Με τον ερχομό της άνοιξης, ξεκινήσαμε ένα όμορφο ταξίδι στον κόσμο των συναισθημάτων, έχοντας ως αφετηρία τα «παιδιά» της εποχής και ιδιαίτερα τον μήνα Μάρτη. Διαβάσαμε το παραμύθι «Ο Μάρτης ο κλαψιάρης» (εκδ. Σαββάλας) και συζητήσαμε για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, παρατηρώντας τις συχνές αλλαγές στη διάθεσή του, όπως μας λέει και η παροιμία «Μάρτης είναι νάζια κάνει ,πότε κλαίει, πότε γελάει».

Μέσα από τη συζήτηση, τα παιδιά αναγνώρισαν βασικά συναισθήματα και τα συνέδεσαν με τις αλλαγές του καιρού: η χαρά έγινε λιακάδα, ο θυμός καταιγίδα και η λύπη βροχή. Στη συνέχεια, δραματοποιήσαμε την ιστορία, δίνοντας ζωή στα συναισθήματα και εκφράζοντάς τα μέσα από το σώμα και την κίνηση.

Παίξαμε παιχνίδια με κάρτες, μουσική, ζάρι και παντομίμα και προσπαθήσαμε να αποδώσουμε τα συναισθήματα με το σώμα και την έκφραση του προσώπου μας.

Με την ψυχολόγο του σχολείου μας, την κ. Γιώτα, έγινε αναφορά σε όλα τα συναισθήματα μέσα από βιωματικά παιχνίδια κατανόησης, έκφρασης και συνεργασίας.

Όλες αυτές οι εμπειρίες αποτυπώθηκαν στο χαρτί μέσα από φύλλα εργασίας και εικαστικές δημιουργίες.

Δημιουργήσαμε μια γωνιά συναισθηματικής αποφόρτισης και μάθαμε πώς να διαχειριζόμαστε αυτά που νιώθουμε, ενώ μιλήσαμε και για τους ανθρώπους που μπορούν να μας βοηθήσουν στα δύσκολα.

Η ενασχόληση αυτή με τα συναισθήματα αποτέλεσε τη “γέφυρα” για να περάσουμε σε δράσεις για την Πανελλήνια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού και της Βίας.

Διαβάσαμε το παραμύθι «Η μέρα που κι εγώ έγινα λύκος»(εκδ. Δεσύλλας) , συζητήσαμε και τα παιδιά μπήκαν στη θέση των ηρώων, εκφράζοντας διαφορετικά συναισθήματα.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήσαμε ένα βιωματικό πείραμα με δύο μήλα: εξωτερικά ήταν ίδια, όμως στο ένα φερθήκαμε με αγάπη και του είπαμε όμορφα λόγια, ενώ στο άλλο μιλήσαμε άσχημα, το χτυπήσαμε και το πετάξαμε κάτω.

Αν και εξωτερικά δεν φαινόταν διαφορά, όταν τα ανοίξαμε, το αποτέλεσμα ήταν αποκαλυπτικό και προκάλεσε έκπληξη και προβληματισμό στα παιδιά. Έτσι κατανοήσαμε πως αυτό που λέμε και κάνουμε επηρεάζει βαθιά τους άλλους.

Καταλήξαμε πως το αντίδοτο στη βία είναι η αγάπη και το κάναμε σύνθημά μας. Διακοσμήσαμε ποτηράκια, φυτέψαμε βολβούς στέλνοντας το μήνυμα «σπείρε αγάπη κι ας μην θερίσεις, έτσι για να μοσχοβολάει ο τόπος». Παίξαμε όλοι μαζί στην αυλή και ακούσαμε τραγούδια για την αγάπη, τη φιλία και την ενσυναίσθηση.

Ήταν όμορφες και ουσιαστικές δράσεις που ενθουσίασαν τα παιδιά και τους μετέφεραν σημαντικά μηνύματα για τη σωστή συμπεριφορά και τις αξίες της ζωής.