ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΡΧΑΙΩΝ ΚΛΕΩΝΩΝ

Καθώς πλησίαζαν οι μέρες για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1940, ξεκινήσαμε τη συζήτηση γύρω από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τότε… Αφορμή υπήρξε ένα γράμμα και μια φωτογραφία που έφερε η εκπαιδευτικός στην τάξη. Τα αντικείμενα αυτά τα βρήκε κρυμμένα σε ένα μπαούλο του παππού της.

Το πρώτο πράγμα που αντικρίσαμε ήταν ένα γράμμα του Λευτέρη που πολεμούσε για τη λευτεριά της πατρίδας μας, στα βουνά της Πίνδου. Το έστελνε στην οικογένειά του και τους εξηγούσε ότι ήταν καλά και ότι περίμενε πότε θα νικήσει για να επιστρέψει και να τους ανταμώσει. Έγραφε πως προσευχόταν κάθε βράδυ στην εικόνα που του είχε δώσει η μητέρα του…Την κρατούσε σαν φυλαχτό!

Τον γνωρίσαμε τον Λευτέρη καθώς και τη μητέρα του, μέσα από μία φωτογραφία.

Κατόπιν είδαμε κι άλλες φωτογραφίες από τα γεγονότα της εποχές που τις σειροθετήσαμε χρονικά.

Γνωρίσαμε τις σημαίες, τα πρόσωπα και τα ονόματα των αρχηγών, των εμπλεκόμενων χωρών στον πόλεμο…

Έτσι μάθαμε το γράμμα Ο,ο

αλλά και τη λέξη ΟΧΙ που έγινε η…σημαία μας. Μάθαμε να τη γράφουμε ακόμα και με πλαστελίνη.

Φυσικά δεν παραλείψαμε να δούμε τα γεγονότα μέσα από βίντεο:

Επίσης μάθαμε να τραγουδάμε τα τραγούδια που έχουν αφιερωθεί στον πόλεμο του 40′  ξεκινώντας από το πασίγνωστο τραγούδι από την αξέχαστη φωνή της Σοφίας Βέμπο “Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του”, το οποίο δεν παραλέιψαμε να επενδύσουμε και με κινήσεις.

Συνεχίσαμε με το ‘Κορόιδο Μουσολίνι” και το ” Γυναίκες Ηπειρώτισσες”.

Στολίσαμε την τάξη μας με την ελληνική σημαία και μάθαμε να τραγουδάμε τον Εθνικό ύμνο της χώρας μας.

Μα σαν ανακαλύψαμε αυτό το παζλ από την Σουλτάνα Μάνεση, έγινε η αγαπημένη μας ασχολία…

Κάθε μέρα συναγωνιζόμασταν ποιος θα το φτιάξει πιο γρήγορα…

Κατανοήσαμε όμως σύντομα ότι ο πόλεμος δεν είναι κάτι καλό.

Η Ειρήνη είναι αυτή που μας κάνει ελεύθερους και χαρούμενους…

Το καταλάβαμε και το ξεχωρίσαμε μέσα από φωτογραφίες!

Τη γνωρίσαμε την ειρήνη μέσα από τα… σύμβολά της και δημιουργήσαμε προς τιμήν της όμορφες κατασκευές.

Διαβάσαμε το παραμύθι “Ο σπόρος της ειρήνης”, γνωρίζοντας τι σημαίνει η λέξη ΣΥΝΟΡΑ

και

παρακολουθήσαμε το κουκλοθέατρο ” Το κανόνι της Ειρήνης” 

Τόσο μας άρεσε αυτή η ιστορία που ζωγραφίσαμε την αγαπημένη μας σκηνή, μαθαίνοντας φυσικά και να γράφουμε τη λέξη ΕΙΡΗΝΗ και ΚΑΝΟΝΙ.

Φτιάξαμε τέλος και μία όμορφη κατασκευή που ήταν αφιερωμένη στην ημέρα αυτή. Τα αγόρια με στρατιώτες και τα κορίτσια με γυναίκες ηπειρώτισσες και βροντοφωνάξαμε κι εμείς μαζί τους το ΟΧΙ!

Μαζί με τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Αρχαίων Κλεωνών πραγματοποιήσαμε την κοινή γιορτή μας, λέγοντας τα ποιήματα και τα τραγούδια που μάθαμε

και στην ημέρα της Εθνικής μας επετείου, εκκλησιασθήκαμε, καταθέσαμε στεφάνια και είπαμε τα ποιήματά μας ενώπιον του Μνημείου των Ηρώων και τέλος πραγματοποιήσαμε την καθιερωμένη παρέλαση προς τιμήν τους.

Το σταφύλι είναι ένα φρούτο τόσο γνωστό στο χωριό των Αρχαίων Κλεωνών, καθώς ευδοκιμεί από αρχαιοτάτων χρόνων στην περιοχή και μπορεί να βρει κανείς διάφορες ποικιλίες του. Το γεγονός αυτό έχει αναπτύξει μάλιστα περαιτέρω την οινοποιία, μιας και εντάσσεται στην περιοχή του Δήμου Νεμέας διάσημη για τα κρασιά που παράγει. Έτσι το αγαπημένο φρούτο μικρών και μεγάλων, μας επισκέφθηκε στο Νηπιαγωγείο.

Μιλήσαμε για τον τρύγο και μάθαμε τα προϊόντα που μας δίνει, όπως τη σταφίδα, το κρασί, το ξύδι, τη ρετσίνα, το τσίπουρο, το ούζο, το μούστο που μπορούμε να φτιάξουμε τη μουσταλευριά  και τα μουστοκούλουρα και φυσικά για το γλυκό σταφύλι. Ήρθαμε σε επαφή με μυρωδιές όπως το κρασί, το ξύδι, το ούζο και ο μούστος… Και όταν κλείσαμε τα μάτια μας τις αναγνωρίσαμε όλοι!

Προσπαθήσαμε να κάνουμε με τα χέρια τη διαδικασία που πραγματοποιείται στο πατητήρι…για να παραχθεί ο μούστος.

Μιλήσαμε και για ένα από τα αγαπημένα φαγητά των παιδιών τα ντολμαδάκια και προσπαθήσαμε με τα αμπελόφυλλα να μάθουμε να τα …τυλίγουμε όπως η μαμά.

Γίναμε λοιπόν φίλοι σαν ένα τσαμπί σταφύλι και μάθαμε να τραγουδάμε το πολύ γνωστό σε όλους μελοποιημένο ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου, από το κλασσικό βιβλίο του “Τα ψηλά βουνά” με τίτλο :

“Τσιριτίρι τσιριτρό”

Τόσο πολύ χαρήκαμε αυτό το τραγούδι που το δραματοποιήσαμε όλοι μαζί τραγουδώντας το παράλληλα. Αυτό μας έδωσε και την ιδέα να φτιάξουμε και την ομαδική κατασκευή που ακολουθεί.

Για αυτήν χρησιμοποιήσαμε: 

• 1 χαρτόνι κανσόν 
• Γκοφρέ χαρτί καφέ
• Πράσινη και μοβ τέμπερα
• φύλλα ξερά που μάζεψαν τα παιδιά
• 1 φελλό που χρησιμποιήσαμε για τύπωμα της ρόγας
• ματάκια
• τρίγωνες μυτούλες για τα 8 σπουργίτια
• Κόλλα

και γράψαμε με τη σειρά στον Υπολογιστή τη φράση 

ΣΕ ΜΙΑ ΡΟΓΑ ΑΠΟ ΣΤΑΦΥΛΙ

Θαυμάστε την κληματαριά μας εμπνευσμένη από το “τσιριτίρι τσιριτρό”.

Ο άνεμος ξεκίνησε να δίνει στα φύλλα νέα πνοή και χρώματα. Η εποχή του Φθινοπώρου έφτασε για τα καλά στο Νηπιαγωγείο μας. Με τη βοήθεια του ανέμου και παρακολουθώντας όσα απλόχερα η φύση μας δίνει, δημιουργήσαμε μια νέα παλέτα με τα χρώματα του Φθινοπώρου. Το πορτοκαλί, το κίτρινο, το κόκκινο και το καφέ έδωσαν τη θέση τους στο πράσινο μας είπε η σοφή κουκουβάγια, δίνοντάς μας το ρυθμό του Φθινοπώρου!

Έτσι κι εμείς δημιουργήσαμε με τα χρώματα που επικρατούν το Φθινόπωρο τα δικά μας φύλλα, χρησιμοποιώντας 4 σταθμούς, 1 για κάθε χρώμα. 1ος σταθμός η κόκκινη δαχτυλομπογιά και 2ος σταθμός η πορτοκαλί…

3ος σταθμός η κίτρινη και 4ος σταθμός η καφέ…

Με τη σειρά όλοι καθίσαμε σε κάθε σταθμό και ξεκινήσαμε να δημιουργούμε το δικό μας μοναδικό φθινοπωρινό φύλλο με όλα τα χρώματα που συναντάμε την εποχή αυτή …

Και σαν φύσηξε ο άνεμος έφερε μαζί του και το γράμμα Φφφφφφ.

Το μάθανε λοιπόν και τα παιδιά,

πριν προλάβει ο αέρας να το πάρει μακριά.

Το έγραψαν στον πίνακα και στο χαρτί

το έφτιαξαν με πλαστελίνη και φασόλια στο πι και φι.

Στο μεγάλο το Φ

θέση έλαβε το άσπρο φασόλι το μεγάλο

και στο μικρό το φ,

το μαυρομάτικο που έχει μικρότερη μορφή…

Έτσι τα άσπρα φασόλια ελευθέρωσαν την Φασουλοχώρα τους,

από την επίθεση που δέχθηκαν από τα μαυρομάτικα.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά,

τα φύλλα του Φθινοπώρου μας χτύπησαν την πόρτα μας ξανά.

Καφέ και κίτρινο, κόκκινο και πορτοκαλί

έδωσαν στο δέντρο μας μια νέα μορφή…

Τα 4 χρώματα του φθινοπώρου τα μάθαμε καλά και παίξαμε μαζί τους όλα τα παιδιά…

Στην αρχή κάθε νέας σχολικής χρονιάς όλοι- μαθητές και εκπαιδευτικοί, βιώνουν την ίδια αγωνία.

• Ποιες νέες γνωριμίες θα κάνουν;
• Πως θα είναι τα παιδιά που θα γνωρίσουν και οι δάσκαλοί τους;
• Τι προτιμήσεις θα έχουν;

Κάθε χρόνο λοιπόν δεν μπορούν να απουσιάζουν τα παιχνίδια γνωριμίας από το… «μενού» των πρώτων δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα σε κάθε νηπιαγωγείο. 

Φέτος μας επισκέφθηκε ο Λόνι το ντροπαλό μπαλόνι, που με αστείο και ντροπαλό παράλληλα τρόπο ξεκλείδωσε τις πρώτες χρήσιμες πληροφορίες ως προς τις προτιμήσεις των συμμαθητών μας. Πρώτα, πρώτα μάθαμε τα ονόματα και το αν υπάρχουν άλλα αδέρφια στην οικογένεια. Μάθαμε ποιο χρώμα προτιμούν, ποιο φαγητό λατρεύουν να γεύονται, ποιο παιχνίδι επιθυμούν να παίζουν πιο συχνά.

Έτσι δημιουργήσαμε με κομμάτια από γλασσέ στο χρώμα προτίμησης του καθενός το μονόγραμμά μας, εξασκώντας παράλληλα τη λεπτή κινητικότητά μας, κόβοντας και κολλώντας.

Επιπλέον γνωρίσαμε από κοντά την ταυτότητα που έχει ο κάθε ενήλικας

και αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε τη δική μας, με τη φωτογραφία μας, το δαχτυλικό μας αποτύπωμα, καθώς και πληροφορίες όπως η ηλικία μας και το τι επάγγελμα θα θέλαμε να ακολουθήσουμε στο μέλλον, κατανοώντας παράλληλα πόσο μοναδικοί και διαφορετικοί είμαστε όλοι μας.

Το πόσο διαφορετικοί μπορεί να είμαστε το επιβεβαίωσε και το ύψος μας, μιας και κανενός δεν έμοιαζε με του άλλου.

Κατασκευάσαμε το δικό μας αερόστατο με πληροφορίες που μας αφορούσαν και όλοι αισθανθήκαμε χαρά και υπερηφάνια όταν το δείξαμε στους γονείς μας.