Η εκπαιδευτικός, στην ολομέλεια, αναφέρει ότι έλαβε ένα μήνυμα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του σχολείου. Το μήνυμα το στέλνουν ο ήρωας του βιβλίου μας «Μια θάλασσα πλαστικά», ο κύριος Χταπόδης (εφαρμογή ChatterKid). O ήρωας μάς ζητά να παρατηρήσουμε και να περιγράψουμε τις φωτογραφίες που δείχνουν τι συναντά στα ταξίδια του στη θάλασσα. Τα παιδιά περιγράφουν τις φωτογραφίες, στις οποίες απεικονίζονται πλαστικά απορρίμματα στη θάλασσα και σε ακτές.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, αφιερώσαμε τη μέρα μας στον μαγικό κόσμο των βιβλίων!
Ξεκινήσαμε διαβάζοντας το βιβλίο μας και μέσα από αυτό ταξιδέψαμε, φανταστήκαμε και συζητήσαμε. Στη συνέχεια, δημιουργήσαμε τους δικούς μας σελιδοδείκτες, για να μην χάνουμε ποτέ τη σειρά μας στην ανάγνωση.
Μιλήσαμε για το πόσο σημαντικά είναι τα βιβλία, τόσο για τους συγγραφείς που τα δημιουργούν όσο και για εμάς που τα διαβάζουμε, και γνωρίσαμε καλύτερα τα μέρη ενός βιβλίου.
Γιατί κάθε βιβλίο κρύβει έναν ολόκληρο κόσμο που περιμένει να τον ανακαλύψουμε!
Τα παιδιά γνώρισαν τα συναισθήματα και συζήτησαν τρόπους διαχείρισής τους, υλοποιώντας σενάρια από το λογισμικό ΕΛΠεΙΔΑ. Αρχικά, χρησιμοποιήσαμε το σενάριο και το λογισμικό «Το μαγικό κουτί των συναισθημάτων» , με στόχο να μπορούν τα παιδιά να αναγνωρίζουν τα βασικά συναισθήματα που νιώθουν (χαρά, λύπη, φόβος, θυμός, έκπληξη, αγωνία κλπ), να τα περιγράφουν αναπτύσσοντας το λεξιλόγιό τους, αλλά και να τα αναγνωρίζουν παρατηρώντας τις εκφράσεις του σώματος και του προσώπου. Επιπλέον, ακούσαμε διάφορα μουσικά κομμάτια και μιλήσαμε για τα συναισθήματα που μας δημιουργούν και παίξαμε παντομίμα με τα συναισθήματα.
Στη συνέχεια, μέσα από το σενάριο και το λογισμικό «Πώς νιώθεις όταν…», προσεγγίσαμε τα συναισθήματα που μας προκαλούνται σε διαφορετικές περιστάσεις και πώς μπορούμε να τα διαχειριστούμε αναπτύσσοντας τον αυτοέλεγχο και την ενσυναίσθησή μας. Συζητήσαμε, με αφορμή τις φωτογραφίες, περιστατικά που μπορεί να διεγείρουν τα εικονιζόμενα συναισθήματα και φτάσαμε σε συμβουλές- προτάσεις για αποδεκτούς τρόπους διαχείρισης συναισθημάτων. Αναπαραστήσαμε σε ομάδες κάποιες καταστάσεις με παιχνίδι ρόλων, όπου τα παιδιά ενθαρρύνονταν να περιγράψουν τα συναισθήματα και να μιλήσουν για τη διαχείριση των συναισθημάτων – τις στρατηγικές/τα βήματα που μπορούν να ακολουθήσουν για να νιώσουν καλύτερα.
Διαβάσαμε την ιστορία «Η σκάλα της αγάπης» και μέσα από αυτήν ανοίξαμε έναν όμορφο διάλογο για τη σημασία της φιλίας, της συνεργασίας και της αλληλοϋποστήριξης. Τα παιδιά εξέφρασαν σκέψεις και εμπειρίες, μίλησαν για το τι σημαίνει να είμαστε καλοί φίλοι και πώς μπορούμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλον στην καθημερινότητά μας. Αναγνωρίσαμε μαζί ότι οι σχέσεις χτίζονται βήμα-βήμα, με σεβασμό, κατανόηση και αγάπη. Στη συνέχεια, δημιουργήσαμε «τη σκάλα της τάξης μας». Η σκάλα αυτή αποτελεί για όλους μας έναν οδηγό, που μας θυμίζει πως όλοι μαζί μπορούμε να ανεβαίνουμε όλο και πιο ψηλά, χτίζοντας όμορφες σχέσεις μέσα στην ομάδα μας.
Στο πλαίσιο της ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης και της αποδοχής της διαφορετικότητας, δημιουργήσαμε το άλμπουμ της τάξης μας. Κάθε παιδί είχε την ευκαιρία να μιλήσει για τα θετικά χαρακτηριστικά των συμμαθητών και συμμαθητριών του, αναγνωρίζοντας τα δυνατά τους σημεία και εκφράζοντας όμορφα και ενθαρρυντικά λόγια. Οι σκέψεις αυτές καταγράφηκαν γύρω από τη φωτογραφία κάθε παιδιού, δημιουργώντας ένα ξεχωριστό και γεμάτο νόημα άλμπουμ.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα παιδιά ένιωσαν χαρά, αποδοχή και υπερηφάνεια, ενώ παράλληλα καλλιέργησαν την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό και την ικανότητα να βλέπουν το καλό στους άλλους. Το άλμπουμ μας αποτελεί μια πολύτιμη υπενθύμιση ότι κάθε παιδί είναι μοναδικό και σημαντικό μέλος της ομάδας.
Μέσα από τις καθημερινές μας αλληλεπιδράσεις, διαπιστώσαμε ότι κάποιες λέξεις που λέμε χωρίς να το σκεφτούμε μπορεί να στενοχωρήσουν τους φίλους μας, όπως «Δεν σ’ έχω φίλη» ή «Η ζωγραφιά σου είναι μουτζούρα». Αυτό αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση γύρω από τη δύναμη των λέξεων και τα συναισθήματα που προκαλούν.
Στη συνέχεια, διαβάσαμε το βιβλίο «Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε» και προβληματιστήκαμε για το πώς μπορούμε να μιλάμε με καλοσύνη και σεβασμό. Τα παιδιά εξέφρασαν σκέψεις και ιδέες για «όμορφες» λέξεις που κάνουν τους άλλους να νιώθουν χαρά και αποδοχή.
Ως αποτέλεσμα, δημιουργήσαμε το δικό μας «βάζο ευγενικών λέξεων», όπου βάλαμε λέξεις γεμάτες αγάπη και φροντίδα, γραμμένες σε χαρτάκια σε σχήμα καραμέλας. Το βάζο αυτό αποτελεί πλέον μια γλυκιά υπενθύμιση ότι οι λέξεις έχουν δύναμη και μπορούμε να τις χρησιμοποιούμε για να χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης, συνεργασίας και αλληλοσεβασμού.
Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και των οργανωμένων δραστηριοτήτων, τα παιδιά εργάστηκαν αρχικά σε ζευγάρια και σταδιακά σε μικρές ομάδες, καλλιεργώντας ουσιαστικά τη σημασία της συνεργασίας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα παιδιά έμαθαν να επικοινωνούν, να μοιράζονται ιδέες, να παίρνουν αποφάσεις από κοινού και να αναλαμβάνουν ρόλους μέσα στην ομάδα. Αντιλήφθηκαν ότι η συνεργασία δεν σημαίνει μόνο να δουλεύουμε μαζί, αλλά και να ακούμε τον άλλον, να σεβόμαστε τη διαφορετική άποψη και να στηρίζουμε τους συμμαθητές μας.
Παράλληλα, ενισχύθηκε η εμπιστοσύνη μεταξύ τους και αναπτύχθηκε το αίσθημα του «ανήκειν», καθώς κάθε παιδί είχε τη δυνατότητα να συμβάλει με τον δικό του μοναδικό τρόπο στο κοινό αποτέλεσμα. Η συνεργατική αυτή εμπειρία συνέβαλε ουσιαστικά στη δημιουργία ενός θετικού, ασφαλούς και υποστηρικτικού μαθησιακού περιβάλλοντος.
Παίξαμε παιχνίδια συνεργασίας σε ομάδες όπως:
«Συνεργατικά μουσικά στεφάνια»
«Ομάδες και χρώματα»
«Σκυταλοδρομίες»
Παίξαμε παιχνίδια συνεργασίας σε ζευγάρια όπως: «Παιχνίδια με μπαλόνια», «Γλύπτης και άγαλμα». Τα παιχνίδια αυτά συνέβαλαν στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και του αλληλοσεβασμού, δημιουργώντας ένα θετικό και υποστηρικτικό περιβάλλον μάθησης για όλους.
