Ας γνωριστούμε!
Πώς θα γνωριστούμε καλύτερα; Μοιράζοντας το γιγαντιαίο καρπούζι σε ΟΛΑ τα παιδιά. Ακόμα και αυτά που ήταν πιο ντροπαλά και προτίμησαν να απολαύσουν το παιχνίδι ως θεατές, μετά, στο διάλλειμα έπαιξαν ενθουσιωδώς και κατά προτεραιότητα με το φουσκωτό καρπούζι!
Και αμέσως μετά, φωτογραφήθηκε όλη η ομάδα των εξαιρετικών παιδιών της σχολικής χρονιάς 2024-2025. Συγχαρητήρια Παίδες!
Πρώτη μέρα στο σχολείο!
Πρώτη μέρα στο σχολείο! Κάθε μετάβαση είναι μια μακρά περίοδος. Τα παιδιά σήμερα τα πήγαν αναπάντεχα καλά αν και μπόλικα.
Θερμές ευχές για την ευόδωση της μετάβασης στη σχολική κουλτούρα που στο νηπιαγωγείο σημαίνει συμμετοχή στο παιχνίδι! Αλλά βρέθηκε και λίγος χρόνος να ζωγραφίσουμε το πρώτο γράμμα του ονόματός μας και να το πάρουμε μαζί μας, αναμνηστικό της πρώτης μέρας στο Νηπιαγωγείο. Και βέβαια παίξαμε με την ψιλόκκοκη άμμο της Κώμης που μύριζε ακόμη θάλασσα, το πιο λατρεμένο παιχνίδι των μικρών παιδιών όπως είχε επισημάνει και ο Αριστοτέλης πριν 2.500 χρόνια.
Ο Αγιασμός της Νέας σχολικής χρονιάς

Ζείδωρο καλοκαιρινό αναμνηστικό
“Η μετάβαση στο Δημοτικό” οφείλει να είναι μια πολυσχιδής εμπειρία, όχι απαραίτητα μονής κατεύθυνσης αλλά αμφίδρομη! Και να, λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία, τα μεγάλα παιδιά του Δημοτικού, μπροστά στην πόρτα του Νηπιαγωγείου, με την εκλεκτή δασκάλα τους κα Αθηνά Σκαπινάκη. Ήλθαν κρατώντας μια λίαν ευχάριστη έκπληξη. Αλλά ας δώσουμε το λόγο στα ίδια τα παιδιά, με τη δασκάλα τους να λειτουργεί ως γραφέας:
“Πλησιάζοντας στη λήξη της φετινής χρονιάς, σκεφτήκαμε να φτιάξουμε ένα μικρό καλοκαιρινό αναμνηστικό για να φυλάξουμε στην καρδιά μας όλα όσα βιώσαμε και μοιραστήκαμε στο σχολείο μας. Πήραμε λοιπόν μερικά μπουκαλάκια και κλείσαμε μέσα όλες τις πολύχρωμες στιγμές μας. Βάλαμε κι ένα βαρκάκι να διασχίζει τα πελάγη των ονείρων μας κι από πάνω έναν λαμπερό ήλιο να του φωτίζει το ταξίδι. Στην κορυφή αρμενίζει μια πυργούσικη σημαία για να μας θυμίζει πάντα πως υπήρξαμε εδώ όλοι μαζί, μια παρέα αγαπημένη.
Τα αναμνηστικά είχαν την τύχη να μοιραστούν σε πολύ καλά χέρια, παιδιών κι εκπαιδευτικών και χάρισαν σε όλους μεγάλη χαρά και συγκίνηση. Με πρωτοβουλία των παιδιών κάναμε και μία στάση στο νηπιαγωγείο Πυργίου για να αφήσουμε κι εκεί μερικά αναμνηστικά και να ευχηθούμε «καλό καλοκαίρι». Η υποδοχή ήταν θερμότατη κι εγκάρδια και φύγαμε γεμάτοι δώρα!
Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που συνεργάστηκαν υπομονετικά για μέρες προκειμένου να κατασκευάσουν τα αναμνηστικά.
Ευχαριστούμε θερμά τo φιλόξενο όμορο Σχολείο των μικρότερων αδελφών μας για την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας – τα παιδιά του Δημοτικού έφυγαν από την πλουσιότατη βιβλιοθήκη κρατώντας ένα εκλεκτό κόμιξ για να μην ξεχνάμε και την ψυχαγωγική ανάγνωση με τις βουτιές του καλοκαιριού- η γενναιοδωρία μας θύμισε έμπρακτα πως οι χειρονομίες αγάπης που προσφέρουμε επιστρέφουν σε μας μεγεθυμένες.
Καλό καλοκαίρι με υγεία σε όλους! Με το καλό να ξανανταμώσουμε!”
“Μέσα στο χρυσό λιοπύρι, του φτωχού το πανηγύρι” (από το “Ο παγωτατζής” του Γιάννη Ρίτσου)
Σε κάποια πράγματα ο χρόνος δίνει μία άλλη διάσταση, προσθέτει, αντί να αφαιρεί τα κύρια χαρακτηριστικά τους! Φανερώνει τις ομορφιές τους και αναδεικνύει την μοναδικότητα τους ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα όμοια. Σε μια εποχή όπου όλοι αναζητούν τις ρίζες τους και νοσταλγούν τα πιο αθώα χρόνια και τα γνήσια συναισθήματα, το Χιώτικο παγωτατζίδικο «Κρόνος» παρέμεινε πιστό σε αυτό που ξεκίνησε από το 1929. Κράτησαν αναλλοίωτο ό,τι δίνει η φύση και διατηρήσαν τις ίδιες αξίες που είχαν οι πρόγονοι.
Το ταξίδι ξεκίνησε το 1920 όταν τα δύο αδέλφια, Δημήτριος και Γεώργιος Θεοφανίδης, μετανάστες απο την Τραπεζούντα, έρχονται στην Αθήνα και ιδρύουν το “Εργοστάσιον Παγωτών ΚΡΟΝΟΣ”. Από την Χαριλάου Τρικούπη μοιράζουν το παγωτό τους σε σπίτια και μαγαζιά με δύο καροτσάκια έως το 1929, την χρονιά δηλαδή που μετακομίζουν στην Χίο και επί της οδού Φιλίππου Αργέντη όπου παραμένουν μέχρι και σήμερα. Σύντομα το παγωτατζίδικο ΚΡΟΝΟΣ γίνεται σημείο αναφοράς και ταυτίζεται με τα τοπικά προϊόντα.
Η γεύση «μαστίχα» αναδείχθηκε πιο δημοφιλής σήμερα στα μικρά παιδιά αφού το συστατικό της είναι συχνά αποτέλεσμα της κοπιώδους εργασίας των αγαπητών γονέων, μέσα στις αντίξοες καιρικές συνθήκες που γνωρίζουμε. Από το χάραμα να κουβαλάς στην πλάτη το 25κιλο σακκί με το ασπρόχωμα, μέσα στον καύσωνα και να ανεβαίνεις τον γολγοθά για τα πηξάρια του Ψάρονα είναι ηρωισμός. Ένα ευπρόσδεκτο καλωσόρισμα για την τελευταία εβδομάδα που οδηγεί στις σχολικές διακοπές. Όπως γράφει σ’ ένα ποίημα και η ποιήτρια Μυρσίνη Γκανά:
“Σκέψου
να είχαμε μαζί ένα παρελθόν.
Να είχαμε γνωριστεί παιδιά
Σε κάποιο εξοχικό
να μας έδεναν
μεσημέρια με ζέστη
βαρετά και ιδρωμένα
και βράδια με λουκουμάδες
και παγωτά στις πλατείες.
Και να βρισκόμασταν τώρα ξανά
και να’ κλειναν ξαφνικά τα χρόνια
πόρτες συρόμενες πίσω μας
και στα τετράδια να γίνονταν οι παρατατικοί
μέλλοντες διαρκείας»
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος: Αφορμή για προβληματισμό
Από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό: “Ένα γεγονός ζωής”
Η μετάβαση των νηπίων από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό Σχολείο θεωρείται μια ιδιαίτερη εμπειρία στη ζωή του παιδιού επειδή θέτει τις βάσεις της μετέπειτα σχολικής του πορείας. Η ομαλή του μετάβαση δεν αποβλέπει μόνο στην ακαδημαϊκή επιτυχία του μαθητή και της μαθήτριας αλλά πρωτίστως στην καλλιέργεια συναισθημάτων κοινωνικής και συναισθηματικής επάρκειας. Είναι σημαντικό λοιπόν η μετάβαση να γίνει με τέτοιο τρόπο, ώστε τόσο τα παιδιά όσο και οι οικογένειές τους να έχουν μια θετική άποψη για το σχολείο και ιδιαίτερα τα παιδιά να έχουν την αίσθηση ότι είναι επαρκείς ως μαθητές.
Είναι σημαντικό το Νηπιαγωγείο να βοηθήσει τα νήπια να προσαρμοστούν ευκολότερα στο μελλοντικό νέο τους περιβάλλον. Συγκεκριμένα το νηπιαγωγείο Πυργίου, κάθε χρόνο, οργανώνει και πραγματοποιεί επισκέψεις γνωριμίας και εξοικείωσης των παιδιών του Νηπιαγωγείου με τους χώρους και τα πρόσωπα καθώς και με τις εκπαιδευτικές μεθόδους και τις δραστηριότητες του Δημοτικού Σχολείου.
Προσπαθώντας να συμβάλλουμε στην ομαλή μετάβαση των παιδιών στο Δημοτικό Σχολείο είχαμε, πριν ολοκληρωθεί η φετινή χρονιά, κοινές εκπαιδευτικές δράσεις των νηπίων με την τάξη της Α’ Δημοτικού, με σκοπό τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των νηπίων και των παιδιών της επόμενης βαθμίδας που θα αποτελέσουν σημείο αναφοράς για αυτά κατά τη μετάβασή τους στο Δημοτικό Σχολείο.
Φαέθων & νέμεσις
Μέσα στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων «Ταξίδι στους πλανήτες», ταξιδέψαμε στα παλιά και γνωρίσαμε τον μύθο «Ο Φαέθοντας και το άρμα του Ήλιου». Ο μύθος του Φαέθωνα (που τον λένε και μύθο του Φαέθοντα), μας μιλάει για ένα ωραίο και τολμηρό νέο, που ζούσε με τη μητέρα του την Κλυμένη στη γη. Θαύμαζε τον πατέρα του Ήλιο και το ωραίο του έργο και πάντα ονειρευόταν να βρει μια ευκαιρία να πετάξει ψηλά στον ουρανό με το ολόχρυσο άρμα του Ήλιου.
«– Ορκίσου πρώτα πως θα μου κάνεις όποια χάρη σου ζητήσω.» είπε η Αλεξάνδρα-Φαέθων
«– Δεν πιστεύω πως αξίζει να ορκιστώ, μα σε βλέπω τόσο ταραγμένο και για να ηρεμήσεις, ναι, στ’ ορκίζομαι. Ορκίζομαι στα ιερά νερά της Στύγας πως θα κάνω ό,τι μου ζητήσεις.» συγκατένευσε ο ήλιος-Νικόλας Άγγελος.
Και τότε ο τολμηρός νέος είπε:
– Θέλω να οδηγήσω μια μονάχα μέρα το άρμα σου μέσα απ’ τον ουράνιο δρόμο.
– Ω τι μου ζήτησες, Φαέθωνα, παιδί μου! Ούτε ο ίδιος ο Δίας, που είναι ο πιο δυνατός απ’ όλους τους θεούς, δεν μπορεί να οδηγήσει αυτό το άρμα.
Ό,τι άλλο θέλεις ζήτησέ μου. Μη μου γυρεύεις όμως το χαμό σου.
– Δε ζητώ το χαμό μου. Να πετάξω θέλω κι ορκίστηκες πως θα μ’ αφήσεις.
– Ναι, ορκίστηκα. Κι απλή υπόσχεση να είχα δώσει δε θα μπορούσα να την πάρω πίσω.
Βασικοί μας στόχοι:
- Τα παιδιά να γνωρίσουν την ομορφιά του αρχαίου αυτού μύθου και να αντιληφθούν τη διαφορά μύθου και πραγματικότητας.
- Να συνδέσουν τον ήλιο με τη Μυθολογία.
- Να κατανοήσουν πως η μυθολογία είναι πνευματικό αγαθό με διαχρονική αξία.
Τα παιδιά δραματοποίησαν με θεατρικό παιχνίδι τον υπέροχο μύθο και εκτέθηκαν στην αρχαιοελληνική-εξωτική για τους σύγχρονους-ανθρωπολογία για την ύβρι που επισείει τη νέμεση.



































