Στο διάλειμμα ευχαριστηθήκαμε τρώγοντας ελιές και ελιόψωμο βουτηγμένο σε λαδορίγανη..

Μιλήσαμε για το μύθο της Ελιάς

«Στα αρχαία χρόνια ο Ποσειδώνας, ο θεός της θάλασσας, και η Αθηνά, η θεά της σοφίας, μάλωναν για το ποιος θα γίνει προστάτης της πόλης του βασιλιά Κέκροπα, της σημερινής Αθήνας.

 Όποιος θα έδινε το καλύτερο δώρο στους κατοίκους της πόλης, θα ήταν ο νικητής. Ο Ποσειδώνας έδωσε θαλασσινό νερό, ενώ η Αθηνά την Ελιά.

Οι κάτοικοι της πόλης προτίμησαν ως δώρο την Ελιά γιατί μπορούν να πάρουν τον καρπό της, το ελαιόλαδο για να μαγειρεύουν και την ξυλεία.

Αποφάσισαν να έχουν προστάτιδα την Θεά Αθηνά και για αυτό ονόμασαν την Πόλη τους , Αθήνα».

Δουλέψαμε ένα φύλλο εργασίας για το μύθο της ελιάς από την Τάνια Μάνεση

Επίσης μάθαμε ότι το ελαιόλαδο το χρησιμοποιούμε στο καντήλι 

Επί της ευκαιρίας αυτής ακούσαμε και το γνωστό τραγούδι: “Ντίλι , ντίλι, το καντήλι” 

Ακούστε το

Και κάναμε το γνωστό πείραμα.

Στόχος ήταν, να κατανοήσουν τα παιδιά ότι το λάδι, δεν αναμιγνύεται με το νερό και ότι το νερό ως βαρύτερο κάθεται στον πυθμένα του ποτηριού, ενώ το λάδι επιπλέει!!!

Φρούτα φθινοπωρινά-διατροφή, υγεία, χαρά

ΡΟΔΙ

Συνώνυμο της καλοτυχίας, της γονιμότητας, της ομορφιάς και της ευτυχίας, το ρόδι βρίσκεται πάρα πολλά χρόνια στη λίστα με τα πιο σημαντικά φρούτα που επιλέγουμε κυρίως για τα οφέλη του στην υγεία μας.

Για τις βιταμίνες του αλλά και για όλες τις ευεργετικές του ιδιότητες, το ρόδι θεωρείται μάλιστα και υπερτροφή.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που από την αρχαία Ελλάδα το τιμούσαν ιδιαιτέρως κυρίως γιατί είχαν «ανακαλύψει» τα οφέλη του. Θεότητες μάλιστα όπως της Ήρας, της Αθηνάς και της Αφροδίτης, είχαν ως σύμβολο τους το ρόδι.

Παρακολουθήσαμε το μύθο της Περσεφόνης με το ρόδι

Ακούσαμε το παραμύθι Το ρόδι που ήθελε να γίνει ιππότης

Ζωγραφίσαμε και κολλήσαμε τη δική μας ροδιά με τα ρόδια της

Φθινοπωράκι δροσερό ήρθε η ώρα σου

Σε περιμέναμε καιρό δωσ’ μας τα δώρα σου

Σταλλαγματιές από βροχή και φρούτα γήινα

Και στα κλαδιά όλων των δέντρων φύλλα κίτρινα

Απ’ τα μπαλκόνια στα σαλόνια μαζευόμαστε

Με τα παράθυρα ανοιχτά ονειρευόμαστε

Δεν έχει κρύο μοναχά λίγη δροσιά

Tα χελιδόνια φεύγουν μακριά

Μουσική: Ευριπίδης Ζεμενίδης.

Στίχοι: Γιώργος Μυζάλης.

Δίσκος: Τέσσερις εποχές και μια συγγνώμη.

Ακούγοντας το τραγούδι του Φθινόπωρου:

Βγήκαμε στην αυλή, παρατηρήσαμε τα δέντρα, μαζέψαμε φύλλα χρωματιστά και κλαδάκια  και ετοιμάσαμε τη γωνιά του Φθινοπώρου. Επίσης  μιλήσαμε για τα φυλλοβόλα και τα αειθαλή δέντρα. Κάναμε ομαδοποιήσεις και χωρίσαμε τα φύλλα σε παρεούλες, ανάλογα με το μέγεθος και το χρώμα. Τα παρατηρήσαμε με το μεγενθυτικό φακό και καταγράψαμε τις εντυπώσεις και παρατηρήσεις μας.

Στη συνέχεια φτιάξαμε τα ατομικά  μας φθινοπωρινά δεντράκια.

Ζωγραφίσαμε δεντράκια με κηροπογιές και νερομπογιές

Σκεφτήκαμε επίσης σε τι θα μπορούσαμε να μεταμορφώσουμε κάποιο φύλλο της επιλογής μας έτσι τους δώσαμε υπόσταση και φτιάξαμε ένα ζωάκι από φθινοπωρινό φύλλο.

Στο τέλος κάναμε ένα μεγάλο Φθινοπωρινό δέντρο με τα υλικά που συλλέξαμε τ