Επιτραπέζια παιχνίδια: Έμφαση στη γλωσσική καλλιέργεια
H συστηματική προσχολική αγωγή έχει αποδειχθεί μέσα από έρευνες, ότι βοηθάει στο να περιορισθούν οι οικογενειακές και κοινωνικές ανισότητες, όσον αφορά τη γλωσσική καλλιέργεια των παιδιών. Η αγωγή λοιπόν έχοντας ως πρώτο και κύριο έργο τη γλωσσική καλλιέργεια του παιδιού, πρέπει να ανταποκριθεί στις δύο αυτές βασικές ανάγκες του:
- Να προσφέρει γλωσσικά ακούσματα.
- Να δώσει γλωσσικό υλικό και να βοηθήσει το παιδί να παράγει με δημιουργικό τρόπο λέξεις, προτάσεις, στίχους, ιστορίες.
Οι δραστηριότητες για την καλλιέργεια του προφορικού λόγου είναι εξαιρετικά αναγκαίες και ωφέλιμες. Για το λόγο αυτό οι δασκάλες/οι μικρών παιδιών φροντίζουμε και οργανώνουμε καταστάσεις προβληματισμού που ενεργοποιούν τα ενδιαφέροντα του παιδιού και του επιτρέπουν να εκφράζει με τον προφορικό λόγο τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Αν και είναι γνωστό ότι το παιδί από το 5ο έτος της ηλικίας του, μπορεί να χρησιμοποιήσει το λόγο ως μέσο υπόμνησης και ως οδηγό στη συμπεριφορά του, όμως στην ηλικία αυτή αρκετά παιδιά δεν μπορούν να παράγουν μόνα τους τις κατάλληλες λέξεις αυθόρμητα στο κοινωνικό παιχνίδι. Τις χρησιμοποιούν μόνο αν τους δοθούν από κάποιον άλλο και τους υποδειχθεί πώς να τις χρησιμοποιήσουν. Πράγμα που γίνεται με τη βοήθεια της/του νηπιαγωγού.
Ιδανικό περιβάλλον είναι οι μικρές ομάδες, με χρήση επιτραπέζιων παιχνιδιών, κατάλληλων για να ενθαρρύνουν την γλωσσική ανάπτυξη. Ας σημειώσουμε εδώ ότι πολλά επιτραπέζια μπορεί να είναι διασκεδαστικά, να καλλιεργούν την παρατηρητικότητα ή την απαρίθμηση- όπως τα παιχνίδια με ζάρι, αλλά χρειάζεται προσεκτική επιλογή αν θέλουμε να ενθαρρύνουμε «να ανοίξει η γλώσσα», όπως έλεγαν οι παλιοί. Στην περίπτωσή μας, σήμερα το πρωί, την ελεύθερη ώρα, το πρώτο και δεύτερο παιδί που μπήκαν πρώτα στο play-room επέλεξαν δύο παιχνίδια: Στο πρώτο, τα «αστεία ζώα», συναρμολογούν μια ντουζίνα παζλ άγριων ζώων. Εν συνεχεία, με τη σειρά, κάθε παιδί αφαιρεί το κεφάλι κάποιου ζώου και το τοποθετεί σε ένα άλλο ζώο για να σχηματίσει ένα «αστείο ζώο» από το οποίο προκύπτει μια σύνθετη λέξη, όπως «τιγρόψαρο», «παπαγαλόψαρο» κ.α.
Το δεύτερο παιχνίδι, της djeco, το παίζουμε λεκτικά σαν τον παραδοσιακό «μουτζούρη», χωρίς να προκύπτει «μουτζούρης», ένα παιχνίδι «win-win». Τα παιδιά μοιράζονται τα 16 αριθμημένα αφεντικά που επιθυμούν και μετά παίρνουν τυχαία τα 16 αντίστοιχα σκυλιά τους. Πρώτα κοιτάζουν αν προκύπτει κάποιο ζευγάρι και μετά κάθε παιδί με τη σειρά, προσπαθεί να μαντέψει αν κάποιο άλλο παιδί διαθέτει τον σκύλο του αφεντικού του κάνοντας την ερώτηση (π.χ: «-Γιώργο, έχεις τον σκύλο με νούμερο 8;”)
Mε σεβασμό πάντα στην ιδιαιτερότητα του κάθε παιδιού οι λεκτικές δραστηριότητες που κάθε φορά προτείνονται πρέπει να έχουν σαν κύριο στόχο την ανάπτυξη της γλωσσικής ικανότητας των παιδιών, σε συνδυασμό όμως με την επικοινωνιακή ικανότητα.































