίο της Harriet Evans, συγγραφέα πολλών best seller που βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν τις έννοιες του χρόνου, των ημερών, των εβδομάδων, των μηνών και των εποχών, κάνοντας ένα ταξίδι μέσα από τον χρόνο, με στόχο να μάθουν να χρησιμοποιούν ένα ημερολόγιο.

-«Είκοσι αρκούδες» της Αγγλίδας ποιήτριας Κάθριν Σίμοντς: Είκοσι απασχολημένες αρκούδες αποφάσισαν να καθαρίσουν το σπίτι τους. Θα καταφέρουν, αυτές οι ζωηρές αρκουδίτσες, να ολοκληρώσουν την αποστολή τους; Μια απίστευτα αστεία ιστορία με αριθμούς για να μάθουν τα μικρά παιδιά να μετρούν μέχρι το 20.

-«Κατακλυσμός» της βραβευμένης Ισπανίδας Mariajo Ilustrajo: Μια δυνατή ιστορία για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα πριν γίνουν τεράστια. Ένας ύμνος στη δύναμη της συνεργασίας, στην αξία του «όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε».

-«Τομ Σόγιερ» του Μαρκ Τουέϊν, αυτό το βιβλίο που μεγάλωσε γενιές διψασμένων για περιπέτεια αγοριών, διασκευασμένο για μικρά παιδιά από τον συγγραφέα Αντώνη Θεοδούλου

-«Τα παρεξηγημένα ζώα»: Οι άνθρωποι έχουμε διαδώσει κακές φήμες για κάποια ζώα! Τα ζώα αντιδρούν: «-Λέτε ότι είμαστε τρομακτικά, ανατριχιαστικά, επικίνδυνα και φρικιαστικά. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους γιατί αγανακτήσαμε πια με τα ψέματα που διαδίδετε. Σε αυτό το βιβλίο σάς δίνουμε όλες τις πραγματικές πληροφορίες για το τι κάνουμε, τι τρώμε, πώς επικοινωνούμε και με ποιους τρόπους τελικά βοηθάμε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ εσάς τους ανθρώπους. Δεν είμαστε καθόλου ΚΑΚΑ ΖΩΑ! Είμαστε απλώς… παρεξηγημένα!»

-«Πέρλα, η ατρόμητη σκυλίτσα» είναι γραμμένο από την πολυδιαβασμένη και πολυβραβευμένη συγγραφέα Ιζαμπέλ Αλιέντε, η οποία με μια παραμυθένια εισαγωγή μάς εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο η Πέρλα μιλά μαζί της και μας αφηγείται την ιστορία της.

-«Ένα βουνό καρότα», ένα μεταφρασμένο σε δεκάδες γλώσσες βιβλίο για την υπέρτατη αξία να μοιράζεσαι τα αγαθά: Ο λαγός αγαπάει τα καρότα. Στην πραγματικότητα, τα αγαπάει τόσο πολύ που ούτε καν ο ίδιος δεν χωράει στο κάποτε ευρύχωρο λαγούμι του. Όταν οι φίλοι του προσφέρονται να τον βοηθήσουν, ο λαγός δέχεται με χαρά. Μήπως όμως όλα αυτά τα καρότα δημιουργήσουν μεγάλα προβλήματα στον λαγό και τους φίλους του;

-«Μήπως είδες τον ελέφαντα», του Ντέιβιντ Μπάροου. Ευφυές! Σύγχρονο! Με απίστευτο χιούμορ βιβλίο! Ο Ελέφαντας θέλει να παίξει κρυφτό και το αγόρι τον προτρέπει να κρυφτεί. Αλλά ο ελέφαντας προειδοποιεί το αγόρι ότι είναι πολύ καλός στο κρυφτό και πρέπει να βάλει τα δυνατά του για να τον βρει. Είναι κι εκείνη η περίφημη μεταφορική, ιδιωματική φράση της αγγλικής -(There’s) an elephant in the room- που επισημαίνει, κατά το λεξικό του Cambridge, ότι υπάρχει ένα πρόβλημα, σαν ελέφαντας μεγάλο και προφανές, μια δύσκολη κατάσταση, για την οποία κάποιοι ή όλοι οι συνομιλητές σε έναν χώρο αρνούνται να μιλήσουν, παρότι το έχουν προσέξει, καθώς είναι άβολο, προσβλητικό ή επικίνδυνο. Και προφανώς, συνάγουμε εμείς, συμπεριφέρονται σαν να μη βλέπουν το πρόβλημα, αρνούνται να το αντιμετωπίσουν, το βάζουν κάτω από το χαλί.

-«Ή πολύ μεγάλος ή πολύ μικρός» της αείμνηστης Κατρίν Λεμπλάν που πολύ νωρίς πήρε το γαλλικό βραβείο νεανικής ποίησης. Αυτό το απολαυστικό βιβλίο βοηθάει με το χιούμορ του τα παιδιά να ξεπεράσουν την απογοήτευσή τους και να καταλάβουν πως δεν μπορούν να κάνουν τα πάντα μόνα τους. Θα γελάσουν βλέποντας πως ακόμα και οι γονείς, καμιά φορά, έχουν λάθος μέγεθος. Ό,τι κι αν κάνει ο Μάρτιν, για τους γονείς του θα είναι πάντα ή πολύ ΜΕΓΑΛΟΣ ή πολύ μικρός. Τι θα γίνει όμως αν καταφέρει να δείξει στους γονείς του ότι και οι ίδιοι μερικές φορές είναι ή πολύ μικροί ή πολύ μεγάλοι για να κάνουν πολλά πράγματα; Θα καταλάβουν, άραγε, πώς είναι όταν δεν έχεις ποτέ το σωστό μέγεθος;

Θερμές ευχαριστίες στα μέλη του Μορφωτικού Συλλόγου Πυργίου

και ευχές για οικογενειακή υγεία και ανθεκτικότητα!

Η καλύτερή μας ώρα!

Θα τολμήσουμε να ισχυριστούμε ότι η καλύτερή μας, η πιο σημαντική στιγμή δεν είναι το τελικό αποτέλεσμα της Χριστουγεννιάτικης θεατρικής παράστασης αλλά αυτό που προηγείται: Ότι το λαϊκό σχολείο είναι εξωστρεφές, υπηρετεί υπερβατικούς σκοπούς όπως την ανθεκτικότητα της τοπικής κοινότητας και την σύσφιξη των δεσμών ανάμεσα στους αγαπητούς μας γονείς και συγγενείς. Τα μικρά παιδιά αρχίζουν και αφουγκράζονται ότι η παιδεία δεν σημαίνει ναρκισσιστική αυτοδικαίωση αλλά ξερίζωμα από το «μεροδούλι-μεροφάι» όπως γράφει ο Σταύρος Ζουμπουλάκης, από τη φυσική και κοινωνική συνθήκη, ώστε να κινητοποιηθεί η σκέψη των μαθητών, η κρίση, η αμφιβολία, η επιθυμία τελικά για αλλαγή και πρόοδο. Γιατί ο βασικός σκοπός της Θεατρικής Αγωγής στο Νηπιαγωγείο, είναι να ενθαρρυνθούν οι προσωπικές ικανότητες και κλίσεις κάθε παιδιού, ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει αρμονικά, τόσο το ίδιο σαν αυτόνομη προσωπικότητα όσο και μέσα στην ομάδα.

Με το θεατρικό παιχνίδι, τη δραματοποίηση, την παντομίμα, τον αυτοσχεδιασμό, τα παιδιά παίζουν, εκφράζονται, δημιουργούν, αυτενεργούν, συνεργάζονται, καλλιεργούν τον ψυχικό τους κόσμο, αναπτύσσουν τις φυσικές και διανοητικές τους ικανότητες και διαμορφώνουν την αισθητική – καλλιτεχνική τους αντίληψη. Το παιδικό θέατρο αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία της εκπαιδευτικής διαδικασίας συνδυάζοντας άριστα, ψυχαγωγία και μάθηση.

Και το μόνο κατόρθωμα που αξίζει είναι όταν όλα τα παιδιά εμπλέκονται και κανένα δεν μένει πίσω!

Σουμπούτεο: Μην το σνομπάρετε!

Έχουμε πολλά αγορίστικα παιχνίδια που οι μαθήτριες μάλλον σνομπάρουν. Και ο λόγος είναι ότι σε μια εποχή που τα κορίτσια προπορεύονται συστηματικά στην εκπαίδευση

θέλουμε ένα σχολείο θετικής δικαιοσύνης που δίνει ευκαιρίες σε όλους.

Υπάρχει και μια βαθιά κρυμμένη στο ασυνείδητο του γράφοντος αιτία: O κύριος λόγος που έχει γεμίσει την αποθήκη του σχολείου με επιτραπέζια παιχνίδια, πολλά σπάνια και φερμένα από την Ευρώπη, δεν είναι άλλος από τη συνειδητοποίηση από νωρίς, από μικρό παιδί, ότι ήμουν μάλλον ο πτωχός συγγενής

και έπρεπε να περιοριστώ στη σπαρτιάτικη λιτότητα εντός της πολύτεκνης, μονογονεϊκής οικογένειας. Πήρα το αίμα μου πίσω όμως

δίνοντας την ευκαιρία στα παιδιά ενός περιφερειακού σχολείου να εκτιμήσουν παιχνίδια που προάγουν ψυχαγωγία αλλά καλλιεργούν και το μυαλό.

Ειδικά με το σουμπούτεο το είχα απωθημένο γιατί συμφωνήσαμε με φίλο να πούμε τα κάλαντα στο μακρινό 1977. Ήταν η εποχή που μεσουρανούσε στην Ελλάδα, ήταν πολύ δημοφιλές και επειδή ήταν ένα πολύ ακριβό για την εποχή παιχνίδι, μπορούσαμε να το αγοράσουμε μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μαζεύοντας τα χρήματα από τα βυζαντινά κάλαντα που γνώριζα- με τη διαφορά ότι το κράτησε ο συνάδων στο σπίτι του με πρόφαση την ευρυχωρία “όπου θα μπορούσα να έρχομαι να παίζω” αλλά ποτέ δεν κατόρθωσα…

Παίζεται με τον δείκτη του χεριού σε υφασμάτινο γήπεδο και ο κάθε παίκτης έχει από μία ομάδα μινιατούρα,

στα χρώματα της αρεσκείας του. Παρόλο που έχει μέσα στρατηγική, τεχνική και δεξιότητες που αποκτάς με τον καιρό, δηλαδή όσο πιο πολύ παίζεις και προπονείσαι,

δεν παύει να είναι ένα απρόβλεπτο παιχνίδι, τέλεια προσομοίωση του ποδοσφαίρου που βασικός σκοπός του είναι η διασκέδαση για τα παιδιά του ολοήμερου τμήματος. Στα παιδιά αρέσει και ο χειροκίνητος πίνακας που μπορούν και σημειώνουν τα “γκοοοοόλ”

από τους “ποδοσφαιριστάς”, μια εξίσου σημαντική δεξιότητα αρίθμησης.

Χριστούγεννα με επίκεντρο την αυτοεκτίμηση

Οι μαθητές μας έχουν πολλές ικανότητες και πολλά ταλέντα. Συχνά όμως επικεντρώνονται σε αρνητικές σκέψεις, όπως δεν έχει νόημα να προσπαθώ ή δεν θα τα καταφέρω, που έρχονται επίμονα και τα ταλαιπωρούν. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο υγιής τρόπος σκέψης είναι πολύ σημαντικός. Πώς μπορούμε όμως να μάθουμε να φροντίζουμε την ψυχική μας υγεία από μικρή ηλικία; Πώς μπορούμε εμείς oι δάσκαλοι αλλά και οι γονείς να τα ενθαρρύνουμε να ανακαλύψουν τη μοναδικότητά τους; Στόχος της χριστουγεννιάτικης χειροτεχνίας εντός του συνεχιζόμενου Εργαστηρίου δεξιοτήτων για την οικοδόμηση αυτοπεποίθησης ήταν να δώσει έμφαση στη μοναδικότητα κάθε παιδιού, εμφανίζοντάς το ως το σημαντικότερο στολίδι του Χριστουγεννιάτικου δένδρου ώστε να αποκτήσει αυτοεκτίμηση, και να αναπτύσσει δεξιότητες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη αυτό-επιβεβαίωσης.

Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας και στα πλαίσια των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και Δράσεων Ενεργού Πολίτη, κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου τιμούμε την Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, μια ημέρα αφιερωμένη στην ενημέρωση, την κατανόηση και την προώθηση της ισότιμης συμμετοχής όλων των ανθρώπων στην κοινωνία. Στο σχολείο μας πραγματοποιήθηκε μια ξεχωριστή δράση στα πλαίσια του εορτασμού της ημέρας, με στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών απέναντι στα άτομα με αναπηρία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους.

Σύνθημα της δράσης ήταν: «Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι» – ένα μήνυμα που τα παιδιά αγκάλιασαν με ενθουσιασμό και κατανόηση. Το αφιέρωμα ολοκληρώθηκε με όμορφες εμπειρίες, γνώσεις και κυρίως με περισσότερη ευαισθησία και σεβασμό απέναντι σε κάθε μορφή διαφορετικότητας. Και να τονιστεί εδώ ότι δεν είναι όλες οι αναπηρίες εμφανείς! Μπορεί ο/η ασθενής να έχει κάποιο αυτοάνοσο ή επίκτητο νόσημα,που να μην είναι εμφανές (όπως δείγματος χάρη, ο συνηθέστατος πια διαβήτης). Γι’αυτό,ας σεβόμαστε τους πάντες-τουλάχιστον σε κοινωνικό επίπεδο.

Εν συνεχεία, είχαμε μάθημα με την χαρισματική δασκάλα Αγγλικών που μας έμαθε τα χρώματα της Αγγλικής σημαίας αγγλιστί μαζί με την προσφιλή φιγούρα “Λίο από το Λονδίνο”.

Με τοοόσο μάθημα βγήκαν μαθητές-μαθήτριες δαιμονιωδώς

στην αυλή, όταν ήλθε αργοπορημένα η ώρα του διαλείμματος, αλλά και εκεί τα περίμενε ο γράφων για να τους δείξει ένα κλαδί της εύοσμης κουμαριάς,

στολισμένη με κατακόκκινα

κούμαρα και ένα τυχαίο πρωινό εύρημα, μια νεκρή κίχλη που βρέθηκε στη ρίζα μιας ελιάς, ένα έκτακτο μάθημα ορνιθολογίας.